ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
ନଗରରୁ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ପାର୍ଥଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଗୋଶାଳା ଥିଲା। ସେଠାକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇ ବୀଭତ୍ସୁ ଯଦୁକନ୍ୟା ସହ ରହିଲେ।
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
ତା'ପରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପାର୍ଥ କହିଲେ, "ତୁମେ ଗୋପିକାଙ୍କ ବେଶରେ ସେହି ବକ୍ର ନଗରକୁ ଯାଅ।"
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କହୁଥିବା କୃଷ୍ଣେ, ମୋର ଏହି କଥା ତୁମକୁ ରୁଚୁ। ମୋ ସହ ଆସିଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖି ସେ କଠୋର କଥା କହିପାରେ।"
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"ଅନ୍ୟ ବେଶରେ ଯାଇଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖି ସେ ପ୍ରିୟ କଥା କହିପାରେ। କିନ୍ତୁ ସେ ପ୍ରଥମେ ଯାହା କହିବେ, ତାହା ଫେରାଯାଇ ନ ହେବ।"
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"ତେଣୁ ମାନ ଓ ଦର୍ପ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ନିଜେ ଯାଅ।" ତାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ସୁଭଦ୍ରା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମେ ଯେମିତି କହୁଛ, ମୁଁ ସେମିତି କରିବି।" ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
ସେ ଗୋପାଳମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ଶୀଘ୍ର ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ, "ବ୍ରଜର ଯେତେ ସ୍ତ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ..."
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"ଭଦ୍ରା ସହିତ ଯିବେ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ; ଏକାଠି ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ନଗରକୁ ଯଶସ୍ୱିନୀ କୃଷ୍ଣାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାଲ"
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
ଏହା ଶୁଣି ଗୋପାଳମାନେ ବ୍ରଜର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଆଣିଲେ। ତା'ପରେ ସେହି ବ୍ରଜସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇ (ସୁଭଦ୍ରା)…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
ପାର୍ଥ ଶୀଘ୍ର ରକ୍ତ ରେଶମ ବସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ ସୁଭଦ୍ରାକୁ ପଠାଇଲେ; ସ୍ୱୟଂ ଗୋପାଳିକାର ରୂପ ଧାରଣ କରି (ସଙ୍ଗେ ଗଲେ)।
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
ସେହି ଯଶସ୍ୱିନୀ ସେହି ରୂପରେ ଅଧିକ ଶୋଭାମୟୀ ହୋଇ, ଗୋପାଳିକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହି ବୃଜିନ (କଠିନ) ନଗର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
ସେ ଶୀଘ୍ର ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ପହଞ୍ଚି ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭବନରେ ପହଞ୍ଚି ସେହି ବୀରପତ୍ନୀ, ଉତ୍ତମା ନାରୀ (ଭିତରକୁ ଗଲେ)।
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
ପ୍ରଶସ୍ତ ରକ୍ତାକ୍ଷୀ ଭଦ୍ରା ତା'ର ପିଉସୀ ପୃଥାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; କୁନ୍ତୀ ସେଇ ସୁନ୍ଦରାଙ୍ଗୀଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲେ।
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
ପରମ ପ୍ରୀତିରେ, ଅତୁଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରସମ ମୁଖବିଶିଷ୍ଟା ସେ ଶୀଘ୍ର ନିକଟକୁ ଗଲେ।
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
ଭଦ୍ରା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସୀ'; ତେବେ କୃଷ୍ଣା ଉଠି ମାଧବଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କୁ (ଉଠାଇଲେ)।
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପ୍ରୀତିରେ ସେ କହିଲେ, 'ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ନିଃଶତ୍ରୁ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ବୀରପ୍ରସବିନୀ ହୁଅ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ହୁଅ।'
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
ଓଜରେ ରଚିତ ବହୁ ପରମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସେ କହିଲେ; ସେହିପରି ଆନନ୍ଦିତା ଭଦ୍ରା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏମିତି ହେଉ।'
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
ତା'ପରେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟୀ ଶୁଭମୁଖୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆନନ୍ଦରେ କୋଳରେ ବସାଇ, ବସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
ତା'ପରେ କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ଆନର୍ତ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ-କିଲକିଳା ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା; ସେମାନେ ବୃଜିନ ନଗରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
ଦେବପୁତ୍ରଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୱଜାଧାରୀ ସେମାନେ ପଛରୁ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ପୁରୁହୂତ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
ବଳଦ, ଓଟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯାନ ଦାଶାର୍ହ ନଗରବାସୀମାନେ ଦେଖିଲେ।
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
ତା'ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ ଯୁବକମାନଙ୍କ କଥା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଶୁଭିଲା; ସେମାନେ ଫେରୁଥିବା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ।
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
ପ୍ରବାସରୁ ଫେରିଥିବା ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନିଜ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ପରି ଦେଖି, ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶହେ ଦାଶାର୍ହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
ନାଗରିକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରମ ସ୍ନେହରେ ଅଭିନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଅନ୍ତଃପୁର ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚି, ସେହି ନରଋଷଭ (ଅର୍ଜୁନ) ଓହ୍ଲାଇଲେ।
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
ଧନଞ୍ଜୟ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଏବଂ ମାତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ତା'ପରେ ଧନଞ୍ଜୟ ରାଜା ଓ ଭୀମଙ୍କ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
ଯମଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲାବେଳେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ତା'ପରେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ।
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
ନଗରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଥୋଚିତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; ସେଠାରେ ରହିଥିବା ଓ ପଛେ ଆସିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ, ତୀର୍ଥ ଓ ମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ।
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜର କରାଯାଇଥିବା ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କଲେ; ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିଲେ।
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
ଏସବୁ ଶୁଣି ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେମାନଙ୍କ ସାମନାରେ ହିଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥୋଚିତ ପୂଜିତ ହୋଇ, ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ ସେ ଯଶସ୍ୱୀ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
ସେହି ଅଦୀନା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜନୀୟା, ପ୍ରୀତିବର୍ଦ୍ଧିନୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କୁ, ପାର୍ଥମାନେ ସାକ୍ଷାତ ଶ୍ରୀ ବୋଲି ମନେ କଲେ ।
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
ଗୁରୁଜନ, ଶ୍ୱଶୁର ଏବଂ ଦେବରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସୁଭଦ୍ରା ନିଜ ଆଚରଣରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ହେଲେ ।
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
ତାପରେ ହୃଷ୍ଟମନା ମହାରଥୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରୀତା କୁନ୍ତୀ ଏବଂ କୃଷ୍ଣା ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦା ସେପରି ରହିଲେ ।