Mahābhārata · Adhyāya 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः ।
मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः ॥ १.२५.१ ॥
Da kam der Vogel, der gehen konnte, wohin er wollte, von großer Tapferkeit und großer Kraft, zu seiner Mutter am fernen Ufer des großen Ozeans.
1.25.2
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता ॥ १.२५.२ ॥
Dort war Vinatā, im Wettstreit besiegt und von großem Leid gequält, in den Zustand einer Sklavin geraten.
1.25.3
ततः कदाचिद्विनतां प्रणतां पुत्रसन्निधौ ।
काले चाहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत ॥ १.२५.३ ॥
Dann rief Kadrū eines Tages zur rechten Zeit Vinatā, die sich in Anwesenheit ihres Sohnes verneigte, und sprach diese Worte.
1.25.4
नागानामालयं भद्रे सुरम्यं चारुदर्शनम् ।
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते नय ॥ १.२५.४ ॥
O gute Vinatā, die Wohnstatt der Nāgas ist sehr lieblich und schön anzusehen, an einem abgeschiedenen Ort im Schoß des Ozeans; bring mich dorthin.
1.25.5
ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् ।
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः ॥ १.२५.५ ॥
Da trug die Mutter des Suparṇa Kadrū, die Mutter der Schlangen, und auch Garuḍa trug, von den Worten seiner Mutter angetrieben, die Schlangen.
1.25.6
स सूर्यमभितो याति वैनतेयो विहंगमः ।
सूर्यरश्मिप्रतप्ताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाऽभवन् ॥ १.२५.६ ॥
Der Vogel Vainateya kreiste ständig um die Sonne, und die Schlangen, von den Strahlen der Sonne versengt, fielen in Ohnmacht.
1.25.7
तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ।
नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते बलसूदन ॥ १.२५.७ ॥
Als Kadrū ihre Söhne in diesem Zustand sah, pries sie Śakra: Verehrung dir, Herr aller Götter; Verehrung dir, Vernichter der Kraft.
1.25.8
नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ।
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव ॥ १.२५.८ ॥
Verehrung dir, Töter des Namuci, Tausendäugiger, Herr der Śacī. Für die von der Sonne versengten Schlangen werde ein Floß auf dem Wasser.
1.25.9
त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ।
ईशो असि पवः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदर ॥ १.२५.९ ॥
Du allein bist unsere höchste Zuflucht, Bester der Unsterblichen. Du bist der Herr, der reichlich Regen erschafft, o Purandara.
1.25.10
त्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्विद्युतोऽम्बरे ।
त्वमभ्रगणविक्षेप्ता त्वामेवाहुर्महाघनम् ॥ १.२५.१० ॥
Du bist die Wolke, du bist der Wind, du bist das Feuer, und am Himmel bist du der Blitz. Du bist der Zerstreuer der Wolkenmassen; dich nennt man die große Wolke.
1.25.11
त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः ।
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः ॥ १.२५.११ ॥
Du bist der unvergleichliche, schreckliche Donnerkeil; du bist die brüllende Gewitterwolke. Du allein bist der Schöpfer der Welten und ihr Zerstörer; du bist unbesiegt.
1.25.12
त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ।
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः ॥ १.२५.१२ ॥
Du bist das Licht aller Wesen; du bist die Sonne Āditya und Vibhāvasu. Du bist das große, wunderbare Wesen; du bist der König, du bist der Beste der Götter.
1.25.13
त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम् ।
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः ॥ १.२५.१३ ॥
Du bist Viṣṇu, du bist der Tausendäugige, du bist der Gott, du bist die höchste Zuflucht. O Gott, du bist alles und das Unsterbliche; du bist Soma, der höchst Verehrte.
1.25.14
त्वं मुहूर्तस्तिथिस्त्वं च त्वं लवस्त्वं पुनः क्षणः ।
शुक्लस्त्वं बहुलस्त्वं च कला काष्ठा त्रुटिस्तथा।
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च ॥ १.२५.१४ ॥
Du bist die Muhūrta und der Mondtag; du bist der Lava, und wiederum du bist der Kṣaṇa. Du bist die helle Monatshälfte und du bist die dunkle Monatshälfte; auch Kalā, Kāṣṭhā und Truṭi bist du. Die Jahre, die Jahreszeiten, die Monate, die Nächte und die Tage bist du.
1.25.15
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा ।
सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा।
मदोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा ।
महोर्मिमान्बहुमकरो झषाकुलः ॥ १.२५.१५ ॥
Du bist die herrliche Erde mit ihren Bergen und Wäldern; und der Himmel, frei von Finsternis, mit der Sonne. Ebenso bist du der Ozean des Rausches, mit seinen Timi- und Timiṅgila-Fischen, mit großen Wellen, vielen Makara, voller Fische.
1.25.16
महायशास्त्वमिति सदाऽभिपूज्यसे ।
मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः।
अभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे ।
कषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये ॥ १.२५.१६ ॥
O du von großem Ruhm, so wirst du stets verehrt. Von den weisen, großen Sehern mit frohem Herzen gepriesen, trinkst du den Soma beim Opfer, und du nimmst auch die mit dem Ruf vaṣaṭ dargebrachten Opfergaben an, zum Wohl der Wesen.
1.25.17
त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं ।
वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च।
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा ।
वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्वयत्नैः ॥ १.२५.१७ ॥
Hier wirst du beständig von den Brahmanen um der Früchte willen verehrt; o Masse unvergleichlicher Kraft, du wirst in den Gliedern des Veda besungen; und deinetwegen studieren die besten der Zweimalgeborenen, dem Opfer ergeben, mit aller Mühe die Vedāṅgas.