మహాభారతం · అధ్యాయం 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
నగరానికి ఒక క్రోశ దూరంలో పార్థునికి అందమైన గోశాల ఉండేది. అక్కడికి కూడా వెళ్ళి, యదు కన్యతో బీభత్సుడు నివసించాడు.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
అప్పుడు సుభద్రను సత్కరించి పార్థుడు ఇలా అన్నాడు: "నువ్వు గోపికల వేషంలో ఆ వంచక నగరానికి వెళ్ళు."
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"ఇష్టం వచ్చినట్లు మాట్లాడే కృష్ణా, నా ఈ మాట నీకు నచ్చాలి. అక్కడ నేను నీతో వచ్చినప్పుడు నిన్ను చూసి ఆమె కఠినంగా మాట్లాడవచ్చు."
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"వేరే వేషంలో వెళ్ళిన నిన్ను చూసి ఆమె ప్రియంగా మాట్లాడవచ్చు. కానీ ఆమె మొదట అన్నది వెనక్కి తీసుకోలేనిది."
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"కాబట్టి మానాన్ని, గర్వాన్ని వదిలేసి నువ్వే వెళ్ళు." అతని ఈ మాటలు విని సుభద్ర సమాధానమిచ్చింది.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"పార్థా, నువ్వు చెప్పినట్లే ఇదంతా చేస్తాను." సుభద్ర మాటలు విని ఇంద్రపుత్రుడు ఎంతో సంతోషించాడు.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
అతడు గోపాలురను సమకూర్చి త్వరగా ఇలా పలికాడు: "వ్రజ స్త్రీలు ఎంతమంది ఉన్నారో వారందరూ..."
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"భద్రతో కలిసి వెళ్ళబోయే స్త్రీలు వచ్చెదరు గాక; కలిసి ఇంద్రప్రస్థ నగరానికి యశస్విని కృష్ణను చూడటానికి రండి"
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
ఇది విని గోపాలురచే వ్రజ స్త్రీలు తీసుకురాబడ్డారు. అప్పుడు ఆ వ్రజ స్త్రీలచే అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టబడిన (సుభద్ర)…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
పార్థుడు త్వరగా ఎర్రని పట్టు వస్త్రాలు ధరించిన సుభద్రను పంపించాడు; తాను గోపాలిక రూపం ధరించి (వెంట నడిచాడు).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
ఆ యశస్విని ఆ రూపంతో మరింత ప్రకాశిస్తూ, గోపాలికల మధ్య ఉండి, వృజిన (కష్టమైన) నగరం వైపు వెళ్ళింది.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
త్వరగా ఆమె ఖాండవప్రస్థానికి చేరి ప్రవేశించింది; శ్రేష్ఠమైన భవనాన్ని చేరిన ఆ వీరపత్ని, ఉత్తమ స్త్రీ (లోనికి వెళ్ళింది).
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
విశాలమైన ఎర్రని కన్నులుగల భద్ర తన అత్త పృథకు నమస్కరించింది; కుంతి ఆ చారుసర్వాంగిని తలపై ముద్దాడింది.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
అత్యంత ప్రీతితో, అతుల ఆశీర్వాదాలు ఇస్తూ, పూర్ణచంద్రుని వంటి ముఖంగల ఆమె వేగంగా సమీపించింది.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
భద్ర ద్రౌపదికి నమస్కరించి 'నేను మీ దాసిని' అని పలికింది; అప్పుడు కృష్ణ లేచి మాధవుని సోదరిని (లేవనెత్తింది).
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
ఆలింగనం చేసుకుని ప్రీతితో ఇలా అంది: 'నీ భర్త శత్రువులు లేనివాడు కావాలి. ఓ భద్రా, నీవు వీరులను కనే తల్లివి కావాలి, భర్తకు ప్రియురాలివీ కావాలి.'
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
తేజస్సుతో రూపొందించిన అనేక పరమ ఆశీర్వాదాలను ఆమె పలికింది; అదే విధంగా సంతోషించిన భద్ర ఆమెతో, 'అలాగే అగుగాక' అంది.
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
అప్పుడు వార్ష్ణేయి శుభముఖియైన సుభద్రను ఆలింగనం చేసుకొని, సంతోషంతో ఒడిలో కూర్చోబెట్టి, వసుదేవుని ప్రశంసించింది.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
అప్పుడు క్షణంలో ఆనర్త యోధుల ఆనందపు కేకలు మోగాయి; వారు వృజిన నగరాన్ని చేరుకున్నారు.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
దేవపుత్రుల్లా ప్రకాశించే, బంగారు ధ్వజాలు కలవారు వెనుక నుండి పార్థుడిని అనుసరించారు, దేవతలు పురుహూతుడిని (ఇంద్రుడిని) అనుసరించినట్లు.
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
ఎద్దులు, ఒంటెలు, మంచి గుర్రాలు పూన్చిన అనేక ఉత్తమ వాహనాలను దాశార్హ నగరవాసులు చూశారు.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
అప్పుడు శ్రేష్ఠ నగరంలో యువకుల మాటలు అన్ని వైపుల నుండి వినిపించాయి; అవి తిరిగి వస్తున్న అర్జునుని గురించి చెప్పుకున్నాయి.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
ప్రవాసం నుండి తిరిగివచ్చిన పార్థుడిని తన బంధువులా చూసి, నరశ్రేష్ఠుడు నూరు దాశార్హులతో చుట్టుముట్టబడి అతని వద్దకు చేరుకున్నాడు.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
పౌరులచే అత్యంత ప్రేమతో అభినందించబడి, అంతఃపుర ద్వారం చేరుకుని, ఆ నరర్షభుడు (అర్జునుడు) దిగాడు.
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
ధనంజయుడు ధౌమ్యుని సమీపించి ఆయనకు నమస్కరించాడు; తల్లికీ నమస్కరించాడు. తరువాత ధనంజయుడు రాజు, భీముడు ఇరువురి పాదాలను తాకాడు.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
యముని ఇద్దరు కుమారుల నమస్కారం పొంది సంతోషించిన అతడు వారిని కౌగిలించుకుని ఆనందించాడు. తరువాత సోదరులతో కలిసి బ్రాహ్మణులు ప్రముఖులైన అందరినీ కలిశాడు.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
పట్టణవాసులను, గ్రామవాసులను కూడా తగినట్లుగా గౌరవించాడు; అక్కడ ఉన్నవారిని, వెంట వచ్చినవారిని, తీర్థాలను, ఆలయాలను కూడా.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
అప్పుడు తాను చేసినదంతా రాజుకు తెలియజేశాడు; ఓ భారతా, సోదరులందరికీ కూడా చెప్పాడు.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
ఇదంతా విని మహాప్రాజ్ఞుడైన ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు వారి ముందే అర్జునుని సత్కరించాడు.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
పాండవుడు తగినట్లుగా అత్యంత గౌరవంతో సత్కరించగా, యశస్వియైన రాజు అనుమతితో సంతోషించి లోపలికి ప్రవేశించాడు.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
దుఃఖరహితురాలు, అత్యంత పూజనీయురాలు, ప్రేమను పెంచే ఆ సుభద్రను, కృష్ణుని సోదరిని, పార్థులు సాక్షాత్తు లక్ష్మిగా భావించారు.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
పెద్దలకు, మామలకు, మరుదులకు కూడా సుభద్ర తన ప్రవర్తనతో అత్యంత ప్రియురాలైంది.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
అప్పుడు సంతోషించిన మనసులున్న మహారథులైన పాండవులు, అత్యంత ప్రీతి చెందిన కుంతి, కృష్ణ కూడా ఎల్లప్పుడూ అలాగే ఉన్నారు.