ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
ನಗರದಿಂದ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ಸುಂದರ ಗೋಶಾಲೆ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಿ, ಯದುಕುಲದ ಕನ್ಯೆಯೊಡನೆ ಬೀಭತ್ಸು ತಂಗಿದನು.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
ಆಗ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಪಾರ್ಥ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಗೋಪಿಕೆಯರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಆ ವಂಚಕ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗು."
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"ಇಷ್ಟಬಂದಂತೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕೃಷ್ಣೆ, ನನ್ನ ಈ ಮಾತು ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಲಿ. ನಾನು ಜೊತೆಗಿರುವಾಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳು ಕಟುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಹುದು."
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"ಬೇರೆ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಹೋದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳು ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವಳು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಹಿಂದೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದು."
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನ ಮತ್ತು ಗರ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನೇ ಹೋಗು." ಅವನ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಸುಭದ್ರೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡಿದಳು.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಇಂದ್ರನ ಮಗ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
ಅವನು ಗೋಪಾಲಕರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ವ್ರಜದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲರೂ..."
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"ಭದ್ರೆಯೊಡನೆ ಹೋಗುವವರು ಬರಲಿ; ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ನಗರಕ್ಕೆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬನ್ನಿ"
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಗೋಪಾಲಕರಿಂದ ವ್ರಜದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟರು. ಆಗ ಆ ವ್ರಜ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ (ಸುಭದ್ರೆ)…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
ಪಾರ್ಥನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕೆಂಪು ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿದ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ತಾನು ಗೋಪಾಲಿಕೆಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿ (ಜೊತೆಗೆ ಹೋದನು).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಆ ರೂಪದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಗೋಪಾಲಿಕೆಯರ ನಡುವೆ ಇದ್ದು, ವೃಜಿನ (ಕಠಿಣ) ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
ಆಕೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭವನವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಆ ವೀರಪತ್ನಿ, ಉತ್ತಮ ಸ್ತ್ರೀ (ಒಳಗೆ ಹೋದಳು).
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
ವಿಶಾಲ ಕೆಂಗಣ್ಣಿನ ಭದ್ರೆ ತನ್ನ ಅತ್ತೆ ಪೃಥೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು; ಕುಂತಿ ಆ ಚಾರುಸರ್ವಾಂಗಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಮುದ್ದಿಸಿದಳು.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಅತುಲ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖವುಳ್ಳ ಆಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿದಳು.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
ಭದ್ರೆ ದ್ರೌಪದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ 'ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕಿ' ಎಂದಳು; ಆಗ ಕೃಷ್ಣೆ ಎದ್ದು ಮಾಧವನ ತಂಗಿಯನ್ನು (ಎತ್ತಿದಳು).
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಿನ್ನ ಪತಿ ಶತ್ರುರಹಿತನಾಗಲಿ. ಓ ಭದ್ರೆ, ನೀನು ವೀರರನ್ನು ಹೆತ್ತವಳಾಗು, ಪತಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿರು.'
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ರೂಪಿತವಾದ ಅನೇಕ ಪರಮ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಆಕೆ ನುಡಿದಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭದ್ರೆ ಆಕೆಗೆ, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದಳು.
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
ನಂತರ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಿ ಶುಭಮುಖಿಯಾದ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ವಸುದೇವನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದಳು.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
ಆಗ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆನರ್ತ ಯೋಧರ ಹರ್ಷದ ಕೇಕೆಗಳು ಎದ್ದವು; ಅವರು ವೃಜಿನ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
ದೇವಪುತ್ರರಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜಗಳುಳ್ಳ ಅವರು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು, ದೇವತೆಗಳು ಪುರುಹೂತನನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ.
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
ಎತ್ತು, ಒಂಟೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಹನಗಳನ್ನು ದಾಶಾರ್ಹ ನಗರವಾಸಿಗಳು ನೋಡಿದರು.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ಮಾತುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂದವು; ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಜುನನ ಕುರಿತು ಅವು ಮಾತನಾಡಿದವು.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
ಪ್ರವಾಸದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ತನ್ನ ಬಂಧುವಿನಂತೆ ನೋಡಿ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ನೂರಾರು ದಾಶಾರ್ಹರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
ಪುರವಾಸಿಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಂತಃಪುರದ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಆ ನರರ್ಷಭನು (ಅರ್ಜುನನು) ಇಳಿದನು.
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
ಧನಂಜಯನು ಧೌಮ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ತಾಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಧನಂಜಯನು ರಾಜನ ಮತ್ತು ಭೀಮನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
ಯಮನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಮುಖ್ಯರಾದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕೂಡಿದನು.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
ಪಟ್ಟಣದ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮವಾಸಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಯೋಗ್ಯರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರನ್ನು, ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದವರನ್ನು, ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಸಹ.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
ಆಗ ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು; ಓ ಭಾರತ, ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದನು.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವರ ಮುಂದೆಯೇ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
ಪಾಂಡವನಿಂದ ಯೋಗ್ಯರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನಾದ ಅವನು, ಯಶಸ್ವಿ ರಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಳಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
ದುಃಖರಹಿತಳಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯಳಾದ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಆ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು, ಕೃಷ್ಣನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು, ಪಾರ್ಥರು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀದೇವಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
ಹಿರಿಯರಿಗೆ, ಮಾವಂದಿರಿಗೆ, ಮೈದುನರಿಗೂ ಸುಭದ್ರೆ ತನ್ನ ನಡತೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳಾದಳು.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
ನಂತರ ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಾರಥರಾದ ಪಾಂಡವರು, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣೆ ಕೂಡ ಸದಾ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರು.