Mahābhārata · Adhyāya 1.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.247.1
अथ शुश्राव निर्वृत्ते वृष्णीनां परमोत्सवे ।
अर्जुनेन हृतां भद्रां शङ्खचक्रगदाधरः ॥ १.२४७.१ ॥
Entonces, cuando terminó la gran fiesta de los Vṛṣṇis, quien porta la concha, el disco y la maza (Kṛṣṇa) oyó que Arjuna se había llevado a Bhadrā.
1.247.2
पुरस्तादेव पौराणां संशयः समजायत ।
जानता वासुदेवेन वासितो भरतर्षभः ॥ १.२४७.२ ॥
Ya antes había surgido la duda entre los habitantes de la ciudad, y Vāsudeva, conociéndola, dejó al toro de los Bharatas (Arjuna) en ese pensamiento.
1.247.3
लोकस्य विदितं ह्यद्य पूर्वं विपृथुना यथा ।
सान्त्वयित्वाभ्यनुज्ञातो भद्रया सह सङ्गतः ॥ १.२४७.३ ॥
Esto ya es conocido en el mundo, como lo fue antaño con Vipṛthu; habiendo apaciguado a (Balarāma) y obtenido su permiso, se unió a Bhadrā.
1.247.4
दित्सता सोदरां तस्मै पतत्त्रिवरकेतुना ।
अर्हते पार्थिवेन्द्राय पार्थायायतलोचनाम् ॥ १.२४७.४ ॥
Aquel cuyo estandarte es Garuḍa, el mejor de las aves, deseando dar a su hermana al digno señor de reyes Pārtha, se la entregó a él, a la de ojos grandes (Bhadrā).
1.247.5
सत्कृत्य पाण्डवश्रेष्ठं प्रेषयामास चार्जुनम् ।
भद्रया सह बीभत्सुः प्रापितो वृजिनं पुरम् ॥ १.२४७.५ ॥
Habiendo honrado a Arjuna, el mejor de los Pāṇḍava, lo despidió; y Bībhatsu (Arjuna), junto con Bhadrā, fue llevado a la ciudad de Vṛjina.
1.247.6
इति पौरजनाः सर्वे वदन्ति च समन्ततः ।
श्रुत्वा तु पुण्डरीकाक्षः संप्राप्तं स्वपुरोत्तमम् ॥ १.२४७.६ ॥
Así hablaban por todas partes todos los habitantes de la ciudad; pero el de ojos de loto (Kṛṣṇa), al oír que había llegado a su excelente ciudad,
1.247.7
अर्जुनं पाण्डवश्रेष्ठमिन्द्रप्रस्थगतं तथा ।
यियासुः खाण्डवप्रस्थममन्त्रयत केशवः ॥ १.२४७.७ ॥
Keśava, deseando ir a Khāṇḍavaprastha, se dirigió a Arjuna, el mejor de los Pāṇḍavas, que estaba en Indraprastha.
1.247.8
पूर्वं सत्कृत्य राजानमाहुकं मधुसूदनः ।
तथा विपृथुमक्रूरं संकर्षणविडूरथौ ॥ १.२४७.८ ॥
Tras honrar primero al rey Āhuka, Madhusūdana honró asimismo a Vipṛthu, Akrūra, Saṃkarṣaṇa y Vidūratha.
1.247.9
मन्त्रयामास तैः सार्धं पुरस्तादभिमानितैः ।
संकर्षणेन संमन्त्र्य ह्यनुज्ञातो महामनाः ॥ १.२४७.९ ॥
Consultó con aquellos hombres honrados antes; y tras deliberar con Saṃkarṣaṇa y recibir su permiso, el magnánimo...
1.247.10
संप्रीतः प्रीयमाणेन वृष्णिराज्ञा जनार्दनः ।
अभिमन्त्र्याभ्यनुज्ञातो योजयामास वाहिनीम् ॥ १.२४७.१० ॥
Complacido y muy satisfecho por el rey de los Vṛṣṇi, dirigido por él y despedido, Janārdana dispuso el ejército.
1.247.11
ततस्तु यानान्यासाद्य दाशार्हाणां यशस्विनाम् ।
सिंहनादः प्रहृष्टानां क्षणेन समपद्यत ॥ १.२४७.११ ॥
Entonces, al llegar a los carros de los ilustres Dāśārha, el rugido de león de los jubilosos se alzó en un instante.
1.247.12
योजयन्तः सदश्वांस्तु यानयुग्यं रथांस्तथा ।
गजांश्च परमप्रीतः समपद्यन्त वृष्णयः ॥ १.२४७.१२ ॥
Uncían los buenos caballos, los yugos de los carros, los carros y los elefantes; los vṛṣṇi, muy complacidos, se pusieron manos a la obra.
1.247.13
वृष्ण्यन्धकमहामात्रैः सह वीरैर्महारथैः ।
भ्रातृभिश्च कुमारैश्च योधैश्च शतशो वृतः ॥ १.२४७.१३ ॥
Rodeado de los grandes ministros de los Vṛṣṇis y Andhakas, de héroes y grandes aurigas, hermanos, príncipes y cientos de guerreros.
1.247.14
सैन्येन महता शौरिरभिगुप्तः समन्ततः ।
तत्र दानपतिः श्रीमाञ्जगाम स महायशाः ॥ १.२४७.१४ ॥
Protegido por todos lados por un gran ejército, Śauri fue allí, el glorioso señor de las dádivas, de gran fama.
1.247.15
अक्रूरो वृष्णिवीराणां सेनापतिररिन्दमः ।
अनाधृष्टिर्महातेजा उद्धवश्च महायशाः ॥ १.२४७.१५ ॥
Akrūra, comandante de los héroes vṛṣṇi, domador de enemigos; Anādhṛṣṭi de gran esplendor; y Uddhava de gran fama.
1.247.16
साक्षाद्वृहस्पतेः शिष्यो महाबुद्धिर्महामनाः ।
सत्यकः सात्यकिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १.२४७.१६ ॥
Discípulo directo de Bṛhaspati, de gran intelecto y gran ánimo: Satyaka y Sātyaki, y Kṛtavarman el Sātvata.
1.247.17
प्रद्युम्नश्चैव साम्बश्च निशङ्कुः शङ्कुरेव च ।
चारुदेष्णश्च विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च ॥ १.२४७.१७ ॥
Pradyumna y Sāmba, Niśaṅku y Śaṅku, el valiente Cārudeṣṇa, Jhillī y también Vipṛthu.
1.247.18
सारणश्च महाबाहुर्गदश्च विदुषां वरः ।
एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा ॥ १.२४७.१८ ॥
Sāraṇa, de brazos poderosos, y Gada, el mejor de los sabios: estos y muchos otros de los Vṛṣṇis, Bhojas y Andhakas.
1.247.19
आजग्मः खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु ।
उपहारं समादाय पृथुवृष्णिपुरोगमाः ॥ १.२४७.१९ ॥
Llegaron a Khāṇḍavaprastha trayendo muchos regalos, guiados por los grandes Vṛṣṇis, portando ofrendas.
1.247.20
प्रययुः सिंहनादेन सुभध्रामवलोककाः ।
ते त्वदीर्घेण कालेन कृष्णेन सह यादवाः।
पुरमासाद्य पार्थानां परां प्रीतिमवाप्नुवन् ॥ १.२४७.२० ॥
Con rugidos de león, deseosos de contemplar a Subhadrā, avanzaron; no mucho después los Yādavas llegaron a la ciudad junto con Kṛṣṇa, y los hijos de Pṛthā obtuvieron gran alegría.
1.247.21
ततो युधिष्ठिरो सजा श्रुत्वा माघवमागतम् ।
प्रतिग्रहार्थं कृष्णस्य यमौ प्रास्थापयत्तदा ॥ १.२४७.२१ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, al oír que Mādhava (Kṛṣṇa) había llegado, envió en ese mismo momento a los gemelos para recibir a Kṛṣṇa.
1.247.22
ताभ्यां प्रतिगृहीतं तु वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत् ।
विवेश खाण्डवप्रस्थं पताकाध्वजशोभितम् ॥ १.२४७.२२ ॥
Recibida por ellos dos, aquella próspera hueste de los Vṛṣṇis entró en Khāṇḍavaprastha, adornada con estandartes y banderas.
1.247.23
संमृष्टसिक्तपन्थानं पुष्पप्रकरशोभितम् ।
चन्दनस्य रसैः शीतैः पुम्यगन्धैर्निषेवितम् ॥ १.२४७.२३ ॥
Sus caminos barridos y rociados, adornados con montones de flores, y frecuentados por esencias frescas de sándalo y fragancias sagradas.
1.247.24
दह्यताऽगुरुणा चैव देशे देशे सुगन्धिना ।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णं वणिग्भिरुपशोभितम् ॥ १.२४७.२४ ॥
Con áloe aromático ardiendo en cada región, abarrotado de gente alegre y bien alimentada, y adornado por los mercaderes.
1.247.25
प्रतिपेदे महाबाहुः सह रामेण केशवः ।
वृष्ण्यन्धकैस्तथा भोजैः समेतः पुरुषोत्तमः ॥ १.२४७.२५ ॥
El de grandes brazos Keśava avanzó junto con Rāma, reunido con los Vṛṣṇis, los Andhakas y los Bhojas, el mejor de los hombres.
1.247.26
संपूज्यमानः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च सहस्रशः ।
विवेश भवनं राज्ञः पुरन्दरगृहोपमम् ॥ १.२४७.२६ ॥
Honrado por los ciudadanos y por miles de brahmanes, entró en el palacio del rey, semejante a la morada de Purandara (Indra).
1.247.27
युधिष्ठिरस्तु रामेण समागच्छद्यथाविधि ।
मूर्ध्नि केशवमाघ्राय बाहुभ्यां परिषस्वजे ॥ १.२४७.२७ ॥
Yudhiṣṭhira se encontró con Rāma según el rito y, oliendo la cabeza de Keśava, lo abrazó con ambos brazos.
1.247.28
तं प्रीयमाणो गोविन्दो विनयेनाभिपूजयन् ।
भीमं च पुरुषव्याघ्रं विधिवत्प्रत्यपूजयत् ॥ १.२४७.२८ ॥
Complacido, Govinda lo honró a su vez con humildad, y honró debidamente a Bhīma, el tigre entre los hombres.
1.247.29
तांश्च वृष्ण्यन्धकश्रेष्ठान्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रतिजग्राह सत्कारैर्यथाविधि यथागतम् ॥ १.२४७.२९ ॥
Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, recibió a aquellos principales de los Vṛṣṇis y Andhakas con honores, según el rito, tal como habían llegado.
1.247.30
गुरुवत्पूजयामास कांश्चित्कांश्चिद्वयस्यवत् ।
कांश्चिदभ्यवदत्प्रेम्णा कैश्चिदप्यभिवादितः ॥ १.२४७.३० ॥
A unos los honró como a mayores, y a otros como a amigos; a algunos les habló con afecto, y algunos lo saludaron.
1.247.31
ततः पृथा च पार्थाश्च मुदिताः कृष्णया सह ।
पुण्डरीकाक्षमासाद्य बभूवुर्मुदितेन्द्रियाः ॥ १.२४७.३१ ॥
Entonces Pṛthā y los Pārthas, regocijados junto con Kṛṣṇā, se acercaron al de ojos de loto y sus sentidos se alegraron.
1.247.32
हर्षादभिगतौ दृष्ट्वा संकर्षणजनार्दनौ ।
बन्धुमन्तं पृथा पार्थं युधिष्ठिरममन्यत ॥ १.२४७.३२ ॥
Al ver llegar con alegría a Saṅkarṣaṇa y Janārdana, Pṛthā consideró a Pārtha Yudhiṣṭhira como alguien con parientes.
1.247.33
ततः सङ्कर्षणाक्रूरावप्रमेयावदीनवत् ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै धनौघमुपजह्रतुः ॥ १.२४७.३३ ॥
Entonces Saṅkarṣaṇa y Akrūra, los inconmensurables, sin escatimar, trajeron un montón de riquezas para Bhadravatī y Subhadrā.
1.247.34
प्रवालानि च हाराणि भूषणानि सहस्रशः ।
कुथास्तरपरिस्तोमान्व्याघ्राजिनपुरस्कृतान् ॥ १.२४७.३४ ॥
Coral y collares, miles de adornos, cobertores y tapetes adornados con pieles de tigre.
1.247.35
विविधैश्चैव रंत्नौगैर्दीप्तप्रभमजायत ।
शयनासनयानैश्च युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १.२४७.३५ ॥
Con montones de joyas de muchas clases, y con lechos, asientos y carros, la morada de Yudhiṣṭhira se volvió radiante.
1.247.36
ततः प्रीतिकरो यूनां विवाहपरमोत्सवः ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै सप्तरात्रमवर्तत ॥ १.२४७.३६ ॥
Entonces la suprema fiesta de bodas, deleite de los jóvenes, continuó durante siete noches para Bhadravatī y Subhadrā.
1.247.37
तेषां ददौ हृषीकेशो जन्यार्थे धनमुत्तमम् ।
हरणं वै सुभद्राया ज्ञातिदेयं महायशाः ॥ १.२४७.३७ ॥
Hṛṣīkeśa les dio riquezas excelentes para el séquito nupcial; el rapto de Subhadrā debía ser entregado por los parientes — el de gran fama (lo dispuso).
1.247.38
रथानां काञ्चनाङ्गानां किङ्किणीजालमालिनाम् ।
चतुर्युजामुपेतानां सूतैः कुशलशिक्षितैः ॥ १.२४७.३८ ॥
Carros con armazones de oro, adornados con redes de campanillas, uncidos a cuatro caballos y provistos de aurigas hábilmente adiestrados.
1.247.39
सहस्रं प्रददौ कृष्मो गवामयुतमेव च ।
श्रीमान्माथुरदेश्यानां दोग्ध्रीणां पुण्यवर्चसाम् ॥ १.२४७.३९ ॥
Kṛṣṇa dio mil y también diez mil vacas — las vacas lecheras del país de Mathurā de esplendor puro, dadas por el glorioso.
1.247.40
बडवानां च शुद्धानां चन्द्रांशुसमवर्चसाम् ।
ददौ जनार्दनः प्रीत्या सहस्रं हेमभूषितम् ॥ १.२४७.४० ॥
Yeguas de pura raza, iguales en esplendor a los rayos de la luna — Janārdana las dio con afecto, mil adornadas de oro.
1.247.41
तथैवाश्वतरीणां च दान्तानां वातरंहसाम् ।
शतान्यञ्जनकेशीनां श्वेतानां पञ्चपञ्च च ॥ १.२४७.४१ ॥
Igualmente, cientos de mulas hembras domadas, veloces como el viento, de crines oscuras como el colirio, y las blancas de cinco en cinco.
1.247.42
स्नानपानोत्सवे चैव प्रयुक्तं वयसान्वितम् ।
स्त्रीणां सहस्रं गौरीणां सुवेषाणां सुवर्चसाम् ॥ १.२४७.४२ ॥
Mil mujeres, asignadas a las fiestas del baño y la bebida, dotadas de juventud, de tez clara, bien vestidas y radiantes.
1.247.43
सुवर्णशतकण्ठीनामरोमाणां स्वलङ्कृताम् ।
परिचर्यासु दक्षाणां प्रददौ पुष्करेक्षणः ॥ १.२४७.४३ ॥
El de ojos de loto dio mujeres con cien collares de oro, sin vello, bien adornadas y diestras en el servicio.
1.247.44
पृष्ठ्यानामपि चाश्वानां बाह्लिकानां जनार्दनः ।
ददौ शतसहस्राख्यं कन्याधनमनुत्तमम् ॥ १.२४७.४४ ॥
Janārdana también dio caballos de las razas pṛṣṭhya y bāhlika: una dote incomparable llamada «cien mil».
1.247.45
कृताकृतस्य मुख्यस्य कनकस्याग्निवर्चसः ।
मनुष्यभारान्दाशार्हो ददौ दश जनार्दनः ॥ १.२४७.४५ ॥
El Dāśārha Janārdana dio diez cargas, para ser llevadas por hombres, de oro excelente, brillante como el fuego, labrado y sin labrar.
1.247.46
गजानां तु प्रभिन्नानां त्रिधा प्रस्रवतां मदम् ।
गिरिकूटनिकाशानां समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ १.२४७.४६ ॥
También dio elefantes en celo, que derramaban el mada de tres maneras, semejantes a cumbres de montañas, que nunca retroceden en la batalla.
1.247.47
क्लृप्तानां पटुघण्टानां चारूणां हेममालिनाम् ।
हस्त्यारोहैरुपेतानां सहस्रं साहसप्रियः ॥ १.२४७.४७ ॥
El amante de la audacia dio mil elefantes, equipados con campanas sonoras, hermosos, ceñidos con guirnaldas de oro, provistos de sus jinetes.
1.247.48
रामः पाणिग्रहणिकं ददौ पार्थाय लाङ्गली ।
प्रीयमाणो हलधरः संबन्धं प्रति मानयन् ॥ १.२४७.४८ ॥
Balarāma, el portador del arado, complacido y honrando el vínculo, dio a Pārtha (Arjuna) un regalo por la toma de la mano.
1.247.49
स महाधनरत्नौघो वस्त्रकम्बलफेनवान् ।
महागजमहाग्राहः पताकाशैवलाकुलः ॥ १.२४७.४९ ॥
Era una corriente de gran riqueza y joyas, espumosa de telas y mantas, con grandes elefantes como grandes cocodrilos, cuajada de estandartes como algas.
1.247.50
पाण्डुसागरमाविद्धः प्रविवेश महाधनः ।
पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत् ॥ १.२४७.५० ॥
Aquella gran riqueza, arrojada al mar de los Pāṇḍavas, entró en él, llenándolos, y se convirtió en causa de dolor para sus enemigos.
1.247.51
प्रतिजग्राह तत्सर्वं धर्मराजो युधिष्टिरः ।
पूजयामास तांश्चैव वृष्ण्यन्धकमहारथान् ॥ १.२४७.५१ ॥
El rey Yudhiṣṭhira, señor del dharma, recibió todo aquello y honró a aquellos grandes guerreros de los Vṛṣṇi y los Andhaka.
1.247.52
ते समेता महात्मानः कुरुवृष्ण्यन्धकोत्तमाः ।
विजह्रुरमरावासे नराः सुकृतिनो यथा ॥ १.२४७.५२ ॥
Aquellos magnánimos, los mejores de los Kuru, Vṛṣṇi y Andhaka, reunidos, se deleitaron como hombres virtuosos en la morada de los dioses.
1.247.53
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
यथायोगं यथाप्रीति विजह्रुः कुरुवृष्णयः ॥ १.२४७.५३ ॥
Aquí y allá, resonando con grandes voces y el fuerte batir de palmas, los Kuru y los Vṛṣṇi se deleitaron como convenía y les agradaba.
1.247.54
एवमुत्तमवीर्यास्ते विहृत्य दिवसान्बहून् ।
पूजिताः कुरुभिर्जग्मुः पुनर्द्वारवतीं प्रति ॥ १.२४७.५४ ॥
Así, aquellos de valor supremo, tras pasar muchos días, honrados por los Kuru, regresaron de nuevo hacia Dvāravatī.
1.247.55
रामं पुरुस्कृत्य ययुर्वृष्म्यन्धकमहारथाः ।
रत्नान्यादाय शुभ्राणि दत्तानि कुरुसत्तमैः ॥ १.२४७.५५ ॥
Con Rāma al frente, partieron los grandes aurigas de los Vṛṣṇi y los Andhaka, llevando las brillantes joyas que les dieron los mejores de los Kuru.
1.247.56
रामः सुभद्रां संपूज्य परिष्वज्य स्वसां तदा ।
न्यासेति द्रौपदीमुक्त्वा परिधाय महाबलः ॥ १.२४७.५६ ॥
Rāma honró a Subhadrā, abrazó a su hermana, luego dijo a Draupadī: 'Considéralo un depósito', y, tras vestirse, el poderoso partió.
1.247.57
पितृष्वसायाश्चरणावभिवाद्य ययौ तदा ।
तस्मिन्काले पृथा प्रीता पूजयामास तं तथा ॥ १.२४७.५७ ॥
Inclinándose a los pies de su tía paterna, partió entonces; en aquel momento Pṛthā, complacida, lo honró de la misma manera.
1.247.58
स वृष्णिवीरः पार्थैश्च पौरैश्च परमार्चितः ।
ययौ द्वारवतीं रामो वृष्णिभिः सह संयुतः ॥ १.२४७.५८ ॥
Aquel héroe de los Vṛṣṇi, grandemente honrado por los Pārtha y por los ciudadanos, partió hacia Dvārakā junto a los Vṛṣṇi, unido a su compañía.
1.247.59
वासुदेवस्तु पार्थेन तत्रैव सह भारत ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं रममाणो महाबलः।
उवास नगरे रम्ये शक्रप्रस्थे महात्मना ॥ १.२४७.५९ ॥
Pero Vāsudeva, junto a Arjuna allí mismo, ¡oh Bhārata!, deleitándose durante treinta y cuatro días y noches, el poderoso permaneció en la agradable ciudad de Śakraprastha con el magnánimo.
1.247.60
व्यचरद्यमुनातीरे मृगयां स महायशाः ।
मृगान्विध्यन्वराहांश्च रेमे सार्धं किरीटिना ॥ १.२४७.६० ॥
Aquel de gran fama vagó por la orilla del Yamunā de caza; atravesando ciervos y jabalíes, se deleitó junto al coronado (Arjuna).
1.247.61
ततः सुभद्रा सौभद्रं केशवस्य प्रिया स्वसा ।
जयन्तमिव पौलोमी ख्यातिमन्तमजीजनत् ॥ १.२४७.६१ ॥
Entonces Subhadrā, querida hermana de Keśava, dio a luz al célebre hijo de Saubhadra, como Paulomī dio a luz a Jayanta.
1.247.62
दीर्घबाहुं महोरस्कं वृषभाक्षमरिन्दमम् ।
सुभद्रा सुषुवे वीरमभिमन्युं नरर्षभम् ॥ १.२४७.६२ ॥
Subhadrā dio a luz al héroe Abhimanyu, de largos brazos, pecho ancho, ojos de toro, domador de enemigos, toro entre los hombres.
1.247.63
अभीश्च मन्युमांश्चैव ततस्तमरिमर्दनम् ।
अभिमन्युरिति प्राहुरार्जुनिं पुरुषर्षभम् ॥ १.२४७.६३ ॥
Así llamaron a aquel domador de enemigos, hijo de Arjuna, toro entre los hombres, Abhimanyu, pues lo nombraron 'intrépido' y 'animoso'.
1.247.64
स सात्वत्यामतिरथः संबभूव धनञ्जयात् ।
मखे निर्मथनेनेव शमीगर्भाद्धुताशनः ॥ १.२४७.६४ ॥
Aquel gran guerrero nació de Sātvatī (Subhadrā) y Dhanañjaya (Arjuna), como el fuego nace del vientre del árbol śamī al ser agitado en el sacrificio.
1.247.65
यस्मिञ्जाते महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अयुतं गा द्विजातिभ्यः प्रादान्निष्कांश्च भारत ॥ १.२४७.६५ ॥
Al nacer él, Yudhiṣṭhira, el hijo de Kuntī de gran esplendor, dio diez mil vacas y monedas de oro a los dvijas, oh Bhārata.
1.247.66
दयितो वासुदेवस्य बाल्यात्प्रभृति चाभवत् ।
पितॄणां चैव सर्वेषां प्रजानामिव चन्द्रमाः ॥ १.२४७.६६ ॥
Desde la infancia fue querido de Vāsudeva (Kṛṣṇa), y como la luna es querida por los antepasados y por todos los seres, él era querido por todos.
1.247.67
जन्मप्रभृति कृष्णश्च चक्रे तस्य क्रियाः शुभाः ।
स चापि ववृधे बालः शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ १.२४७.६७ ॥
Desde su nacimiento Kṛṣṇa realizó sus ritos auspiciosos, y el niño creció como la luna en la quincena brillante.
1.247.68
चतुष्पादं दशविधं धनुर्वेदमरिन्दमः ।
अर्जुनाद्वेद वेदज्ञः सकलं दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.६८ ॥
El domador de enemigos, conocedor de los Vedas, aprendió de Arjuna la ciencia del arco de cuatro partes y diez clases, divina y humana, en su totalidad.
1.247.69
विज्ञानेष्वपि चास्त्राणां सौष्ठवे च महाबलः ।
क्रियास्वपि च सर्वासु विशेषानभ्यशिक्षयत् ॥ १.२४७.६९ ॥
El poderoso se ejercitó a fondo en las particularidades de todas las prácticas, tanto en el conocimiento de las armas como en su destreza.
1.247.70
आगमे च प्रयोगे च चक्रे तुल्यमिवात्मना ।
तुतोष पुत्रं सौभद्रं प्रेक्षमाणो धनञ्जयः ॥ १.२४७.७० ॥
En la adquisición y en la aplicación del saber llegó a ser casi igual a sí mismo; Dhanañjaya se complacía contemplando al hijo de Subhadrā.
1.247.71
सर्वसंहननोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् ।
दुर्धर्षमृषभस्कन्धं व्यात्ताननमिवोरगम् ॥ १.२४७.७१ ॥
Dotado de toda complexión firme y marcado con todos los signos auspiciosos, invencible, de hombros de toro, como una serpiente de fauces abiertas.
1.247.72
सिंहदर्पं महेष्वासं मत्तमातङ्गविक्रमम् ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ॥ १.२४७.७२ ॥
De orgullo de león, gran arquero, de valor de elefante enfurecido, con voz como el trueno de nubes y tambores, rostro como la luna llena.
1.247.73
कृष्णस्य सदृशं शौर्ये वीर्ये रूपे तथाऽऽकृतौ ।
ददर्श पुत्रं बीभत्सुर्मघवानिव तं यथा ॥ १.२४७.७३ ॥
Arjuna vio a aquel hijo, igual a Kṛṣṇa en valor, fuerza, belleza y forma corporal, como si fuera Indra.
1.247.74
पाञ्चाल्यपि तु पञ्चभ्यः पतिभ्यः शुभलक्षणा ।
लेभे पञ्च सुतान्वीराञ्श्रेष्ठान्पञ्चाचलानिव ॥ १.२४७.७४ ॥
Pāñcālī, de signos auspiciosos, obtuvo de sus cinco esposos cinco hijos heroicos y excelentes, como cinco montañas.
1.247.75
युधिष्ठिरात्प्रतिविन्ध्यं सुतसोमं वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकर्माणं शतानीकं च नाकुलिम् ॥ १.२४७.७५ ॥
De Yudhiṣṭhira, Prativindhya; de Bhīma, Sutasoma; de Arjuna, Śrutakarman; y Śatānīka, hijo de Nakula.
1.247.76
सहदेवाच्छ्रुतसेनमेतान्पञ्च महारथान् ।
पाञ्चाली सुषुवे वीरानादित्यानदितिर्यथा ॥ १.२४७.७६ ॥
De Sahadeva, Śrutasena. Estos cinco grandes guerreros de carro los dio a luz Pāñcālī, como Aditi dio a luz a los Ādityas.
1.247.77
शास्त्रतः प्रतिविन्ध्यन्तमूचुर्विप्रायुधिष्ठिरम् ।
परप्रहरणज्ञाने प्रतिविन्ध्यो भत्वयम् ॥ १.२४७.७७ ॥
Según las escrituras, los brahmanes dijeron a Yudhiṣṭhira: "En el conocimiento de las armas que golpean a otros, este es Prativindhya."
1.247.78
सुतेसोमसहस्रे तु सोमार्कसमतेजसम् ।
सुतसोमं महेष्वासं सुषुवे भीमसेनतः ॥ १.२४७.७८ ॥
Sutasoma, el gran arquero, igual en brillo a Soma y al sol, nació de Bhīmasena en mil sacrificios de Soma.
1.247.79
श्रुतं कर्म महत्कृत्वा निवृत्तेन किरीटिना ।
जातः पुत्रस्तथेत्येवं श्रुतकर्मा ततोऽभवत् ॥ १.२४७.७९ ॥
Arjuna, el de la diadema, habiendo oído y realizado la gran hazaña y regresado, nació un hijo, diciendo «Así sea»; se llamó Śrutakarman.
1.247.80
शतानीकस्य राजर्षेः कौरव्यस्य महात्मनः ।
चक्रे पुत्रं सनामानं नकुलः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.२४७.८० ॥
Nakula engendró para el gran rey sabio Śatānīka, del linaje Kauravya, un hijo que llevaba el mismo nombre, acrecentador de la fama.
1.247.81
ततस्त्वजीजनत्कृष्णा नक्षत्रे वह्निदैवते ।
सहदेवात्सुतं तस्माच्छ्रुतसेनेति तं विदुः ॥ १.२४७.८१ ॥
Entonces Kṛṣṇā dio a luz de Sahadeva un hijo bajo la mansión lunar regida por Agni; por él fue conocido como Śrutasena.
1.247.82
एकवर्षान्तरास्त्वेते द्रौपदेया यशस्विनः ।
अन्वजायन्त राजेन्द्र परस्परहितैषिणः ॥ १.२४७.८२ ॥
Oh señor de reyes, estos famosos hijos de Draupadī, deseosos del bien mutuo, nacieron uno tras otro, separados por un año.
1.247.83
जातकर्माण्यानुपूर्व्याच्चूडोपनयनानि च ।
चकार विधिवद्धौम्यस्तेषां भरतसत्तम ॥ १.२४७.८३ ॥
Oh mejor de los Bharata, Dhaumya realizó debidamente para ellos los ritos del nacimiento y en orden las ceremonias de la tonsura e iniciación.
1.247.84
कृत्वा च वेदाध्ययनं ततः सुचरितव्रताः ।
जगृहुः सर्वमिष्वस्त्रमर्जुनाद्दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.८४ ॥
Tras estudiar los Vedas, aquellos de votos bien guardados recibieron de Arjuna todas las armas arrojadizas, divinas y humanas.
1.247.85
दिव्यगर्भोपमैः पुत्रैर्व्यूढोरस्कैर्महारथैः ।
अन्विता राजशार्दूल पाण्डवा मुदमाप्नुवन् ॥ १.२४७.८५ ॥
Acompañados de hijos semejantes a los nacidos de vientres divinos, de pecho ancho y grandes guerreros de carro, los Pāṇḍavas alcanzaron la alegría, oh tigre entre los reyes.