ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.249

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

1.249.1

सोऽब्रवीदर्जुनं चैव वासुदेवं च सात्वतम् ।
लोकप्रवीरौ तिष्ठन्तौ काण्डवस्य समीपतः ॥ १.२४९.१ ॥

ಅವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಸಾತ್ವತ ವಾಸುದೇವನಿಗೂ ಹೇಳಿದನು; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಖಾಂಡವ ವನದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಲೋಕವೀರರು.

1.249.2

ब्राह्मणो बहुभोक्ताऽस्मि बुञ्जेऽपरिमितं सदा ।
भिक्षे वार्ष्णेयपार्थौ वामेकां तृप्तिं प्रयच्छतम् ॥ १.२४९.२ ॥

"ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸದಾ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುವವನು. ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಪಾರ್ಥ, ನಾನು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತೇನೆ; ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನಗೆ ಒಮ್ಮೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿ."

1.249.3

एवमुक्तो तमब्रूतां ततस्तौ कृष्णपाण्डवौ ।
केनान्नेन भवांस्तृप्येत्तस्यान्नस्य यतावहे ॥ १.२४९.३ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಇಬ್ಬರೂ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಯಾವ ಆಹಾರದಿಂದ ನೀವು ತೃಪ್ತರಾಗುವಿರಿ? ಆ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ."

1.249.4

एवमुक्तः स भगवानब्रवीत्तावुभौ ततः ।
भाषमाणौ तदा वीरौ किमन्नं क्रियतामिति ॥ १.२४९.४ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ಭಗವಂತನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಆಹಾರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಿ."

1.249.5

नाहमन्नं बुभुक्षे वै पावकं मां निबोधतम् ।
यदन्नमनुरूपं मे तद्युवां संप्रयच्छतम् ॥ १.२४९.५ ॥

"ನಾನು ಅನ್ನವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ನನಗೆ ತಕ್ಕ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಕೊಡಿ."

1.249.6

इदमिन्द्रः सदा दावं खाण्डवं परिरक्षति ।
न च शक्नोम्यहं दग्धुं रक्ष्यमाणं महात्मना ॥ १.२४९.६ ॥

"ಇಂದ್ರನು ಸದಾ ಈ ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಸುಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ."

1.249.7

वसत्यत्र सखा तस्य तक्षकः पन्नगः सदा ।
सगणस्तत्कृते दावं परिरक्षति वज्रभृत् ॥ १.२४९.७ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಿತ್ರನಾದ ತಕ್ಷಕ ಎಂಬ ನಾಗ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗಾಗಿ ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

1.249.8

तत्र भूतान्यनेकानि रक्ष्यन्तेऽस्य प्रसङ्गतः ।
तं दिधक्षुर्न शक्नोमि दग्धुं शक्रस्य तेजसा ॥ १.२४९.८ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅದನ್ನು ಸುಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರೂ ಇಂದ್ರನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಸುಡಲಾರೆ.

1.249.9

स मां प्रज्वलितं दृष्ट्वा मेघाम्भोभिः प्रवर्षति ।
ततो दग्धुं न शक्नोमि दिधक्षुर्दावमीप्सितम् ॥ १.२४९.९ ॥

ನಾನು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಮೇಘಜಲದಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಯಸಿದ ಈ ಕಾಡನ್ನು ಸುಡಲು ಬಯಸಿದರೂ ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

1.249.10

स युवाभ्यां सहायाभ्यामस्त्रविद्भ्यां समागतः ।
दहेयं खाण्डवं दावमेतदन्नं वृतं मया ॥ १.२४९.१० ॥

ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ನಿಮ್ಮ ಇಬ್ಬರ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಾನು ಈ ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ಸುಡುತ್ತೇನೆ. ಇದು ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಆಹಾರ.

1.249.11

युवां ह्युदकधारास्ता भूतानि च समन्ततः ।
उत्तमास्त्रविदौ सम्यक्सर्वतो वारयिष्यथः ॥ १.२४९.११ ॥

ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಉತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯಾ ಪಂಡಿತರು; ಆ ನೀರಿನ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಡೆಯುವಿರಿ.

1.249.12

किमर्थं भगवानग्निः खाण्डवं दग्धुमिच्छति ।
रक्ष्यमाणं महेन्द्रेण नानासत्वसमायुतम् ॥ १.२४९.१२ ॥

ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ಸುಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ? ಅದನ್ನು ಮಹೇಂದ್ರನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅದು ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

1.249.13

न ह्येतत्कारणं ब्रह्मन्नल्पं संप्रतिभाति मे ।
यद्ददाह सुसंक्रुद्धः खाण्डवं हव्यवाहनः ॥ १.२४९.१३ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಹವ್ಯವಾಹನನು ಖಾಂಡವವನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಕಾರಣವು ನನಗೆ ಅಲ್ಪವೆಂದು ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ.

1.249.14

एतद्विस्तरशो ब्रह्मन्श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
खाण्डवस्य पुरा दाहो यथा समभवन्मुने ॥ १.२४९.१४ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಮುನಿಯೇ, ಹಿಂದೆ ಖಾಂಡವವು ಹೇಗೆ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

1.249.15

शृणु मे ब्रुवतो राजन्सर्वमेतद्यथातथम् ।
यन्निमित्तं ददाहाग्निः खाण्डवं पृथिवीपते ॥ १.२४९.१५ ॥

ರಾಜನೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು; ಪೃಥ್ವೀಪತಿಯೇ, ಅಗ್ನಿಯು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಖಾಂಡವವನ್ನು ಸುಟ್ಟನೆಂಬುದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳು.

1.249.16

हन्त ते कथयिष्यामि पौराणीमृषिसंस्तुताम् ।
कथामिमां नरश्रेष्ठ खाण्डवस्य विनाशिनीम् ॥ १.२४९.१६ ॥

ಸರಿ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ — ಖಾಂಡವದ ವಿನಾಶವನ್ನು ಹೇಳುವ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು.

1.249.17

पौराणः श्रूयते राजन्राजा हरिहयोपमः ।
श्वेतकिर्नाम विख्यातो बलविक्रमसंयुतः ॥ १.२४९.१७ ॥

ರಾಜನೇ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನೆಂದು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಶ್ವೇತಕಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು, ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.

1.249.18

यज्वा दानपतिर्धीमान्यथा नान्योऽस्ति कश्चन ।
जग्राह दीक्षां स नृपः तदा द्वादशवार्षिकीम् ॥ १.२४९.१८ ॥

ಆ ರಾಜನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು, ದಾನಿಗಳ ಒಡೆಯನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು; ಅವನಂತೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

1.249.19

तस्य सत्रे सदा तस्मिन्समागच्छन्महर्षयः ।
वेदवेदाङ्गविद्वांसो ब्राह्मणाश्च सहस्रशः ॥ १.२४९.१९ ॥

ಅವನ ಆ ಸತ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸಾವಿರಾರು ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ವೇದ ವೇದಾಂಗ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಒಟ್ಟುಗೂಡುತ್ತಿದ್ದರು.

1.249.20

ईजे च स महायज्ञैः क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ॥ १.२४९.२० ॥

ಅವನು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಾಕಷ್ಟು ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದ ಕ್ರತುಗಳಿಂದ ಯಜನ ಮಾಡಿದನು.

1.249.21

तस्य नान्याऽभवद्बुद्धिर्दिवसे दिवसे नृप ।
सत्रे क्रियासमारम्भे दानेषु विविधेषु च ॥ १.२४९.२१ ॥

ಓ ನೃಪ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ದಾನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿತ್ತು; ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

1.249.22

ऋत्विग्भिः सहितो धीमानेवमीजे स भूमिपः ।
ततस्तु ऋत्विजश्चास्य धूमव्याकुललोचनाः ॥ १.२४९.२२ ॥

ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭೂಪತಿ ಋತ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಯಜನ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಅವನ ಋತ್ವಿಜರು, ಹೊಗೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕಲಕಿದವರಾಗಿ,

1.249.23

कालेन महता खिन्नास्तत्यजुस्ते नराधिपम् ।
ततः प्रसादयामास ऋत्विजस्तान्महीपतिः ॥ १.२४९.२३ ॥

ದೀರ್ಘ ಕಾಲದಿಂದ ದಣಿದು ಅವರು ಆ ನರಾಧಿಪನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು. ನಂತರ ಭೂಪತಿ ಆ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.

1.249.24

चक्षुर्विकलतां प्राप्ता न प्रपेदुश्च ते क्रतुम् ।
ततस्तेषामनुमते तद्विप्रैस्तु नराधिपः ॥ १.२४९.२४ ॥

ಕಣ್ಣು ಮಂಕಾದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಕ್ರತುವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವರ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ, ಆ ವಿಪ್ರರ ಮೂಲಕ ಆ ನರಾಧಿಪ...

1.249.25

सत्रं समापयामास ऋत्विग्भिरपरैः सह ।
तस्यैवंवर्तमानस्य कदाचित्कालपर्यये ॥ १.२४९.२५ ॥

ಅವನು ಇತರ ಋತ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಸತ್ರಯಾಗವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಾಲ ಕಳೆದ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ…

1.249.26

सत्रमहार्तुकामस्य संवत्सरशतं किल ।
ऋत्विजो नाभ्यपद्यन्त समाहर्तुं महात्मनः ॥ १.२४९.२६ ॥

ಸತ್ರವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು; ಆದರೆ ಋತ್ವಿಜರು ಅದನ್ನು ನಡೆಸಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

1.249.27

स च राजाऽकरोद्यत्नं महान्तं ससुहृज्जनः ।
प्रणिपातेन सान्त्वेन दानेन च महायशाः ॥ १.२४९.२७ ॥

ಆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು; ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ, ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ದಾನದಿಂದ.

1.249.28

ऋत्विजोऽनुनयामास भूयो भूयस्त्वतन्द्रितः ।
ते चास्य तमभिप्रायं न चक्रुरमितौजसः ॥ १.२४९.२८ ॥

ಅವನು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು; ಆದರೆ ಆ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಋತ್ವಿಜರು ಅವನ ಆಶಯವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲಿಲ್ಲ.

1.249.29

स चाश्रमस्थान्राजर्षिस्तानुवाच रुषान्वितः ।
यद्यहं पतितो विप्राः शुश्रूषायां न च स्थितः ॥ १.२४९.२९ ॥

ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ವಿಪ್ರರೇ, ನಾನು ಪತಿತನಾಗಿ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ,'

1.249.30

आशु त्याज्योऽस्मि युष्माभिर्ब्राह्मणैश्च जुगुप्सितः ।
तन्नार्हथ क्रतुश्रद्धां व्याघातयितुमद्य ताम् ॥ १.२४९.३० ॥

'ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗನೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿಂದನೀಯನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ಯಾಗದ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.'

1.249.31

अस्थाने वा परित्यागं कर्तुं मे द्विजसत्तमाः ।
प्रपन्न एव वो विप्राः प्रसादं कर्तुमर्हथ ॥ १.२४९.३१ ॥

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸಿ.

1.249.32

सान्त्वदानादिभिर्वाक्यैस्तत्त्वतः कार्यवत्तया ।
प्रसादयित्वा वक्ष्यामि यन्नः कार्यं द्विजोत्तमाः ॥ १.२४९.३२ ॥

ಸಾಂತ್ವನ ಮತ್ತು ದಾನಾದಿಗಳಿಂದ, ನಿಜವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೈಸಿ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

1.249.33

अथवाऽहं परित्यक्तो भवद्भिर्द्वेषकारणात् ।
ऋत्विजोऽन्यान्गमिष्यामि याजनार्थं द्विजोत्तमाः ॥ १.२४९.३३ ॥

ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಲು ಬೇರೆ ಋತ್ವಿಜರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

1.249.34

एतावदुक्त्वा वचनं विरराम स पार्थिवः ।
यदा न शेकू राजानं याजनार्थं परन्तप ॥ १.२४९.३४ ॥

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಆ ರಾಜನು ಮೌನವಾದನು. ಓ ಪರಂತಪ, ಆಗ ಅವರು ರಾಜನಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

1.249.35

ततस्ते याजकाः क्रुद्धास्तमूचुर्नृपसत्तमम् ।
तव कर्माम्यजस्रं वै वर्तन्ते पार्थिवोत्तम ॥ १.२४९.३५ ॥

ಆಗ ಆ ಯಾಜಕರು ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ರಾಜೋತ್ತಮನೇ, ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ."

1.249.36

ततो वयं परिश्रान्ताः सततं कर्मवाहिनः ।
श्रमादस्मात्परिश्रान्तान्स त्वं नस्त्यक्तुमर्हसि ॥ १.२४९.३६ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿರಂತರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ನಾವು ದಣಿದಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಶ್ರಮದಿಂದ ದಣಿದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು.

1.249.37

बुद्धिमोहं समास्थाय त्वरासंभावितोऽनघ ।
गच्छ रुद्रसकाशं त्वं सहि त्वां याजयिष्यति ॥ १.२४९.३७ ॥

ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಬುದ್ಧಿಮೋಹವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ದಾರಿತಪ್ಪಿ, ನೀನು ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವನೇ ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸುವನು.

1.249.38

साधिक्षेपं वचः श्रुत्वा संक्रुद्धः श्वेतकिर्नृपः ।
कैलासं पर्वतं गत्वा तप उग्रं समास्थितः ॥ १.२४९.३८ ॥

ಅವಮಾನಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಜ ಶ್ವೇತಕಿ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.

1.249.39

आराधयन्महादेवं नियतः संशितव्रतः ।
उपवासपरो राजन्दीर्घकालमतिष्ठत ॥ १.२४९.३९ ॥

ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗಿ, ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ಓ ರಾಜನೇ, ಉಪವಾಸ ನಿರತನಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಇದ್ದನು.

1.249.40

कदाचिद्द्वादशे काले कदाचिदपि षोडशे ।
आहारमकरोद्राजा मूलानि च फलानि च ॥ १.२४९.४० ॥

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹದಿನಾರನೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಬೇರುಗಳನ್ನೂ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿದನು.

1.249.41

ऊर्ध्वबाहुस्त्वनिमिषस्तिष्ठन्स्थाणुरिवाचलः ।
षण्मासानभवद्राजा श्वेतकिः सुसमाहितः ॥ १.२४९.४१ ॥

ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆ ಬಡಿಯದೆ, ಕಂಬದಂತೆ ಚಲಿಸದೆ ನಿಂತು, ರಾಜ ಶ್ವೇತಕಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.

1.249.42

तं तथा नृपशार्दूलं तप्यमानं महत्तपः ।
शङ्करः परमप्रीत्या दर्शयामास भारत ॥ १.२४९.४२ ॥

ಓ ಭಾರತ, ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಶಂಕರನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು.

1.249.43

उवाच चैनं भगवान्स्निग्धगम्भीरया गिरा ।
प्रीतोऽस्मि नरशार्दूल तपसा ते परन्तप ॥ १.२४९.४३ ॥

ಭಗವಂತನು ಸ್ನೇಹಭರಿತ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ನರಶಾರ್ದೂಲ, ಶತ್ರುತಾಪಕನೇ, ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

1.249.44

वरं वृणीष्व भद्रं ते यं त्वमिच्छसि पार्थिव ।
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं रुद्रस्यामिततेजसः ॥ १.२४९.४४ ॥

ರಾಜನೇ, ನೀನು ಬಯಸುವ ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರುದ್ರನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ...

1.249.45

प्रणिपत्य महात्मानं राजर्षिः प्रत्यभाषत ।
यदि मे भगवान्प्रीतः सर्वलोकनमस्कृतः ॥ १.२४९.४५ ॥

ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ರಾಜರ್ಷಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಭಗವಂತನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ...

1.249.46

स्वयं मां देवदेवेश याजयस्व सुरेश्वर ।
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं राज्ञा तेन प्रभाषितम् ॥ १.२४९.४६ ॥

ದೇವದೇವನೇ, ಸುರೇಶ್ವರನೇ, ನೀನೇ ಸ್ವಯಂ ನನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸು. ರಾಜನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ...

1.249.47

उवाच भगवान्प्रीतः स्मितपूर्वमिदं वचः ।
नास्माकमेतद्विषये वर्तते याजनं प्रति ॥ १.२४९.४७ ॥

ಸಂತುಷ್ಟ ಭಗವಂತನು ಮೊದಲು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವಲ್ಲ.

1.249.48

त्वया च सुमहत्तप्तं तपो राजन्वरार्थिना ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां समयेन परन्तप ॥ १.२४९.४८ ॥

ರಾಜನೇ, ವರವನ್ನು ಬಯಸಿ ನೀನು ಬಹಳ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ. ಶತ್ರುತಾಪಕನೇ, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ.

1.249.49

समा द्वादश राजेन्द्र ब्रह्मचारी समाहितः ।
सततं त्वाज्यधाराभिर्यदि तर्पयसेऽनलम् ॥ १.२४९.४९ ॥

ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರೆ…

1.249.50

कामं प्रार्थयसे यं त्वं मत्तः प्राप्स्यसि तं नृप ।
एवमुक्तश्च रुद्रेण श्वेतकिर्मनुजाधिपः ॥ १.२४९.५० ॥

ಅರಸನೇ, ನೀನು ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಪಡೆಯುವೆ. ರುದ್ರನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮನುಜಾಧಿಪ ಶ್ವೇತಕಿ…

1.249.51

तथा चकार तत्सर्वं यथोक्तं शूलपाणिना ।
पूर्णे तु द्वादशे वर्षे पुनरायान्महेश्वरः ॥ १.२४९.५१ ॥

ಶೂಲಪಾಣಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು. ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ಮಹೇಶ್ವರನು ಮತ್ತೆ ಬಂದನು.

1.249.52

दृष्टैव च स राजानं शङ्करो लोकभावनः ।
उवाच परमप्रीतः श्वेतकिं नृपसत्तमम् ॥ १.२४९.५२ ॥

ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಲೋಕಪಾಲಕ ಶಂಕರನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ವೇತಕಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

1.249.53

तोषितोऽहं नृपश्रेष्ठ त्वयेहाद्येन कर्मणा ।
याजनं ब्राह्मणानां तु विधिदृष्टं परन्तप ॥ १.२४९.५३ ॥

ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಪರಂತಪನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಯಜನ ಮಾಡುವುದು ವಿಧಿಯಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.

1.249.54

अतोऽहं त्वां स्वयं नाद्य याजयामि परन्तप ।
ममांशस्तु क्षितितले महाभागो द्विजोत्तमः ॥ १.२४९.५४ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಂತಪನೇ, ನಾನು ಇಂದು ನಿನಗೆ ಸ್ವತಃ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಅಂಶವು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು.

1.249.55

दुर्वासा इति विख्यातः स हि त्वां याजयिष्यति ।
मन्नियोगान्महातेजाः संभाराः संभ्रियन्तु ते ॥ १.२४९.५५ ॥

ದುರ್ವಾಸ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನಿನಗಾಗಿ ಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುವನು. ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಯಾಗದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಿ.

1.249.56

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं रुद्रेण समुदाहृतम् ।
स्वपुरं पुनरागम्य संभारान्पुनरार्जयत् ॥ १.२४९.५६ ॥

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಮತ್ತೆ ಯಾಗದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು.

1.249.57

ततः संभृतसंभारो भूयो रुद्रमुपागमत् ।
उवाच च महिपालः प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः।
संभृता मम संभाराः सर्वोपकरणानि च ॥ १.२४९.५७ ॥

ನಂತರ ಯಾಗದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಆ ರಾಜನು ಮತ್ತೆ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಕೈಮುಗಿದು ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತು ಹೇಳಿದನು: "ನನ್ನ ಯಾಗ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಉಪಕರಣಗಳು ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿವೆ."

1.249.58

त्वत्प्रसादानमहादेव श्वो मे दीक्षा भवेदिति ।
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १.२४९.५८ ॥

"ಮಹಾದೇವ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾಳೆ ನನ್ನ ದೀಕ್ಷೆ ನಡೆಯಲಿ" ಎಂದು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ...

1.249.59

दुर्वाससं समाहूय रुद्रो वचनमब्रवीत् ।
एष राजा महाभागः श्वेतकिर्द्विजसत्तम ॥ १.२४९.५९ ॥

ರುದ್ರನು ದುರ್ವಾಸನನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದನು: "ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ ರಾಜ ಶ್ವೇತಕಿ."

1.249.60

एनं याजय विप्रेन्द्र मन्नियोगेन भूमिपम् ।
बाढमित्येव वचनं रुद्रं त्वृषिरुवाच ह ॥ १.२४९.६० ॥

"ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಈ ರಾಜನಿಗೆ ಯಾಗ ನಡೆಸಿಕೊಡು." "ಸರಿ" ಎಂದು ಆ ಋಷಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

1.249.61

ततः सत्रं समभवत्तस्य राज्ञो महात्मनः ।
यथाविधि यथाकालं यथोक्तं बहुदक्षिणम् ॥ १.२४९.६१ ॥

ನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನ ಯಜ್ಞಸತ್ರವು ವಿಧಿಯಂತೆ, ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ, ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿತು.

1.249.62

तस्मिन्परिसमाप्ते तु राज्ञः सत्रे महात्मनः ।
दुर्वाससाऽभ्यनुज्ञाता विप्रतस्थुः स्म याजकाः ॥ १.२४९.६२ ॥

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನ ಸತ್ರ ಮುಗಿದಾಗ, ದುರ್ವಾಸನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಯಾಜಕರು ಹೊರಟರು.

1.249.63

ये तत्र दीक्षिताः सर्वे सदस्याश्च महौजसः ।
सोऽपि राजन्महाभागः स्वपुरं प्राविशत्तदा ॥ १.२४९.६३ ॥

ಅಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಸದಸ್ಯರೂ ಹೊರಟರು; ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ರಾಜನೂ ಆಗ ತನ್ನ ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

1.249.64

पूज्यमानो महाभागैर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
बन्दिभिः स्तूयमानश्च नागरैश्चाभिनन्दितः ॥ १.२४९.६४ ॥

ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ಬಂದಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಗರವಾಸಿಗಳಿಂದ ಅಭಿನಂದಿತನಾಗಿ (ಅವನು ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು).

1.249.65

एवंवृत्तः स राजर्षिः श्वेतकिर्नृपसत्तमः ।
कालेन महता चापि ययौ स्वर्गमभिष्टुतः ॥ १.२४९.६५ ॥

ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಶ್ವೇತಕಿ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

1.249.66

ऋत्विग्भिः सहितः सर्वैः सदस्यैश्च समन्वितः ।
तस्य सत्रे पपौ वह्निर्हविद्वार्दशवत्सरान् ॥ १.२४९.६६ ॥

ಎಲ್ಲ ಋತ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ, ಅವನ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸೇವಿಸಿದನು.

1.249.67

सततं चाज्यधाराभिरैकात्म्ये तत्र कर्मणि ।
हविषा च ततो वह्निः परां तृप्तिमगच्छत ॥ १.२४९.६७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

1.249.68

न चैच्छत्पुनरादातुं हविरन्यस्य कस्यचित् ।
पाण्डुवर्णो विवर्णश्च न यतावत्प्रकाशते ॥ १.२४९.६८ ॥

ಬೇರೆ ಯಾರ ಹವಿಸ್ಸನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅವನು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ; ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿ ಮಸುಕಾಗಿ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ.

1.249.69

ततो भघवतो वह्नेर्विकारः समजायत ।
तेजसा विप्रहीणश्च ग्लानिश्चैनं समाविशत् ॥ १.२४९.६९ ॥

ಆಗ ಆ ಭಗವಂತನಾದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು; ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆಯಾಸ ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.

1.249.70

स लक्षयित्वा चात्मानं तेजोहीनं हुताशनः ।
जगाम सदनं पुण्यं ब्रह्मणो लोकपूजितम् ॥ १.२४९.७० ॥

ತನ್ನನ್ನು ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನೆಂದು ತಿಳಿದ ಹುತಾಶನ ಲೋಕಪೂಜಿತ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುಣ್ಯ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

1.249.71

तत्र ब्रह्माणमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ।
भगवन्परमा प्रीतिः कृता श्वेतकिना मम ॥ १.२४९.७१ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅವನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು: "ಭಗವನ್, ಶ್ವೇತಕಿ ನನಗೆ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು."

1.249.72

अरुचिश्चाभवत्तीव्रा तां न शक्नोम्यपोहितुम् ।
तेजसा विप्रहीणोऽस्मि बलेन च जगत्पते ॥ १.२४९.७२ ॥

ತೀವ್ರ ಅರುಚಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲಾರೆ; ಜಗತ್ಪತಿಯೇ, ನಾನು ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲ ಎರಡನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

1.249.73

इच्छेयं त्वत्प्रसादेन स्वात्मनः प्रकृतिं स्थिराम् ।
एतच्छ्रुत्वा हुतवहाद्भगवान्सर्वलोककृत् ॥ १.२४९.७३ ॥

ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಭಗವಂತನು,

1.249.74

हव्यवाहमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ।
त्वया द्वादश वर्षाणि वसोर्धाराहुतं हविः ॥ १.२४९.७४ ॥

ಅಗ್ನಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಸುವಿನ ಧಾರೆಯಾಗಿ ಸುರಿದ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸೇವಿಸಿರುವೆ."

1.249.75

उपयुक्तं महाभाग तेन त्वां ग्लानिराविशत् ।
तेजसा विप्रहीणत्वात्सहसा हव्यवाहन ॥ १.२४९.७५ ॥

ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಬಳಲಿಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಓ ಹವ್ಯವಾಹನ, ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕಾರಣ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ.

1.249.76

मागमस्त्वं व्यथां वह्ने प्रकृतिस्थो भविष्यसि ।
अरुचिं नाशयिष्येऽहं समयं प्रतिपद्य ते ॥ १.२४९.७६ ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಕ್ಲೇಶಪಡಬೇಡ; ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗುವೆ. ನಿನಗಾಗಿ ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಅರುಚಿಯನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುವೆನು.

1.249.77

पुरा देवनियोगेन यत्त्वया भस्मसात्कृतम् ।
आलयं देवशत्रूणां सुघोरं खाण्डवं वनम् ॥ १.२४९.७७ ॥

ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೀನು ದೇವಶತ್ರುಗಳ ನೆಲೆಯಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಿದ್ದೆ.

1.249.78

तत्र सर्वाणि सत्वानि निवसन्ति विभावसो ।
तेषां त्वं मेदसा तृप्तः प्रकृतिस्थो भविष्यसि ॥ १.२४९.७८ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಓ ವಿಭಾವಸು, ಅವುಗಳ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗುವೆ.

1.249.79

गच्छ शीघ्रं प्रदग्धुं त्वं ततो मोक्ष्यसि किल्विषात् ।
एतच्छुत्वा तु वचनं परमेष्ठिमुखाच्च्युतम् ॥ १.२४९.७९ ॥

ಹೋಗು, ಬೇಗನೆ ಸುಡು; ಆಗ ನೀನು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವೆ. ಪರಮೇಷ್ಠಿಯ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಟ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ.

1.249.80

उत्तमं जवमास्थाय प्रदुद्राव हुताशनः ।
आगम्य खाण्डवं दावमुत्तमं वीर्यमास्थितः।
सहसा प्राज्वलच्चाग्निः क्रुद्धो वायुसमीरितः ॥ १.२४९.८० ॥

ಉತ್ತಮ ವೇಗದಿಂದ ಹುತಾಶನ ಓಡಿದನು. ಖಾಂಡವ ವನದ ದಾವಾನಲವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಉತ್ತಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಉರಿದನು; ಕೋಪಗೊಂಡು ವಾಯುವಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ.

1.249.81

प्रदीप्तं खाण्डवं दृष्ट्वा ये स्युस्तत्र निवासिनः ।
परमं यत्नेमातिष्ठन्पावकस्य प्रशान्तये ॥ १.२४९.८१ ॥

ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಪರಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು.

1.249.82

करैस्तु करिणः शीघ्रं जलमादाय सत्वराः ।
सिषिचुः पावकं क्रुद्धाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२४९.८२ ॥

ಆನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸೊಂಡಿಲುಗಳಿಂದ ಬೇಗನೆ ನೀರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಅಗ್ನಿಯ ಮೇಲೆ ಚಿಮ್ಮಿದವು.

1.249.83

बहुशीर्षास्ततो नागाः शिरोभिर्जलसन्ततिम् ।
मुमुचुः पावकाभ्याशे सत्वराः क्रोधमूर्च्छिताः ॥ १.२४९.८३ ॥

ಆಗ ಬಹುಶಿರಸ್ಕ ನಾಗಗಳು ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳಿಂದ ನೀರಿನ ಧಾರೆಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯ ಸಮೀಪ ಬೇಗನೆ ಸುರಿದವು; ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತವಾಗಿ.

1.249.84

तथैवान्यानि सत्वानि नानाप्रहरणोद्यमैः ।
विलयं पावकं शीघ्रमनयन्भरतर्षभ ॥ १.२४९.८४ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನಾನಾ ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ನಾಶಗೊಳಿಸಿದವು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

1.249.85

अनेन तु प्रकारेण भूयोभूयश्च प्रज्वलन् ।
सप्तकृत्वः प्रशमितः खाण्डवे हव्यवाहनः ॥ १.२४९.८५ ॥

ಹೀಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹವ್ಯವಾಹನನನ್ನು ಖಾಂಡವ ವನದಲ್ಲಿ ಏಳು ಬಾರಿ ಶಮನಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.