ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः ।
मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः ॥ १.२५.१ ॥
ಆಗ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಬಲ್ಲ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಪಕ್ಷಿಯು ಮಹಾಸಾಗರದ ಆಚೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿತು.
1.25.2
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता ॥ १.२५.२ ॥
ಆ ಪಣದಲ್ಲಿ ಸೋತ ವಿನತೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಸಂತಪ್ತಳಾಗಿ ದಾಸಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಳು.
1.25.3
ततः कदाचिद्विनतां प्रणतां पुत्रसन्निधौ ।
काले चाहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत ॥ १.२५.३ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ಮಗನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿನತೆಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕರೆದು ಕದ್ರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.25.4
नागानामालयं भद्रे सुरम्यं चारुदर्शनम् ।
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते नय ॥ १.२५.४ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ ವಿನತೆ! ನಾಗರ ಆಲಯವು ಸಮುದ್ರದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ರಮ್ಯವೂ ನೋಡಲು ಸುಂದರವೂ ಆಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯು.
1.25.5
ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् ।
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः ॥ १.२५.५ ॥
ಆಗ ಸುಪರ್ಣನ ತಾಯಿ ವಿನತೆ ಸರ್ಪಗಳ ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದಳು; ತಾಯಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಗರುಡನು ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದನು.
1.25.6
स सूर्यमभितो याति वैनतेयो विहंगमः ।
सूर्यरश्मिप्रतप्ताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाऽभवन् ॥ १.२५.६ ॥
ಆ ಪಕ್ಷಿ ವೈನತೇಯನು ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತಲೂ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದನು; ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬೆಂದ ಸರ್ಪಗಳು ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದವು.
1.25.7
तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ।
नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते बलसूदन ॥ १.२५.७ ॥
ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕದ್ರು ಶಕ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಳು: ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಬಲವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
1.25.8
नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ।
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव ॥ १.२५.८ ॥
ನಮುಚಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೇ, ಶಚಿಯ ಪತಿಯೇ. ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಬೆಂದ ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ನೀನು ನೀರಿನ ಮೂಲಕ ಹಡಗಾಗು.
1.25.9
त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ।
ईशो असि पवः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदर ॥ १.२५.९ ॥
ಅಮರೋತ್ತಮನೇ, ನೀನೇ ನಮಗೆ ಪರಮ ರಕ್ಷಣೆ. ಪುರಂದರನೇ, ಅಪಾರ ಮಳೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಒಡೆಯ ನೀನೇ.
1.25.10
त्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्विद्युतोऽम्बरे ।
त्वमभ्रगणविक्षेप्ता त्वामेवाहुर्महाघनम् ॥ १.२५.१० ॥
ನೀನೇ ಮೇಘ, ನೀನೇ ವಾಯು, ನೀನೇ ಅಗ್ನಿ, ಆಕಾಶದ ಮಿಂಚೂ ನೀನೇ. ಮೇಘಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸುವವನು ನೀನೇ; ನಿನ್ನನ್ನೇ ಮಹಾಮೇಘ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
1.25.11
त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः ।
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः ॥ १.२५.११ ॥
ನೀನೇ ಅತುಲ ಭೀಕರ ವಜ್ರ; ಗರ್ಜಿಸುವ ಬಲಾಹಕವೂ ನೀನೇ. ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೂ ನೀನೇ, ಸಂಹರಿಸುವವನೂ ನೀನೇ; ನೀನು ಅಪರಾಜಿತ.
1.25.12
त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ।
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः ॥ १.२५.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀನೇ; ಆದಿತ್ಯನೂ ವಿಭಾವಸುವೂ ನೀನೇ. ಮಹತ್ತಾದ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಸತ್ತ್ವವೂ ನೀನೇ; ರಾಜನೂ ನೀನೇ, ದೇವೋತ್ತಮನೂ ನೀನೇ.
1.25.13
त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम् ।
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः ॥ १.२५.१३ ॥
ನೀನು ವಿಷ್ಣು, ನೀನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ನೀನು ದೇವ, ನೀನು ಪರಮ ಆಶ್ರಯ. ಓ ದೇವ, ನೀನೇ ಸರ್ವವೂ ಅಮೃತವೂ; ನೀನು ಸೋಮ, ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜಿತ.
1.25.14
त्वं मुहूर्तस्तिथिस्त्वं च त्वं लवस्त्वं पुनः क्षणः ।
शुक्लस्त्वं बहुलस्त्वं च कला काष्ठा त्रुटिस्तथा।
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च ॥ १.२५.१४ ॥
ನೀನು ಮುಹೂರ್ತ, ತಿಥಿ; ನೀನು ಲವ, ಮತ್ತೆ ನೀನು ಕ್ಷಣ. ನೀನು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ, ನೀನು ಬಹುಲಪಕ್ಷ; ಕಲೆ, ಕಾಷ್ಠೆ, ತ್ರುಟಿಯೂ ನೀನೇ. ವರ್ಷ, ಋತುಗಳು, ಮಾಸಗಳು, ರಾತ್ರಿಗಳು, ದಿನಗಳೂ ನೀನೇ.
1.25.15
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा ।
सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा।
मदोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा ।
महोर्मिमान्बहुमकरो झषाकुलः ॥ १.२५.१५ ॥
ನೀನು ಉತ್ತಮ ಭೂಮಿ, ಪರ್ವತ ವನಗಳೊಡನೆ; ಸೂರ್ಯನೊಡನೆ ಕತ್ತಲಿಲ್ಲದ ಆಕಾಶವೂ ನೀನೇ. ಹಾಗೆಯೇ ಮದಸಾಗರ, ತಿಮಿ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳೊಡನೆ; ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳು, ಅನೇಕ ಮಕರಗಳು, ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು.
1.25.16
महायशास्त्वमिति सदाऽभिपूज्यसे ।
मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः।
अभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे ।
कषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये ॥ १.२५.१६ ॥
ಓ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೇ, ನೀನು ಸದಾ ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ; ಸಂತೋಷ ಮನಸ್ಸಿನ ಜ್ಞಾನಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೀಯೆ; ವಷಟ್ಕಾರದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವಿಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀಯೆ.
1.25.17
त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं ।
वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च।
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा ।
वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्वयत्नैः ॥ १.२५.१७ ॥
ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಸತತವಾಗಿ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ವಿಪ್ರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ; ಅತುಲ ಬಲರಾಶಿಯೇ, ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ; ನಿನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞಪರಾಯಣರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ವೇದಾಂಗಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸುತ್ತಾರೆ.