మహాభారతం · అధ్యాయం 1.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.244.1
शासनात्पुरुषेन्द्रस्य बलेन महता बली ।
गिरौ रैवतके नित्यं बभूव विपृथुश्रवाः ॥ १.२४४.१ ॥
పురుషేంద్రుని ఆజ్ఞవల్ల, మహాసేనతో బలవంతుడైన విపృథుశ్రవుడు రైవతక పర్వతంపై ఎల్లప్పుడూ ఉండేవాడు.
1.244.2
प्रवासे वासुदेवस्य तस्मिन्हलधरोपमः ।
संबभूव तदा गोप्ता पुरस्य पुरवर्धनः ॥ १.२४४.२ ॥
వాసుదేవుడు ప్రవాసంలో ఉన్నప్పుడు, ఆయన హలధరునితో సమానుడై, అప్పుడు నగరానికి రక్షకుడై, నగరాన్ని వృద్ధి చేసేవాడయ్యాడు.
1.244.3
प्राप्य पाण्डवनिर्याणं निर्ययौ विपृथुश्रवाः ।
निशम्य पुरनिर्घोषं स्वमनीकमचोदयत् ॥ १.२४४.३ ॥
పాండవుల నిష్క్రమణ వార్త విని విపృథుశ్రవుడు బయలుదేరాడు; నగర కోలాహలం విని తన సేనను ముందుకు నడిపించాడు.
1.244.4
सोऽभिपत्य तदाध्वानं ददर्श पुरुषर्षभम् ।
निःसृतं द्वारकाद्वारादंशुमन्तमिवाम्बिरात् ॥ १.२४४.४ ॥
అప్పుడు అతడు ముందుకు దూకి, ద్వారకా ద్వారం నుండి బయలుదేరుతున్న ఆ పురుషర్షభుడిని మార్గంలో చూశాడు; ఆకాశం నుండి సూర్యుడు ఉదయించినట్లు.
1.244.5
सविद्युतमिवाम्भोदं प्रेक्षतां तं धनुर्धरम् ।
पार्थमानर्तयोधानां विस्मयः समपद्यत ॥ १.२४४.५ ॥
మెరుపుతో కూడిన మేఘంలా ఉన్న ఆ ధనుర్ధరుడు పార్థుడిని చూస్తున్న ఆనర్త యోధులలో విస్మయం కలిగింది.
1.244.6
उदीर्णरथनागाश्वमनीकमभिवीक्ष्य तत् ।
उवाच परमप्रीता सुभद्रा भद्रभाषिणी ॥ १.२४४.६ ॥
ఎగసిపడుతున్న రథ, గజ, అశ్వ సేనను చూసి, మిక్కిలి సంతోషించిన శుభభాషిణి సుభద్ర ఇలా పలికింది.
1.244.7
संग्रहीतुमभिप्रायो दीर्घकालकृतो मम ।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे रथं तव नरर्षभ ॥ १.२४४.७ ॥
నరశ్రేష్ఠుడా, యుద్ధంలో పోరాడుతున్న నీ రథాన్ని పట్టుకోవాలన్న నా సంకల్పం చాలాకాలంగా ఉన్నది.
1.244.8
ओजस्तेजोद्युतिबलैरन्वितस्य महात्मनः ।
पार्थ ते सारथित्वेन भविता शिक्षितास्म्यहम् ॥ १.२४४.८ ॥
పార్థా, ఓజస్సు, తేజస్సు, కాంతి, బలంతో కూడిన నీకు సారథిగా ఉండేందుకు నేను శిక్షణ పొందాను.
1.244.9
एवमुक्तः प्रियां प्रीतः प्रत्युवाच नरर्षभः ।
चोदयाश्वानसंसक्तान्विश्तु विपृथोर्बलम् ॥ १.२४४.९ ॥
అలా చెప్పబడిన నరశ్రేష్ఠుడు ప్రీతితో తన ప్రియురాలికి ఇలా బదులిచ్చాడు: 'గుర్రాలను అడ్డులేకుండా తోలు; విశాలమైన సైన్యంలోకి ప్రవేశించు.'
1.244.10
बहुभिर्युध्यमानस्य तावकान्विजिघांसतः ।
पश्य बाहुबलं भद्रे शरान्विक्षिपतो मम ॥ १.२४४.१० ॥
భద్రా, అనేకులతో పోరాడుతూ నీ వారిని చంపాలనుకుంటూ బాణాలు వేస్తున్న నా బాహుబలాన్ని చూడు.
1.244.11
एवमुक्ता तदा भद्रा पार्थेन भरतर्षभ ।
चुचोद साश्वान्संहृष्टा ते ततो विविशुर्बलम् ॥ १.२४४.११ ॥
భరతర్షభా, పార్థుడు ఇలా చెప్పగా అప్పుడు భద్ర సంతోషంతో గుర్రాలను తోలింది; వారు సైన్యంలో ప్రవేశించారు.
1.244.12
तदाहतमहावाद्यं समुदग्रध्वजायुतम् ।
अनीकं विपृथोर्हृष्टं पार्थमेवान्ववर्तत ॥ १.२४४.१२ ॥
గొప్ప వాద్యాలు మోగగా, వేలకొద్దీ ఎత్తైన ధ్వజాలతో కూడిన విపృథుని సంతోషభరితమైన ఆ సేన పార్థుని అనుసరించింది.
1.244.13
रथैर्बहुविधाकारैः सदश्वैश्च महाजवैः ।
किरन्तः शरवर्षाणि परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ १.२४४.१३ ॥
అనేక రకాల ఆకారాల రథాలతో, మహా వేగంగల మంచి గుర్రాలతో, బాణవర్షం కురిపిస్తూ వారు ధనంజయుడిని చుట్టుముట్టారు.
1.244.14
तेषामस्त्राणि संवार्य दिव्यास्त्रेण महास्त्रवित् ।
आवृणोन्महदाकाशं शरैः परपुरञ्जयः ॥ १.२४४.१४ ॥
మహాస్త్రాలను ఎరిగిన, శత్రునగరాలను జయించే ఆయన దివ్యాస్త్రంతో వారి అస్త్రాలను నిరోధించి, బాణాలతో విశాల ఆకాశాన్ని కప్పివేశాడు.
1.244.15
तेषां बाणान्महाबाहुर्मुकुटान्यङ्गदानि च ।
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शरांश्चैव धनूंषि च ॥ १.२४४.१५ ॥
ఆ మహాబాహువు వారి బాణాలను, కిరీటాలను, భుజకీర్తులను, శరాలను, ధనుస్సులను కూడా వాడి బాణాలతో ఖండించాడు.
1.244.16
युगानीषान्वरूथानि यन्त्राणि विविधानि च ।
अजिघांसन्परान्पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ १.२४४.१६ ॥
శత్రువులను చంపాలనే కోరిక లేకుండానే పార్థుడు వారి కాడలు, ఇరుసులు, రథ కవచాలు, వివిధ యంత్రాలను వాడి బాణాలతో ఖండించాడు.
1.244.17
विधनुष्कान्विकवचान्विरथांश्च महारथान् ।
कृत्वा पार्थः प्रियां प्रीतः प्रेक्ष्यतामित्यदर्शयत् ॥ १.२४४.१७ ॥
పార్థుడు మహారథులను విల్లులేని వారిగా, కవచం లేని వారిగా, రథం లేని వారిగా చేసి, సంతోషంతో 'చూడు ఇది' అని తన ప్రియురాలికి చూపించాడు.
1.244.18
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सुभद्रा पार्थमब्रवीत् ।
अवाप्तार्थाऽस्मि भद्रं ते याहि पार्थ यथासुखम् ॥ १.२४४.१८ ॥
ఆ మహా ఆశ్చర్యాన్ని చూసి సుభద్ర పార్థునితో ఇలా అన్నది: 'నా కోరిక తీరింది. నీకు శుభం కలుగుగాక, పార్థా, నీకు ఇష్టమైనట్లు వెళ్లు.'
1.244.19
स सक्तं पाण्डुपुत्रेण समीक्ष्य विपृथुर्बलम् ।
त्वरमाणोऽभिसंक्रम्य स्थीयतामित्यभाषत ॥ १.२४४.१९ ॥
పాండుపుత్రునితో కలిసి ఉన్న ఆ సేనను చూసి, త్వరగా ముందుకు వచ్చి అతడు "ఆగండి" అని పలికాడు.
1.244.20
ततः सेनापतेर्वाक्यं नात्यवर्तन्त यादवाः ।
सागरे मारुतोद्धूता वेलामिव महोर्मयः ॥ १.२४४.२० ॥
అప్పుడు యాదవులు సేనాపతి మాటను అతిక్రమించలేదు; సముద్రంలో గాలికి ఎగసిన మహా తరంగాలు ఒడ్డును దాటనట్లు.
1.244.21
ततो रथवरात्तूर्णमवरुह्य नरर्षभः ।
अभिगम्य नरव्याघ्रं प्रहृष्टः परिषस्वजे ॥ १.२४४.२१ ॥
అప్పుడు నరశ్రేష్ఠుడు అర్జునుడు త్వరగా శ్రేష్ఠ రథం నుండి దిగి, పురుషవ్యాఘ్రుని దగ్గరకు వెళ్లి ఆనందంతో అతన్ని కౌగిలించుకున్నాడు.
1.244.22
सोऽब्रवीत्पार्थमासाद्य दीर्घकालमिदं तव ।
निवासमभिजानामि शङ्खचक्रगदाधरात् ॥ १.२४४.२२ ॥
అతడు పార్థుని వద్దకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు: "శంఖ, చక్ర, గదాధారి నుండి చాలా కాలంగా ఇది నీ నివాసమని నేనెరుగుదును."
1.244.23
न मेऽस्त्यविदितं किंचिद्यद्यदाचितं त्वया ।
सुभद्रार्थं प्रलोभेन प्रीतस्तव जनार्दनः ॥ १.२४४.२३ ॥
నీవు సుభద్ర కోసం ఏది కోరావో అది నాకు తెలియనిది ఏదీ కాదు; ఆ ఆకర్షణతో జనార్దనుడు నీపై ప్రీతి చెందాడు.
1.244.24
प्राप्तस्य यतिलिङ्गेन वासितस्य धनञ्जय ।
बन्धुमानसि रामेण महेन्द्रावरजेन च ॥ १.२४४.२४ ॥
ఓ ధనంజయా, సన్యాసి వేషంలో వచ్చి నివసించిన నీవు, రాముడు మరియు మహేంద్రుని తమ్ముడు (కృష్ణుడు) యొక్క బంధువువు.
1.244.25
मामेव च सदाकाङ्क्षी मन्त्रिणं मधुसूदनः ।
अन्तरेण सुभद्रां च त्वां च तात धनञ्जय ॥ १.२४४.२५ ॥
మధుసూదనుడు ఎల్లప్పుడూ నన్నే మంత్రిగా కోరేవాడు; సుభద్రనూ నిన్నూ తప్ప, ప్రియ ధనంజయా.
1.244.26
इमं रथवरं दिव्यं सर्वशस्त्रसमन्वितम् ।
इदमेवानुयात्रं च निर्दिश्य गदपूर्वजः ॥ १.२४४.२६ ॥
అన్ని ఆయుధాలతో కూడిన ఈ శ్రేష్ఠమైన దివ్య రథాన్ని, ఈ పరివారాన్ని చూపి, గదుని అన్న (పలికాడు).
1.244.27
अन्तर्द्वीपं तदा वीर गतो वृष्णिसुखावहः ।
दीर्घकालावरुद्धं त्वां संप्राप्तं प्रियया सह ॥ १.२४४.२७ ॥
వీరా, అప్పుడు వృష్ణులకు సుఖాన్నిచ్చేవాడు అంతర్ద్వీపానికి వెళ్ళాడు; దీర్ఘకాలం అడ్డగించబడిన నీవు ప్రియురాలితో కలిసి వచ్చావు.
1.244.28
पश्यन्तु भ्रातरः सर्वे वज्रपाणिमिवामराः ।
आयाते तु दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि ॥ १.२४४.२८ ॥
దశార్హులలో శ్రేష్ఠుడు, శార్ఙ్గ ధనువును ధరించినవాడు వచ్చినప్పుడు, సోదరులందరూ వజ్రపాణిని చూసే దేవతల వలె చూడనీయండి.
1.244.29
भद्रामनुगमिष्यन्ति रत्नानि च वसूनि च ।
अरिष्टं याहि पन्थानं सुखी भव धनञ्जय ॥ १.२४४.२९ ॥
సుభద్రను అనుసరించి రత్నాలు, సంపదలు కూడా వస్తాయి. శుభమైన మార్గంలో వెళ్ళు, ధనంజయా, సుఖంగా ఉండు.
1.244.30
नष्टशोकैर्विशोकस्य सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४४.३० ॥
దుఃఖం పోయిన నీకు, దుఃఖం పోయిన మిత్రులతో కలయిక కలుగుగాక.
1.244.31
ततो विपृथुमामन्त्र्य पार्थः प्रीतोऽभिवाद्य च ।
कृष्णस्य मतमास्थाय कृष्णस्य रथमास्थितः ॥ १.२४४.३१ ॥
అప్పుడు విపృథుని వీడ్కోలు తీసుకుని, సంతోషంగా నమస్కరించిన పార్థుడు కృష్ణుని అభిప్రాయాన్ని అనుసరించి కృష్ణుని రథమెక్కాడు.
1.244.32
पूर्वमेव तु पार्थाय कृष्णेन विनियोजितम् ।
सर्वरत्नसुसंपूर्णं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४४.३२ ॥
ముందే కృష్ణుడు పార్థునికి సమకూర్చి ఉంచినది; అది సమస్త రత్నాలతో నిండి, సర్వభోగాలతో కూడినది.
1.244.33
रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि ।
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना ॥ १.२४४.३३ ॥
బంగారు అవయవాలతో, యథావిధిగా అలంకరించబడిన రథంతో; శైబ్య, సుగ్రీవ అనే గుర్రాలను కట్టి, గంటల జాలపు మాలతో అలంకరించబడినది.
1.244.34
सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना ।
ज्वलनार्चिःप्रकाशेन द्विषतां हर्षनाशिना ॥ १.२४४.३४ ॥
అన్ని ఆయుధాలతో కూడినది, మేఘగర్జన వంటి ధ్వనిగలది, అగ్నిజ్వాలలా ప్రకాశించేది, శత్రువుల సంతోషాన్ని నాశనం చేసేది.
1.244.35
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
युक्तः सेनानुयात्रेण रथणारोप्य माधवीम्।
रथेनाकाशगेनैव पययौ स्वपुरं प्रति ॥ १.२४४.३५ ॥
కవచం ధరించి, ఖడ్గం పట్టి, గోధాచర్మ బాహురక్షకం, వేళ్ళ రక్షణ కట్టుకుని, సేన అనుసరించగా, మాధవిని (సుభద్రను) రథంపై ఎక్కించి, ఆకాశంలో వెళ్ళే రథంపైనే తన నగరం వైపు వెళ్ళాడు.
1.244.36
ह्रियमाणां तु तां दृष्ट्वा सुभद्रां सैनिका जनाः ।
विक्रोशन्तोऽद्रवन्सर्वे द्वारकामभितः पुरीम् ॥ १.२४४.३६ ॥
సుభద్ర అపహరించబడుతుండగా చూసి, సైనికులు, ప్రజలు అందరూ అరుస్తూ ద్వారకా నగరం వైపు నలుమూలల నుండి పరుగెత్తారు.
1.244.37
ते समासाद्य सहिताः सुधर्मामभितः सभाम् ।
सभापालस्य तत्सर्वमाचख्युः पार्थविक्रमम् ॥ १.२४४.३७ ॥
వారంతా కలిసి సుధర్మా సభ చుట్టూ చేరి, పార్థుని (అర్జునుని) పరాక్రమమంతటినీ సభాపాలకునికి తెలిపారు.
1.244.38
तेषां श्रुत्वा सभापालो भेरीं सान्नाहिकीं ततः ।
समाजघ्ने महाघोषां जाम्बूनदपरिष्कृताम् ॥ १.२४४.३८ ॥
వారి మాట విని సభాపాలకుడు అప్పుడు సాన్నాహికి భేరిని మోగించాడు; అది మహాఘోషంతో, జాంబూనద బంగారంతో అలంకరించబడినది.
1.244.39
क्षुब्धास्तेनाथ शब्देन भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ।
अन्तर्द्वीपात्समुत्पेतुः सहसा सहितास्तदा।
अन्नपानमपास्याथ समापेतुः समन्ततः ॥ १.२४४.३९ ॥
ఆ శబ్దంతో కలత చెందిన భోజ, వృష్ణి, అంధకులు అప్పుడు అంతర్ద్వీపం నుండి ఒక్కసారిగా లేచారు; అన్నపానాలను విడిచి నలుదిక్కులనుండి గుమిగూడారు.
1.244.40
तत्र जाम्बूनदाङ्गानि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च ।
मणिविद्रुमचित्राणि ज्वलिताग्निप्रभाणि च ॥ १.२४४.४० ॥
అక్కడ జాంబూనద బంగారపు ఆసనాలు ఉన్నాయి; అవి అద్భుతమైన పరుపులతో, మణులు, పగడాలతో చిత్రితమై, మండే అగ్నిలా ప్రకాశించేవి.
1.244.41
भेजिरे पुरुषव्याघ्रा वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
सिंहासनानि शतशो धिष्ण्यानीव हुताशनाः ॥ १.२४४.४१ ॥
వృష్ణి, అంధకుల మహారథులు, పురుషవ్యాఘ్రులు వందలాది సింహాసనాలపై కూర్చున్నారు; యాగవేదికలపై హోమాగ్నులు ఉన్నట్టుగా.
1.244.42
तेषां समुपविष्टानां देवानामिव सन्नये ।
आचख्यौ चेष्टितं जिष्णोः सभापालः सहानुगः ॥ १.२४४.४२ ॥
దేవతల సభలా కూర్చున్న వారికి, సభాపాలకుడు తన అనుచరులతో కలిసి జిష్ణువు (అర్జునుని) కార్యాన్ని వివరించాడు.
1.244.43
तच्छ्रुत्वा वृष्णिवीरास्ते मदसंरक्तलोचनाः ।
अमृष्यमाणाः पार्थस्य समुत्पेतुरहङ्कृताः ॥ १.२४४.४३ ॥
అది విని మదంతో ఎర్రబడిన కళ్ళ వృష్ణి వీరులు, పార్థుని (అర్జునుని) సహించలేక, అహంకారంతో లేచి నిలిచారు.
1.244.44
योजयध्वं रथानाशु प्रासानाहरतेति च ।
धनूंषि च महार्हाणि कवचानि बृहन्ति च ॥ १.२४४.४४ ॥
"త్వరగా రథాలను కట్టండి, ఈటెలను తీసుకురండి" అని, విలువైన విల్లులను, పెద్ద కవచాలను కూడా (తీసుకురండి) అని (అన్నారు).
1.244.45
सूतानुच्चुक्रुशुः केचिद्रथान्योजयतेति च ।
स्वयं च तुरगान्केचिदयुञ्जन्हेमभूषितान् ॥ १.२४४.४५ ॥
కొందరు సారథులపై "రథాలను కట్టండి!" అని అరిచారు; కొందరు తామే బంగారంతో అలంకరించిన గుర్రాలను కట్టారు.
1.244.46
रथेष्वानीयमानेषु कवचेषु ध्वजेषु च ।
अभिक्रन्दे नृवीराणां तदासीत्तुमुलं महत् ॥ १.२४४.४६ ॥
రథాలు, కవచాలు, ధ్వజాలు తీసుకురాబడుతుండగా, నరవీరుల కేకలతో అది గొప్ప కోలాహలంగా ఉంది.
1.244.47
वनमाली ततः क्षीबः कैलासशिखरोपमः ।
नीलवासा मदोत्सिक्त इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२४४.४७ ॥
అప్పుడు వనమాల ధరించి, మదోన్మత్తుడై, కైలాస శిఖరంలా, నీలవస్త్రాలు ధరించి, మదంతో ఉప్పొంగిన (బలరాముడు) ఈ మాటలు అన్నాడు.
1.244.48
किमिदं कुरुथाप्रज्ञास्तूष्णींभूते जनार्दने ।
अस्य भावमविज्ञाय संक्रुद्धा मोघगर्जिताः ॥ १.२४४.४८ ॥
"ఓ అజ్ఞానులారా! జనార్దనుడు మౌనంగా ఉండగా ఇది ఏమిటి చేస్తున్నారు? ఆయన అభిప్రాయం తెలియక, కోపంతో వ్యర్థంగా గర్జిస్తున్నారు!"
1.244.49
एष तावदभिप्रायमाख्यातु स्वं महामतिः ।
यदस्य रुचिरं कर्तुं तत्कुरुध्वमतन्द्रिताः ॥ १.२४४.४९ ॥
ఈ మహామతి ముందు తన అభిప్రాయాన్ని చెప్పనివ్వండి; ఆయనకు ఇష్టమైనదే మీరు బద్ధకం లేకుండా చేయండి.
1.244.50
ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा ग्राह्यरूपं हलायुधात् ।
तूष्णींभूतास्ततः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.२४४.५० ॥
అప్పుడు హలాయుధుడి (బలరాముడి) ఆ సమంజసమైన మాటలు విని వారందరూ మౌనంగా ఉండి 'సాధు, సాధు' అన్నారు.
1.244.51
समं वचो निशम्यैव बलदेवस्य धीमतः ।
पुनरेवसभामध्ये सर्वे ते समुपाविशन् ॥ १.२४४.५१ ॥
బుద్ధిమంతుడైన బలదేవుడి మాటను ఏకగ్రీవంగా విని వారందరూ మళ్ళీ సభ మధ్యలో కూర్చున్నారు.
1.244.52
ततोऽब्रवीद्वासुदेवं वचो रामः परन्तपः ।
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण भूतभव्यभविष्यकृत्।
किमवागुपविष्टोऽसि प्रेक्षमाणो जनार्दन ॥ १.२४४.५२ ॥
అప్పుడు శత్రువులను తపింపజేసే రాముడు (బలరాముడు) వాసుదేవుడితో ఇలా అన్నాడు: 'త్రిలోకనాథా, కృష్ణా, భూత-భవ్య-భవిష్యాలను సృష్టించువాడా, జనార్దనా, నీవు తల వంచుకుని ఎందుకు కూర్చుని, చూస్తూ ఉన్నావు?'
1.244.53
सत्कृतस्त्वत्कृते पार्थः सर्वैरस्माभिरच्युत ।
न च सोऽर्हति तां पूजां दुर्बुद्धिः कुलपांसनः ॥ १.२४४.५३ ॥
అచ్యుతా, నీ కారణంగా పార్థుడిని (అర్జునుడిని) మనమందరం సత్కరించాము; కానీ ఆ దుర్బుద్ధి, కులద్రోహి ఆ గౌరవానికి అర్హుడు కాడు.
1.244.54
को हि तत्रैव भुक्तावान्नं भाजनं भेत्तुमर्हति ।
मन्यमानः कुले जातमात्मानं पुरुषः क्वचित् ॥ १.२४४.५४ ॥
ఏ మనిషి అయినా, తాను భుజించిన అదే పాత్రను పగలగొట్టడానికి తగినవాడినని, మంచి కులంలో పుట్టినవాడినని భావించి, తగును అనుకుంటాడు?
1.244.55
इच्छन्नेव हि संबन्धं कृतं पूर्वं च मानयन् ।
को हि नाम भवेनार्थी साहसेन समाचरेत् ॥ १.२४४.५५ ॥
సంబంధాన్ని కోరి, పూర్వం చేసుకున్న సంబంధాన్ని గౌరవించేవాడు, ప్రయోజనాన్ని కోరే ఎవరు సాహసంతో ప్రవర్తిస్తారు?
1.244.56
सोऽवमन्य तथाऽस्माकमनादृत्य च केशवम् ।
प्रसह्य हृतवानद्य सुभद्रां मृत्युमात्मनः ॥ १.२४४.५६ ॥
అతడు మమ్మల్ని అవమానించి, కేశవుని కూడా లెక్కచేయక, ఈ రోజు బలవంతంగా సుభద్రను అపహరించాడు; తనకు తానే మృత్యువును తెచ్చుకున్నాడు.
1.244.57
कथं हि शिरसो मध्ये कृतं तेन पदं मम ।
मर्षयिष्यामि गोविन्द पादस्पर्शमिवोरगः ॥ १.२४४.५७ ॥
అతడు నా తల మధ్యలో ఎలా కాలు ఉంచగలిగాడు? ఓ గోవిందా, పాము పాదస్పర్శను సహించనట్లు నేను దీన్ని ఎలా సహిస్తాను?
1.244.58
अद्य निष्कौरवामेकः करिष्यामि वसुन्धराम् ।
न हि मे मर्षणीयोऽयमर्जुनस्य व्यतिक्रमः ॥ १.२४४.५८ ॥
ఈ రోజు నేనొక్కడినే భూమిని కౌరవులు లేకుండా చేస్తాను; అర్జునుడికి జరిగిన ఈ అతిక్రమాన్ని నేను సహించను.
1.244.59
तं तथा गर्जमानं तु मेघदुन्दुभिनिःस्वनम् ।
अन्वपद्यन्त ते सर्वे भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ॥ १.२४४.५९ ॥
మేఘ దుందుభి వలె గర్జిస్తున్న అతడిని అప్పుడు భోజులు, వృష్ణులు, అంధకులు అందరూ అనుసరించారు.