ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.247.1
अथ शुश्राव निर्वृत्ते वृष्णीनां परमोत्सवे ।
अर्जुनेन हृतां भद्रां शङ्खचक्रगदाधरः ॥ १.२४७.१ ॥
ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କର ପରମ ଉତ୍ସବ ସମାପ୍ତ ହେଲା ବେଳେ, ଶଙ୍ଖ-ଚକ୍ର-ଗଦାଧାରୀ (କୃଷ୍ଣ) ଶୁଣିଲେ ଯେ ଅର୍ଜୁନ ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ହରଣ କରି ନେଇଛନ୍ତି।
1.247.2
पुरस्तादेव पौराणां संशयः समजायत ।
जानता वासुदेवेन वासितो भरतर्षभः ॥ १.२४७.२ ॥
ପୂର୍ବରୁ ନଗରବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ଦେହ ଜାତ ହେଲା; ତାହା ଜାଣି ବାସୁଦେବ ଭରତର୍ଷଭଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ସେହି ଭାବରେ ରହିବାକୁ ଦେଲେ।
1.247.3
लोकस्य विदितं ह्यद्य पूर्वं विपृथुना यथा ।
सान्त्वयित्वाभ्यनुज्ञातो भद्रया सह सङ्गतः ॥ १.२४७.३ ॥
ଏହା ଲୋକରେ ପୂର୍ବରୁ ବିଦିତ, ଯେପରି ପୂର୍ବେ ବିପୃଥୁ; ସେ (ବଳରାମଙ୍କୁ) ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଅନୁମତି ପାଇ ଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହେଲେ।
1.247.4
दित्सता सोदरां तस्मै पतत्त्रिवरकेतुना ।
अर्हते पार्थिवेन्द्राय पार्थायायतलोचनाम् ॥ १.२४७.४ ॥
ପକ୍ଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗରୁଡ଼ ଯାହାର ଧ୍ୱଜା, ସେ (କୃଷ୍ଣ) ନିଜ ଭଗିନୀକୁ ଯୋଗ୍ୟ ରାଜାଧିରାଜ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ବିଶାଳନୟନା (ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ) ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
1.247.5
सत्कृत्य पाण्डवश्रेष्ठं प्रेषयामास चार्जुनम् ।
भद्रया सह बीभत्सुः प्रापितो वृजिनं पुरम् ॥ १.२४७.५ ॥
ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରି ପଠାଇଲେ; ଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ବୃଜିନ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚାଯାଇଲେ।
1.247.6
इति पौरजनाः सर्वे वदन्ति च समन्ततः ।
श्रुत्वा तु पुण्डरीकाक्षः संप्राप्तं स्वपुरोत्तमम् ॥ १.२४७.६ ॥
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀ ଚାରିଦିଗରେ କହୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ (କୃଷ୍ଣ) ନିଜ ଉତ୍ତମ ନଗରରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି।
1.247.7
अर्जुनं पाण्डवश्रेष्ठमिन्द्रप्रस्थगतं तथा ।
यियासुः खाण्डवप्रस्थममन्त्रयत केशवः ॥ १.२४७.७ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଥିବା ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ କେଶବ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
1.247.8
पूर्वं सत्कृत्य राजानमाहुकं मधुसूदनः ।
तथा विपृथुमक्रूरं संकर्षणविडूरथौ ॥ १.२४७.८ ॥
ପ୍ରଥମେ ରାଜା ଆହୁକଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରି ମଧୁସୂଦନ, ସେହିପରି ବିପୃଥୁ, ଅକ୍ରୂର, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସତ୍କାର କଲେ।
1.247.9
मन्त्रयामास तैः सार्धं पुरस्तादभिमानितैः ।
संकर्षणेन संमन्त्र्य ह्यनुज्ञातो महामनाः ॥ १.२४७.९ ॥
ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ମାନିତ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସେ ପରାମର୍ଶ କଲେ। ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କରି ଅନୁମତି ପାଇଥିବା ମହାମନା...
1.247.10
संप्रीतः प्रीयमाणेन वृष्णिराज्ञा जनार्दनः ।
अभिमन्त्र्याभ्यनुज्ञातो योजयामास वाहिनीम् ॥ १.२४७.१० ॥
ବୃଷ୍ଣିରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ବୋଧିତ ହୋଇ, ଅନୁମତି ପାଇ ଜନାର୍ଦନ ସେନା ସଜାଇଲେ।
1.247.11
ततस्तु यानान्यासाद्य दाशार्हाणां यशस्विनाम् ।
सिंहनादः प्रहृष्टानां क्षणेन समपद्यत ॥ १.२४७.११ ॥
ତା'ପରେ ଯଶସ୍ୱୀ ଦାଶାର୍ହମାନଙ୍କ ରଥ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ହର୍ଷିତ ଲୋକଙ୍କ ସିଂହନାଦ କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ଉଠିଲା।
1.247.12
योजयन्तः सदश्वांस्तु यानयुग्यं रथांस्तथा ।
गजांश्च परमप्रीतः समपद्यन्त वृष्णयः ॥ १.२४७.१२ ॥
ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱ, ରଥଯୁଆ, ରଥ ଓ ହାତୀ ଯୋଡ଼ୁଥିବା ପରମ ପ୍ରସନ୍ନ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
1.247.13
वृष्ण्यन्धकमहामात्रैः सह वीरैर्महारथैः ।
भ्रातृभिश्च कुमारैश्च योधैश्च शतशो वृतः ॥ १.२४७.१३ ॥
ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକଙ୍କ ମହାମାତ୍ୟ, ବୀର ମହାରଥୀ, ଭାଇ, ରାଜକୁମାର ଓ ଶହ ଶହ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ।
1.247.14
सैन्येन महता शौरिरभिगुप्तः समन्ततः ।
तत्र दानपतिः श्रीमाञ्जगाम स महायशाः ॥ १.२४७.१४ ॥
ମହାସୈନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚାରିଦିଗରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଶୌରି ସେଠାକୁ ଗଲେ; ସେ ଶ୍ରୀମାନ, ଦାନର ଅଧିପତି, ମହାଯଶସ୍ୱୀ।
1.247.15
अक्रूरो वृष्णिवीराणां सेनापतिररिन्दमः ।
अनाधृष्टिर्महातेजा उद्धवश्च महायशाः ॥ १.२४७.१५ ॥
ବୃଷ୍ଣି ବୀରମାନଙ୍କ ସେନାପତି ଅକ୍ରୂର, ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ; ମହାତେଜା ଅନାଧୃଷ୍ଟି ଓ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ଉଦ୍ଧବ।
1.247.16
साक्षाद्वृहस्पतेः शिष्यो महाबुद्धिर्महामनाः ।
सत्यकः सात्यकिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १.२४७.१६ ॥
ସାକ୍ଷାତ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ମହାବୁଦ୍ଧି ଓ ମହାମନା ସତ୍ୟକ, ସାତ୍ୟକି ଓ ସାତ୍ୱତ କୃତବର୍ମା।
1.247.17
प्रद्युम्नश्चैव साम्बश्च निशङ्कुः शङ्कुरेव च ।
चारुदेष्णश्च विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च ॥ १.२४७.१७ ॥
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ସାମ୍ବ, ନିଶଙ୍କୁ ଓ ଶଙ୍କୁ, ବିକ୍ରାନ୍ତ ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଝିଲ୍ଲୀ ଓ ବିପୃଥୁ।
1.247.18
सारणश्च महाबाहुर्गदश्च विदुषां वरः ।
एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा ॥ १.२४७.१८ ॥
ମହାବାହୁ ସାରଣ ଓ ବିଦ୍ବାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଦ; ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ବହୁ ବୃଷ୍ଣି, ଭୋଜ ଓ ଅନ୍ଧକ।
1.247.19
आजग्मः खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु ।
उपहारं समादाय पृथुवृष्णिपुरोगमाः ॥ १.२४७.१९ ॥
ବହୁ ଉପହାର ଓ ଭେଟି ନେଇ ସେମାନେ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ଆସିଲେ; ମହାନ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଆଗରେ ଥିଲେ।
1.247.20
प्रययुः सिंहनादेन सुभध्रामवलोककाः ।
ते त्वदीर्घेण कालेन कृष्णेन सह यादवाः।
पुरमासाद्य पार्थानां परां प्रीतिमवाप्नुवन् ॥ १.२४७.२० ॥
ସିଂହ ଗର୍ଜନ କରି, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେମାନେ ଆଗକୁ ଗଲେ; ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଯାଦବମାନେ ନଗରରେ ପହଞ୍ଚି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦ ମିଳିଲା।
1.247.21
ततो युधिष्ठिरो सजा श्रुत्वा माघवमागतम् ।
प्रतिग्रहार्थं कृष्णस्य यमौ प्रास्थापयत्तदा ॥ १.२४७.२१ ॥
ତା'ପରେ ମାଧବ (କୃଷ୍ଣ) ଆସିଛନ୍ତି ଶୁଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପାଇଁ ସେହି ସମୟରେ ଯମଜ ଭାଇଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
1.247.22
ताभ्यां प्रतिगृहीतं तु वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत् ।
विवेश खाण्डवप्रस्थं पताकाध्वजशोभितम् ॥ १.२४७.२२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାଗତ ପାଇ ସେହି ମହାଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ବୃଷ୍ଣିସମୂହ ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜରେ ଶୋଭିତ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
1.247.23
संमृष्टसिक्तपन्थानं पुष्पप्रकरशोभितम् ।
चन्दनस्य रसैः शीतैः पुम्यगन्धैर्निषेवितम् ॥ १.२४७.२३ ॥
ଯାହାର ରାସ୍ତା ଝାଡ଼ି ଜଳ ସିଞ୍ଚିତ, ପୁଷ୍ପରାଶିରେ ଶୋଭିତ, ଶୀତଳ ଚନ୍ଦନରସ ଓ ପବିତ୍ର ସୁଗନ୍ଧରେ ସେବିତ।
1.247.24
दह्यताऽगुरुणा चैव देशे देशे सुगन्धिना ।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णं वणिग्भिरुपशोभितम् ॥ १.२४७.२४ ॥
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଅଗରୁ ଜଳୁଥିଲା, ହର୍ଷିତ ଓ ପୁଷ୍ଟ ଜନତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବଣିକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
1.247.25
प्रतिपेदे महाबाहुः सह रामेण केशवः ।
वृष्ण्यन्धकैस्तथा भोजैः समेतः पुरुषोत्तमः ॥ १.२४७.२५ ॥
ମହାବାହୁ କେଶବ ରାମଙ୍କ ସହ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ବୃଷ୍ଣି, ଅନ୍ଧକ ଓ ଭୋଜମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ସେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଗଲେ।
1.247.26
संपूज्यमानः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च सहस्रशः ।
विवेश भवनं राज्ञः पुरन्दरगृहोपमम् ॥ १.२४७.२६ ॥
ନଗରବାସୀ ଓ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଭବନ ପରି ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.247.27
युधिष्ठिरस्तु रामेण समागच्छद्यथाविधि ।
मूर्ध्नि केशवमाघ्राय बाहुभ्यां परिषस्वजे ॥ १.२४७.२७ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାମଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଭେଟିଲେ। କେଶବଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କରି ଦୁଇ ବାହୁରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
1.247.28
तं प्रीयमाणो गोविन्दो विनयेनाभिपूजयन् ।
भीमं च पुरुषव्याघ्रं विधिवत्प्रत्यपूजयत् ॥ १.२४७.२८ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଗୋବିନ୍ଦ ବିନୟ ସହ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; ଏବଂ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ଭୀମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଥାବିଧି ସତ୍କାର କଲେ।
1.247.29
तांश्च वृष्ण्यन्धकश्रेष्ठान्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रतिजग्राह सत्कारैर्यथाविधि यथागतम् ॥ १.२४७.२९ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଯଥାବିଧି ସତ୍କାରରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
1.247.30
गुरुवत्पूजयामास कांश्चित्कांश्चिद्वयस्यवत् ।
कांश्चिदभ्यवदत्प्रेम्णा कैश्चिदप्यभिवादितः ॥ १.२४७.३० ॥
କାହାକୁ ଗୁରୁ ପରି, କାହାକୁ ବନ୍ଧୁ ପରି ସେ ପୂଜା କଲେ; କାହା ସହ ପ୍ରେମରେ କହିଲେ, ଏବଂ କେହି ତାଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କଲେ।
1.247.31
ततः पृथा च पार्थाश्च मुदिताः कृष्णया सह ।
पुण्डरीकाक्षमासाद्य बभूवुर्मुदितेन्द्रियाः ॥ १.२४७.३१ ॥
ତା'ପରେ ପୃଥା ଓ ପାର୍ଥମାନେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ପଦ୍ମନୟନଙ୍କ ନିକଟ ପହଞ୍ଚି ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନେନ୍ଦ୍ରିୟ ହେଲେ।
1.247.32
हर्षादभिगतौ दृष्ट्वा संकर्षणजनार्दनौ ।
बन्धुमन्तं पृथा पार्थं युधिष्ठिरममन्यत ॥ १.२४७.३२ ॥
ହର୍ଷରେ ଆସିଥିବା ସଙ୍କର୍ଷଣ ଓ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖି ପୃଥା ପାର୍ଥ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଯୁକ୍ତ ଭାବିଲେ।
1.247.33
ततः सङ्कर्षणाक्रूरावप्रमेयावदीनवत् ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै धनौघमुपजह्रतुः ॥ १.२४७.३३ ॥
ତା'ପରେ ଅପ୍ରମେୟ ସଙ୍କର୍ଷଣ ଓ ଅକ୍ରୂର ନିଖୁଣ ଭାବେ ଭଦ୍ରବତୀ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଧନରାଶି ଅର୍ପଣ କଲେ।
1.247.34
प्रवालानि च हाराणि भूषणानि सहस्रशः ।
कुथास्तरपरिस्तोमान्व्याघ्राजिनपुरस्कृतान् ॥ १.२४७.३४ ॥
ପ୍ରବାଳ, ହାର, ହଜାର ହଜାର ଅଳଙ୍କାର, ଶଯ୍ୟାର ଆବରଣ ଓ ବ୍ୟାଘ୍ରଚର୍ମରେ ସଜାଯାଇଥିବା ଗାଲିଚା।
1.247.35
विविधैश्चैव रंत्नौगैर्दीप्तप्रभमजायत ।
शयनासनयानैश्च युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १.२४७.३५ ॥
ବିବିଧ ରତ୍ନରାଶି, ଶଯ୍ୟା, ଆସନ ଓ ଯାନରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିବାସ ଦୀପ୍ତପ୍ରଭ ହେଲା।
1.247.36
ततः प्रीतिकरो यूनां विवाहपरमोत्सवः ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै सप्तरात्रमवर्तत ॥ १.२४७.३६ ॥
ତା'ପରେ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ବିବାହର ପରମ ଉତ୍ସବ ଭଦ୍ରବତୀ ଓ ସୁଭଦ୍ରା ପାଇଁ ସାତ ରାତି ଧରି ଚାଲିଲା।
1.247.37
तेषां ददौ हृषीकेशो जन्यार्थे धनमुत्तमम् ।
हरणं वै सुभद्राया ज्ञातिदेयं महायशाः ॥ १.२४७.३७ ॥
ହୃଷୀକେଶ ସେମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦେଲେ; ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ହରଣ ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯିବା କଥା — ମହାଯଶା (ଏହାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ)।
1.247.38
रथानां काञ्चनाङ्गानां किङ्किणीजालमालिनाम् ।
चतुर्युजामुपेतानां सूतैः कुशलशिक्षितैः ॥ १.२४७.३८ ॥
ସୁନାର ଅଙ୍ଗଯୁକ୍ତ, ଘୁଙ୍ଗୁରର ଜାଲରେ ସଜ୍ଜିତ, ଚାରି ଘୋଡାରେ ଯୋଜିତ ରଥ — ଦକ୍ଷତାରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ସାରଥି ସହିତ।
1.247.39
सहस्रं प्रददौ कृष्मो गवामयुतमेव च ।
श्रीमान्माथुरदेश्यानां दोग्ध्रीणां पुण्यवर्चसाम् ॥ १.२४७.३९ ॥
କୃଷ୍ଣ ହଜାରେ ଓ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଦେଲେ — ଶ୍ରୀମାନ୍, ମଥୁରା ଦେଶର ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ, ପବିତ୍ର ତେଜଯୁକ୍ତ।
1.247.40
बडवानां च शुद्धानां चन्द्रांशुसमवर्चसाम् ।
ददौ जनार्दनः प्रीत्या सहस्रं हेमभूषितम् ॥ १.२४७.४० ॥
ଶୁଦ୍ଧ ଜାତିର ଘୋଡ଼ୀ, ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ସମାନ ତେଜଯୁକ୍ତ — ଜନାର୍ଦନ ପ୍ରୀତିରେ ସୁନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହଜାରଟି ଦେଲେ।
1.247.41
तथैवाश्वतरीणां च दान्तानां वातरंहसाम् ।
शतान्यञ्जनकेशीनां श्वेतानां पञ्चपञ्च च ॥ १.२४७.४१ ॥
ସେହିପରି, ପଳିତ, ପବନ ଭଳି ବେଗବତୀ, କଜଳ ପରି କଳା କେଶର ମାଈ ଖଚରର ଶହେ, ଏବଂ ଧଳା ପାଞ୍ଚ-ପାଞ୍ଚ।
1.247.42
स्नानपानोत्सवे चैव प्रयुक्तं वयसान्वितम् ।
स्त्रीणां सहस्रं गौरीणां सुवेषाणां सुवर्चसाम् ॥ १.२४७.४२ ॥
ସ୍ନାନ-ପାନ ଉତ୍ସବରେ ନିଯୁକ୍ତ, ଯୌବନଯୁକ୍ତ, ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା, ସୁବେଶା, ତେଜସ୍ୱିନୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ହଜାର।
1.247.43
सुवर्णशतकण्ठीनामरोमाणां स्वलङ्कृताम् ।
परिचर्यासु दक्षाणां प्रददौ पुष्करेक्षणः ॥ १.२४७.४३ ॥
ପଦ୍ମନୟନ (କୃଷ୍ଣ) ଶହେ ସୁନାର କଣ୍ଠହାରଧାରିଣୀ, ରୋମହୀନା, ସୁସଜ୍ଜିତା, ସେବାରେ ନିପୁଣା (ନାରୀମାନଙ୍କୁ) ଦେଲେ।
1.247.44
पृष्ठ्यानामपि चाश्वानां बाह्लिकानां जनार्दनः ।
ददौ शतसहस्राख्यं कन्याधनमनुत्तमम् ॥ १.२४७.४४ ॥
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ (କୃଷ୍ଣ) ପୃଷ୍ଠ୍ୟ ଓ ବାହ୍ଲିକ ଜାତିର ଘୋଡ଼ାମାନ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ — ଲକ୍ଷ ନାମର, ଅନୁପମ କନ୍ୟାଧନ।
1.247.45
कृताकृतस्य मुख्यस्य कनकस्याग्निवर्चसः ।
मनुष्यभारान्दाशार्हो ददौ दश जनार्दनः ॥ १.२४७.४५ ॥
ଦାଶାର୍ହ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅଗ୍ନିସମ ଦୀପ୍ତ, ନିର୍ମିତ ଓ ଅନିର୍ମିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନାର, ମନୁଷ୍ୟ ବୋହିବା ଯୋଗ୍ୟ ଦଶ ଭାର ଦେଲେ।
1.247.46
गजानां तु प्रभिन्नानां त्रिधा प्रस्रवतां मदम् ।
गिरिकूटनिकाशानां समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ १.२४७.४६ ॥
ମଦ ବହାଉଥିବା, ତିନି ପ୍ରକାରେ ମଦ ଝରୁଥିବା, ପର୍ବତଶିଖର ସମ, ଯୁଦ୍ଧରେ କେବେ ନ ଫେରୁଥିବା ମତ୍ତ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ଦେଲେ)।
1.247.47
क्लृप्तानां पटुघण्टानां चारूणां हेममालिनाम् ।
हस्त्यारोहैरुपेतानां सहस्रं साहसप्रियः ॥ १.२४७.४७ ॥
ସଜ୍ଜିତ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଘଣ୍ଟାଧାରୀ, ସୁନ୍ଦର, ସୁନାମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ହାତୀସବାରସହିତ (ହାତୀ) ସାହସପ୍ରିୟ ହଜାର ଦେଲେ।
1.247.48
रामः पाणिग्रहणिकं ददौ पार्थाय लाङ्गली ।
प्रीयमाणो हलधरः संबन्धं प्रति मानयन् ॥ १.२४७.४८ ॥
ହଳଧର ବଳରାମ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ପାଣିଗ୍ରହଣ ଉପହାର ଦେଲେ।
1.247.49
स महाधनरत्नौघो वस्त्रकम्बलफेनवान् ।
महागजमहाग्राहः पताकाशैवलाकुलः ॥ १.२४७.४९ ॥
ତାହା ମହାଧନ ଓ ରତ୍ନର ପ୍ରବାହ ଥିଲା, ବସ୍ତ୍ର ଓ କମ୍ବଳ ଫେଣ ପରି, ମହାହସ୍ତୀ ମହାକୁମ୍ଭୀର ପରି, ପତାକା ଶୈବାଳ ପରି ଭରା।
1.247.50
पाण्डुसागरमाविद्धः प्रविवेश महाधनः ।
पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत् ॥ १.२४७.५० ॥
ପାଣ୍ଡବ ସାଗରରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେ ମହାଧନ ପ୍ରବେଶ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଶୋକ ଦେଲା।
1.247.51
प्रतिजग्राह तत्सर्वं धर्मराजो युधिष्टिरः ।
पूजयामास तांश्चैव वृष्ण्यन्धकमहारथान् ॥ १.२४७.५१ ॥
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେ ସବୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକଙ୍କ ସେ ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
1.247.52
ते समेता महात्मानः कुरुवृष्ण्यन्धकोत्तमाः ।
विजह्रुरमरावासे नराः सुकृतिनो यथा ॥ १.२४७.५२ ॥
ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ, କୁରୁ-ବୃଷ୍ଣି-ଅନ୍ଧକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ, ଦେବଲୋକରେ ପୁଣ୍ୟବାନ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପରି ବିହାର କଲେ।
1.247.53
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
यथायोगं यथाप्रीति विजह्रुः कुरुवृष्णयः ॥ १.२४७.५३ ॥
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ମହାନାଦ ଓ ଉଚ୍ଚ କରତାଳୀ ଶବ୍ଦରେ ମୁଖର ହୋଇ, କୁରୁ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଓ ଯଥାପ୍ରୀତି ବିହାର କଲେ।
1.247.54
एवमुत्तमवीर्यास्ते विहृत्य दिवसान्बहून् ।
पूजिताः कुरुभिर्जग्मुः पुनर्द्वारवतीं प्रति ॥ १.२४७.५४ ॥
ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ପରାକ୍ରମୀ ସେମାନେ ବହୁ ଦିନ ବିତାଇ, କୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ପୁନର୍ବାର ଦ୍ୱାରବତୀ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
1.247.55
रामं पुरुस्कृत्य ययुर्वृष्म्यन्धकमहारथाः ।
रत्नान्यादाय शुभ्राणि दत्तानि कुरुसत्तमैः ॥ १.२४७.५५ ॥
ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ମହାରଥୀମାନେ ରାମଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଚାଲିଗଲେ; କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଦେଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରତ୍ନ ନେଇ।
1.247.56
रामः सुभद्रां संपूज्य परिष्वज्य स्वसां तदा ।
न्यासेति द्रौपदीमुक्त्वा परिधाय महाबलः ॥ १.२४७.५६ ॥
ରାମ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ; ତା'ପରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ 'ଏହା ଗଚ୍ଛିତ' କହି, ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ମହାବଳ ଚାଲିଗଲେ।
1.247.57
पितृष्वसायाश्चरणावभिवाद्य ययौ तदा ।
तस्मिन्काले पृथा प्रीता पूजयामास तं तथा ॥ १.२४७.५७ ॥
ପିସିଙ୍କ ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ କରି ସେ ତା'ପରେ ଚାଲିଗଲେ; ସେହି ସମୟରେ ପ୍ରୀତା ପୃଥା ତାଙ୍କୁ ସେପରି ସମ୍ମାନ କଲେ।
1.247.58
स वृष्णिवीरः पार्थैश्च पौरैश्च परमार्चितः ।
ययौ द्वारवतीं रामो वृष्णिभिः सह संयुतः ॥ १.२४७.५८ ॥
ସେହି ବୃଷ୍ଣିବୀର, ପାଣ୍ଡବ ଓ ନଗରବାସୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ସହିତ ରାମ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
1.247.59
वासुदेवस्तु पार्थेन तत्रैव सह भारत ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं रममाणो महाबलः।
उवास नगरे रम्ये शक्रप्रस्थे महात्मना ॥ १.२४७.५९ ॥
କିନ୍ତୁ ବାସୁଦେବ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ, ହେ ଭାରତ, ଚଉଁତିରିଶ ଦିନରାତି ଆନନ୍ଦରେ, ମହାବଳ ହୋଇ, ରମଣୀୟ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ନଗରରେ ରହିଲେ।
1.247.60
व्यचरद्यमुनातीरे मृगयां स महायशाः ।
मृगान्विध्यन्वराहांश्च रेमे सार्धं किरीटिना ॥ १.२४७.६० ॥
ସେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ଯମୁନା କୂଳରେ ମୃଗୟା ପାଇଁ ବୁଲିଲେ; ହରିଣ ଓ ବରାହମାନଙ୍କୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି, କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ) ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
1.247.61
ततः सुभद्रा सौभद्रं केशवस्य प्रिया स्वसा ।
जयन्तमिव पौलोमी ख्यातिमन्तमजीजनत् ॥ १.२४७.६१ ॥
ତା'ପରେ କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା, ପୌଲୋମୀ ଯେପରି ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେପରି ଖ୍ୟାତ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
1.247.62
दीर्घबाहुं महोरस्कं वृषभाक्षमरिन्दमम् ।
सुभद्रा सुषुवे वीरमभिमन्युं नरर्षभम् ॥ १.२४७.६२ ॥
ଦୀର୍ଘବାହୁ, ବିଶାଳବକ୍ଷା, ବୃଷଭନୟନ, ଶତ୍ରୁଦମନ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ସୁଭଦ୍ରା ପ୍ରସବ କଲେ।
1.247.63
अभीश्च मन्युमांश्चैव ततस्तमरिमर्दनम् ।
अभिमन्युरिति प्राहुरार्जुनिं पुरुषर्षभम् ॥ १.२४७.६३ ॥
'ଅଭୀ' ଓ 'ମନ୍ୟୁମାନ୍' ନାମରେ ଡକାଯାଉଥିବା ସେହି ଶତ୍ରୁମର୍ଦନ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଲୋକେ 'ଅଭିମନ୍ୟୁ' କହୁଥିଲେ।
1.247.64
स सात्वत्यामतिरथः संबभूव धनञ्जयात् ।
मखे निर्मथनेनेव शमीगर्भाद्धुताशनः ॥ १.२४७.६४ ॥
ସେ ଅତିରଥୀ ସାତ୍ୱତୀଙ୍କଠାରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ — ଯଜ୍ଞରେ ମନ୍ଥନ କଲେ ଶମୀ ଗର୍ଭରୁ ଅଗ୍ନି ପ୍ରକଟ ହେଲା ପରି।
1.247.65
यस्मिञ्जाते महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अयुतं गा द्विजातिभ्यः प्रादान्निष्कांश्च भारत ॥ १.२४७.६५ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯାହାର ଜନ୍ମରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଓ ସ୍ୱର୍ଣମୁଦ୍ରା ଦାନ କଲେ।
1.247.66
दयितो वासुदेवस्य बाल्यात्प्रभृति चाभवत् ।
पितॄणां चैव सर्वेषां प्रजानामिव चन्द्रमाः ॥ १.२४७.६६ ॥
ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ସେ ବାସୁଦେବ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ; ଚନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ପିତୃ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେପରି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।
1.247.67
जन्मप्रभृति कृष्णश्च चक्रे तस्य क्रियाः शुभाः ।
स चापि ववृधे बालः शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ १.२४७.६७ ॥
ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଶୁଭ କ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ। ସେହି ବାଳକ ମଧ୍ୟ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ବଢ଼ିଲା।
1.247.68
चतुष्पादं दशविधं धनुर्वेदमरिन्दमः ।
अर्जुनाद्वेद वेदज्ञः सकलं दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.६८ ॥
ଶତ୍ରୁଦମନ, ବେଦଜ୍ଞ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଚାରି ପାଦ ଓ ଦଶ ପ୍ରକାରର ଧନୁର୍ବେଦ, ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନୁଷ ସମସ୍ତ ଶିଖିଲେ।
1.247.69
विज्ञानेष्वपि चास्त्राणां सौष्ठवे च महाबलः ।
क्रियास्वपि च सर्वासु विशेषानभ्यशिक्षयत् ॥ १.२४७.६९ ॥
ମହାବଳ ସେ ଅସ୍ତ୍ରବିଜ୍ଞାନ ଓ ତାର ନୈପୁଣ୍ୟରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ବିଶେଷତାଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଅଭ୍ୟାସ କଲେ।
1.247.70
आगमे च प्रयोगे च चक्रे तुल्यमिवात्मना ।
तुतोष पुत्रं सौभद्रं प्रेक्षमाणो धनञ्जयः ॥ १.२४७.७० ॥
ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରୟୋଗରେ ସେ ଯେମିତି ନିଜ ସମାନ ହେଲା। ସୌଭଦ୍ର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ଧନଞ୍ଜୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
1.247.71
सर्वसंहननोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् ।
दुर्धर्षमृषभस्कन्धं व्यात्ताननमिवोरगम् ॥ १.२४७.७१ ॥
ସେ ସୁଦୃଢ଼ ଶରୀରଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ, ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ବୃଷଭ ସ୍କନ୍ଧ ବିଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ — ଯେପରି ମୁଖ ଖୋଲା ସାପ।
1.247.72
सिंहदर्पं महेष्वासं मत्तमातङ्गविक्रमम् ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ॥ १.२४७.७२ ॥
ସିଂହର ଦର୍ପଯୁକ୍ତ, ମହାଧନୁର୍ଧର, ମତ୍ତ ହାତୀର ବିକ୍ରମଯୁକ୍ତ, ମେଘ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି ପରି ଗର୍ଜନଯୁକ୍ତ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁଖଯୁକ୍ତ।
1.247.73
कृष्णस्य सदृशं शौर्ये वीर्ये रूपे तथाऽऽकृतौ ।
ददर्श पुत्रं बीभत्सुर्मघवानिव तं यथा ॥ १.२४७.७३ ॥
ଶୌର୍ଯ୍ୟ, ବୀର୍ଯ୍ୟ, ରୂପ ଓ ଦେହାକୃତିରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ ସେହି ପୁତ୍ରକୁ ଅର୍ଜୁନ ଦେଖିଲେ, ଯେମିତି ଇନ୍ଦ୍ର ।
1.247.74
पाञ्चाल्यपि तु पञ्चभ्यः पतिभ्यः शुभलक्षणा ।
लेभे पञ्च सुतान्वीराञ्श्रेष्ठान्पञ्चाचलानिव ॥ १.२४७.७४ ॥
ଶୁଭଲକ୍ଷଣା ପାଞ୍ଚାଳୀ ପାଞ୍ଚ ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରୁ ପାଞ୍ଚ ବୀର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଲାଭ କଲେ, ଯେମିତି ପାଞ୍ଚଟି ପର୍ବତ ।
1.247.75
युधिष्ठिरात्प्रतिविन्ध्यं सुतसोमं वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकर्माणं शतानीकं च नाकुलिम् ॥ १.२४७.७५ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ, ବୃକୋଦରଙ୍କ ଠାରୁ ସୁତସୋମ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରୁତକର୍ମା, ଏବଂ ନକୁଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶତାନୀକ ।
1.247.76
सहदेवाच्छ्रुतसेनमेतान्पञ्च महारथान् ।
पाञ्चाली सुषुवे वीरानादित्यानदितिर्यथा ॥ १.२४७.७६ ॥
ସହଦେବଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରୁତସେନ । ଏହି ପାଞ୍ଚ ମହାରଥୀଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚାଳୀ ଅଦିତି ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସବ କଲା ପରି ପ୍ରସବ କଲେ ।
1.247.77
शास्त्रतः प्रतिविन्ध्यन्तमूचुर्विप्रायुधिष्ठिरम् ।
परप्रहरणज्ञाने प्रतिविन्ध्यो भत्वयम् ॥ १.२४७.७७ ॥
ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପରପ୍ରହାରର ଶସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନରେ ଏ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ ହେବ ।"
1.247.78
सुतेसोमसहस्रे तु सोमार्कसमतेजसम् ।
सुतसोमं महेष्वासं सुषुवे भीमसेनतः ॥ १.२४७.७८ ॥
ସୋମଯଜ୍ଞର ସହସ୍ରରେ, ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ମହାଧନୁର୍ଧର ସୁତସୋମ ଭୀମସେନଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ ।
1.247.79
श्रुतं कर्म महत्कृत्वा निवृत्तेन किरीटिना ।
जातः पुत्रस्तथेत्येवं श्रुतकर्मा ततोऽभवत् ॥ १.२४७.७९ ॥
କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ) ମହତ୍ କର୍ମ ଶୁଣି ଓ କରି ଫେରିବା ପରେ, 'ସେମିତି ହେଉ' କହି ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲା; ସେ ଶ୍ରୁତକର୍ମା ହେଲା।
1.247.80
शतानीकस्य राजर्षेः कौरव्यस्य महात्मनः ।
चक्रे पुत्रं सनामानं नकुलः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.२४७.८० ॥
ନକୁଳ ମହାତ୍ମା, ରାଜର୍ଷି କୌରବ୍ୟ ଶତାନୀକଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନାମରେ ଏକ ପୁତ୍ର ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଇବ।
1.247.81
ततस्त्वजीजनत्कृष्णा नक्षत्रे वह्निदैवते ।
सहदेवात्सुतं तस्माच्छ्रुतसेनेति तं विदुः ॥ १.२४७.८१ ॥
ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣା (ଦ୍ରୌପଦୀ) ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଥିବା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସହଦେବଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତସେନ ବୋଲି ଜଣାଗଲା।
1.247.82
एकवर्षान्तरास्त्वेते द्रौपदेया यशस्विनः ।
अन्वजायन्त राजेन्द्र परस्परहितैषिणः ॥ १.२४७.८२ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପରସ୍ପରର ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ଏହି ଯଶସ୍ୱୀ ଦ୍ରୌପଦୀ-ପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷର ବ୍ୟବଧାନରେ ଜନ୍ମିଲେ।
1.247.83
जातकर्माण्यानुपूर्व्याच्चूडोपनयनानि च ।
चकार विधिवद्धौम्यस्तेषां भरतसत्तम ॥ १.२४७.८३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧୌମ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଜାତକର୍ମ ଏବଂ ଚୂଡାକରଣ ଓ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର କ୍ରମାନୁସାରେ ବିଧିପୂର୍ବକ କଲେ।
1.247.84
कृत्वा च वेदाध्ययनं ततः सुचरितव्रताः ।
जगृहुः सर्वमिष्वस्त्रमर्जुनाद्दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.८४ ॥
ବେଦାଧ୍ୟୟନ ସାରି, ସୁଚରିତ ବ୍ରତଧାରୀ ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନୁଷ ସମସ୍ତ ବାଣାସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
1.247.85
दिव्यगर्भोपमैः पुत्रैर्व्यूढोरस्कैर्महारथैः ।
अन्विता राजशार्दूल पाण्डवा मुदमाप्नुवन् ॥ १.२४७.८५ ॥
ଦିବ୍ୟ ଗର୍ଭରୁ ଜାତ ପରି, ପ୍ରଶସ୍ତ ବକ୍ଷ ଥିବା ମହାରଥୀ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ। ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ!