മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ക്രോശം അകലെ പാർത്ഥന്റെ മനോഹരമായ ഗോശാലയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെയും പോയി, യദുകന്യയോടൊപ്പം ബീഭത്സു താമസിച്ചു.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
പിന്നെ സുഭദ്രയെ ആദരിച്ച് പാർത്ഥൻ പറഞ്ഞു: "നീ ഗോപികമാരുടെ വേഷത്തിൽ ആ വഞ്ചനാപൂർണമായ നഗരത്തിലേക്ക് പോകൂ."
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"ഇഷ്ടം പോലെ സംസാരിക്കുന്ന കൃഷ്ണേ, എന്റെ ഈ വാക്ക് നിനക്ക് രുചിക്കട്ടെ. ഞാൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ട് അവൾ പരുഷമായി സംസാരിച്ചേക്കാം."
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"മറ്റൊരു വേഷത്തിൽ പോയ നിന്നെ കണ്ട് അവൾ പ്രിയം പറഞ്ഞേക്കാം. പക്ഷേ അവൾ ആദ്യം പറയുന്നത് പിൻവലിക്കാനാവില്ല."
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"അതുകൊണ്ട് അഭിമാനവും അഹങ്കാരവും വിട്ട് നീ തന്നെ പോകൂ." അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് സുഭദ്ര മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"പാർത്ഥാ, നീ പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ഇത് ചെയ്യാം." സുഭദ്രയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഇന്ദ്രപുത്രൻ അതീവ സന്തുഷ്ടനായി.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
അവൻ ഗോപാലന്മാരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി വേഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകൾ എത്രപേരുണ്ടോ അവരെല്ലാവരും..."
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"ഭദ്രയോടൊപ്പം പോകാനിരിക്കുന്നവർ വരട്ടെ; ഒരുമിച്ച് ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥ നഗരത്തിൽ യശസ്വിനിയായ കൃഷ്ണയെ കാണാൻ വരൂ"
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
ഇതു കേട്ട് ഗോപാലന്മാർ വ്രജസ്ത്രീകളെ കൊണ്ടുവന്നു. പിന്നെ ആ വ്രജസ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട (സുഭദ്ര)…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
പാർത്ഥൻ വേഗത്തിൽ ചുവന്ന പട്ടുവസ്ത്രം ധരിച്ച സുഭദ്രയെ യാത്രയാക്കി; അവൻ ഗോപാലികയുടെ രൂപം ധരിച്ച് (കൂടെ പോയി).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
ആ യശസ്വിനി ആ രൂപത്താൽ അധികം തിളങ്ങി, ഗോപാലികമാരുടെ നടുവിൽ നിന്ന് വൃജിന (കഠിനമായ) നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
അവൾ വേഗത്തിൽ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിൽ എത്തി പ്രവേശിച്ചു; ശ്രേഷ്ഠമായ ഭവനത്തിൽ എത്തിയ ആ വീരപത്നി, ഉത്തമസ്ത്രീ (ഉള്ളിലേക്ക് പോയി).
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
വിശാലമായ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഭദ്ര തന്റെ അമ്മായി പൃഥയെ വണങ്ങി; കുന്തി ആ സുന്ദരാംഗിയുടെ ശിരസ്സിൽ ചുംബിച്ചു.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ, അതുല്യമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ട്, പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാനമായ മുഖമുള്ള അവൾ വേഗം അടുത്തുചെന്നു.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
ഭദ്ര ദ്രൗപദിയെ വണങ്ങി, 'ഞാൻ അങ്ങയുടെ ദാസിയാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ കൃഷ്ണ എഴുന്നേറ്റ് മാധവന്റെ സഹോദരിയെ (എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു).
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
ആലിംഗനം ചെയ്ത് സ്നേഹത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭർത്താവ് ശത്രുരഹിതനാകട്ടെ. ഭദ്രേ, നീ വീരപുത്രരെ പ്രസവിക്കുന്നവളും ഭർത്താവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവളും ആകുക.'
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
ഓജസ്സോടെ നിർമ്മിച്ച പല പരമാനുഗ്രഹങ്ങളും അവൾ പറഞ്ഞു; അതുപോലെ സന്തോഷിച്ച ഭദ്ര അവളോട്, 'അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
പിന്നെ വാർഷ്ണേയി ശുഭമുഖിയായ സുഭദ്രയെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, സന്തോഷത്തോടെ മടിയിലിരുത്തി, വസുദേവനെ പ്രശംസിച്ചു.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
പിന്നെ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ആനർത യോദ്ധാക്കളുടെ സന്തോഷാരവം ഉയർന്നു; അവർ വൃജിന നഗരത്തിലെത്തി.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണക്കൊടികളുള്ള അവർ പിന്നിൽ നിന്ന് പാർത്ഥനെ അനുഗമിച്ചു; ദേവന്മാർ പുരുഹൂതനെ (ഇന്ദ്രനെ) അനുഗമിക്കുന്നതുപോലെ.
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
കാളകളും ഒട്ടകങ്ങളും നല്ല കുതിരകളും പൂട്ടിയ നിരവധി ശ്രേഷ്ഠവാഹനങ്ങൾ ദാശാർഹ നഗരവാസികൾ കണ്ടു.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
പിന്നെ ശ്രേഷ്ഠനഗരത്തിൽ യുവാക്കളുടെ വാക്കുകൾ എല്ലായിടത്തും കേട്ടു; മടങ്ങിവരുന്ന അർജുനനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അവ.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
പ്രവാസത്തിൽനിന്ന് മടങ്ങിവന്ന പാർത്ഥനെ സ്വന്തം ബന്ധുവിനെപ്പോലെ കണ്ട്, നരശ്രേഷ്ഠൻ നൂറു ദാശാർഹന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
പൗരന്മാരാൽ വലിയ സ്നേഹത്തോടെ അഭിനന്ദിക്കപ്പെട്ട്, അന്തഃപുരദ്വാരത്തിലെത്തി, ആ നരർഷഭൻ (അർജുനൻ) ഇറങ്ങി.
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
ധനഞ്ജയൻ ധൗമ്യന്റെ അടുത്തെത്തി നമസ്കരിച്ചു; മാതാവിനെയും നമസ്കരിച്ചു. പിന്നെ ധനഞ്ജയൻ രാജാവിന്റെയും ഭീമന്റെയും പാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ചു.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
യമന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ നമസ്കരിച്ചപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ അവൻ അവരെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ആനന്ദിച്ചു. പിന്നെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖരായ എല്ലാവരെയും കണ്ടു.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
നഗരവാസികളെയും ഗ്രാമവാസികളെയും യോഗ്യമായ വിധം ബഹുമാനിച്ചു; അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നവരെയും പിന്തുടർന്നവരെയും പുണ്യതീർഥങ്ങളെയും ക്ഷേത്രങ്ങളെയും.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
അപ്പോൾ താൻ ചെയ്തതെല്ലാം രാജാവിനെ അറിയിച്ചു; ഭാരതാ, സഹോദരന്മാർക്കെല്ലാം അവൻ പറഞ്ഞു.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
ഇതെല്ലാം കേട്ട മഹാപ്രാജ്ഞനായ ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ അവരുടെ മുന്നിൽവച്ചുതന്നെ അർജുനനെ ആദരിച്ചു.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
പാണ്ഡവനാൽ യോഗ്യമായ വിധം ആദരിക്കപ്പെട്ട്, പൂജയ്ക്ക് അർഹനായ അവൻ യശസ്വിയായ രാജാവിന്റെ അനുവാദത്തോടെ സന്തുഷ്ടനായി അകത്തു പ്രവേശിച്ചു.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
ദുഃഖമില്ലാത്ത, അത്യന്തം ആദരണീയയായ, സ്നേഹം വർധിപ്പിക്കുന്ന ആ സുഭദ്രയെ, കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരിയെ, പാർത്ഥന്മാർ സാക്षात् ശ്രീയായി കരുതി.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
ഗുരുജനങ്ങൾക്കും, ശ്വശുരന്മാർക്കും, ദേവരന്മാർക്കും സുഭദ്ര തന്റെ നടപ്പിനാൽ അത്യന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളായി.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
അനന്തരം ഹൃഷ്ടമനസ്കരായ മഹാരഥന്മാരായ പാണ്ഡവന്മാരും, അത്യന്തം പ്രീതയായ കുന്തിയും, കൃഷ്ണയും എപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു.