மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.247
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.247.1
अथ शुश्राव निर्वृत्ते वृष्णीनां परमोत्सवे ।
अर्जुनेन हृतां भद्रां शङ्खचक्रगदाधरः ॥ १.२४७.१ ॥
வൃஷ்ணிகளின் பெரும் விழா முடிந்தபோது, சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்திய அவன் அர்ஜுனன் பத்ராவை கவர்ந்து சென்றதைக் கேட்டான்.
1.247.2
पुरस्तादेव पौराणां संशयः समजायत ।
जानता वासुदेवेन वासितो भरतर्षभः ॥ १.२४७.२ ॥
முன்பே நகரவாசிகளிடையே ஐயம் எழுந்தது; அதை அறிந்திருந்த வாசுதேவன் பரதர்களில் சிறந்தவனை (அர்ஜுனனை) அந்த எண்ணத்திலேயே இருக்கவிட்டான்.
1.247.3
लोकस्य विदितं ह्यद्य पूर्वं विपृथुना यथा ।
सान्त्वयित्वाभ्यनुज्ञातो भद्रया सह सङ्गतः ॥ १.२४७.३ ॥
இது உலகில் முன்பே அறியப்பட்டதே, முன்பு விபிருதுவைப் போல; அவன் (பலராமனை) சமாதானப்படுத்தி அனுமதி பெற்று, பத்ராவுடன் சேர்ந்தான்.
1.247.4
दित्सता सोदरां तस्मै पतत्त्रिवरकेतुना ।
अर्हते पार्थिवेन्द्राय पार्थायायतलोचनाम् ॥ १.२४७.४ ॥
பறவைகளில் சிறந்த கருடக் கொடியை உடைய (கிருஷ்ணன்), தன் சகோதரியை, தகுதியுடைய அரசர்களின் அரசன் பார்த்தனுக்குக் கொடுக்க விரும்பி, நீண்ட கண்களுடைய அவளை (அவனுக்குக் கொடுத்தான்).
1.247.5
सत्कृत्य पाण्डवश्रेष्ठं प्रेषयामास चार्जुनम् ।
भद्रया सह बीभत्सुः प्रापितो वृजिनं पुरम् ॥ १.२४७.५ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனை (அர்ஜுனனை) மரியாதை செய்து அனுப்பினார்; பத்ராவுடன் பீபத்சு (அர்ஜுனன்) வ்ருஜின நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான்.
1.247.6
इति पौरजनाः सर्वे वदन्ति च समन्ततः ।
श्रुत्वा तु पुण्डरीकाक्षः संप्राप्तं स्वपुरोत्तमम् ॥ १.२४७.६ ॥
இவ்வாறு நகரவாசிகள் அனைவரும் எங்கும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்; தாமரைக்கண்ணன் (கிருஷ்ணன்) தன் உத்தமமான நகரத்தை அடைந்தான் என்பதைக் கேட்டதும்.
1.247.7
अर्जुनं पाण्डवश्रेष्ठमिन्द्रप्रस्थगतं तथा ।
यियासुः खाण्डवप्रस्थममन्त्रयत केशवः ॥ १.२४७.७ ॥
இந்திரப்ரஸ்தத்தில் இருந்த பாண்டவர்களில் சிறந்த அர்ஜுனனிடம், கண்டவப்ரஸ்தத்திற்குச் செல்ல விரும்பிய கேசவன் உரைத்தார்.
1.247.8
पूर्वं सत्कृत्य राजानमाहुकं मधुसूदनः ।
तथा विपृथुमक्रूरं संकर्षणविडूरथौ ॥ १.२४७.८ ॥
முதலில் அரசன் ஆஹுகனை மதித்த மதுசூதனன், அவ்வாறே விபிருது, அக்ரூரன், சங்கர்ஷணன், விதூரதன் ஆகியோரையும் மதித்தார்.
1.247.9
मन्त्रयामास तैः सार्धं पुरस्तादभिमानितैः ।
संकर्षणेन संमन्त्र्य ह्यनुज्ञातो महामनाः ॥ १.२४७.९ ॥
முன்பு மதிக்கப்பட்ட அவர்களுடன் அவர் ஆலோசித்தார். சங்கர்ஷணனுடன் ஆலோசித்து, அனுமதி பெற்ற பெருமனம் கொண்டவர்...
1.247.10
संप्रीतः प्रीयमाणेन वृष्णिराज्ञा जनार्दनः ।
अभिमन्त्र्याभ्यनुज्ञातो योजयामास वाहिनीम् ॥ १.२४७.१० ॥
விருஷ்ணி அரசனால் மகிழ்ந்து, அவரால் அழைக்கப்பட்டு, அனுமதி பெற்ற ஜனார்த்தனன் படையை அணிவகுக்கச் செய்தார்.
1.247.11
ततस्तु यानान्यासाद्य दाशार्हाणां यशस्विनाम् ।
सिंहनादः प्रहृष्टानां क्षणेन समपद्यत ॥ १.२४७.११ ॥
பின்னர் புகழ்பெற்ற தாசார்ஹர்களின் தேர்களை அடைந்ததும், மகிழ்ந்தவர்களின் சிங்கநாதம் ஒரு கணத்தில் எழுந்தது.
1.247.12
योजयन्तः सदश्वांस्तु यानयुग्यं रथांस्तथा ।
गजांश्च परमप्रीतः समपद्यन्त वृष्णयः ॥ १.२४७.१२ ॥
நல்ல குதிரைகளையும், தேர்ப்பூட்டுகளையும், தேர்களையும், யானைகளையும் பூட்டிக்கொண்டு, மிகவும் மகிழ்ந்த விருஷ்ணியர் ஈடுபட்டனர்.
1.247.13
वृष्ण्यन्धकमहामात्रैः सह वीरैर्महारथैः ।
भ्रातृभिश्च कुमारैश्च योधैश्च शतशो वृतः ॥ १.२४७.१३ ॥
விருஷ்ணி, அந்தக குலங்களின் பெரிய அமைச்சர்கள், வீர மகாரதர்கள், சகோதரர்கள், இளவரசர்கள் மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான வீரர்களால் சூழப்பட்டவன்.
1.247.14
सैन्येन महता शौरिरभिगुप्तः समन्ततः ।
तत्र दानपतिः श्रीमाञ्जगाम स महायशाः ॥ १.२४७.१४ ॥
பெரிய படையால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் காக்கப்பட்ட சௌரி அங்கு சென்றான்; அவன் ஒளிமிக்கவன், கொடையின் தலைவன், மகா புகழுடையவன்.
1.247.15
अक्रूरो वृष्णिवीराणां सेनापतिररिन्दमः ।
अनाधृष्टिर्महातेजा उद्धवश्च महायशाः ॥ १.२४७.१५ ॥
விருஷ்ணி வீரர்களின் படைத்தலைவன் அக்ரூரன், எதிரிகளை அடக்குபவன்; மகா தேஜஸ்வியான அனாதிருஷ்டி, மகா புகழுடைய உத்தவன்.
1.247.16
साक्षाद्वृहस्पतेः शिष्यो महाबुद्धिर्महामनाः ।
सत्यकः सात्यकिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ १.२४७.१६ ॥
நேரடியாக பிருஹஸ்பதியின் சீடனும், மகா அறிவும் பெரிய மனமும் உடையவனுமான சத்யகன், சாத்யகி, சாத்வதனான கிருதவர்மன்.
1.247.17
प्रद्युम्नश्चैव साम्बश्च निशङ्कुः शङ्कुरेव च ।
चारुदेष्णश्च विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च ॥ १.२४७.१७ ॥
பிரத்யும்னனும் சாம்பனும், நிசங்கு, சங்கு, வீரனான சாருதேஷ்ணன், ஜில்லி, விபிருது ஆகியோரும்.
1.247.18
सारणश्च महाबाहुर्गदश्च विदुषां वरः ।
एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा ॥ १.२४७.१८ ॥
மகாபாகு சாரணன், அறிஞர்களில் சிறந்த கதன்; இவர்களும் மற்ற பலரான விருஷ்ணி, போஜ, அந்தகர்களும்.
1.247.19
आजग्मः खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु ।
उपहारं समादाय पृथुवृष्णिपुरोगमाः ॥ १.२४७.१९ ॥
பல பரிசுகளையும் காணிக்கைகளையும் கொண்டு அவர்கள் காண்டவப்ரஸ்தத்திற்கு வந்தனர்; பெரிய வృஷ்ணிகள் முன்னே சென்றனர்.
1.247.20
प्रययुः सिंहनादेन सुभध्रामवलोककाः ।
ते त्वदीर्घेण कालेन कृष्णेन सह यादवाः।
पुरमासाद्य पार्थानां परां प्रीतिमवाप्नुवन् ॥ १.२४७.२० ॥
சிங்க முழக்கத்துடன் சுபத்திரையைக் காண விரும்பி அவர்கள் முன்னேறினர்; சற்றும் தாமதமின்றி கிருஷ்ணனுடன் யாதவர்கள் நகரை அடைந்தனர்; பாண்டவர்களுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டானது.
1.247.21
ततो युधिष्ठिरो सजा श्रुत्वा माघवमागतम् ।
प्रतिग्रहार्थं कृष्णस्य यमौ प्रास्थापयत्तदा ॥ १.२४७.२१ ॥
அப்போது மாதவன் (கிருஷ்ணன்) வந்துள்ளதைக் கேட்ட யுதிஷ்டிரர், கிருஷ்ணனை வரவேற்க அப்பொழுதே இரட்டையர்களை அனுப்பினார்.
1.247.22
ताभ्यां प्रतिगृहीतं तु वृष्णिचक्रं महर्द्धिमत् ।
विवेश खाण्डवप्रस्थं पताकाध्वजशोभितम् ॥ १.२४७.२२ ॥
அவர்களால் வரவேற்கப்பட்ட அந்த மிகச் செல்வம் நிறைந்த வ்ருஷ்ணி கூட்டம் கொடிகளாலும் பதாகைகளாலும் அழகுற்ற காண்டவப்ரஸ்தத்தில் நுழைந்தது.
1.247.23
संमृष्टसिक्तपन्थानं पुष्पप्रकरशोभितम् ।
चन्दनस्य रसैः शीतैः पुम्यगन्धैर्निषेवितम् ॥ १.२४७.२३ ॥
சுத்தம் செய்யப்பட்டு நீர் தெளிக்கப்பட்ட வீதிகள், மலர்க்குவியல்களால் அழகுற்று, குளிர்ந்த சந்தனச் சாறும் புனித நறுமணங்களும் நிரம்பியிருந்தது.
1.247.24
दह्यताऽगुरुणा चैव देशे देशे सुगन्धिना ।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णं वणिग्भिरुपशोभितम् ॥ १.२४७.२४ ॥
இடம் தோறும் நறுமண அகில் எரிக்கப்பட்டு, மகிழ்ச்சியும் செழிப்புமுள்ள மக்கள் நிறைந்து, வணிகர்களால் அழகுற்றிருந்தது.
1.247.25
प्रतिपेदे महाबाहुः सह रामेण केशवः ।
वृष्ण्यन्धकैस्तथा भोजैः समेतः पुरुषोत्तमः ॥ १.२४७.२५ ॥
மகாபாகு கேசவன் ராமருடனும், விருஷ்ணி, அந்தகர், போஜர்களுடனும் சேர்ந்து முன்னேறினான். அவன் புருஷோத்தமன்.
1.247.26
संपूज्यमानः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च सहस्रशः ।
विवेश भवनं राज्ञः पुरन्दरगृहोपमम् ॥ १.२४७.२६ ॥
நகரவாசிகளாலும் ஆயிரக்கணக்கான பிராமணர்களாலும் மரியாதை செய்யப்பட்டு, இந்திரனின் இல்லம் போன்ற அரசனின் அரண்மனையில் அவன் நுழைந்தான்.
1.247.27
युधिष्ठिरस्तु रामेण समागच्छद्यथाविधि ।
मूर्ध्नि केशवमाघ्राय बाहुभ्यां परिषस्वजे ॥ १.२४७.२७ ॥
யுதிஷ்டிரன் ராமரை முறைப்படி சந்தித்தான். கேசவனின் தலையை முகர்ந்து இரு கைகளாலும் அணைத்துக்கொண்டான்.
1.247.28
तं प्रीयमाणो गोविन्दो विनयेनाभिपूजयन् ।
भीमं च पुरुषव्याघ्रं विधिवत्प्रत्यपूजयत् ॥ १.२४७.२८ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த கோவிந்தன் பணிவுடன் அவனை வணங்கி மதித்தான்; புருஷவியாக்ரனான பீமனையும் முறைப்படி கௌரவித்தான்.
1.247.29
तांश्च वृष्ण्यन्धकश्रेष्ठान्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रतिजग्राह सत्कारैर्यथाविधि यथागतम् ॥ १.२४७.२९ ॥
குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன், விருஷ்ணி, அந்தகர்களில் சிறந்தவர்களான அவர்கள் அனைவரையும் வந்தபடியே முறைப்படி மரியாதையுடன் ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.247.30
गुरुवत्पूजयामास कांश्चित्कांश्चिद्वयस्यवत् ।
कांश्चिदभ्यवदत्प्रेम्णा कैश्चिदप्यभिवादितः ॥ १.२४७.३० ॥
சிலரை குருவைப் போலவும், சிலரை நண்பனைப் போலவும் மதித்தான்; சிலரிடம் அன்புடன் பேசினான்; சிலரால் அவன் வணங்கப்பட்டான்.
1.247.31
ततः पृथा च पार्थाश्च मुदिताः कृष्णया सह ।
पुण्डरीकाक्षमासाद्य बभूवुर्मुदितेन्द्रियाः ॥ १.२४७.३१ ॥
அப்போது பிருதையும் பார்த்தர்களும் கிருஷ்ணையுடன் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். தாமரைக் கண்ணனை அணுகி அவர்கள் மகிழ்ந்த உள்ளத்தினராயினர்.
1.247.32
हर्षादभिगतौ दृष्ट्वा संकर्षणजनार्दनौ ।
बन्धुमन्तं पृथा पार्थं युधिष्ठिरममन्यत ॥ १.२४७.३२ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் வந்த சங்கர்ஷணனையும் ஜனார்தனனையும் கண்டு, பிருதை பார்த்தனான யுதிஷ்டிரனை உறவினர்களுடையவனாகக் கருதினாள்.
1.247.33
ततः सङ्कर्षणाक्रूरावप्रमेयावदीनवत् ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै धनौघमुपजह्रतुः ॥ १.२४७.३३ ॥
அப்போது அளவிட முடியாத சங்கர்ஷணனும் அக்ரூரனும் குறையின்றி பத்ரவதிக்கும் சுபத்திரைக்கும் செல்வக் குவியலை அளித்தனர்.
1.247.34
प्रवालानि च हाराणि भूषणानि सहस्रशः ।
कुथास्तरपरिस्तोमान्व्याघ्राजिनपुरस्कृतान् ॥ १.२४७.३४ ॥
பவளங்களும், மாலைகளும், ஆயிரக்கணக்கான அணிகலன்களும், விரிப்புகளும், புலித்தோல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட போர்வைகளும்.
1.247.35
विविधैश्चैव रंत्नौगैर्दीप्तप्रभमजायत ।
शयनासनयानैश्च युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १.२४७.३५ ॥
பலவகையான ரத்தினக் குவியல்களாலும், படுக்கைகள், இருக்கைகள், வாகனங்களாலும் யுதிஷ்டிரனின் இல்லம் ஒளி வீசியது.
1.247.36
ततः प्रीतिकरो यूनां विवाहपरमोत्सवः ।
भद्रवत्यै सुभद्रायै सप्तरात्रमवर्तत ॥ १.२४७.३६ ॥
அப்போது இளைஞர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் திருமணப் பெருவிழா பத்ரவதிக்கும் சுபத்திரைக்கும் ஏழு இரவுகள் நடைபெற்றது.
1.247.37
तेषां ददौ हृषीकेशो जन्यार्थे धनमुत्तमम् ।
हरणं वै सुभद्राया ज्ञातिदेयं महायशाः ॥ १.२४७.३७ ॥
ஹ்ருஷீகேசன் அவர்களுக்கு ஜன்யத்தின் பொருட்டு சிறந்த செல்வத்தை அளித்தான்; சுபத்ராவின் கவர்தல் உறவினர்களால் அளிக்கப்பட வேண்டியது — மகா புகழ் பெற்றவன் (அதை ஏற்பாடு செய்தான்).
1.247.38
रथानां काञ्चनाङ्गानां किङ्किणीजालमालिनाम् ।
चतुर्युजामुपेतानां सूतैः कुशलशिक्षितैः ॥ १.२४७.३८ ॥
பொன் சட்டங்கள் கொண்ட, சிறுமணி வலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நான்கு குதிரைகள் பூட்டிய தேர்கள் — திறமையாகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட சாரதிகளுடன்.
1.247.39
सहस्रं प्रददौ कृष्मो गवामयुतमेव च ।
श्रीमान्माथुरदेश्यानां दोग्ध्रीणां पुण्यवर्चसाम् ॥ १.२४७.३९ ॥
கிருஷ்ணன் ஆயிரமும் பத்தாயிரமும் பசுக்களைக் கொடுத்தான் — செல்வம் நிறைந்தவன், மதுரா நாட்டின் பால்தரும் பசுக்கள், தூய ஒளியுடையவை.
1.247.40
बडवानां च शुद्धानां चन्द्रांशुसमवर्चसाम् ।
ददौ जनार्दनः प्रीत्या सहस्रं हेमभूषितम् ॥ १.२४७.४० ॥
தூய இனத்துப் பெண் குதிரைகள், நிலவொளிக்கு இணையான ஒளியுடையவை — ஜனார்த்தனன் அன்புடன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆயிரத்தைக் கொடுத்தான்.
1.247.41
तथैवाश्वतरीणां च दान्तानां वातरंहसाम् ।
शतान्यञ्जनकेशीनां श्वेतानां पञ्चपञ्च च ॥ १.२४७.४१ ॥
அதுபோலவே, பழக்கப்பட்ட, காற்றின் வேகமுடைய, மை போன்ற கருங்கேசமுள்ள பெண் கோவேறு கழுதைகள் நூறு, மற்றும் வெள்ளையானவை ஐந்தைந்தாக.
1.247.42
स्नानपानोत्सवे चैव प्रयुक्तं वयसान्वितम् ।
स्त्रीणां सहस्रं गौरीणां सुवेषाणां सुवर्चसाम् ॥ १.२४७.४२ ॥
நீராட்டிலும் பானத்திலும் பண்டிகையிலும் ஈடுபடுத்தப்பட்ட, இளமையுடன் கூடிய, வெண்மை நிறமுள்ள, நல்ல ஆடையணிந்த, ஒளிவீசும் பெண்கள் ஆயிரம்.
1.247.43
सुवर्णशतकण्ठीनामरोमाणां स्वलङ्कृताम् ।
परिचर्यासु दक्षाणां प्रददौ पुष्करेक्षणः ॥ १.२४७.४३ ॥
தாமரைக் கண்ணன் (கிருஷ்ணன்) நூறு பொன் கழுத்தணிகள் அணிந்தவர்களும், மயிரற்ற உடலுடையவர்களும், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களும், பணிவிடையில் திறமையானவர்களுமான (பெண்களை) கொடுத்தான்.
1.247.44
पृष्ठ्यानामपि चाश्वानां बाह्लिकानां जनार्दनः ।
ददौ शतसहस्राख्यं कन्याधनमनुत्तमम् ॥ १.२४७.४४ ॥
ஜனார்தனன் (கிருஷ்ணன்) பிருஷ்ட்ய வகை மற்றும் பாஹ்லிக இன குதிரைகளையும் கொடுத்தான் — ஓர் இலட்சம் என்ற பெயருடைய, இணையற்ற கன்யாதனம்.
1.247.45
कृताकृतस्य मुख्यस्य कनकस्याग्निवर्चसः ।
मनुष्यभारान्दाशार्हो ददौ दश जनार्दनः ॥ १.२४७.४५ ॥
தாசார்ஹ ஜனார்தனன் நெருப்புப் போன்ற ஒளிவீசும், செய்யப்பட்டதும் செய்யப்படாததுமான சிறந்த பொன்னின் மனிதர் சுமக்கும் பத்து சுமைகளைக் கொடுத்தான்.
1.247.46
गजानां तु प्रभिन्नानां त्रिधा प्रस्रवतां मदम् ।
गिरिकूटनिकाशानां समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ १.२४७.४६ ॥
மதம் பொழியும், மூன்று வகையாக மதம் சொரியும், மலைச் சிகரம் போன்ற, போர்களில் பின்வாங்காத மதயானைகளையும் கொடுத்தான்.
1.247.47
क्लृप्तानां पटुघण्टानां चारूणां हेममालिनाम् ।
हस्त्यारोहैरुपेतानां सहस्रं साहसप्रियः ॥ १.२४७.४७ ॥
நன்கு அமைக்கப்பட்ட, ஒலிக்கும் மணிகளுடைய, அழகிய, பொன் மாலை அணிந்த, யானை-சவாரிகளுடன் கூடிய (யானைகள்) ஆயிரம் சாகசப்பிரியனால் கொடுக்கப்பட்டன.
1.247.48
रामः पाणिग्रहणिकं ददौ पार्थाय लाङ्गली ।
प्रीयमाणो हलधरः संबन्धं प्रति मानयन् ॥ १.२४७.४८ ॥
கலப்பையேந்திய பலராமன் மகிழ்ச்சியுடன், உறவை மதித்து, பார்த்தனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) கைப்பிடிக்கும் சடங்கின் பரிசை வழங்கினான்.
1.247.49
स महाधनरत्नौघो वस्त्रकम्बलफेनवान् ।
महागजमहाग्राहः पताकाशैवलाकुलः ॥ १.२४७.४९ ॥
அது பெரும் செல்வமும் ரத்தினக் குவியலும் கொண்ட வெள்ளம்; ஆடைகளும் போர்வைகளும் நுரையாக, பெரிய யானைகள் பெரிய முதலைகளாக, கொடிகள் பாசியாகக் கலங்கியிருந்தது.
1.247.50
पाण्डुसागरमाविद्धः प्रविवेश महाधनः ।
पूर्णमापूरयंस्तेषां द्विषच्छोकावहोऽभवत् ॥ १.२४७.५० ॥
பாண்டவக் கடலில் வீசப்பட்ட அந்தப் பெரும் செல்வம் உள்ளே புகுந்து, அவர்களை நிரப்பி, எதிரிகளுக்குத் துயரம் தருவதாயிற்று.
1.247.51
प्रतिजग्राह तत्सर्वं धर्मराजो युधिष्टिरः ।
पूजयामास तांश्चैव वृष्ण्यन्धकमहारथान् ॥ १.२४७.५१ ॥
தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் அவை அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டு, விருஷ்ணி, அந்தகர்களின் அந்த மகாரதர்களை மதித்தான்.
1.247.52
ते समेता महात्मानः कुरुवृष्ण्यन्धकोत्तमाः ।
विजह्रुरमरावासे नराः सुकृतिनो यथा ॥ १.२४७.५२ ॥
ஒன்றுகூடிய அந்த மகாத்மாக்கள், குரு, விருஷ்ணி, அந்தகர்களில் சிறந்தோர், தேவலோகத்தில் புண்ணியம் செய்த மனிதர்களைப் போல் மகிழ்ந்தனர்.
1.247.53
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
यथायोगं यथाप्रीति विजह्रुः कुरुवृष्णयः ॥ १.२४७.५३ ॥
இங்கும் அங்கும் பெரும் ஒலிகளும் உரத்த கைத்தாளங்களின் ஓசையும் எழ, குருக்களும் விருஷ்ணிகளும் தக்கவாறு, விருப்பம்போல் மகிழ்ந்தனர்.
1.247.54
एवमुत्तमवीर्यास्ते विहृत्य दिवसान्बहून् ।
पूजिताः कुरुभिर्जग्मुः पुनर्द्वारवतीं प्रति ॥ १.२४७.५४ ॥
இவ்வாறு உயர்ந்த வீரம் கொண்ட அவர்கள் பல நாட்கள் கழித்து, குருக்களால் மதிக்கப்பட்டு, மீண்டும் துவாரவதியை நோக்கிச் சென்றனர்.
1.247.55
रामं पुरुस्कृत्य ययुर्वृष्म्यन्धकमहारथाः ।
रत्नान्यादाय शुभ्राणि दत्तानि कुरुसत्तमैः ॥ १.२४७.५५ ॥
வൃஷ்ணி, அந்தக குலங்களின் மகாரதர்கள் ராமரை முன்னிட்டுச் சென்றனர்; குருக்களில் சிறந்தவர்கள் கொடுத்த பிரகாசமான ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு.
1.247.56
रामः सुभद्रां संपूज्य परिष्वज्य स्वसां तदा ।
न्यासेति द्रौपदीमुक्त्वा परिधाय महाबलः ॥ १.२४७.५६ ॥
ராமர் சுபத்ராவை மதித்து, தன் சகோதரியை அணைத்தார்; பின்னர் திரௌபதியிடம் 'இது ஒரு நம்பிக்கைப் பொருள்' என்று கூறி, ஆடை அணிந்து மகாபலசாலி சென்றார்.
1.247.57
पितृष्वसायाश्चरणावभिवाद्य ययौ तदा ।
तस्मिन्काले पृथा प्रीता पूजयामास तं तथा ॥ १.२४७.५७ ॥
தந்தையின் சகோதரியின் பாதங்களை வணங்கி அவர் அப்போது சென்றார்; அந்நேரத்தில் மகிழ்ந்த பிருதை அவரை அவ்வாறே மதித்தாள்.
1.247.58
स वृष्णिवीरः पार्थैश्च पौरैश्च परमार्चितः ।
ययौ द्वारवतीं रामो वृष्णिभिः सह संयुतः ॥ १.२४७.५८ ॥
அந்த வ்ருஷ்ணி வீரர், பாண்டவர்களாலும் நகரமக்களாலும் பெரிதும் மதிக்கப்பட்டு, வ்ருஷ்ணிகளுடன் சேர்ந்து ராமர் துவாரவதிக்குச் சென்றார்.
1.247.59
वासुदेवस्तु पार्थेन तत्रैव सह भारत ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं रममाणो महाबलः।
उवास नगरे रम्ये शक्रप्रस्थे महात्मना ॥ १.२४७.५९ ॥
ஆனால் வாசுதேவர் அர்ஜுனனுடன் அங்கேயே, பாரதா, முப்பத்து நான்கு பகல் இரவுகள் மகிழ்ந்து, மகாபலசாலியாக, அழகிய நகரமான சக்ரப்ரஸ்தத்தில் தங்கினார்.
1.247.60
व्यचरद्यमुनातीरे मृगयां स महायशाः ।
मृगान्विध्यन्वराहांश्च रेमे सार्धं किरीटिना ॥ १.२४७.६० ॥
அந்த மகாயசஸ்வி யமுனைக் கரையில் வேட்டைக்குச் சுற்றித் திரிந்தார்; மான்களையும் காட்டுப்பன்றிகளையும் அம்பெய்து, கிரீடியுடன் (அர்ஜுனனுடன்) மகிழ்ந்தார்.
1.247.61
ततः सुभद्रा सौभद्रं केशवस्य प्रिया स्वसा ।
जयन्तमिव पौलोमी ख्यातिमन्तमजीजनत् ॥ १.२४७.६१ ॥
பின்னர் கேசவனின் அன்புச் சகோதரி சுபத்திரை, பௌலோமி ஜயந்தனைப் பெற்றதுபோல், புகழ்பெற்ற சௌபத்ரனைப் பெற்றாள்.
1.247.62
दीर्घबाहुं महोरस्कं वृषभाक्षमरिन्दमम् ।
सुभद्रा सुषुवे वीरमभिमन्युं नरर्षभम् ॥ १.२४७.६२ ॥
நீண்ட கரங்களும் பரந்த மார்பும், காளையின் கண்களும் கொண்ட, எதிரிகளை அடக்கும், மனிதர்களில் சிறந்த வீரன் அபிமன்யுவை சுபத்திரை பெற்றாள்.
1.247.63
अभीश्च मन्युमांश्चैव ततस्तमरिमर्दनम् ।
अभिमन्युरिति प्राहुरार्जुनिं पुरुषर्षभम् ॥ १.२४७.६३ ॥
'அபீ' என்றும் 'மன்யுமான்' என்றும் அழைக்கப்பட்ட அந்த எதிரிகளை அழிப்பவனை, மனிதர்களில் சிறந்த அர்ஜுனனின் மகனை, 'அபிமன்யு' என்று மக்கள் அழைத்தனர்.
1.247.64
स सात्वत्यामतिरथः संबभूव धनञ्जयात् ।
मखे निर्मथनेनेव शमीगर्भाद्धुताशनः ॥ १.२४७.६४ ॥
அந்த அதிரதன் சாத்வதியிடம் தனஞ்சயனால் பிறந்தான், யாகத்தில் கடைதலால் சமி மரத்தின் கருவிலிருந்து அக்னி தோன்றுவது போல.
1.247.65
यस्मिञ्जाते महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अयुतं गा द्विजातिभ्यः प्रादान्निष्कांश्च भारत ॥ १.२४७.६५ ॥
பாரதா, எவன் பிறந்தபோது மகாதேஜஸ்வியான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் அந்தணர்களுக்கு பதினாயிரம் பசுக்களையும் பொற்காசுகளையும் கொடுத்தானோ.
1.247.66
दयितो वासुदेवस्य बाल्यात्प्रभृति चाभवत् ।
पितॄणां चैव सर्वेषां प्रजानामिव चन्द्रमाः ॥ १.२४७.६६ ॥
சிறுவயது முதலே அவன் வாசுதேவனுக்கு (கிருஷ்ணனுக்கு) அன்பானவனாக இருந்தான்; சந்திரன் பித்ருக்களுக்கும் எல்லா மக்களுக்கும் பிரியமானவனாவது போல அவனும் அனைவருக்கும் பிரியமானவனாக இருந்தான்.
1.247.67
जन्मप्रभृति कृष्णश्च चक्रे तस्य क्रियाः शुभाः ।
स चापि ववृधे बालः शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ १.२४७.६७ ॥
பிறந்ததிலிருந்தே கிருஷ்ணன் அவனுக்கு மங்கலச் சடங்குகளைச் செய்தான். அந்தச் சிறுவனும் வளர்பிறைச் சந்திரனைப் போல் வளர்ந்தான்.
1.247.68
चतुष्पादं दशविधं धनुर्वेदमरिन्दमः ।
अर्जुनाद्वेद वेदज्ञः सकलं दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.६८ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனும் வேதம் அறிந்தவனுமான அவன், அர்ஜுனனிடமிருந்து நான்கு பகுதிகளையும் பத்து வகைகளையும் கொண்ட வில்வேதத்தை, தெய்வீகமும் மனிதமுமான முழுவதையும் கற்றான்.
1.247.69
विज्ञानेष्वपि चास्त्राणां सौष्ठवे च महाबलः ।
क्रियास्वपि च सर्वासु विशेषानभ्यशिक्षयत् ॥ १.२४७.६९ ॥
மகாபலசாலியான அவன் படைக்கலன்களின் அறிவிலும் அவற்றின் திறமையிலும், எல்லா செயல்முறைகளிலும் அவற்றின் சிறப்புகளைப் பயிற்சி செய்தான்.
1.247.70
आगमे च प्रयोगे च चक्रे तुल्यमिवात्मना ।
तुतोष पुत्रं सौभद्रं प्रेक्षमाणो धनञ्जयः ॥ १.२४७.७० ॥
கற்றலிலும் செயல்படுத்துதலிலும் அவன் தன்னைப் போலவே ஆனான் என்று கண்டு, சௌபத்ர மகனைப் பார்த்து தனஞ்சயன் மகிழ்ந்தான்.
1.247.71
सर्वसंहननोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् ।
दुर्धर्षमृषभस्कन्धं व्यात्ताननमिवोरगम् ॥ १.२४७.७१ ॥
அவன் எல்லா உறுதியான அமைப்பும், எல்லா நல்ல அடையாளங்களும் கொண்டவன்; வெல்ல முடியாதவன், காளை போன்ற தோள்களை உடையவன்; வாய் திறந்த பாம்பைப் போன்றவன்.
1.247.72
सिंहदर्पं महेष्वासं मत्तमातङ्गविक्रमम् ।
मेघदुन्दुभिनिर्घोषं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ॥ १.२४७.७२ ॥
சிங்கத்தின் செருக்குடையவன், மகா வில்லாளி, மதம்பிடித்த யானையின் வீரம் கொண்டவன், மேகமும் துந்துபியும் போன்ற முழக்கமுடையவன், முழுநிலவு போன்ற முகமுடையவன்.
1.247.73
कृष्णस्य सदृशं शौर्ये वीर्ये रूपे तथाऽऽकृतौ ।
ददर्श पुत्रं बीभत्सुर्मघवानिव तं यथा ॥ १.२४७.७३ ॥
சௌரியம், வீரியம், அழகு, உடல் அமைப்பு ஆகியவற்றில் கிருஷ்ணனுக்கு ஒப்பான அந்த மகனை அர்ஜுனன் கண்டான், இந்திரனைப் போல.
1.247.74
पाञ्चाल्यपि तु पञ्चभ्यः पतिभ्यः शुभलक्षणा ।
लेभे पञ्च सुतान्वीराञ्श्रेष्ठान्पञ्चाचलानिव ॥ १.२४७.७४ ॥
நல்ல அடையாளங்கள் கொண்ட பாஞ்சாலி, ஐந்து கணவர்களிடமிருந்து ஐந்து வீரரும் சிறந்தவருமான மகன்களைப் பெற்றாள், ஐந்து மலைகளைப் போல.
1.247.75
युधिष्ठिरात्प्रतिविन्ध्यं सुतसोमं वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकर्माणं शतानीकं च नाकुलिम् ॥ १.२४७.७५ ॥
யுதிஷ்டிரனிடமிருந்து பிரதிவிந்தியன், வ்ருகோதரனிடமிருந்து சுதசோமன், அர்ஜுனனிடமிருந்து சுருதகர்மன், நகுலனின் மகன் சதானீகன்.
1.247.76
सहदेवाच्छ्रुतसेनमेतान्पञ्च महारथान् ।
पाञ्चाली सुषुवे वीरानादित्यानदितिर्यथा ॥ १.२४७.७६ ॥
சகதேவனிடமிருந்து சுருதசேனன். இந்த ஐந்து மகாரதர்களை பாஞ்சாலி, அதிதி ஆதித்யர்களைப் பெற்றதுபோல் பெற்றாள்.
1.247.77
शास्त्रतः प्रतिविन्ध्यन्तमूचुर्विप्रायुधिष्ठिरम् ।
परप्रहरणज्ञाने प्रतिविन्ध्यो भत्वयम् ॥ १.२४७.७७ ॥
சாஸ்திரப்படி பிராமணர்கள் யுதிஷ்டிரனிடம், "பிறரைத் தாக்கும் ஆயுத அறிவில் இவன் பிரதிவிந்தியனாவான்" என்றனர்.
1.247.78
सुतेसोमसहस्रे तु सोमार्कसमतेजसम् ।
सुतसोमं महेष्वासं सुषुवे भीमसेनतः ॥ १.२४७.७८ ॥
சோம யாகங்கள் நிறைந்த ஆயிரங்களில், சோமனுக்கும் சூரியனுக்கும் நிகரான ஒளி கொண்ட, பெரும் வில்லாளி சுதசோமன் பீமசேனனிடமிருந்து பிறந்தான்.
1.247.79
श्रुतं कर्म महत्कृत्वा निवृत्तेन किरीटिना ।
जातः पुत्रस्तथेत्येवं श्रुतकर्मा ततोऽभवत् ॥ १.२४७.७९ ॥
கிரீடியான அர்ஜுனன் மகத்தான செயலைக் கேட்டுச் செய்து திரும்பியபின், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவன் பின்னர் ஸ்ருதகர்மா ஆனான்.
1.247.80
शतानीकस्य राजर्षेः कौरव्यस्य महात्मनः ।
चक्रे पुत्रं सनामानं नकुलः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.२४७.८० ॥
நகுலன் மகாத்மாவும் ராஜரிஷியுமான கௌரவ்யன் சதானீகனுக்கு அவரது பெயரையே கொண்ட, புகழை வளர்க்கும் ஒரு மகனைப் பெற்றான்.
1.247.81
ततस्त्वजीजनत्कृष्णा नक्षत्रे वह्निदैवते ।
सहदेवात्सुतं तस्माच्छ्रुतसेनेति तं विदुः ॥ १.२४७.८१ ॥
பின்னர் கிருஷ்ணை (திரௌபதி) அக்னி தெய்வமான நட்சத்திரத்தில் சகாதேவனால் ஒரு மகனைப் பெற்றாள்; அவனை ஸ்ருதசேனன் என்று அறிந்தனர்.
1.247.82
एकवर्षान्तरास्त्वेते द्रौपदेया यशस्विनः ।
अन्वजायन्त राजेन्द्र परस्परहितैषिणः ॥ १.२४७.८२ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, ஒருவருக்கொருவர் நன்மையை நாடிய இந்தப் புகழ்பெற்ற திரௌபதியின் மகன்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டு இடைவெளியில் பிறந்தனர்.
1.247.83
जातकर्माण्यानुपूर्व्याच्चूडोपनयनानि च ।
चकार विधिवद्धौम्यस्तेषां भरतसत्तम ॥ १.२४७.८३ ॥
பரத சிறந்தவனே, தௌம்யர் அவர்களுக்கு ஜாதகர்மங்களையும், சூடாகரணம் மற்றும் உபநயனத்தையும் முறைப்படி வரிசையாகச் செய்தார்.
1.247.84
कृत्वा च वेदाध्ययनं ततः सुचरितव्रताः ।
जगृहुः सर्वमिष्वस्त्रमर्जुनाद्दिव्यमानुषम् ॥ १.२४७.८४ ॥
வேதம் கற்றபின், நல்லொழுக்க விரதம் கொண்ட அவர்கள் அர்ஜுனனிடமிருந்து தெய்வீகமும் மனிதமுமான அனைத்து அம்பு அஸ்திரங்களையும் பெற்றனர்.
1.247.85
दिव्यगर्भोपमैः पुत्रैर्व्यूढोरस्कैर्महारथैः ।
अन्विता राजशार्दूल पाण्डवा मुदमाप्नुवन् ॥ १.२४७.८५ ॥
தெய்வீகக் கருப்பையில் பிறந்தவர்களைப் போன்ற, விரிந்த மார்புடைய மகாரதப் புதல்வர்களுடன் கூடிய பாண்டவர்கள் மகிழ்ச்சியை அடைந்தனர். ஓ அரசர்களுள் புலியே!