Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.25

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

1.25.1

ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः ।
मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः ॥ १.२५.१ ॥

ତା'ପରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନ କରିପାରୁଥିବା, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହାବଳଶାଳୀ ସେହି ପକ୍ଷୀ ମହାସାଗରର ଅପର ପାରିରେ ଥିବା ନିଜ ମାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା।

1.25.2

यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता ॥ १.२५.२ ॥

ଯେଉଁଠି ସେହି ପଣରେ ପରାଜିତ ହୋଇ ବିନତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ଦାସୀଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।

1.25.3

ततः कदाचिद्विनतां प्रणतां पुत्रसन्निधौ ।
काले चाहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत ॥ १.२५.३ ॥

ତା'ପରେ ଥରେ ପୁଅଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ପ୍ରଣତ ବିନତାଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଡାକି କଦ୍ରୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।

1.25.4

नागानामालयं भद्रे सुरम्यं चारुदर्शनम् ।
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते नय ॥ १.२५.४ ॥

ହେ ଭଦ୍ରେ ବିନତେ! ନାଗମାନଙ୍କ ଆଳୟ ସମୁଦ୍ରଗର୍ଭରେ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି; ତାହା ଅତି ରମଣୀୟ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର; ସେଠାକୁ ମୋତେ ନେଇ ଚାଲ।

1.25.5

ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् ।
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः ॥ १.२५.५ ॥

ତା'ପରେ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମାତା ବିନତା ସର୍ପମାତା କଦ୍ରୁଙ୍କୁ ବହନ କଲେ; ଏବଂ ମାତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ବହନ କଲେ।

1.25.6

स सूर्यमभितो याति वैनतेयो विहंगमः ।
सूर्यरश्मिप्रतप्ताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाऽभवन् ॥ १.२५.६ ॥

ସେହି ପକ୍ଷୀ ବୈନତେୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚାରିପଟେ ଉଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଲା; ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ସର୍ପମାନେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇଗଲେ।

1.25.7

तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ।
नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते बलसूदन ॥ १.२५.७ ॥

ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କଦ୍ରୁ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ: ହେ ସର୍ବଦେବେଶ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ବଳସୂଦନ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

1.25.8

नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ।
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव ॥ १.२५.८ ॥

ନମୁଚିଙ୍କ ସଂହାରକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ହେ ଶଚୀପତି। ସୂର୍ଯ୍ୟତପ୍ତ ସର୍ପମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣ ଜଳରେ ଭେଳା ହୁଅନ୍ତୁ।

1.25.9

त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ।
ईशो असि पवः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदर ॥ १.२५.९ ॥

ହେ ଅମରୋତ୍ତମ, ଆପଣ ହିଁ ଆମର ପରମ ରକ୍ଷକ। ହେ ପୁରନ୍ଦର, ପ୍ରଚୁର ବର୍ଷା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଆପଣ ହିଁ ପ୍ରଭୁ।

1.25.10

त्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्विद्युतोऽम्बरे ।
त्वमभ्रगणविक्षेप्ता त्वामेवाहुर्महाघनम् ॥ १.२५.१० ॥

ଆପଣ ହିଁ ମେଘ, ଆପଣ ହିଁ ବାୟୁ, ଆପଣ ହିଁ ଅଗ୍ନି, ଆକାଶର ବିଦ୍ୟୁତ୍ ମଧ୍ୟ ଆପଣ। ମେଘପୁଞ୍ଜ ଛିଞ୍ଚିଦେଉଥିବା ମଧ୍ୟ ଆପଣ; ଆପଣଙ୍କୁ ହିଁ ମହାମେଘ କୁହାଯାଏ।

1.25.11

त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः ।
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः ॥ १.२५.११ ॥

ଆପଣ ହିଁ ଅତୁଳ ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ର; ଗର୍ଜନକାରୀ ବଲାହକ ମଧ୍ୟ ଆପଣ। ଲୋକମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆପଣ, ସଂହାରକ ମଧ୍ୟ ଆପଣ; ଆପଣ ଅପରାଜିତ।

1.25.12

त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ।
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः ॥ १.२५.१२ ॥

ସର୍ବଭୂତଙ୍କର ଜ୍ୟୋତି ଆପଣ; ଆଦିତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଆପଣ, ବିଭାବସୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣ। ମହତ୍ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ସତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଆପଣ; ରାଜା ମଧ୍ୟ ଆପଣ, ସୁରୋତ୍ତମ ମଧ୍ୟ ଆପଣ।

1.25.13

त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम् ।
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः ॥ १.२५.१३ ॥

ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ତୁମେ ଦେବ, ତୁମେ ପରମ ଆଶ୍ରୟ। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସବୁ ଓ ଅମୃତ; ତୁମେ ସୋମ, ପରମ ପୂଜିତ।

1.25.14

त्वं मुहूर्तस्तिथिस्त्वं च त्वं लवस्त्वं पुनः क्षणः ।
शुक्लस्त्वं बहुलस्त्वं च कला काष्ठा त्रुटिस्तथा।
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च ॥ १.२५.१४ ॥

ତୁମେ ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ତିଥି; ତୁମେ ଲବ, ପୁଣି ତୁମେ କ୍ଷଣ। ତୁମେ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ, ତୁମେ ବହୁଳପକ୍ଷ; କଳା, କାଷ୍ଠା, ତ୍ରୁଟି ମଧ୍ୟ ତୁମେ। ସଂବତ୍ସର, ଋତୁ, ମାସ, ରାତ୍ରି ଓ ଦିନ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।

1.25.15

त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा ।
सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा।
मदोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा ।
महोर्मिमान्बहुमकरो झषाकुलः ॥ १.२५.१५ ॥

ତୁମେ ଉତ୍ତମ ପୃଥିବୀ, ପର୍ବତ ଓ ବନ ସହିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଅନ୍ଧକାରହୀନ ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ତୁମେ। ସେହିପରି ମଦସାଗର, ତିମି ଓ ତିମିଙ୍ଗିଳ ମାଛ ସହିତ; ବଡ଼ ଢେଉ, ଅନେକ ମକର, ମାଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

1.25.16

महायशास्त्वमिति सदाऽभिपूज्यसे ।
मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः।
अभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे ।
कषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये ॥ १.२५.१६ ॥

ହେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଏପରି ପୂଜିତ ହୁଅ; ପ୍ରସନ୍ନମନା ଜ୍ଞାନୀ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ ତୁମେ ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ପାନ କର, ଏବଂ ବଷଟ୍‌କାରରେ ଅର୍ପିତ ହବି ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର।

1.25.17

त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं ।
वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च।
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा ।
वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्वयत्नैः ॥ १.२५.१७ ॥

ତୁମେ ଏଠାରେ ସତତ ଫଳ ପାଇଁ ବିପ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅ; ହେ ଅତୁଳ ବଳର ରାଶି, ବେଦାଙ୍ଗମାନଙ୍କରେ ତୁମେ ଗୀତ ହୁଅ; ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞପରାୟଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସର୍ବ ଯତ୍ନରେ ବେଦାଙ୍ଗ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି।