Mahābhārata · Adhyāya 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
Eine Krośa von der Stadt entfernt lag Pārthas schöne Hirtensiedlung. Dorthin gegangen, verweilte Bībhatsu bei der Jungfrau der Yadu.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
Dann sprach Pārtha, nachdem er Subhadrā geehrt hatte: "Geh in der Gestalt der Hirtinnen in jene krumme Stadt."
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"Kṛṣṇā, die du sprichst, wie es dir gefällt, möge dir mein Wort gefallen. Wenn sie dich dort mit mir kommen sieht, könnte sie hart sprechen."
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"Wenn sie dich in anderem Gewand sieht, mag sie freundlich zu dir sprechen. Doch was sie zuerst sagt, kann nicht zurückgenommen werden."
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"Darum leg Stolz und Hochmut ab und geh selbst." Als Subhadrā diese Worte hörte, antwortete sie.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"Ich werde es tun, wie du sagst, o Pārtha." Als er Subhadrās Worte hörte, war der Sohn Indras sehr erfreut.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
Nachdem er die Hirten versammelt hatte, sprach er eilig diese Worte: "Alle Frauen der Hirtensiedlung, so viele es gibt, …
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"Mögen die kommen, die mit Bhadrā gehen sollen, vereint, um in die herrliche Stadt Indraprastha zu gehen und die ruhmreiche Kṛṣṇā zu sehen."
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
Als die Hirten dies hörten, brachten sie die Frauen der Hirtensiedlung. Dann, von allen Seiten von diesen Hirtenfrauen umgeben, …
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
Pārtha schickte eilig Subhadrā, in rote Seide gekleidet, fort, und er selbst, in die Gestalt einer Hirtin gehüllt, (ging mit ihr).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
Jene Ruhmreiche, über alle Maßen leuchtend in jener Gestalt, ging inmitten der Hirtinnen zur schwierigen Stadt.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
Eilends erreichte sie Khāṇḍavaprastha und trat ein; nachdem sie das herrliche Haus erreicht hatte, ging die Gattin des Helden, die vortreffliche Frau, hinein.
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
Die weitäugige, rotäugige Bhadrā verneigte sich vor ihrer Tante Pṛthā; Kuntī küsste das Haupt jener Lieblichgliedrigen.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
Von höchster Zuneigung erfüllt und unvergleichliche Segen spendend, näherte sich die Vollmondgesichtige eilends.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
Bhadrā verneigte sich vor Draupadī und sprach: »Ich bin deine Dienerin.« Da erhob sich Kṛṣṇā und (hob) die Schwester Mādhavas (empor).
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
Sie umarmte sie und sprach liebevoll: »Dein Gatte sei ohne Rivalen. O Gütige, werde Mutter von Helden, und sei ebenso die Geliebte deines Gatten.«
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
Mit Kraft sprach sie viele höchste Segenswünsche; und ebenso sagte die erfreute Bhadrā zu ihr: »So sei es.«
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
Dann umarmte die Vṛṣṇi-Frau die schöngesichtige Subhadrā, setzte sie freudig auf ihren Schoß und pries Vasudeva.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
Da erhob sich in einem Augenblick ein Jubelgeschrei der Krieger von Ānarta, als sie die Stadt Vṛjina erreichten.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
Strahlend wie Göttersöhne, mit goldenen Bannern, folgten sie Pārtha von hinten, wie die Unsterblichen Puruhūta (Indra) folgen.
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
Viele Menschen sahen die vornehmsten Fahrzeuge, bespannt mit Ochsen, Kamelen und edlen Pferden, der Bürger der Stadt der Dāśārhas.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
Dann waren in der herrlichen Stadt von allen Seiten die Stimmen junger Männer zu hören, die laut über die Rückkehr Arjunas sprachen.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
Als er Pārtha von seiner Reise zurückgekehrt sah, als wäre er sein eigener Verwandter, trat jener Beste der Männer, von hundert Dāśārhas umgeben, auf ihn zu.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
Von den Bürgern der herrlichen Stadt mit höchster Zuneigung begrüßt, und an das Tor des inneren Palastes gelangt, stieg jener Stier unter den Männern (Arjuna) ab.
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
Dhanañjaya trat zu Dhaumya, verneigte sich vor ihm und ebenso vor seiner Mutter. Dann berührte Dhanañjaya die Füße des Königs und Bhīmas.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
Von den beiden Söhnen Yamas ehrfurchtsvoll gegrüßt, freute er sich; er umarmte sie und freute sich. Dann, mit seinen Brüdern vereint, traf er alle, angeführt von den Brahmanen.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
Er ehrte, wie es sich gebührte, auch die Stadtbewohner und die Landbevölkerung, jene, die dort weilten, und jene, die gefolgt waren, sowie die heiligen Furten und Schreine.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
Dann berichtete er dem König alles, was er vollbracht hatte, und, o Bhārata, er erzählte es allen Brüdern.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
Nachdem er alles gehört hatte, ehrte der überaus weise Dharmarāja Yudhiṣṭhira Arjuna direkt vor ihnen.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
Vom Pāṇḍava gebührend geehrt, des Verehrens würdig und wohl verehrt, trat er ein, vom ruhmreichen König entlassen, zufrieden.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
Die Pārthas hielten jene Subhadrā, unbekümmert, hochverehrungswürdig, die Zuneigung mehrt, für Śrī selbst, die Schwester Kṛṣṇas.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
Durch ihr eigenes Verhalten wurde Subhadrā ihren Ältesten, ihren Schwiegervätern und ebenso ihren Schwägern überaus lieb.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
Da blieben die großen Wagenkämpfer, die Söhne Pāṇḍus, froh gestimmt, und Kuntī, hoch erfreut, und ebenso Kṛṣṇā stets so.