മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः ।
मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः ॥ १.२५.१ ॥
അപ്പോൾ ഇഷ്ടാനുസാരം സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിവുള്ള, മഹാവീര്യവും മഹാബലവുമുള്ള ആ പക്ഷി മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ മറുകരയിലുള്ള തന്റെ മാതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു വന്നു.
1.25.2
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता ॥ १.२५.२ ॥
ആ പന്തയത്തിൽ തോറ്റ വിനത അതിയായ ദുഃഖത്താൽ വേദനിച്ച്ദാസീഭാവം പ്രാപിച്ചിരുന്നു.
1.25.3
ततः कदाचिद्विनतां प्रणतां पुत्रसन्निधौ ।
काले चाहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत ॥ १.२५.३ ॥
അനന്തരം ഒരിക്കൽ പുത്രന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വണങ്ങി നിന്ന വിനതയെ ഉചിതസമയത്ത് വിളിച്ച് കദ്രു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.25.4
नागानामालयं भद्रे सुरम्यं चारुदर्शनम् ।
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते नय ॥ १.२५.४ ॥
ഹേ ഭദ്രേ വിനതേ! നാഗങ്ങളുടെ ആലയം സമുദ്രഗർഭത്തിൽ ഏകാന്തമായ സ്ഥലത്താണ്; അത് അതിമനോഹരവും കാഴ്ചയ്ക്കു സുന്ദരവുമാണ്; അവിടേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോകൂ.
1.25.5
ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् ।
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः ॥ १.२५.५ ॥
അപ്പോൾ സുപർണ്ണന്റെ മാതാവായ വിനത സർപ്പമാതാവിനെ വഹിച്ചു; മാതാവിന്റെ വാക്കിനാൽ പ്രേരിതനായ ഗരുഡൻ സർപ്പങ്ങളെയും വഹിച്ചു.
1.25.6
स सूर्यमभितो याति वैनतेयो विहंगमः ।
सूर्यरश्मिप्रतप्ताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाऽभवन् ॥ १.२५.६ ॥
ആ പക്ഷിയായ വൈനതേയൻ സൂര്യനു ചുറ്റും പറന്നു; സൂര്യരശ്മികളാൽ തപിക്കപ്പെട്ട സർപ്പങ്ങൾ മൂർച്ഛിതരായി.
1.25.7
तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ।
नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते बलसूदन ॥ १.२५.७ ॥
ആ അവസ്ഥയിലുള്ള തന്റെ പുത്രന്മാരെ കണ്ട് കദ്രു ശക്രനെ സ്തുതിച്ചു: സർവദേവേശാ, അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം; ബലസൂദനാ, അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം.
1.25.8
नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ।
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव ॥ १.२५.८ ॥
നമുചിയെ വധിച്ചവനേ, അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം; സഹസ്രാക്ഷാ, ശചീപതേ. സൂര്യതാപമേറ്റ സർപ്പങ്ങൾക്ക് വെള്ളത്തിലൂടെ അങ്ങ് തോണിയാകണമേ.
1.25.9
त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ।
ईशो असि पवः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदर ॥ १.२५.९ ॥
അമരോത്തമാ, അങ്ങ് മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾക്ക് പരമമായ രക്ഷ. പുരന്ദരാ, അളവില്ലാത്ത മഴ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഈശ്വരൻ അങ്ങാണ്.
1.25.10
त्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्विद्युतोऽम्बरे ।
त्वमभ्रगणविक्षेप्ता त्वामेवाहुर्महाघनम् ॥ १.२५.१० ॥
അങ്ങ് തന്നെയാണ് മേഘം, അങ്ങ് വായു, അങ്ങ് അഗ്നി, ആകാശത്തിലെ മിന്നലും അങ്ങ്. മേഘസമൂഹങ്ങളെ ചിതറിക്കുന്നവനും അങ്ങ്; അങ്ങയെയാണ് മഹാമേഘം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
1.25.11
त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः ।
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः ॥ १.२५.११ ॥
അങ്ങ് തന്നെയാണ് അതുല്യവും ഭയങ്കരവുമായ വജ്രം; ഗർജിക്കുന്ന ബലാഹകവും അങ്ങ്. ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും അങ്ങ്, സംഹരിക്കുന്നവനും അങ്ങ്; അങ്ങ് അപരാജിതൻ.
1.25.12
त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ।
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः ॥ १.२५.१२ ॥
സർവ ഭൂതങ്ങൾക്കും പ്രകാശം അങ്ങാണ്; ആദിത്യനും വിഭാവസുവും അങ്ങ്. മഹത്തായ അത്ഭുതസത്തയും അങ്ങ്; രാജാവും അങ്ങ്, ദേവോത്തമനും അങ്ങ്.
1.25.13
त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम् ।
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः ॥ १.२५.१३ ॥
നീ വിഷ്ണുവാണ്, നീ സഹസ്രാക്ഷനാണ്, നീ ദേവനാണ്, നീ പരമാശ്രയമാണ്. ഹേ ദേവാ, നീയാണ് സർവ്വവും അമൃതവും; നീ സോമനാണ്, അത്യന്തം പൂജിതൻ.
1.25.14
त्वं मुहूर्तस्तिथिस्त्वं च त्वं लवस्त्वं पुनः क्षणः ।
शुक्लस्त्वं बहुलस्त्वं च कला काष्ठा त्रुटिस्तथा।
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च ॥ १.२५.१४ ॥
നീ മുഹൂർത്തമാണ്, തിഥിയാണ്; നീ ലവമാണ്, വീണ്ടും നീ ക്ഷണമാണ്. നീ ശുക്ലപക്ഷമാണ്, നീ ബഹുലപക്ഷമാണ്; കല, കാഷ്ഠ, ത്രുടിയും നീ തന്നെ. സംവത്സരങ്ങളും ഋതുക്കളും മാസങ്ങളും രാത്രികളും പകലുകളും നീ തന്നെ.
1.25.15
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा ।
सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा।
मदोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा ।
महोर्मिमान्बहुमकरो झषाकुलः ॥ १.२५.१५ ॥
നീ ഉത്തമമായ ഭൂമിയാണ്, പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും സഹിതം; സൂര്യനോടുകൂടിയ ഇരുളില്ലാത്ത ആകാശവും നീ തന്നെ. അതുപോലെ മദസമുദ്രവും, തിമി തിമിംഗിലങ്ങളോടുകൂടി; വലിയ തിരമാലകളും പല മകരങ്ങളും മത്സ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞത്.
1.25.16
महायशास्त्वमिति सदाऽभिपूज्यसे ।
मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः।
अभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे ।
कषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये ॥ १.२५.१६ ॥
ഹേ മഹായശസ്വീ, നീ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു; സന്തുഷ്ടമനസ്കരായ ജ്ഞാനികളായ മഹർഷിമാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട് യാഗത്തിൽ സോമം പാനം ചെയ്യുന്നു; വഷട്കാരത്തോടെ അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സുകളും ജീവജാലങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി സ്വീകരിക്കുന്നു.
1.25.17
त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं ।
वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च।
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा ।
वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्वयत्नैः ॥ १.२५.१७ ॥
നീ ഇവിടെ നിരന്തരം ഫലത്തിനായി വിപ്രന്മാരാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു; അതുല്യബലത്തിന്റെ രാശിയേ, വേദാംഗങ്ങളിൽ നീ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; നിനക്കായി യാഗപരായണരായ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാർ സർവ്വയത്നത്തോടെ വേദാംഗങ്ങൾ അഭ്യസിക്കുന്നു.