Mahābhārata · Adhyāya 1.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.247.1
अथ शुश्राव निर्वृत्ते वृष्णीनां परमोत्सवे ।
अर्जुनेन हृतां भद्रां शङ्खचक्रगदाधरः ॥ १.२४७.१ ॥
Als das große Fest der Vṛṣṇis vorüber war, hörte der, der Muschel, Scheibe und Keule trägt (Kṛṣṇa), dass Arjuna Bhadrā entführt hatte.
1.247.2
पुरस्तादेव पौराणां संशयः समजायत ।
जानता वासुदेवेन वासितो भरतर्षभः ॥ १.२४७.२ ॥
Schon zuvor war unter den Stadtbewohnern Zweifel entstanden; Vāsudeva, der dies wusste, ließ den Stier der Bharatas (Arjuna) in diesem Gedanken verweilen.
1.247.3
लोकस्य विदितं ह्यद्य पूर्वं विपृथुना यथा ।
सान्त्वयित्वाभ्यनुज्ञातो भद्रया सह सङ्गतः ॥ १.२४७.३ ॥
Dies ist in der Welt schon bekannt, wie einst bei Vipṛthu; nachdem er (Balarāma) besänftigt und dessen Erlaubnis erhalten hatte, vereinigte er sich mit Bhadrā.
1.247.4
दित्सता सोदरां तस्मै पतत्त्रिवरकेतुना ।
अर्हते पार्थिवेन्द्राय पार्थायायतलोचनाम् ॥ १.२४७.४ ॥
Er, dessen Banner Garuḍa, der Beste der Vögel, ist, wollte seine Schwester dem würdigen Herrscher der Könige, Pārtha, geben, und so gab er die großäugige (Bhadrā) ihm.
1.247.5
सत्कृत्य पाण्डवश्रेष्ठं प्रेषयामास चार्जुनम् ।
भद्रया सह बीभत्सुः प्रापितो वृजिनं पुरम् ॥ १.२४७.५ ॥
Nachdem er Arjuna, den besten der Pāṇḍavas, geehrt hatte, schickte er ihn fort; und Bībhatsu (Arjuna) wurde mit Bhadrā in die Stadt Vṛjina gebracht.
1.247.6
इति पौरजनाः सर्वे वदन्ति च समन्ततः ।
श्रुत्वा तु पुण्डरीकाक्षः संप्राप्तं स्वपुरोत्तमम् ॥ १.२४७.६ ॥
So sprachen die Stadtbewohner überall; doch der lotusäugige (Kṛṣṇa), der gehört hatte, dass er in seine herrliche Stadt gekommen war,
1.247.7
अर्जुनं पाण्डवश्रेष्ठमिन्द्रप्रस्थगतं तथा ।
यियासुः खाण्डवप्रस्थममन्त्रयत केशवः ॥ १.२४७.७ ॥
Keśava, der nach Khāṇḍavaprastha gehen wollte, sprach zu Arjuna, dem besten der Pāṇḍava, der in Indraprastha weilte.
1.247.8
पूर्वं सत्कृत्य राजानमाहुकं मधुसूदनः ।
तथा विपृथुमक्रूरं संकर्षणविडूरथौ ॥ १.२४७.८ ॥
Nachdem Madhusūdana zuerst den König Āhuka geehrt hatte, ehrte er ebenso Vipṛthu, Akrūra, Saṃkarṣaṇa und Vidūratha.
1.247.9
मन्त्रयामास तैः सार्धं पुरस्तादभिमानितैः ।
संकर्षणेन संमन्त्र्य ह्यनुज्ञातो महामनाः ॥ १.२४७.९ ॥
Er beriet sich mit ihnen, den zuvor Geehrten; und nachdem er sich mit Saṃkarṣaṇa beraten und dessen Erlaubnis erhalten hatte, der Großgesinnte...
1.247.10
संप्रीतः प्रीयमाणेन वृष्णिराज्ञा जनार्दनः ।
अभिमन्त्र्याभ्यनुज्ञातो योजयामास वाहिनीम् ॥ १.२४७.१० ॥
Vom König der Vṛṣṇi hoch erfreut, von ihm angesprochen und verabschiedet, ordnete Janārdana das Heer.
1.247.11
ततस्तु यानान्यासाद्य दाशार्हाणां यशस्विनाम् ।
सिंहनादः प्रहृष्टानां क्षणेन समपद्यत ॥ १.२४७.११ ॥
Als sie die Wagen der ruhmreichen Dāśārha erreichten, erhob sich das Löwengebrüll der Frohen in einem Augenblick.
1.247.12
योजयन्तः सदश्वांस्तु यानयुग्यं रथांस्तथा ।
गजांश्च परमप्रीतः समपद्यन्त वृष्णयः ॥ १.२४७.१२ ॥
Während sie die guten Pferde, die Wagenjoche, die Wagen und die Elefanten anschirrten, machten sich die hocherfreuten Vṛṣṇi an die Arbeit.
1.247.13
वृष्ण्यन्धकमहामात्रैः सह वीरैर्महारथैः ।
भ्रातृभिश्च कुमारैश्च योधैश्च शतशो वृतः ॥ १.२४७.१३ ॥
Umgeben von den großen Ministern der Vṛṣṇi und Andhaka, von heldenhaften Wagenkriegern, Brüdern, Prinzen und Hunderten von Kriegern.
1.247.14
सैन्येन महता शौरिरभिगुप्तः समन्ततः ।
तत्र दानपतिः श्रीमाञ्जगाम स महायशाः ॥ १.२४७.१४ ॥
Von einem großen Heer allseits geschützt, ging Śauri dorthin — der glänzende Herr der Gaben, von großem Ruhm.
1.247.15
अक्रूरो वृष्णिवीराणां सेनापतिररिन्दमः ।
अनाधृष्टिर्महातेजा उद्धवश्च महायशाः ॥ १.२४७.१५ ॥
Akrūra, Feldherr der Vṛṣṇi-Helden, Bezwinger der Feinde; Anādhṛṣṭi von großem Glanz; und Uddhava von großem Ruhm.
1.247.16
साक्षाद्वृहस्पतेः शिष्यो महाबुद्धिर्महामनाः ।
सत्यकः सात्यकिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १.२४७.१६ ॥
Unmittelbar ein Schüler Bṛhaspatis, von großem Verstand und großem Geist — Satyaka und Sātyaki, und Kṛtavarman, der Sātvata.
1.247.17
प्रद्युम्नश्चैव साम्बश्च निशङ्कुः शङ्कुरेव च ।
चारुदेष्णश्च विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च ॥ १.२४७.१७ ॥
Pradyumna und Sāmba, Niśaṅku und Śaṅku, der tapfere Cārudeṣṇa, Jhillī und ebenso Vipṛthu.
1.247.18
सारणश्च महाबाहुर्गदश्च विदुषां वरः ।
एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा ॥ १.२४७.१८ ॥
Sāraṇa, der mächtigarmige, und Gada, der beste der Gelehrten — diese und viele andere der Vṛṣṇi, Bhoja und Andhaka.
1.247.19
आजग्मः खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु ।
उपहारं समादाय पृथुवृष्णिपुरोगमाः ॥ १.२४७.१९ ॥
Sie kamen nach Khāṇḍavaprastha und brachten viele Gaben mit, angeführt von den großen Vṛṣṇis, mit Opfergaben.
1.247.20
प्रययुः सिंहनादेन सुभध्रामवलोककाः ।
ते त्वदीर्घेण कालेन कृष्णेन सह यादवाः।
पुरमासाद्य पार्थानां परां प्रीतिमवाप्नुवन् ॥ १.२४७.२० ॥
Mit löwengleichem Gebrüll, begierig, Subhadrā zu sehen, zogen sie vorwärts; bald erreichten die Yādavas mit Kṛṣṇa die Stadt, und die Söhne Pṛthās empfanden große Freude.
1.247.21
ततो युधिष्ठिरो सजा श्रुत्वा माघवमागतम् ।
प्रतिग्रहार्थं कृष्णस्य यमौ प्रास्थापयत्तदा ॥ १.२४७.२१ ॥
Als Yudhiṣṭhira hörte, dass Mādhava (Kṛṣṇa) gekommen war, schickte er sogleich die Zwillinge aus, um Kṛṣṇa zu empfangen.
1.247.22
ताभ्यां प्रतिगृहीतं तु वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत् ।
विवेश खाण्डवप्रस्थं पताकाध्वजशोभितम् ॥ १.२४७.२२ ॥
Von den beiden empfangen, zog jene wohlhabende Schar der Vṛṣṇis in Khāṇḍavaprastha ein, geschmückt mit Bannern und Fahnen.
1.247.23
संमृष्टसिक्तपन्थानं पुष्पप्रकरशोभितम् ।
चन्दनस्य रसैः शीतैः पुम्यगन्धैर्निषेवितम् ॥ १.२४७.२३ ॥
Seine Wege gefegt und besprengt, geschmückt mit Blütenhaufen, erfüllt von kühlen Sandelholzessenzen und heiligen Düften.
1.247.24
दह्यताऽगुरुणा चैव देशे देशे सुगन्धिना ।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णं वणिग्भिरुपशोभितम् ॥ १.२४७.२४ ॥
Mit duftendem Aloeholz, das in jeder Gegend brannte, gedrängt voll froher, wohlgenährter Menschen und geschmückt von Kaufleuten.
1.247.25
प्रतिपेदे महाबाहुः सह रामेण केशवः ।
वृष्ण्यन्धकैस्तथा भोजैः समेतः पुरुषोत्तमः ॥ १.२४७.२५ ॥
Der starkarmige Keśava schritt mit Rāma voran, vereint mit den Vṛṣṇis, Andhakas und Bhojas, der beste der Männer.
1.247.26
संपूज्यमानः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च सहस्रशः ।
विवेश भवनं राज्ञः पुरन्दरगृहोपमम् ॥ १.२४७.२६ ॥
Von den Bürgern und Tausenden von Brahmanen geehrt, betrat er den Palast des Königs, der der Wohnstatt Purandaras (Indras) glich.
1.247.27
युधिष्ठिरस्तु रामेण समागच्छद्यथाविधि ।
मूर्ध्नि केशवमाघ्राय बाहुभ्यां परिषस्वजे ॥ १.२४७.२७ ॥
Yudhiṣṭhira begegnete Rāma gemäß den Vorschriften und umarmte, Keśavas Haupt berührend, ihn mit beiden Armen.
1.247.28
तं प्रीयमाणो गोविन्दो विनयेनाभिपूजयन् ।
भीमं च पुरुषव्याघ्रं विधिवत्प्रत्यपूजयत् ॥ १.२४७.२८ ॥
Erfreut ehrte Govinda ihn seinerseits demütig und ehrte Bhīma, den Tiger unter den Männern, gemäß den Vorschriften.
1.247.29
तांश्च वृष्ण्यन्धकश्रेष्ठान्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रतिजग्राह सत्कारैर्यथाविधि यथागतम् ॥ १.२४७.२९ ॥
Yudhiṣṭhira, Sohn der Kuntī, empfing jene Ersten der Vṛṣṇis und Andhakas mit Ehren, gemäß den Vorschriften, so wie sie gekommen waren.
1.247.30
गुरुवत्पूजयामास कांश्चित्कांश्चिद्वयस्यवत् ।
कांश्चिदभ्यवदत्प्रेम्णा कैश्चिदप्यभिवादितः ॥ १.२४७.३० ॥
Einige ehrte er wie Ältere, andere wie Freunde; mit manchen sprach er liebevoll, und manche grüßten ihn.
1.247.31
ततः पृथा च पार्थाश्च मुदिताः कृष्णया सह ।
पुण्डरीकाक्षमासाद्य बभूवुर्मुदितेन्द्रियाः ॥ १.२४७.३१ ॥
Da freuten sich Pṛthā und die Pārthas zusammen mit Kṛṣṇā; sie traten vor den Lotusäugigen, und ihre Sinne wurden froh.
1.247.32
हर्षादभिगतौ दृष्ट्वा संकर्षणजनार्दनौ ।
बन्धुमन्तं पृथा पार्थं युधिष्ठिरममन्यत ॥ १.२४७.३२ ॥
Als Pṛthā Saṅkarṣaṇa und Janārdana freudig herankommen sah, hielt sie Pārtha Yudhiṣṭhira für einen, der Verwandte hat.
1.247.33
ततः सङ्कर्षणाक्रूरावप्रमेयावदीनवत् ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै धनौघमुपजह्रतुः ॥ १.२४७.३३ ॥
Da brachten der unermessliche Saṅkarṣaṇa und Akrūra ohne Geiz einen Haufen Reichtum als Gaben für Bhadravatī und Subhadrā.
1.247.34
प्रवालानि च हाराणि भूषणानि सहस्रशः ।
कुथास्तरपरिस्तोमान्व्याघ्राजिनपुरस्कृतान् ॥ १.२४७.३४ ॥
Korallen und Halsketten, Tausende Schmuckstücke, Decken und Auflagen, Teppiche mit Tigerfellen verziert.
1.247.35
विविधैश्चैव रंत्नौगैर्दीप्तप्रभमजायत ।
शयनासनयानैश्च युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १.२४७.३५ ॥
Mit Haufen vielfältiger Juwelen und mit Betten, Sitzen und Fahrzeugen wurde Yudhiṣṭhiras Wohnsitz strahlend.
1.247.36
ततः प्रीतिकरो यूनां विवाहपरमोत्सवः ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै सप्तरात्रमवर्तत ॥ १.२४७.३६ ॥
Dann dauerte das höchste Hochzeitsfest, eine Freude für die Jünglinge, sieben Nächte lang für Bhadravatī und Subhadrā.
1.247.37
तेषां ददौ हृषीकेशो जन्यार्थे धनमुत्तमम् ।
हरणं वै सुभद्राया ज्ञातिदेयं महायशाः ॥ १.२४७.३७ ॥
Hṛṣīkeśa gab ihnen hervorragenden Reichtum für das Hochzeitsgefolge; die Entführung Subhadrās sollte von den Verwandten gegeben werden — der von großem Ruhm (ordnete es an).
1.247.38
रथानां काञ्चनाङ्गानां किङ्किणीजालमालिनाम् ।
चतुर्युजामुपेतानां सूतैः कुशलशिक्षितैः ॥ १.२४७.३८ ॥
Wagen mit goldenen Gestellen, mit Netzen klingelnder Glöckchen geschmückt, mit vier Pferden bespannt und mit geschickt geschulten Wagenlenkern versehen.
1.247.39
सहस्रं प्रददौ कृष्मो गवामयुतमेव च ।
श्रीमान्माथुरदेश्यानां दोग्ध्रीणां पुण्यवर्चसाम् ॥ १.२४७.३९ ॥
Kṛṣṇa gab tausend und auch zehntausend Kühe — die Milchkühe des Landes Mathurā von reinem Glanz, gegeben vom Glorreichen.
1.247.40
बडवानां च शुद्धानां चन्द्रांशुसमवर्चसाम् ।
ददौ जनार्दनः प्रीत्या सहस्रं हेमभूषितम् ॥ १.२४७.४० ॥
Reinrassige Stuten, dem Glanz der Mondstrahlen gleich — Janārdana gab sie aus Zuneigung, tausend, mit Gold geschmückt.
1.247.41
तथैवाश्वतरीणां च दान्तानां वातरंहसाम् ।
शतान्यञ्जनकेशीनां श्वेतानां पञ्चपञ्च च ॥ १.२४७.४१ ॥
Ebenso hunderte gezähmte Maultierstuten, schnell wie der Wind, mit kohlschwarzen Mähnen, und weiße je fünfmal fünf.
1.247.42
स्नानपानोत्सवे चैव प्रयुक्तं वयसान्वितम् ।
स्त्रीणां सहस्रं गौरीणां सुवेषाणां सुवर्चसाम् ॥ १.२४७.४२ ॥
Tausend Frauen, für die Feierlichkeiten des Badens und Trinkens bestimmt, in jugendlicher Blüte, hellhäutig, gut gekleidet und strahlend.
1.247.43
सुवर्णशतकण्ठीनामरोमाणां स्वलङ्कृताम् ।
परिचर्यासु दक्षाणां प्रददौ पुष्करेक्षणः ॥ १.२४७.४३ ॥
Der Lotusäugige gab Frauen mit hundert goldenen Halsketten, haarlos, prächtig geschmückt und geschickt im Dienst.
1.247.44
पृष्ठ्यानामपि चाश्वानां बाह्लिकानां जनार्दनः ।
ददौ शतसहस्राख्यं कन्याधनमनुत्तमम् ॥ १.२४७.४४ ॥
Janārdana gab auch Pferde der Pṛṣṭhya- und Bāhlika-Rassen – eine unübertroffene Brautgabe namens »Hunderttausend«.
1.247.45
कृताकृतस्य मुख्यस्य कनकस्याग्निवर्चसः ।
मनुष्यभारान्दाशार्हो ददौ दश जनार्दनः ॥ १.२४७.४५ ॥
Der Dāśārha Janārdana gab zehn von Menschen zu tragende Lasten feinsten Goldes, feuerhell, verarbeitet und unverarbeitet.
1.247.46
गजानां तु प्रभिन्नानां त्रिधा प्रस्रवतां मदम् ।
गिरिकूटनिकाशानां समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ १.२४७.४६ ॥
Er gab auch brünstige Elefanten, die den Musth auf dreierlei Weise ergossen, Bergspitzen gleich und im Kampf nie zurückweichend.
1.247.47
क्लृप्तानां पटुघण्टानां चारूणां हेममालिनाम् ।
हस्त्यारोहैरुपेतानां सहस्रं साहसप्रियः ॥ १.२४७.४७ ॥
Der Freund des Wagnisses gab tausend Elefanten, ausgestattet mit lauten Glöckchen, schön, mit goldenen Girlanden geschmückt, mit ihren Reitern versehen.
1.247.48
रामः पाणिग्रहणिकं ददौ पार्थाय लाङ्गली ।
प्रीयमाणो हलधरः संबन्धं प्रति मानयन् ॥ १.२४७.४८ ॥
Balarāma, der Pflugträger, erfreut und das Band ehrend, gab Pārtha (Arjuna) ein Geschenk zur Handnahme.
1.247.49
स महाधनरत्नौघो वस्त्रकम्बलफेनवान् ।
महागजमहाग्राहः पताकाशैवलाकुलः ॥ १.२४७.४९ ॥
Es war ein Strom großen Reichtums und großer Juwelen, schäumend von Tüchern und Decken, mit großen Elefanten als großen Krokodilen, dicht mit Bannern wie mit Seetang.
1.247.50
पाण्डुसागरमाविद्धः प्रविवेश महाधनः ।
पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत् ॥ १.२४७.५० ॥
Dieser große Reichtum, in das Meer der Pāṇḍava geworfen, drang hinein, füllte sie und wurde den Feinden zum Kummer.
1.247.51
प्रतिजग्राह तत्सर्वं धर्मराजो युधिष्टिरः ।
पूजयामास तांश्चैव वृष्ण्यन्धकमहारथान् ॥ १.२४७.५१ ॥
König Yudhiṣṭhira, der Herr des Dharma, nahm alles entgegen und ehrte jene großen Streitwagenkämpfer der Vṛṣṇi und Andhaka.
1.247.52
ते समेता महात्मानः कुरुवृष्ण्यन्धकोत्तमाः ।
विजह्रुरमरावासे नराः सुकृतिनो यथा ॥ १.२४७.५२ ॥
Jene hochherzigen Männer, die Besten der Kuru, Vṛṣṇi und Andhaka, versammelt, ergötzten sich wie Tugendhafte in der Wohnstatt der Götter.
1.247.53
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
यथायोगं यथाप्रीति विजह्रुः कुरुवृष्णयः ॥ १.२४७.५३ ॥
Hier und dort, erfüllt von großem Geschrei und lautem Händeklatschen, ergötzten sich die Kuru und Vṛṣṇi, wie es sich gehörte und wie es ihnen gefiel.
1.247.54
एवमुत्तमवीर्यास्ते विहृत्य दिवसान्बहून् ।
पूजिताः कुरुभिर्जग्मुः पुनर्द्वारवतीं प्रति ॥ १.२४७.५४ ॥
So zogen jene von höchster Tapferkeit, nachdem sie viele Tage verbracht und von den Kuru geehrt worden waren, wieder nach Dvāravatī.
1.247.55
रामं पुरुस्कृत्य ययुर्वृष्म्यन्धकमहारथाः ।
रत्नान्यादाय शुभ्राणि दत्तानि कुरुसत्तमैः ॥ १.२४७.५५ ॥
Mit Rāma an der Spitze brachen die großen Streitwagenkämpfer der Vṛṣṇi und Andhaka auf, mit den strahlenden Juwelen, die ihnen die besten der Kuru geschenkt hatten.
1.247.56
रामः सुभद्रां संपूज्य परिष्वज्य स्वसां तदा ।
न्यासेति द्रौपदीमुक्त्वा परिधाय महाबलः ॥ १.२४७.५६ ॥
Rāma ehrte Subhadrā, umarmte seine Schwester, sagte dann zu Draupadī: „Betrachte dies als Pfand“, und nachdem er sein Gewand angelegt hatte, brach der Mächtige auf.
1.247.57
पितृष्वसायाश्चरणावभिवाद्य ययौ तदा ।
तस्मिन्काले पृथा प्रीता पूजयामास तं तथा ॥ १.२४७.५७ ॥
Er verneigte sich zu Füßen seiner Tante väterlicherseits und brach dann auf; zu dieser Zeit ehrte Pṛthā, erfreut, ihn ebenso.
1.247.58
स वृष्णिवीरः पार्थैश्च पौरैश्च परमार्चितः ।
ययौ द्वारवतीं रामो वृष्णिभिः सह संयुतः ॥ १.२४७.५८ ॥
Jener Held der Vṛṣṇi, von den Pārtha und den Bürgern hoch geehrt, zog mit den Vṛṣṇi nach Dvārakā, Rāma in ihrer Gesellschaft.
1.247.59
वासुदेवस्तु पार्थेन तत्रैव सह भारत ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं रममाणो महाबलः।
उवास नगरे रम्ये शक्रप्रस्थे महात्मना ॥ १.२४७.५९ ॥
Vāsudeva aber blieb mit Arjuna dort, o Bhārata, vierunddreißig Tage und Nächte in Freude, der Mächtige weilte in der lieblichen Stadt Śakraprastha bei dem Großmütigen.
1.247.60
व्यचरद्यमुनातीरे मृगयां स महायशाः ।
मृगान्विध्यन्वराहांश्च रेमे सार्धं किरीटिना ॥ १.२४७.६० ॥
Jener Hochberühmte streifte am Ufer der Yamunā zur Jagd umher; Hirsche und Eber durchbohrend, freute er sich mit dem Diademgeschmückten (Arjuna).
1.247.61
ततः सुभद्रा सौभद्रं केशवस्य प्रिया स्वसा ।
जयन्तमिव पौलोमी ख्यातिमन्तमजीजनत् ॥ १.२४७.६१ ॥
Da gebar Subhadrā, die liebe Schwester Keśavas, den berühmten Sohn Saubhadras, wie Paulomī den Jayanta gebar.
1.247.62
दीर्घबाहुं महोरस्कं वृषभाक्षमरिन्दमम् ।
सुभद्रा सुषुवे वीरमभिमन्युं नरर्षभम् ॥ १.२४७.६२ ॥
Subhadrā gebar den Helden Abhimanyu, den langarmigen, breitbrüstigen, stiernäugigen Feindbezwinger, den Stier unter den Menschen.
1.247.63
अभीश्च मन्युमांश्चैव ततस्तमरिमर्दनम् ।
अभिमन्युरिति प्राहुरार्जुनिं पुरुषर्षभम् ॥ १.२४७.६३ ॥
So nannten sie jenen Feindbezwinger, Sohn Arjunas, den Stier unter den Menschen, Abhimanyu, nachdem sie ihn 'furchtlos' und 'zornig' genannt hatten.
1.247.64
स सात्वत्यामतिरथः संबभूव धनञ्जयात् ।
मखे निर्मथनेनेव शमीगर्भाद्धुताशनः ॥ १.२४७.६४ ॥
Jener große Wagenkämpfer wurde von Sātvatī (Subhadrā) mit Dhanañjaya (Arjuna) geboren, wie das Feuer aus dem Schoß des śamī-Baumes entsteht, wenn es beim Opfer gerieben wird.
1.247.65
यस्मिञ्जाते महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अयुतं गा द्विजातिभ्यः प्रादान्निष्कांश्च भारत ॥ १.२४७.६५ ॥
Bei dessen Geburt schenkte der glanzvolle Yudhiṣṭhira, Kuntīs Sohn, den Zweimalgeborenen zehntausend Kühe und Goldmünzen, o Bhārata.
1.247.66
दयितो वासुदेवस्य बाल्यात्प्रभृति चाभवत् ।
पितॄणां चैव सर्वेषां प्रजानामिव चन्द्रमाः ॥ १.२४७.६६ ॥
Von Kindheit an war er Vāsudeva (Kṛṣṇa) lieb, und wie der Mond den Ahnen und allen Wesen lieb ist, so war er allen lieb.
1.247.67
जन्मप्रभृति कृष्णश्च चक्रे तस्य क्रियाः शुभाः ।
स चापि ववृधे बालः शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ १.२४७.६७ ॥
Von seiner Geburt an vollzog Kṛṣṇa seine heilbringenden Riten, und der Knabe wuchs wie der Mond in der hellen Monatshälfte.
1.247.68
चतुष्पादं दशविधं धनुर्वेदमरिन्दमः ।
अर्जुनाद्वेद वेदज्ञः सकलं दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.६८ ॥
Der Feindbezwinger, Kenner der Veden, lernte von Arjuna die ganze Bogenkunde mit vier Teilen und zehnfacher Art, göttlich und menschlich.
1.247.69
विज्ञानेष्वपि चास्त्राणां सौष्ठवे च महाबलः ।
क्रियास्वपि च सर्वासु विशेषानभ्यशिक्षयत् ॥ १.२४७.६९ ॥
Der Starke übte gründlich die besonderen Punkte aller Übungen, sowohl im Wissen um die Waffen als auch in ihrer Geschicklichkeit.
1.247.70
आगमे च प्रयोगे च चक्रे तुल्यमिवात्मना ।
तुतोष पुत्रं सौभद्रं प्रेक्षमाणो धनञ्जयः ॥ १.२४७.७० ॥
Im Erwerb des Wissens wie in seiner Anwendung wurde er gleichsam sich selbst gleich; Dhanañjaya freute sich, als er den Sohn Saubhadras betrachtete.
1.247.71
सर्वसंहननोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् ।
दुर्धर्षमृषभस्कन्धं व्यात्ताननमिवोरगम् ॥ १.२४७.७१ ॥
Mit jeglichem festen Körperbau und allen glückverheißenden Zeichen versehen, unbezwingbar, stierschultrig, wie eine Schlange mit offenem Maul.
1.247.72
सिंहदर्पं महेष्वासं मत्तमातङ्गविक्रमम् ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ॥ १.२४७.७२ ॥
Von löwenhaftem Stolz, ein großer Bogenschütze, tapfer wie ein tobender Elefant, mit einer Stimme wie das Donnern von Wolken und Trommeln, das Antlitz wie der Vollmond.
1.247.73
कृष्णस्य सदृशं शौर्ये वीर्ये रूपे तथाऽऽकृतौ ।
ददर्श पुत्रं बीभत्सुर्मघवानिव तं यथा ॥ १.२४७.७३ ॥
Arjuna sah jenen Sohn, Kṛṣṇa gleich an Tapferkeit, Stärke, Schönheit und Gestalt, als wäre er Indra.
1.247.74
पाञ्चाल्यपि तु पञ्चभ्यः पतिभ्यः शुभलक्षणा ।
लेभे पञ्च सुतान्वीराञ्श्रेष्ठान्पञ्चाचलानिव ॥ १.२४७.७४ ॥
Pāñcālī, mit glücksverheißenden Zeichen, erhielt von ihren fünf Gatten fünf heldenhafte und vortreffliche Söhne, wie fünf Berge.
1.247.75
युधिष्ठिरात्प्रतिविन्ध्यं सुतसोमं वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकर्माणं शतानीकं च नाकुलिम् ॥ १.२४७.७५ ॥
Von Yudhiṣṭhira Prativindhya; von Bhīma Sutasoma; von Arjuna Śrutakarman; und Śatānīka, der Sohn Nakulas.
1.247.76
सहदेवाच्छ्रुतसेनमेतान्पञ्च महारथान् ।
पाञ्चाली सुषुवे वीरानादित्यानदितिर्यथा ॥ १.२४७.७६ ॥
Von Sahadeva Śrutasena. Diese fünf großen Wagenkämpfer gebar Pāñcālī, wie Aditi die Ādityas gebar.
1.247.77
शास्त्रतः प्रतिविन्ध्यन्तमूचुर्विप्रायुधिष्ठिरम् ।
परप्रहरणज्ञाने प्रतिविन्ध्यो भत्वयम् ॥ १.२४७.७७ ॥
Den Schriften gemäß sprachen die Brahmanen zu Yudhiṣṭhira: "In der Kunst der Waffen, die andere treffen, ist dieser Prativindhya."
1.247.78
सुतेसोमसहस्रे तु सोमार्कसमतेजसम् ।
सुतसोमं महेष्वासं सुषुवे भीमसेनतः ॥ १.२४७.७८ ॥
Sutasoma, der große Bogenschütze, dem Soma und der Sonne gleich an Glanz, wurde von Bhīmasena geboren, bei tausend Somaopfern.
1.247.79
श्रुतं कर्म महत्कृत्वा निवृत्तेन किरीटिना ।
जातः पुत्रस्तथेत्येवं श्रुतकर्मा ततोऽभवत् ॥ १.२४७.७९ ॥
Arjuna, der Diademtragende, nachdem er die große Tat gehört, vollbracht und zurückgekehrt war, wurde ein Sohn geboren, indem er sprach: »So sei es«; er wurde Śrutakarman.
1.247.80
शतानीकस्य राजर्षेः कौरव्यस्य महात्मनः ।
चक्रे पुत्रं सनामानं नकुलः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.२४७.८० ॥
Nakula zeugte für den großseelen Königsweisen Śatānīka aus dem Geschlecht der Kaurava einen Sohn gleichen Namens, der den Ruhm mehrt.
1.247.81
ततस्त्वजीजनत्कृष्णा नक्षत्रे वह्निदैवते ।
सहदेवात्सुतं तस्माच्छ्रुतसेनेति तं विदुः ॥ १.२४७.८१ ॥
Darauf gebar Kṛṣṇā von Sahadeva einen Sohn unter dem Mondhaus, das dem Feuergott geweiht ist; man kannte ihn als Śrutasena.
1.247.82
एकवर्षान्तरास्त्वेते द्रौपदेया यशस्विनः ।
अन्वजायन्त राजेन्द्र परस्परहितैषिणः ॥ १.२४७.८२ ॥
O Herr der Könige, diese berühmten Söhne Draupadīs, einander wohlgesinnt, wurden nacheinander geboren, je ein Jahr auseinander.
1.247.83
जातकर्माण्यानुपूर्व्याच्चूडोपनयनानि च ।
चकार विधिवद्धौम्यस्तेषां भरतसत्तम ॥ १.२४७.८३ ॥
O Bester der Bharatas, Dhaumya vollzog für sie gemäß der Vorschrift die Geburtsriten und der Reihe nach die Tonsur- und Initiationsriten.
1.247.84
कृत्वा च वेदाध्ययनं ततः सुचरितव्रताः ।
जगृहुः सर्वमिष्वस्त्रमर्जुनाद्दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.८४ ॥
Nachdem sie das Veda-Studium vollendet hatten, empfingen die treu Gelobten von Arjuna alle Wurfwaffen, die göttlichen wie die menschlichen.
1.247.85
दिव्यगर्भोपमैः पुत्रैर्व्यूढोरस्कैर्महारथैः ।
अन्विता राजशार्दूल पाण्डवा मुदमाप्नुवन् ॥ १.२४७.८५ ॥
Begleitet von Söhnen, gleich jenen aus göttlichen Schößen, breitbrüstigen großen Wagenkriegern, erlangten die Pāṇḍavas Freude, o Tiger unter den Königen.