مهابهاراتا · أدهيايا 1.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.251.1
एवमुक्तः स भगवान्धूमकेतुर्हुताशनः ।
चिन्तयामास वरुणं लोकपालं दिदृक्षया ॥ १.२५१.१ ॥
فلما خوطب بذلك، فكّر البهاغفان دهومكيتو، أي النار، في فارونا حارس العوالم، راغبًا في رؤيته.
1.251.2
आदित्यमुदके देवं निवसन्तं जलेश्वरम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास पावकम् ॥ १.२५१.२ ॥
فعلم الإله جالِشفارا، المقيم في الماء في هيئة الشمس، ما في نفسه، فتراءى للنار.
1.251.3
तमब्रवीद्भमकेतुः प्रतिगृह्य जलेश्वरम् ।
चतुर्थं लोकपालानां देवदेवं सनातनम् ॥ १.२५१.३ ॥
فاستقبل دهومكيتو، أي النار، إله المياه، وخاطبه، وهو الرابع بين حراس العوالم، إله الآلهة الأزلي.
1.251.4
सोमेन राज्ञा यद्दत्तं धनुश्चैवेषुधी च ते ।
तत्प्रयच्छोभयं शीघ्रं रथं च कपिलक्षणम् ॥ १.२५१.४ ॥
أعطِني سريعًا القوس والجعبتين اللتين أعطاك إياهما الملك سوما، والعربة ذات اللون البني المحمر.
1.251.5
कार्यं च सुमहत्पार्थो गाण्डीवेन करिष्यति ।
चक्रेण वासुदेवश्च तन्ममाद्य प्रदीयताम् ॥ १.२५१.५ ॥
سيُنجز بارثا مهمةً عظيمةً بالغاندِيفا، وفاسوديفا بالقرص؛ فليُعطَيا لي اليوم.
1.251.6
ददानीत्येव वरुणः पावकं प्रत्यभाषत ।
तदद्भुतं महावीर्यं यशःकीर्तिविवर्धनम् ॥ १.२५१.६ ॥
"سأعطيكها"، أجاب فارونا النار. كان ذلك عجيبًا، عظيم القوة، يزيد الشهرة والمجد.
1.251.7
सर्वशस्त्रैरनाधृष्यं सर्वशस्त्रप्रमाथि च ।
सर्वायुधमहामात्रं परसैन्यप्रधर्षणम् ॥ १.२५१.७ ॥
كان لا يُقهر بأي سلاح، ويُبيد كل سلاح، وهو السيد الأعظم لجميع الأسلحة، ويسحق جيش العدو.
1.251.8
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् ।
चित्रमुच्चावचैर्वर्णैः शोभितं श्लक्ष्णमव्रणम् ॥ १.२५१.८ ॥
كان واحداً لكنه يعادل مئة ألف، يزيد الملك، عجيب، مزين بألوان عالية ومنخفضة، أملس ولا عيب فيه.
1.251.9
देवदानवगन्धर्वैः पूजितं शाश्वतीः समाः ।
प्रादाच्चैव धनूरत्नमक्षय्यौ च महेषुधी ॥ १.२५१.९ ॥
وأعطى ذلك الجوهر من القسي، الذي عبده الآلهة والدانافا والغاندهارفا سنين أبدية، وكذلك جعبتين عظيمتين لا تنفدان.
1.251.10
रथं च दिव्याश्वयुजं कपिप्रवरकेतनम् ।
उपेतं राजतैरश्वैर्गान्धर्वैर्हेममालिभिः ॥ १.२५१.१० ॥
وأعطى أيضاً عربة تجرها خيول إلهية، وعلى رايتها أفضل القرود؛ وكانت مجهزة بخيول فضية وخيول غاندهارفا ذات أكاليل ذهبية.
1.251.11
पाण्डुराभ्रप्रतीकाशैर्मनोवायुसमैर्जवे ।
सर्वोपकरणैर्युक्तमजय्यं देवदानवैः ॥ १.२५१.११ ॥
يشبه الغيوم البيضاء، مساوٍ للعقل والريح في السرعة، مزود بجميع معداته، وهو غير قابل للقهر حتى من الآلهة والدانافا.
1.251.12
भावुमन्तं महाघोषं सर्वरत्नमनोरमम् ।
ससर्ज यं सुतपसा भौमनो भुवनप्रभुः ॥ १.२५१.१२ ॥
متألق، ذو صوت عظيم، ممتع بكل الجواهر، خلقه سيد العوالم بتقشف شديد.
1.251.13
प्रजापतिरनिर्देश्यं यस्य रूपं रवेरिव ।
यं स्म सोमः समारुह्य दानवानजयत्प्रभुः ॥ १.२५१.१३ ॥
صورته لا توصف، كالشمس، الذي اعتلاه الرب سوما فغلب الدانافا.
1.251.14
नवमेघप्रतीकाशं ज्ललन्तमिव च श्रिया ।
आश्रितौ तं रथश्रेष्ठं शक्रायुधसमावुभौ ॥ १.२५१.१४ ॥
شبيهان بالغيمة الجديدة، متوهجان كأنهما بالبهاء، على ذلك الرتل الأفضل ارتكز الاثنان كأسلحة إندرا.
1.251.15
तापनीया सुरुचिरा ध्वजयष्टिरनुत्तमा ।
तस्यां तु वानरो दिव्यः सिंहशार्दूलकेतनः ॥ १.२५१.१५ ॥
عمود راية ذهبي، بالغ الجمال، لا مثيل له؛ وعليه قرد إلهي شعاره أسد ونمر.
1.251.16
हनूमान्नाम तेजस्वी कामरूपी महाबलः ।
दिधक्षन्निव तत्र स्म संस्थितो मूर्ध्न्यशोभत।
ध्वजे भूतानि तत्रासन्विविधानि महान्ति च ॥ १.२५१.१६ ॥
هانومان الساطع الاسم، القادر على التشكل كيف شاء، عظيم القوة، جالسًا هناك على القمة كأنه يريد أن يحرق، أشرق؛ وعلى تلك الراية كانت كائنات عظيمة متنوعة أيضًا.
1.251.17
नादेन रिपुसैन्यानां येषां संज्ञा प्रणश्यति ।
स तं नानापताकाभिः शोभितं रथसत्तमम् ॥ १.२५१.१७ ॥
الذي يذهب وعيُ الجيوش المعادية بصوته، ذلك الرتل الأفضل المزين بالرايات الكثيرة…
1.251.18
प्रदक्षिणमुपावृत्य दैवतेभ्यः प्रणम्य च ।
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रकः ॥ १.२५१.१८ ॥
بعد أن طاف بالآلهة يمينًا وسجد لها، تسلح بالدرع، لابسًا الزرد، حاملًا السيف، مشدودًا عليه واقي الساعد الجلدي وواقيات الأصابع، فاستعد.
1.251.19
आरुरोह तदा पार्थो विमानं सुकृती यथा ।
तच्च दिव्यं धनुः श्रेष्ठं ब्रह्मणा निर्मितं पुरा ॥ १.२५१.१९ ॥
فصعد برتا حينئذ المركبة السماوية كما يصعد صاحب الأعمال الصالحة، وذلك القوس الإلهي الفائق الذي صنعه براهما في قديم الزمان،
1.251.20
गाण्डीवमुपसंगृह्य बभूव मुदितोऽर्जुनः ।
हुताशनं पुरस्कृत्य ततस्तदपि वीर्यवान् ॥ १.२५१.२० ॥
فلما أمسك أرجونا قوس غانديفا فرح، ثم وضع أغني أمامه، ففرح ذلك البطل كذلك.
1.251.21
जग्राह बलमास्थाय ज्यया च युयुजे धनुः ।
मौर्व्यां तु योज्यमानायां बलिना पाण्डवेन ह ॥ १.२५१.२१ ॥
فاعتمد على قوته، وأمسك القوس وشدّ عليه الوتر؛ وبينما كان البطل الباندافي يربط الوتر،
1.251.22
येऽशृष्वन्कूजितं यत्र तेषां वै व्यथितं मनः ।
लब्ध्वा रथं धनुश्चैव तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ १.२५१.२२ ॥
والذين سمعوا هناك رنين الوتر اضطرب قلوبهم حقًا. وبعد أن نال العربة والقوس، وكذلك جعبتين عظيمتين لا تنفدان،
1.251.23
बभूव कल्यः कौन्तेयः प्रहृष्टः साह्यकर्मणि ।
वज्रनाभं ततश्चक्रं ददौ कृष्णाय पावकः ॥ १.२५१.२३ ॥
وأصبح ابن كونتي مستعدًا ومسرورًا بمهمة العون. ثم أعطى إله النار كريشنا القرص المسمى فاجرانابها.
1.251.24
आग्नेयमस्त्रं दयितं स च कल्योऽभवत्तदा ।
अब्रवीत्पावकश्चैवमेतेन मधुसूदन ॥ १.२५१.२४ ॥
فلما نال السلاح النارّي المحبوب صار مستعدًا حينئذ. فقال أغني هكذا: «يا مادهوسودانا، بهذا،
1.251.25
अमानुषानपि रणे जेष्यसि त्वमसंशयम् ।
अनेन तु मनुष्याणां देवानामपि चाहवे ॥ १.२५१.२५ ॥
ستغلب في المعركة بهذا، بلا ريب، حتى غير البشر، وبه البشر والآلهة أيضًا.
1.251.26
रक्षःपिशाचदैत्यानां नागानां चाधिकस्तथा ।
भविष्यसि न सन्देहः प्रवरोऽपि निबर्हणे ॥ १.२५१.२६ ॥
وستفوق الرّاكشاسا والبيشاتشا والدايتيا والناغا أيضًا؛ بلا ريب ستكون الأفضل في الإهلاك.
1.251.27
क्षिप्तं क्षिप्तं रणे चैतत्त्वया माधव शत्रुषु ।
हत्वाऽप्रतिहतं सङ्ख्ये पाणिमेष्यति ते पुनः ॥ १.२५१.२७ ॥
يا مادهافا، ما ترميه مرارًا على الأعداء في المعركة سيعود إلى يدك ثانيةً بعد أن يقتلهم دون مقاومة في القتال.
1.251.28
वरुणश्च ददौ तस्मै गदामशनिनिःस्वनाम् ।
दैत्यान्तकरणीं घोरां नाम्ना कौमोदकीं प्रभुः ॥ १.२५१.२८ ॥
وأعطاه فارونا أيضًا عصًا تدوي كالصاعقة، رهيبة مهلكة للدايتيا، واسمها كاوموداكي — فعل ذلك الرب.
1.251.29
ततः पावकमब्रूतां प्रहृष्टावर्जुनाच्युतौ ।
कृतास्त्रौ शस्त्रसंपन्नौ रथिनौ ध्वजिनावपि ॥ १.२५१.२९ ॥
فقال أرجونا وأتشوتا، مسرورين، لأغني — كلاهما ماهر في فنون السلاح، مزود بالأسلحة، وكلاهما راكب عربة وحامل راية.
1.251.30
कल्यौ स्वो भगवन्योद्धुमपि सर्वैः सुरासुरैः ।
किं पुनर्वज्रिणैकेन पन्नगार्थे युयुत्सता ॥ १.२५१.३० ॥
أيها الجليل، نحن الاثنان مستعدان لمحاربة جميع الآلهة والأسورا؛ فكيف بحامل الصاعقة وحده، الراغب في القتال من أجل النّاغا؟
1.251.31
चक्रपाणिर्हृषीकेशो विचरन्युधि वीर्यवान् ।
चक्रेण भस्मसात्सर्वं विसृष्टेन तु वीर्यवान्।
त्रिषु लोकेषु तन्नास्ति यन्न कुर्याज्जनार्दनः ॥ १.२५१.३१ ॥
چاكرابانى هريشيكيشا، القدير الذي يتحرك في المعركة؛ إذا أُطلق القرص أحال كل شيء رمادًا. في العوالم الثلاثة لا شيء لا يستطيع جاناردانا أن يفعله.
1.251.32
गाण्डीवं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अहमप्युत्सहे लोकान्विजेतुं युधि पावक ॥ १.२५१.३२ ॥
آخذًا قوس غاندييفا وجعبتين عظيمتين لا تنفدان، أنا أيضًا قادر على إخضاع العوالم في المعركة، يا باباكا.
1.251.33
सर्वतः परिवार्यैवं दावमेतं महाप्रभो ।
कामं संप्रज्वलाद्यैव कल्यौ स्वः साह्यकर्मणि ॥ १.२५१.३३ ॥
يا سيدي العظيم، طوّق هذه النار الغابية من كل جانب، واشتعل الآن تمامًا كما تشاء؛ فأنت قادر على عون السماء.
1.251.34
यदि खाण्डवमेष्यति प्रमादा-
त्सगणो वा परिरक्षितुं महेन्द्रः।
शरताडितगात्रकुण्डलानां ।
कदनं द्रक्ष्यति देववाहिनीनाम् ॥ १.२५१.३४ ॥
إن جاء مهيندرا بجنوده بغفلة ليحمي خاندافا، فسيرى مذبحة الجيوش الإلهية، أطرافها وأقراطها مضروبة بالسهام.
1.251.35
एवमुक्तः स भगवान्दाशार्हेणार्जुनेन च ।
तैजसं रपमास्थाय दावं दग्धुं प्रचक्रमे ॥ १.२५१.३५ ॥
وحين خاطبه الداشارها وأرجونا بذلك، اتخذ ذلك المبارك هيئة متوهجة وبدأ يحرق الغابة.
1.251.36
सर्वतः परिवार्याथ सप्तार्चिर्ज्वलनस्तथा ।
ददाह खाण्डवं दावं युगान्तमिव दर्शयन् ॥ १.२५१.३६ ॥
ثم أحاط نار السبع ألسنة بها من كل جانب، فأحرق خاندافا كأنه يُظهر نهاية الزمن.
1.251.37
प्रतिगृह्य समाविश्य तद्वनं भरतर्षभ ।
मेघस्तनितनिर्घोषः सर्वभूतान्यकम्पयत् ॥ १.२५१.३७ ॥
وبعد أن أحاط بتلك الغابة ودخلها، يا ثور البهاراتا، أرعد بصوت كدوي الغيوم، فارتجفت له جميع الكائنات.
1.251.38
दह्यतस्तस्य च बभौ रूपं दावस्य भारत ।
मेरोरिव नगेन्द्रस्य कीर्णस्यांशुमतोंशुभिः ॥ १.२५१.३८ ॥
وتألق شكل ذلك الحريق المشتعل في الغابة، يا بهارata، كجبل ميرو ملك الجبال وقد تناثرت عليه أشعة الشمس.