மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः ।
मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः ॥ १.२५.१ ॥
அப்போது விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லும் ஆற்றல் கொண்ட, மிகுந்த வீரியமும் பெரும் வலிமையும் உடைய அந்தப் பறவை பெருங்கடலின் மறுகரையில் இருந்த தன் தாயிடம் வந்தது.
1.25.2
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता ॥ १.२५.२ ॥
அங்கே, அந்தப் பந்தயத்தில் தோற்ற வினதை மிகுந்த துயரால் வாடி அடிமை நிலையை அடைந்திருந்தாள்.
1.25.3
ततः कदाचिद्विनतां प्रणतां पुत्रसन्निधौ ।
काले चाहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत ॥ १.२५.३ ॥
பின்னர் ஒரு முறை மகனின் முன்னிலையில் வணங்கி நின்ற வினதையை உரிய காலத்தில் அழைத்து, கத்ரூ இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
1.25.4
नागानामालयं भद्रे सुरम्यं चारुदर्शनम् ।
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते नय ॥ १.२५.४ ॥
நற்குணவதியே வினதே! நாகங்களின் இருப்பிடம் கடலின் நடுவில் தனிமையான இடத்தில், மிக அழகானதும் கண்ணுக்கினியதுமாகும்; அங்கே என்னை அழைத்துச் செல்.
1.25.5
ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् ।
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः ॥ १.२५.५ ॥
அப்போது சுபர்ணனின் தாயாகிய வினதை, பாம்புகளின் தாயாகிய கத்ரூவைச் சுமந்து சென்றாள்; தாயின் சொல்லால் தூண்டப்பட்ட கருடனும் பாம்புகளைச் சுமந்து சென்றான்.
1.25.6
स सूर्यमभितो याति वैनतेयो विहंगमः ।
सूर्यरश्मिप्रतप्ताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाऽभवन् ॥ १.२५.६ ॥
அந்தப் பறவையான வைனதேயன் சூரியனைச் சுற்றிச் சென்றான்; சூரியனின் கதிர்களால் சுட்டெரிக்கப்பட்ட பாம்புகள் மயக்கமுற்றன.
1.25.7
तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ।
नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते बलसूदन ॥ १.२५.७ ॥
அந்நிலையில் தன் மகன்களைக் கண்ட கத்ரூ, சக்ரனைத் துதித்தாள்: எல்லா தேவர்களின் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்; பலத்தை அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
1.25.8
नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ।
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव ॥ १.२५.८ ॥
நமுசியைக் கொன்றவரே, உமக்கு வணக்கம்; ஆயிரங்கண்ணரே, சசியின் கணவரே. சூரியனால் சுடப்பட்ட பாம்புகளுக்கு நீர் வழியாக நீங்கள் தெப்பமாக ஆகுங்கள்.
1.25.9
त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ।
ईशो असि पवः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदर ॥ १.२५.९ ॥
அமரர்களில் சிறந்தவரே, நீரே எங்களுக்கு மேலான பாதுகாப்பு. புரந்தரரே, மழையைப் பெருக்கிப் படைக்கும் ஆற்றலுள்ள தலைவர் நீரே.
1.25.10
त्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्विद्युतोऽम्बरे ।
त्वमभ्रगणविक्षेप्ता त्वामेवाहुर्महाघनम् ॥ १.२५.१० ॥
நீரே மேகம், நீரே காற்று, நீரே அக்னி, வானத்தில் மின்னலும் நீரே. மேகக் கூட்டங்களைச் சிதறடிப்பவரும் நீரே; உம்மையே மகாமேகம் என்கிறார்கள்.
1.25.11
त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः ।
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः ॥ १.२५.११ ॥
நீரே ஒப்பற்ற பயங்கர வஜ்ரம்; முழங்கும் பலாஹகமும் நீரே. உலகங்களைப் படைப்பவரும் நீரே, அழிப்பவரும் நீரே; நீர் வெல்லப்படாதவர்.
1.25.12
त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ।
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः ॥ १.२५.१२ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் ஒளி நீரே; ஆதித்யனும் விபாவசுவும் நீரே. மகத்தான அற்புத உயிர் நீரே; அரசரும் நீரே, தேவர்களில் சிறந்தவரும் நீரே.
1.25.13
त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम् ।
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः ॥ १.२५.१३ ॥
நீ விஷ்ணு, நீ ஆயிரம் கண்ணன், நீ தேவன், நீ பரம் புகலிடம். ஓ தேவா, நீயே எல்லாமும் அமிர்தமும் ஆவாய்; நீ சோமன், மிகவும் வணங்கப்படுபவன்.
1.25.14
त्वं मुहूर्तस्तिथिस्त्वं च त्वं लवस्त्वं पुनः क्षणः ।
शुक्लस्त्वं बहुलस्त्वं च कला काष्ठा त्रुटिस्तथा।
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च ॥ १.२५.१४ ॥
நீ முகூர்த்தம், திதி ஆவாய்; நீ லவம், மீண்டும் நீ க்ஷணம். நீ சுக்லபக்ஷம், நீ பஹுலபக்ஷம்; கலை, காஷ்டை, த்ருடி அதுபோல் நீயே. ஆண்டுகள், பருவங்கள், மாதங்கள், இரவுகள், பகல்களும் நீயே.
1.25.15
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा ।
सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा।
मदोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा ।
महोर्मिमान्बहुमकरो झषाकुलः ॥ १.२५.१५ ॥
நீ சிறந்த பூமி, மலைகளும் காடுகளும் கொண்டது; சூரியனுடன் இருள் இல்லாத ஆகாயமும் நீயே. அதுபோல் மதக் கடலும், திமி திமிங்கிலங்களுடன்; பெரிய அலைகள், பல மகரங்கள், மீன்களால் நிறைந்தது.
1.25.16
महायशास्त्वमिति सदाऽभिपूज्यसे ।
मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः।
अभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे ।
कषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये ॥ १.२५.१६ ॥
மகா புகழுடையவனே, நீ எப்போதும் இவ்வாறு வணங்கப்படுகிறாய்; மகிழ்ந்த மனமுள்ள ஞானிகளான மகரிஷிகளால் துதிக்கப்பட்டு, யாகத்தில் சோமத்தைப் பருகுகிறாய்; வஷட் என்று அர்ப்பிக்கப்படும் ஹவிஸ்களையும் உயிர்களின் நலனுக்காக ஏற்கிறாய்.
1.25.17
त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं ।
वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च।
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा ।
वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्वयत्नैः ॥ १.२५.१७ ॥
நீ இங்கு எப்போதும் பலனுக்காக அந்தணர்களால் வழிபடப்படுகிறாய்; ஒப்பற்ற பலத்தின் திரளே, வேதாங்கங்களில் நீ பாடப்படுகிறாய்; உனக்காக யாகத்தில் ஈடுபட்ட சிறந்த த்விஜர்கள் அனைத்து முயற்சியுடன் வேதாங்கங்களைக் கற்கிறார்கள்.