Mahābhārata · Adhyāya 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः ।
मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः ॥ १.२५.१ ॥
Entonces el ave, capaz de ir a donde quisiera, de gran valor y gran fuerza, llegó junto a su madre, en la orilla lejana del gran océano.
1.25.2
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता ॥ १.२५.२ ॥
Allí Vinatā, vencida en aquella apuesta, atormentada por un gran dolor, había caído en la condición de esclava.
1.25.3
ततः कदाचिद्विनतां प्रणतां पुत्रसन्निधौ ।
काले चाहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत ॥ १.२५.३ ॥
Entonces, una vez, en el momento oportuno, Kadrū llamó a Vinatā, que se inclinaba ante la presencia de su hijo, y le dijo estas palabras.
1.25.4
नागानामालयं भद्रे सुरम्यं चारुदर्शनम् ।
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते नय ॥ १.२५.४ ॥
Oh buena Vinatā, la morada de los nāgas es muy hermosa y agradable a la vista, en un lugar apartado en el seno del océano; llévame allí.
1.25.5
ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् ।
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः ॥ १.२५.५ ॥
Entonces la madre de Suparṇa llevó a Kadrū, la madre de las serpientes, y Garuḍa también, impulsado por las palabras de su madre, cargó a las serpientes.
1.25.6
स सूर्यमभितो याति वैनतेयो विहंगमः ।
सूर्यरश्मिप्रतप्ताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाऽभवन् ॥ १.२५.६ ॥
Aquel ave Vainateya seguía dando vueltas alrededor del sol, y las serpientes, abrasadas por los rayos del sol, cayeron desmayadas.
1.25.7
तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ।
नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते बलसूदन ॥ १.२५.७ ॥
Al ver a sus hijos en aquel estado, Kadrū alabó entonces a Śakra: Salutación a ti, señor de todos los dioses; salutación a ti, destructor de la fuerza.
1.25.8
नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ।
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव ॥ १.२५.८ ॥
Salutación a ti, matador de Namuci, de mil ojos, señor de Śacī. Para las serpientes abrasadas por el sol, sé una balsa sobre las aguas.
1.25.9
त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ।
ईशो असि पवः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदर ॥ १.२५.९ ॥
Tú solo eres nuestro refugio supremo, el mejor de los inmortales. Eres el señor que crea la lluvia en abundancia, oh Purandara.
1.25.10
त्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्विद्युतोऽम्बरे ।
त्वमभ्रगणविक्षेप्ता त्वामेवाहुर्महाघनम् ॥ १.२५.१० ॥
Tú eres la nube, tú el viento, tú el fuego, y en el cielo tú eres el relámpago. Tú eres quien dispersa las masas de nubes; a ti te llaman la gran nube.
1.25.11
त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः ।
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः ॥ १.२५.११ ॥
Tú eres el incomparable y terrible rayo; tú eres la nube de trueno que ruge. Tú solo eres el creador de los mundos y su destructor; eres invencible.
1.25.12
त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ।
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः ॥ १.२५.१२ ॥
Tú eres la luz de todos los seres; eres el sol Āditya y Vibhāvasu. Tú eres el gran ser maravilloso; eres el rey, eres el mejor de los dioses.
1.25.13
त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम् ।
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः ॥ १.२५.१३ ॥
Tú eres Viṣṇu, tú eres el de los mil ojos, tú eres el dios, tú eres el refugio supremo. Oh dios, tú eres todo y el néctar de la inmortalidad; tú eres Soma, sumamente honrado.
1.25.14
त्वं मुहूर्तस्तिथिस्त्वं च त्वं लवस्त्वं पुनः क्षणः ।
शुक्लस्त्वं बहुलस्त्वं च कला काष्ठा त्रुटिस्तथा।
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च ॥ १.२५.१४ ॥
Tú eres el muhūrta y el día lunar; tú eres el lava, y de nuevo eres el kṣaṇa. Eres la quincena clara y eres la quincena oscura; el kalā, el kāṣṭhā y el truṭi también eres tú. Los años, las estaciones, los meses, las noches y los días son tuyos.
1.25.15
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा ।
सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा।
मदोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा ।
महोर्मिमान्बहुमकरो झषाकुलः ॥ १.२५.१५ ॥
Tú eres la tierra excelsa con sus montañas y bosques; y el cielo, libre de oscuridad, con el sol. Asimismo eres el océano de embriaguez, con sus peces timi y timiṅgila, de grandes olas, con muchos makara, lleno de peces.
1.25.16
महायशास्त्वमिति सदाऽभिपूज्यसे ।
मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः।
अभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे ।
कषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये ॥ १.२५.१६ ॥
Oh tú de gran gloria, así eres siempre adorado. Alabado por los sabios y grandes sabios de corazón alegre, bebes el soma en el sacrificio, y también aceptas las ofrendas dadas con la invocación vaṣaṭ, para el bienestar de los seres.
1.25.17
त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं ।
वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च।
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा ।
वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्वयत्नैः ॥ १.२५.१७ ॥
Aquí eres constantemente adorado por los brahmanes para obtener frutos; oh masa de fuerza incomparable, eres cantado en los miembros del Veda; y por tu causa los mejores de los dos veces nacidos, dedicados al sacrificio, estudian los miembros védicos con todo su esfuerzo.