Mahābhārata · Adhyāya 1.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.246.1
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया ॥ १.२४६.१ ॥
A uma krośa da cidade ficava o belo curral de Pārtha. Indo também para lá, Bībhatsu permaneceu com a donzela dos Yadus.
1.246.2
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.२ ॥
Então, honrando Subhadrā, Pārtha disse: "Vai àquela cidade tortuosa com a vestimenta das pastoras."
1.246.3
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम् ॥ १.२४६.३ ॥
"Kṛṣṇā, que falas como te agrada, que minhas palavras te agradem. Ao ver-te chegar lá comigo, ela poderá falar com dureza."
1.246.4
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम् ॥ १.२४६.४ ॥
"Vendo-te ir com outro traje, ela poderá falar-te gentilmente. Mas o que ela disser primeiro não pode ser retirado."
1.246.5
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत ॥ १.२४६.५ ॥
"Portanto, deixando de lado o orgulho e a arrogância, vai tu mesmo." Ao ouvir suas palavras, Subhadrā respondeu.
1.246.6
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः ॥ १.२४६.६ ॥
"Farei como dizes, ó Pārtha." Ao ouvir as palavras de Subhadrā, o filho de Indra ficou muito satisfeito.
1.246.7
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः ॥ १.२४६.७ ॥
Tendo reunido os pastores, disse depressa estas palavras: "Todas as mulheres da aldeia dos pastores, quantas existirem, …
1.246.8
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम् ॥ १.२४६.८ ॥
"Venham as que devem partir com Bhadrā, reunidas para ir à excelente cidade de Indraprastha ver a gloriosa Kṛṣṇā."
1.246.9
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः ॥ १.२४६.९ ॥
Ao ouvir isto, os pastores trouxeram as mulheres da aldeia dos pastores. Então Subhadrā, cercada por todos os lados por aquelas mulheres pastoras…
1.246.10
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः ॥ १.२४६.१० ॥
Pārtha, apressando-se, enviou Subhadrā, vestida de seda vermelha, e ele mesmo, tendo assumido a forma de uma pastora, (foi com ela).
1.246.11
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.११ ॥
Aquela gloriosa, resplandecendo ainda mais naquela forma, foi no meio das pastoras em direção à cidade difícil.
1.246.12
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना ॥ १.२४६.१२ ॥
Apressando-se, chegou a Khāṇḍavaprastha e entrou; tendo chegado à excelente morada, a esposa do herói, a excelente mulher, (entrou).
1.246.13
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १.२४६.१३ ॥
Bhadrā, de olhos largos e avermelhados, saudou sua tia Pṛthā; Kuntī beijou a cabeça daquela de membros formosos.
1.246.14
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना ॥ १.२४६.१४ ॥
Cheia de suprema afeição, concedendo bênçãos incomparáveis, aquela de rosto como a lua cheia aproximou-se depressa.
1.246.15
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च ॥ १.२४६.१५ ॥
Bhadrā saudou Draupadī e disse: "Sou tua serva". Então Kṛṣṇā levantou-se e (ergueu) a irmã de Mādhava.
1.246.16
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा ॥ १.२४६.१६ ॥
Abraçando-a, disse com afeição: "Que teu esposo não tenha rivais. Ó gentil, sê mãe de heróis, e sê também amada do teu esposo".
1.246.17
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति ॥ १.२४६.१७ ॥
Com poder ela pronunciou muitas bênçãos supremas; e igualmente Bhadrā, alegre, disse-lhe: "Assim seja".
1.246.18
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च ॥ १.२४६.१८ ॥
Então a mulher dos Vṛṣṇi abraçou Subhadrā, de rosto formoso, sentou-a alegremente no colo e louvou Vasudeva.
1.246.19
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम् ॥ १.२४६.१९ ॥
Então, num instante, ergueu-se um clamor de gritos de alegria dos guerreiros de Ānarta, ao chegarem à cidade de Vṛjina.
1.246.20
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः ॥ १.२४६.२० ॥
Resplandecentes como filhos dos deuses, com estandartes de ouro, seguiam Pārtha por trás, como os imortais seguem Puruhūta (Indra).
1.246.21
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम् ॥ १.२४६.२१ ॥
Muitas pessoas viram os principais veículos, atrelados a bois, camelos e bons cavalos, dos cidadãos da cidade dos Dāśārha.
1.246.22
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः ॥ १.२४६.२२ ॥
Então, na excelente cidade, ouviram-se de todos os lados vozes de jovens, falando em voz alta sobre o regresso de Arjuna.
1.246.23
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः। ॥ १.२४६.२३ ॥
Vendo Pārtha regressado da viagem como se fosse seu próprio parente, aquele melhor dos homens aproximou-se dele, cercado por cem Dāśārha.
1.246.24
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः ॥ १.२४६.२४ ॥
Saudado pelos cidadãos da excelente cidade com suprema afeição, e chegando à porta do palácio interior, aquele touro entre os homens (Arjuna) desceu.
1.246.25
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः ॥ १.२४६.२५ ॥
Dhanañjaya aproximou-se de Dhaumya e prostrou-se diante dele, e também diante de sua mãe. Depois Dhanañjaya tocou os pés do rei e de Bhīma.
1.246.26
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः ॥ १.२४६.२६ ॥
Saudado com reverência pelos dois filhos de Yama, alegrou-se; abraçou-os e regozijou-se. Então, reunido com os irmãos, encontrou todos, a começar pelos brâmanes.
1.246.27
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च ॥ १.२४६.२७ ॥
Honrou, como convinha, também os habitantes da cidade e do campo; os que ali estavam e os que o haviam seguido, e também os vaus sagrados e os santuários.
1.246.28
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत ॥ १.२४६.२८ ॥
Então relatou ao rei tudo o que havia realizado e, ó Bhārata, contou-o a todos os irmãos.
1.246.29
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम् ॥ १.२४६.२९ ॥
Tendo ouvido tudo, o muito sábio Dharmarāja Yudhiṣṭhira honrou Arjuna bem diante deles.
1.246.30
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना ॥ १.२४६.३० ॥
Honrado como convinha pelo Pāṇḍava, digno de veneração e bem venerado, entrou, com a permissão do ilustre rei, satisfeito.
1.246.31
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम् ॥ १.२४६.३१ ॥
Os Pārthas consideraram Subhadrā, sem aflição, digna de grande honra, que aumenta a afeição, como a própria Śrī, a irmã de Kṛṣṇa.
1.246.32
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया ॥ १.२४६.३२ ॥
Pela sua própria conduta, Subhadrā tornou-se extremamente querida pelos seus mais velhos, sogros e cunhados.
1.246.33
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा ॥ १.२४६.३३ ॥
Então os grandes guerreiros, filhos de Pāṇḍu, de coração alegre, Kuntī, muito satisfeita, e Kṛṣṇā também, permaneceram sempre assim.