Mahābhārata · Adhyāya 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
A un krośa de la ciudad había una hermosa aldea de pastores perteneciente a Pārtha. Yendo también allí, Bībhatsu se quedó con la doncella de los Yadus.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
Entonces, honrando a Subhadrā, Pārtha dijo: "Ve a esa ciudad torcida con el atuendo de las pastoras."
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"Kṛṣṇā, que hablas como te place, que mis palabras te agraden. Al verte llegar allí conmigo, ella podría hablar con dureza."
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"Al verte ir con otro atuendo, ella podría hablarte con cariño. Pero lo que diga primero no puede retractarse."
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"Por tanto, dejando a un lado el orgullo y la arrogancia, ve tú mismo." Al oír sus palabras, Subhadrā respondió.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"Lo haré tal como dices, oh Pārtha." Al oír las palabras de Subhadrā, el hijo de Indra quedó muy complacido.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
Habiendo reunido a los pastores, dijo apresuradamente estas palabras: "Todas las mujeres de la aldea de los pastores, cuantas haya, …
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"Que vengan las que han de ir con Bhadrā, reunidas para ir a la excelente ciudad de Indraprastha a ver a la gloriosa Kṛṣṇā."
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
Al oír esto, los pastores trajeron a las mujeres de la aldea de los pastores. Entonces Subhadrā, rodeada por todas partes de aquellas mujeres pastoras…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
Pārtha, apresurándose, envió a Subhadrā, vestida de seda roja, y él mismo, habiendo tomado la forma de una pastora, (la acompañó).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
Aquella gloriosa, resplandeciente en extremo con aquella forma, fue en medio de las pastoras hacia la ciudad difícil.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
Apresurándose, llegó a Khāṇḍavaprastha y entró; habiendo llegado a la excelente morada, la esposa del héroe, la excelente mujer, (entró).
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
La de ojos anchos y enrojecidos, Bhadrā, se inclinó ante su tía Pṛthā; Kuntī besó la cabeza de aquella de bellos miembros.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
Llena de suma afección, otorgando bendiciones incomparables, aquella de rostro como la luna llena se acercó con prontitud.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
Bhadrā se inclinó ante Draupadī y dijo: «Soy tu sierva». Entonces Kṛṣṇā se levantó y (levantó) a la hermana de Mādhava.
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
Abrazándola, con afecto dijo: «Que tu esposo no tenga rivales. Oh gentil, sé madre de héroes, y sé también amada de tu esposo».
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
Con poder pronunció muchas bendiciones supremas; y del mismo modo Bhadrā, encantada, le dijo: «Así sea».
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
Entonces la mujer de los Vṛṣṇi abrazó a la de rostro hermoso Subhadrā, la sentó alegre en su regazo y alabó a Vasudeva.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
Entonces, en un instante, surgió un clamor de gritos de alegría de los guerreros de Ānarta, al llegar a la ciudad de Vṛjina.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
Resplandecientes como hijos de dioses, con estandartes de oro, lo seguían por detrás a Pārtha, como los inmortales siguen a Puruhūta (Indra).
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
Muchas personas vieron los principales vehículos, uncidos con bueyes, camellos y buenos caballos, de los ciudadanos de la ciudad de los Dāśārha.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
Entonces, en la excelente ciudad, se oyeron por todas partes voces de jóvenes que hablaban en voz alta sobre el regreso de Arjuna.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
Viendo a Pārtha regresado de su viaje como si fuera su propio pariente, aquel mejor de los hombres se le acercó, rodeado de cien Dāśārha.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
Saludado por los ciudadanos de la excelente ciudad con suprema afección, y llegando a la puerta del palacio interior, aquel toro entre los hombres (Arjuna) descendió.
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
Dhanañjaya se acercó a Dhaumya y se inclinó ante él, y también ante su madre. Luego Dhanañjaya tocó los pies del rey y de Bhīma.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
Saludado con reverencia por los dos hijos de Yama, se alegró; los abrazó y se regocijó. Luego, reunido con sus hermanos, se encontró con todos, encabezados por los brahmanes.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
Honró, como correspondía, también a los habitantes de la ciudad y del campo; a los que se alojaban allí y a los que lo habían seguido, y también a los vados sagrados y santuarios.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
Entonces informó al rey de todo lo que había realizado, y, oh Bhārata, se lo contó a todos los hermanos.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
Habiendo escuchado todo, el muy sabio Dharmarāja Yudhiṣṭhira honró a Arjuna justo delante de ellos.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
Honrado como correspondía por el Pāṇḍava, digno de culto y bien honrado, entró, con permiso del ilustre rey, satisfecho.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
Consideraron a aquella Subhadrā, sin aflicción, digna de gran honra, que aumenta el afecto, como la misma Śrī, la hermana de Kṛṣṇa.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
Por su propia conducta, Subhadrā llegó a ser sumamente querida por sus mayores, sus suegros y sus cuñados.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
Entonces los grandes guerreros, hijos de Pāṇḍu, con el ánimo alegre, y Kuntī, sumamente complacida, y también Kṛṣṇā, siempre permanecieron así.