مهابهاراتا · أدهيايا 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
على مسافة كروشا من المدينة كانت حظيرة بارتا الجميلة، فذهب بيبهاتسو إليها أيضًا وأقام مع فتاة اليادافا.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
ثم أكرم بارتا سوبهادرا وقال: «اذهبي بزي الرعاة إلى تلك المدينة الملتوية.»
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
«يا كريشنا، يا من تتكلمين كما تشاء، ليرضَ عنك قولي هذا. إذا رأتكِ آتية معي إلى هناك قد تتكلم بقسوة.»
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
«إذا رأتكِ ذاهبةً بزيٍّ آخر قد تكلمكِ بلطف، لكن ما تقوله أولًا لا يمكن التراجع عنه.»
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
«فلذلك، اطرح الكبرياء والغرور واذهب بنفسك.» ولما سمعت سوبهادرا كلامه أجابت.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
«سأفعل كما تقول يا بارتا.» ولما سمع ابن إندرا كلام سوبهادرا ارتاح كثيرًا.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
فجمع الرعاة وقال على عجل: "كل نساء قرية الرعاة، بقدر ما فيها، …
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"فلتأتِ اللواتي سيذهبن مع بهدرا، مجتمعات للذهاب إلى مدينة إندرابراستها الفاضلة لرؤية كريشنا ذات المجد."
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
فلما سمع الرعاة ذلك أحضروا نساء قرية الرعاة. ثم إن سوبهدرا، محاطةً من كل جانب بتلك النساء الرعويات…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
فأرسل فارتا سوبهدرا على عجل، وهي مرتدية الحرير الأحمر، وتخذ هو صورة راعية (فسار معها).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
فمضت تلك المجيدة، متألقة بشدة في تلك الصورة، بين الراعيات نحو المدينة العسيرة.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
وصلت مسرعةً إلى خاندفابراستها ودخلت؛ ولما بلغت المسكن الفاضل دخلت زوجة البطل، الحسناء الفاضلة.
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
انحنت بهدرا ذات العينين العريضتين المحمرتين أمام عمتها بريثا، وقبّلت كونتي رأس تلك الجميلة الأعضاء.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
امتلأت بمحبة عظيمة، تمنح بركات لا تُضاهى، فاقتربت سريعاً تلك ذات الوجه كالبدر التام.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
انحنت بهدرا لدروبدي وقالت: «أنا خادمتكِ». فنهضت كريشنا ورفعت أخت مادهافا.
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
عانقتها وقالت بمحبة: «ليكن زوجك بلا منافس. أيتها الفاضلة، كوني أمّاً للأبطال، وكوني أيضاً محبوبة زوجك».
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
نطقت بكثير من البركات العليا المنسوجة بالقوة؛ وكذلك قالت لها بهدرا المسرورة: «فليكن ذلك».
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
ثم عانقت المرأة الوريشنية سوبهادرا ذات الوجه الجميل، وأجلستها مسرورة في حجرها، ومدحت فاسوديفا.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
ثم في لحظة ارتفعت صيحات الفرح من محاربي آنارta حين بلغوا مدينة فريجينا.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
كانوا يلمعون كأبناء الآلهة، بأعلام من ذهب، يتبعون بارثا من الخلف، كما يتبع الخالدون بوروهوتا (إندرا).
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
رأى كثير من الناس أفضل المركبات، المربوطة بالثيران والجمال والخيول الأصيلة، لأهل مدينة داشارها.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
ثم في المدينة الفاضلة سُمعت أصوات الشبان من كل جانب، يتحدثون بصوت عالٍ عن عودة أرجونا.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
لما رأى بارثا قد عاد من غيبته كأنه قريب له، اقترب منه ذلك الأفضل بين الرجال، محاطًا بمئة من الداشارها.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
استقبله أهل المدينة الفاضلة بأعظم المودة، وبلغ باب القصر الداخلي، فترجّل ذلك الثور بين الرجال (أرجونا).
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
ذهب دهنجايا إلى دهومية فحياه، وحيّا أمّه كذلك. ثم لمس دهنجايا قدمي الملك وقدمي بهيما.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
لما حياه بإجلال ابنا يama فرح، فعانقهما وابتهج. ثم اجتمع بإخوته، والتقى بالجميع، وعلى رأسهم البراهمة.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
وأكرم بحسب ما يليق أهل المدينة وأهل الريف، والمقيمين هناك والذين تبعوا، والمشاهد المقدسة والمعابد.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
فأبلغ الملك حينئذ كل ما أنجزه، وأخبر به جميع الإخوة، يا بهاراتا.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
ولما سمع ذلك كله، كرّم الحكيم العظيم ملك الدهرما يدهيشثرا أرجونا أمامهم مباشرة.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
وقد أكرمه البانداويّ بحسب ما يليق، فلقي إجلالا يستحقه، وأذن له الملك المجيد، فدخل مسرورا.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
رأى البارثا سوبهادرا، التي لا حزن فيها، الجديرة بالتبجيل العظيم، والمُنمِّية للمودة، كأنها الشري نفسها، أخت كريشنا.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
بسلوكها، صارت سوبهادرا محبوبة جدا لدى الكبار والأحماء والأختان.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
ثم بقي أبناء بانданو الفرسان العظام مسرورين القلوب، وكونتي شديدة الرضا، وكريشنا كذلك دائماً.