મહાભારત · અધ્યાય 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
નગરથી એક ક્રોશ દૂર પાર્થની સુંદર ગોશાળા હતી. ત્યાં પણ જઈને બીભત્સુ યદુકન્યા સાથે રહ્યો.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
પછી સુભદ્રાનો સત્કાર કરીને પાર્થે કહ્યું, "તું ગોપિકાઓના વેશમાં તે વક્ર નગરમાં જા."
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"મનમાં આવે તેમ બોલનારી કૃષ્ણે, મારી આ વાત તને ગમે. હું સાથે આવેલી તને જોઈને તે કઠોર બોલશે."
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"બીજા વેશમાં ગયેલી તને જોઈને તે પ્રિય બોલશે. પણ તે પહેલાં જે કહે તે પાછું ન ખેંચાય."
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"તેથી માન અને અભિમાન છોડીને તું જ જા." તેનાં આ વચનો સાંભળીને સુભદ્રાએ ઉત્તર આપ્યો.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"હે પાર્થ, તું કહે છે તેમ જ હું કરીશ." સુભદ્રાનાં આ વચન સાંભળીને ઇન્દ્રપુત્ર અત્યંત પ્રસન્ન થયા.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
તેણે ગોપાલોને એકઠા કરીને ઉતાવળથી આ વચન કહ્યું, "વ્રજની જેટલી સ્ત્રીઓ છે તે બધી..."
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"ભદ્રા સાથે જનારી સ્ત્રીઓ આવે; સાથે મળીને ઇન્દ્રપ્રસ્થ નગરમાં યશસ્વિની કૃષ્ણાને જોવા ચાલો"
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
આ સાંભળીને ગોપાલોએ વ્રજની સ્ત્રીઓને લાવ્યા. પછી તે વ્રજસ્ત્રીઓથી ચારે બાજુથી ઘેરાયેલી (સુભદ્રા)…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
પાર્થે ઉતાવળથી લાલ રેશમી વસ્ત્ર પહેરેલી સુભદ્રાને મોકલી; પોતે ગોપાલિકાનું રૂપ ધારણ કરીને (સાથે ગયો).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
તે યશસ્વિની તે રૂપથી વિશેષ શોભતી, ગોપાલિકાઓની વચ્ચે રહીને વૃજિન (કઠિન) નગર તરફ ગઈ.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
તે ઉતાવળથી ખાંડવપ્રસ્થમાં પહોંચી અને પ્રવેશી; શ્રેષ્ઠ ભવન પાસે પહોંચીને તે વીરપત્ની, ઉત્તમ સ્ત્રી (અંદર ગઈ).
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
પહોળી લાલ આંખોવાળી ભદ્રાએ પોતાની ફોઈ પૃથાને વંદન કર્યા; કુંતીએ એ સુંદર અંગોવાળીના મસ્તકે ચુંબન કર્યું.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
પરમ પ્રીતિથી, અતુલ આશીર્વાદ આપતાં, પૂર્ણચંદ્ર જેવા મુખવાળી તે ઝડપથી નજીક ગઈ.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
ભદ્રાએ દ્રૌપદીને વંદન કરીને કહ્યું, 'હું આપની દાસી છું'; ત્યારે કૃષ્ણા ઊભી થઈ અને માધવની બહેનને (ઊભી કરી).
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
આલિંગન આપી પ્રીતિથી તેણે કહ્યું, 'તારો પતિ શત્રુવિહીન થાય. હે ભદ્રે, તું વીરોની માતા થા અને પતિની પ્રિય પણ થા.'
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
ઓજથી રચાયેલા અનેક પરમ આશીર્વાદ તેણે કહ્યા; એવી જ રીતે પ્રસન્ન થયેલી ભદ્રાએ તેને કહ્યું, 'એમ જ થાઓ.'
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
પછી વાર્ષ્ણેયીએ શુભમુખી સુભદ્રાને આલિંગન આપી, આનંદથી ખોળામાં બેસાડી અને વસુદેવની પ્રશંસા કરી.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
પછી ક્ષણ માં આનર્ત યોદ્ધાઓના હર્ષના કિલકિલાટ ઊઠ્યા; તેઓ વૃજિન નગર પાસે પહોંચ્યા.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
દેવપુત્રો જેવા તેજસ્વી, સુવર્ણ ધ્વજાવાળા તેઓ પાછળથી પાર્થને અનુસર્યા, જેમ દેવો પુરુહૂત (ઇન્દ્ર)ને અનુસરે.
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
બળદ, ઊંટ અને ઉત્તમ ઘોડાઓ જોડેલા ઘણા શ્રેષ્ઠ વાહનો દાશાર્હ નગરના નિવાસીઓએ જોયા.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
પછી શ્રેષ્ઠ નગરમાં યુવાનોના અવાજ ચારે બાજુ સંભળાયા; તેઓ પાછા ફરતા અર્જુન વિશે બોલતા હતા.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
પ્રવાસથી પાછા ફરેલા પાર્થને પોતાના બંધુ જેમ જોઈને, તે નરશ્રેષ્ઠ સો દાશાર્હોથી ઘેરાયેલા તેમની પાસે ગયા.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
નાગરિકોએ અત્યંત પ્રેમથી અભિનંદન આપ્યા પછી અને અંતઃપુરના દ્વાર પાસે પહોંચીને, તે નરઋષભ (અર્જુન) ઊતર્યા.
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
ધનંજયે ધૌમ્ય પાસે જઈ તેમને પ્રણામ કર્યા, અને માતાને પણ. પછી ધનંજયે રાજા અને ભીમના ચરણોને સ્પર્શ કર્યો.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
યમના બે પુત્રોએ વંદન કર્યા ત્યારે હર્ષિત થઈને તેણે તેમને આલિંગન આપ્યું અને આનંદ પામ્યો. પછી ભાઈઓ સાથે મળીને બ્રાહ્મણોમાં મુખ્ય સૌને મળ્યો.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
નગરવાસીઓ અને ગ્રામવાસીઓનું પણ યથોચિત સન્માન કર્યું; ત્યાં રહેલા, પાછળ આવેલા લોકોનું, તથા તીર્થો અને મંદિરોનું પણ.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
ત્યારે તેણે કરેલું બધું રાજાને નિવેદન કર્યું; હે ભારત, બધા ભાઈઓને પણ કહી સંભળાવ્યું.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
આ બધું સાંભળીને મહાપ્રાજ્ઞ ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે તેમની સામે જ અર્જુનનું સન્માન કર્યું.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
પાંડવો દ્વારા યથોચિત રીતે પૂજાયેલો, પૂજાને યોગ્ય એવો તે યશસ્વી રાજાની અનુમતિ મેળવી પ્રસન્ન થઈને અંદર પ્રવેશ્યો.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
તે અદીના, અત્યંત પૂજનીય, પ્રીતિ વધારનારી સુભદ્રાને, કૃષ્ણની બહેનને, પાર્થોએ સાક્ષાત્ લક્ષ્મી માની.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
વડીલો, સસરાઓ અને દિયરો માટે પણ સુભદ્રા પોતાના આચરણથી અત્યંત પ્રિય બની.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
ત્યારે હર્ષિત મનવાળા મહારથી પાંડવો, અત્યંત પ્રસન્ન કુંતી અને કૃષ્ણા પણ સદા એવાં જ રહ્યાં.