ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.244.1
शासनात्पुरुषेन्द्रस्य बलेन महता बली ।
गिरौ रैवतके नित्यं बभूव विपृथुश्रवाः ॥ १.२४४.१ ॥
ಪುರುಷೇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಮಹಾಸೇನೆಯೊಡನೆ ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ವಿಪೃಥುಶ್ರವನು ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇದ್ದನು.
1.244.2
प्रवासे वासुदेवस्य तस्मिन्हलधरोपमः ।
संबभूव तदा गोप्ता पुरस्य पुरवर्धनः ॥ १.२४४.२ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಆತನು ಹಲಧರನಂತಾಗಿ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಗರದ ರಕ್ಷಕನೂ ನಗರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವನೂ ಆದನು.
1.244.3
प्राप्य पाण्डवनिर्याणं निर्ययौ विपृथुश्रवाः ।
निशम्य पुरनिर्घोषं स्वमनीकमचोदयत् ॥ १.२४४.३ ॥
ಪಾಂಡವರ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ತಿಳಿದು ವಿಪೃಥುಶ್ರವನು ಹೊರಟನು; ನಗರದ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಕೇಳಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮುಂದೆ ನಡೆಸಿದನು.
1.244.4
सोऽभिपत्य तदाध्वानं ददर्श पुरुषर्षभम् ।
निःसृतं द्वारकाद्वारादंशुमन्तमिवाम्बिरात् ॥ १.२४४.४ ॥
ಆಗ ಅವನು ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸಿ, ದ್ವಾರಕೆಯ ದ್ವಾರದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪುರುಷರ್ಷಭನನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡನು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಹೊರಬಂದಂತೆ.
1.244.5
सविद्युतमिवाम्भोदं प्रेक्षतां तं धनुर्धरम् ।
पार्थमानर्तयोधानां विस्मयः समपद्यत ॥ १.२४४.५ ॥
ಮಿಂಚಿನೊಡನೆ ಇರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಆ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿದ ಆನರ್ತ ಯೋಧರಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯವುಂಟಾಯಿತು.
1.244.6
उदीर्णरथनागाश्वमनीकमभिवीक्ष्य तत् ।
उवाच परमप्रीता सुभद्रा भद्रभाषिणी ॥ १.२४४.६ ॥
ಏರುತ್ತಿರುವ ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಂಗಳವಾಣಿಯ ಸುಭದ್ರೆ ಹೇಳಿದಳು.
1.244.7
संग्रहीतुमभिप्रायो दीर्घकालकृतो मम ।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे रथं तव नरर्षभ ॥ १.२४४.७ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ರಥವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ನನ್ನ ಬಹುಕಾಲದ ಸಂಕಲ್ಪವಿದು.
1.244.8
ओजस्तेजोद्युतिबलैरन्वितस्य महात्मनः ।
पार्थ ते सारथित्वेन भविता शिक्षितास्म्यहम् ॥ १.२४४.८ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಓಜಸ್ಸು, ತೇಜಸ್ಸು, ಕಾಂತಿ, ಬಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿನ್ನ ಸಾರಥಿಯಾಗಲು ನಾನು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
1.244.9
एवमुक्तः प्रियां प्रीतः प्रत्युवाच नरर्षभः ।
चोदयाश्वानसंसक्तान्विश्तु विपृथोर्बलम् ॥ १.२४४.९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಓಡಿಸು; ವಿಶಾಲ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು.'
1.244.10
बहुभिर्युध्यमानस्य तावकान्विजिघांसतः ।
पश्य बाहुबलं भद्रे शरान्विक्षिपतो मम ॥ १.२४४.१० ॥
ಭದ್ರೆ, ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತ ನಿನ್ನವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುವ ನನ್ನ ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ನೋಡು.
1.244.11
एवमुक्ता तदा भद्रा पार्थेन भरतर्षभ ।
चुचोद साश्वान्संहृष्टा ते ततो विविशुर्बलम् ॥ १.२४४.११ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಪಾರ್ಥನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಭದ್ರೆಯು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದಳು; ಅವರು ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
1.244.12
तदाहतमहावाद्यं समुदग्रध्वजायुतम् ।
अनीकं विपृथोर्हृष्टं पार्थमेवान्ववर्तत ॥ १.२४४.१२ ॥
ಮಹಾ ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಲು, ಸಾವಿರಾರು ಎತ್ತರದ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಪೃಥುವಿನ ಹರ್ಷಿತ ಸೇನೆಯು ಪಾರ್ಥನನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿತು.
1.244.13
रथैर्बहुविधाकारैः सदश्वैश्च महाजवैः ।
किरन्तः शरवर्षाणि परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ १.२४४.१३ ॥
ಬಹುವಿಧ ಆಕಾರದ ರಥಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮಹಾವೇಗದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಧನಂಜಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
1.244.14
तेषामस्त्राणि संवार्य दिव्यास्त्रेण महास्त्रवित् ।
आवृणोन्महदाकाशं शरैः परपुरञ्जयः ॥ १.२४४.१४ ॥
ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರಿತವನೂ ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೂ ಆದ ಅವನು, ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅವರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
1.244.15
तेषां बाणान्महाबाहुर्मुकुटान्यङ्गदानि च ।
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शरांश्चैव धनूंषि च ॥ १.२४४.१५ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಅವರ ಬಾಣಗಳನ್ನು, ಕಿರೀಟಗಳನ್ನು, ಭುಜಕೀರ್ತಿಗಳನ್ನು, ಶರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
1.244.16
युगानीषान्वरूथानि यन्त्राणि विविधानि च ।
अजिघांसन्परान्पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ १.२४४.१६ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪಾರ್ಥನು, ಅವರ ನೊಗಗಳನ್ನು, ಈಷೆಗಳನ್ನು, ರಥದ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
1.244.17
विधनुष्कान्विकवचान्विरथांश्च महारथान् ।
कृत्वा पार्थः प्रियां प्रीतः प्रेक्ष्यतामित्यदर्शयत् ॥ १.२४४.१७ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಮಹಾರಥರನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿ, ಕವಚವಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿ, ರಥವಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ 'ನೋಡು' ಎಂದು ತೋರಿಸಿದನು.
1.244.18
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सुभद्रा पार्थमब्रवीत् ।
अवाप्तार्थाऽस्मि भद्रं ते याहि पार्थ यथासुखम् ॥ १.२४४.१८ ॥
ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಸುಭದ್ರೆ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿತು. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಪಾರ್ಥ, ನಿನಗೆ ಸುಖವೆನಿಸಿದಂತೆ ಹೋಗು.'
1.244.19
स सक्तं पाण्डुपुत्रेण समीक्ष्य विपृथुर्बलम् ।
त्वरमाणोऽभिसंक्रम्य स्थीयतामित्यभाषत ॥ १.२४४.१९ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಅವನು "ನಿಲ್ಲಿರಿ" ಎಂದನು.
1.244.20
ततः सेनापतेर्वाक्यं नात्यवर्तन्त यादवाः ।
सागरे मारुतोद्धूता वेलामिव महोर्मयः ॥ १.२४४.२० ॥
ಆಗ ಯಾದವರು ಸೇನಾಪತಿಯ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಲಿಲ್ಲ; ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದ ಮಹಾ ತೆರೆಗಳು ದಡವನ್ನು ದಾಟದಂತೆ.
1.244.21
ततो रथवरात्तूर्णमवरुह्य नरर्षभः ।
अभिगम्य नरव्याघ्रं प्रहृष्टः परिषस्वजे ॥ १.२४४.२१ ॥
ಆಗ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಜುನನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ನರವ್ಯಾಘ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.
1.244.22
सोऽब्रवीत्पार्थमासाद्य दीर्घकालमिदं तव ।
निवासमभिजानामि शङ्खचक्रगदाधरात् ॥ १.२४४.२२ ॥
ಅವನು ಪಾರ್ಥನ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು: "ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಇದು ನಿನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ."
1.244.23
न मेऽस्त्यविदितं किंचिद्यद्यदाचितं त्वया ।
सुभद्रार्थं प्रलोभेन प्रीतस्तव जनार्दनः ॥ १.२४४.२३ ॥
ನೀನು ಸುಭದ್ರೆಗಾಗಿ ಯಾವುದನ್ನು ಬೇಡಿದೆಯೋ ಅದು ನನಗೆ ಅಜ್ಞಾತವಲ್ಲ; ಆ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಜನಾರ್ದನನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
1.244.24
प्राप्तस्य यतिलिङ्गेन वासितस्य धनञ्जय ।
बन्धुमानसि रामेण महेन्द्रावरजेन च ॥ १.२४४.२४ ॥
ಓ ಧನಂಜಯ, ಸನ್ಯಾಸಿಯ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದು ವಾಸಿಸಿದ ನೀನು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಮಹೇಂದ್ರನ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮ (ಕೃಷ್ಣ) ಅವರ ಬಂಧುವಾಗಿದ್ದೀಯ.
1.244.25
मामेव च सदाकाङ्क्षी मन्त्रिणं मधुसूदनः ।
अन्तरेण सुभद्रां च त्वां च तात धनञ्जय ॥ १.२४४.२५ ॥
ಮಧುಸೂದನನು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನೇ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಬಯಸಿದನು; ಸುಭದ್ರೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಪ್ರಿಯ ಧನಂಜಯ.
1.244.26
इमं रथवरं दिव्यं सर्वशस्त्रसमन्वितम् ।
इदमेवानुयात्रं च निर्दिश्य गदपूर्वजः ॥ १.२४४.२६ ॥
ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನು ಮತ್ತು ಈ ಪರಿವಾರವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಗದನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನು (ಹೇಳಿದನು).
1.244.27
अन्तर्द्वीपं तदा वीर गतो वृष्णिसुखावहः ।
दीर्घकालावरुद्धं त्वां संप्राप्तं प्रियया सह ॥ १.२४४.२७ ॥
ವೀರನೇ, ಆಗ ವೃಷ್ಣಿಗಳಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರುವವನು ಅಂತರ್ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು ಪ್ರಿಯೆಯೊಡನೆ ಬಂದೆ.
1.244.28
पश्यन्तु भ्रातरः सर्वे वज्रपाणिमिवामराः ।
आयाते तु दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि ॥ १.२४४.२८ ॥
ದಶಾರ್ಹರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ಬಂದಾಗ, ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರೂ ವಜ್ರಪಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ನೋಡಲಿ.
1.244.29
भद्रामनुगमिष्यन्ति रत्नानि च वसूनि च ।
अरिष्टं याहि पन्थानं सुखी भव धनञ्जय ॥ १.२४४.२९ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ರತ್ನಗಳೂ ಸಂಪತ್ತುಗಳೂ ಬರುವವು. ಶುಭಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗು, ಧನಂಜಯ, ಸುಖಿಯಾಗಿರು.
1.244.30
नष्टशोकैर्विशोकस्य सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४४.३० ॥
ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ನಿನಗೆ, ದುಃಖ ನಾಶವಾದ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಗಮವಾಗಲಿ.
1.244.31
ततो विपृथुमामन्त्र्य पार्थः प्रीतोऽभिवाद्य च ।
कृष्णस्य मतमास्थाय कृष्णस्य रथमास्थितः ॥ १.२४४.३१ ॥
ಆಗ ವಿಪೃಥುವಿನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಪಾರ್ಥನು ಕೃಷ್ಣನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
1.244.32
पूर्वमेव तु पार्थाय कृष्णेन विनियोजितम् ।
सर्वरत्नसुसंपूर्णं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४४.३२ ॥
ಮೊದಲೇ ಕೃಷ್ಣನು ಪಾರ್ಥನಿಗಾಗಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ಅದು ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸರ್ವ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
1.244.33
रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि ।
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना ॥ १.२४४.३३ ॥
ಚಿನ್ನದ ಅಂಗಗಳಿರುವ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ರಥದಿಂದ; ಶೈಬ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವ ಎಂಬ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಘಂಟೆಗಳ ಜಾಲಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ.
1.244.34
सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना ।
ज्वलनार्चिःप्रकाशेन द्विषतां हर्षनाशिना ॥ १.२४४.३४ ॥
ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮೋಡದ ಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧ್ವನಿಯ, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಶತ್ರುಗಳ ಹರ್ಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ (ರಥ).
1.244.35
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
युक्तः सेनानुयात्रेण रथणारोप्य माधवीम्।
रथेनाकाशगेनैव पययौ स्वपुरं प्रति ॥ १.२४४.३५ ॥
ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಗೋಧಾಚರ್ಮದ ತೋಳುಕವಚ ಮತ್ತು ಬೆರಳುಕವಚ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಸೇನೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿರಲು, ಮಾಧವಿಯನ್ನು (ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು) ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ಆಕಾಶಗಾಮಿ ರಥದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
1.244.36
ह्रियमाणां तु तां दृष्ट्वा सुभद्रां सैनिका जनाः ।
विक्रोशन्तोऽद्रवन्सर्वे द्वारकामभितः पुरीम् ॥ १.२४४.३६ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ದ್ವಾರಕಾ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಓಡಿದರು.
1.244.37
ते समासाद्य सहिताः सुधर्मामभितः सभाम् ।
सभापालस्य तत्सर्वमाचख्युः पार्थविक्रमम् ॥ १.२४४.३७ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸುಧರ್ಮಾ ಸಭೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಬಂದು, ಪಾರ್ಥನ (ಅರ್ಜುನನ) ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಭಾಪಾಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
1.244.38
तेषां श्रुत्वा सभापालो भेरीं सान्नाहिकीं ततः ।
समाजघ्ने महाघोषां जाम्बूनदपरिष्कृताम् ॥ १.२४४.३८ ॥
ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಭಾಪಾಲ ಆಗ ಸಾನ್ನಾಹಿಕೀ ಭೇರಿಯನ್ನು ಬಾರಿಸಿದನು; ಅದು ಮಹಾ ಘೋಷವುಳ್ಳದ್ದು ಮತ್ತು ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.244.39
क्षुब्धास्तेनाथ शब्देन भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ।
अन्तर्द्वीपात्समुत्पेतुः सहसा सहितास्तदा।
अन्नपानमपास्याथ समापेतुः समन्ततः ॥ १.२४४.३९ ॥
ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರು ಆಗ ಅಂತರ್ದ್ವೀಪದಿಂದ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎದ್ದರು; ಅನ್ನಪಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸೇರಿದರು.
1.244.40
तत्र जाम्बूनदाङ्गानि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च ।
मणिविद्रुमचित्राणि ज्वलिताग्निप्रभाणि च ॥ १.२४४.४० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದ ಆಸನಗಳಿದ್ದವು; ಅವು ಅದ್ಭುತ ಹೊದಿಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಮಣಿ-ಹವಳಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
1.244.41
भेजिरे पुरुषव्याघ्रा वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
सिंहासनानि शतशो धिष्ण्यानीव हुताशनाः ॥ १.२४४.४१ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರ ಮಹಾರಥರಾದ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು ನೂರಾರು ಸಿಂಹಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು; ಯಜ್ಞ ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೋಮಾಗ್ನಿಗಳಿದ್ದಂತೆ.
1.244.42
तेषां समुपविष्टानां देवानामिव सन्नये ।
आचख्यौ चेष्टितं जिष्णोः सभापालः सहानुगः ॥ १.२४४.४२ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಸಭಾಪಾಲನು ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಜಿಷ್ಣುವಿನ (ಅರ್ಜುನನ) ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
1.244.43
तच्छ्रुत्वा वृष्णिवीरास्ते मदसंरक्तलोचनाः ।
अमृष्यमाणाः पार्थस्य समुत्पेतुरहङ्कृताः ॥ १.२४४.४३ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮದದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರು, ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿ ಎದ್ದರು.
1.244.44
योजयध्वं रथानाशु प्रासानाहरतेति च ।
धनूंषि च महार्हाणि कवचानि बृहन्ति च ॥ १.२४४.४४ ॥
"ಬೇಗನೆ ರಥಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿರಿ, ಈಟಿಗಳನ್ನು ತನ್ನಿರಿ" ಎಂದು, ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕವಚಗಳನ್ನೂ (ತನ್ನಿರಿ) ಎಂದು (ಹೇಳಿದರು).
1.244.45
सूतानुच्चुक्रुशुः केचिद्रथान्योजयतेति च ।
स्वयं च तुरगान्केचिदयुञ्जन्हेमभूषितान् ॥ १.२४४.४५ ॥
ಕೆಲವರು ಸಾರಥಿಗಳ ಮೇಲೆ "ರಥಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿರಿ!" ಎಂದು ಕೂಗಿದರು; ಕೆಲವರು ತಾವೇ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.
1.244.46
रथेष्वानीयमानेषु कवचेषु ध्वजेषु च ।
अभिक्रन्दे नृवीराणां तदासीत्तुमुलं महत् ॥ १.२४४.४६ ॥
ರಥಗಳು, ಕವಚಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು ತರಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನರವೀರರ ಕೂಗಾಟದಲ್ಲಿ ಅದು ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲವಾಗಿತ್ತು.
1.244.47
वनमाली ततः क्षीबः कैलासशिखरोपमः ।
नीलवासा मदोत्सिक्त इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२४४.४७ ॥
ಆಗ ವನಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿ, ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಂತೆ, ನೀಲ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಮದದಿಂದ ಉಬ್ಬಿದ (ಬಲರಾಮ) ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.
1.244.48
किमिदं कुरुथाप्रज्ञास्तूष्णींभूते जनार्दने ।
अस्य भावमविज्ञाय संक्रुद्धा मोघगर्जिताः ॥ १.२४४.४८ ॥
"ಎಲೈ ಮೂಢರೇ! ಜನಾರ್ದನನು ಮೌನವಾಗಿರುವಾಗ ಇದನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರಿ? ಅವನ ಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಕೋಪಗೊಂಡು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವಿರಿ!"
1.244.49
एष तावदभिप्रायमाख्यातु स्वं महामतिः ।
यदस्य रुचिरं कर्तुं तत्कुरुध्वमतन्द्रिताः ॥ १.२४४.४९ ॥
ಈ ಮಹಾಮತಿಯು ಮೊದಲು ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೇಳಲಿ; ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೇ ನೀವು ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿರಿ.
1.244.50
ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा ग्राह्यरूपं हलायुधात् ।
तूष्णींभूतास्ततः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.२४४.५० ॥
ಆಗ ಹಲಾಯುಧನ (ಬಲರಾಮನ) ಆ ಒಪ್ಪುವಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾಗಿ, 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದರು.
1.244.51
समं वचो निशम्यैव बलदेवस्य धीमतः ।
पुनरेवसभामध्ये सर्वे ते समुपाविशन् ॥ १.२४४.५१ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬಲದೇವನ ಮಾತನ್ನು ಒಮ್ಮತದಿಂದ ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
1.244.52
ततोऽब्रवीद्वासुदेवं वचो रामः परन्तपः ।
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण भूतभव्यभविष्यकृत्।
किमवागुपविष्टोऽसि प्रेक्षमाणो जनार्दन ॥ १.२४४.५२ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ರಾಮನು (ಬಲರಾಮನು) ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಾಥನೇ, ಕೃಷ್ಣನೇ, ಭೂತ-ಭವ್ಯ-ಭವಿಷ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೇ, ಜನಾರ್ದನನೇ, ನೀನು ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಏಕೆ ಕುಳಿತಿರುವೆ ಮತ್ತು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ?'
1.244.53
सत्कृतस्त्वत्कृते पार्थः सर्वैरस्माभिरच्युत ।
न च सोऽर्हति तां पूजां दुर्बुद्धिः कुलपांसनः ॥ १.२४४.५३ ॥
ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಿನ್ನ ನಿಮಿತ್ತದಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಗೌರವಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ಕುಲಕಳಂಕ ಆ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
1.244.54
को हि तत्रैव भुक्तावान्नं भाजनं भेत्तुमर्हति ।
मन्यमानः कुले जातमात्मानं पुरुषः क्वचित् ॥ १.२४४.५४ ॥
ತಾನು ಊಟಮಾಡಿದ ಅದೇ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಒಡೆಯಲು ತಾನು ಯೋಗ್ಯನೆಂದು, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಭಾವಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಅರ್ಹನೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ?
1.244.55
इच्छन्नेव हि संबन्धं कृतं पूर्वं च मानयन् ।
को हि नाम भवेनार्थी साहसेन समाचरेत् ॥ १.२४४.५५ ॥
ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು, ಕಾರ್ಯಾಸಕ್ತನಾದವನು ಯಾರು ಸಾಹಸದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ?
1.244.56
सोऽवमन्य तथाऽस्माकमनादृत्य च केशवम् ।
प्रसह्य हृतवानद्य सुभद्रां मृत्युमात्मनः ॥ १.२४४.५६ ॥
ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ಕೇಶವನನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಇಂದು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ತನ್ನ ಮರಣವನ್ನೇ ತಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
1.244.57
कथं हि शिरसो मध्ये कृतं तेन पदं मम ।
मर्षयिष्यामि गोविन्द पादस्पर्शमिवोरगः ॥ १.२४४.५७ ॥
ಅವನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ನಡುವೆ ಹೇಗೆ ಕಾಲನ್ನು ಇಟ್ಟನು? ಗೋವಿಂದ, ಹಾವು ಕಾಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಸಹಿಸದಂತೆ ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ?
1.244.58
अद्य निष्कौरवामेकः करिष्यामि वसुन्धराम् ।
न हि मे मर्षणीयोऽयमर्जुनस्य व्यतिक्रमः ॥ १.२४४.५८ ॥
ಇಂದು ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೌರವರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಈ ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.244.59
तं तथा गर्जमानं तु मेघदुन्दुभिनिःस्वनम् ।
अन्वपद्यन्त ते सर्वे भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ॥ १.२४४.५९ ॥
ಮೇಘ ದುಂದುಭಿಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಆಗ ಭೋಜರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು, ಅಂಧಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಅನುಸರಿಸಿದರು.