ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.251.1
एवमुक्तः स भगवान्धूमकेतुर्हुताशनः ।
चिन्तयामास वरुणं लोकपालं दिदृक्षया ॥ १.२५१.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಭಗವಾನ್ ಧೂಮಕೇತು ಅಗ್ನಿ, ಲೋಕಪಾಲಕ ವರುಣನನ್ನು ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.251.2
आदित्यमुदके देवं निवसन्तं जलेश्वरम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास पावकम् ॥ १.२५१.२ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆದಿತ್ಯ ರೂಪದ ಜಲೇಶ್ವರ ದೇವನು ಆ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಅಗ್ನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು.
1.251.3
तमब्रवीद्भमकेतुः प्रतिगृह्य जलेश्वरम् ।
चतुर्थं लोकपालानां देवदेवं सनातनम् ॥ १.२५१.३ ॥
ಧೂಮಕೇತು ಅಗ್ನಿ ಜಲೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಲೋಕಪಾಲಕರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯವನೂ ದೇವದೇವನೂ ಸನಾತನನೂ ಆದವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.251.4
सोमेन राज्ञा यद्दत्तं धनुश्चैवेषुधी च ते ।
तत्प्रयच्छोभयं शीघ्रं रथं च कपिलक्षणम् ॥ १.२५१.४ ॥
ಸೋಮ ರಾಜನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಧನುಸ್ಸು, ಎರಡು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಪಿಲ ಬಣ್ಣದ ರಥ — ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೊಡು.
1.251.5
कार्यं च सुमहत्पार्थो गाण्डीवेन करिष्यति ।
चक्रेण वासुदेवश्च तन्ममाद्य प्रदीयताम् ॥ १.२५१.५ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಗಾಂಡೀವದಿಂದ, ವಾಸುದೇವನು ಚಕ್ರದಿಂದ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವರು; ಅದನ್ನು ಇಂದು ನನಗೆ ಕೊಡಲಿ.
1.251.6
ददानीत्येव वरुणः पावकं प्रत्यभाषत ।
तदद्भुतं महावीर्यं यशःकीर्तिविवर्धनम् ॥ १.२५१.६ ॥
"ಕೊಡುವೆನು" ಎಂದು ವರುಣನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಅದು ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದು, ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮದ್ದು, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವಂಥದ್ದು.
1.251.7
सर्वशस्त्रैरनाधृष्यं सर्वशस्त्रप्रमाथि च ।
सर्वायुधमहामात्रं परसैन्यप्रधर्षणम् ॥ १.२५१.७ ॥
ಅದು ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದುದು; ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವುದು; ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳ ಮಹಾ ಅಧಿಪತಿ; ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವುದು.
1.251.8
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् ।
चित्रमुच्चावचैर्वर्णैः शोभितं श्लक्ष्णमव्रणम् ॥ १.२५१.८ ॥
ಅದು ಒಂದಾದರೂ ಲಕ್ಷ (ವಸ್ತು)ಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದುದು; ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು; ವಿಚಿತ್ರವಾದುದು; ಏರಿಳಿತದ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದುದು; ನುಣುಪಾದ, ದೋಷರಹಿತವಾದುದು.
1.251.9
देवदानवगन्धर्वैः पूजितं शाश्वतीः समाः ।
प्रादाच्चैव धनूरत्नमक्षय्यौ च महेषुधी ॥ १.२५१.९ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ಆ ಧನುರ್ರತ್ನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅಕ್ಷಯವಾದ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.
1.251.10
रथं च दिव्याश्वयुजं कपिप्रवरकेतनम् ।
उपेतं राजतैरश्वैर्गान्धर्वैर्हेममालिभिः ॥ १.२५१.१० ॥
ದಿವ್ಯ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ರಥವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು; ಅದರ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಕಪಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿದ್ದನು; ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಗಂಧರ್ವ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದುದು.
1.251.11
पाण्डुराभ्रप्रतीकाशैर्मनोवायुसमैर्जवे ।
सर्वोपकरणैर्युक्तमजय्यं देवदानवैः ॥ १.२५१.११ ॥
ಬಿಳಿ ಮೋಡಗಳಂತಿರುವ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಸಜ್ಜಿತ; ದೇವ-ದಾನವರಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದುದು.
1.251.12
भावुमन्तं महाघोषं सर्वरत्नमनोरमम् ।
ससर्ज यं सुतपसा भौमनो भुवनप्रभुः ॥ १.२५१.१२ ॥
ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳದ್ದು, ಮಹಾಧ್ವನಿಯುಳ್ಳದ್ದು, ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮನೋಹರವಾದದ್ದು — ಲೋಕಪ್ರಭುವು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದುದು.
1.251.13
प्रजापतिरनिर्देश्यं यस्य रूपं रवेरिव ।
यं स्म सोमः समारुह्य दानवानजयत्प्रभुः ॥ १.२५१.१३ ॥
ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ರೂಪವುಳ್ಳ, ಸೂರ್ಯನಂತಿರುವ, ಅದನ್ನೇರಿ ಪ್ರಭು ಸೋಮನು ದಾನವರನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.
1.251.14
नवमेघप्रतीकाशं ज्ललन्तमिव च श्रिया ।
आश्रितौ तं रथश्रेष्ठं शक्रायुधसमावुभौ ॥ १.२५१.१४ ॥
ಹೊಸ ಮೋಡದಂತೆ, ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾಯುಧಗಳಂತಹ ಇಬ್ಬರು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು.
1.251.15
तापनीया सुरुचिरा ध्वजयष्टिरनुत्तमा ।
तस्यां तु वानरो दिव्यः सिंहशार्दूलकेतनः ॥ १.२५१.१५ ॥
ಬಂಗಾರದ, ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ, ಅನುಪಮವಾದ ಧ್ವಜದಂಡ; ಅದರ ಮೇಲೆ ಸಿಂಹ-ವ್ಯಾಘ್ರ ಲಾಂಛನದ ದಿವ್ಯ ವಾನರನಿದ್ದನು.
1.251.16
हनूमान्नाम तेजस्वी कामरूपी महाबलः ।
दिधक्षन्निव तत्र स्म संस्थितो मूर्ध्न्यशोभत।
ध्वजे भूतानि तत्रासन्विविधानि महान्ति च ॥ १.२५१.१६ ॥
ತೇಜಸ್ವಿ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವ, ಮಹಾಬಲ ಹನೂಮಾನ್ ಎಂಬವನು ಸುಡಬಯಸುವವನಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಶೋಭಿಸಿದನು. ಆ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಮಹಾ ಜೀವಿಗಳೂ ಇದ್ದವು.
1.251.17
नादेन रिपुसैन्यानां येषां संज्ञा प्रणश्यति ।
स तं नानापताकाभिः शोभितं रथसत्तमम् ॥ १.२५१.१७ ॥
ಶತ್ರುಸೇನೆಗಳ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಯಾರ ನಾದದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೋ, ಹಲವು ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ಅವನು…
1.251.18
प्रदक्षिणमुपावृत्य दैवतेभ्यः प्रणम्य च ।
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रकः ॥ १.२५१.१८ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಗೋಧಾ ಚರ್ಮದ ತೋಳುಪಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಬೆರಳುಗವಚವನ್ನು ಬಿಗಿದು ಸನ್ನದ್ಧನಾದನು.
1.251.19
आरुरोह तदा पार्थो विमानं सुकृती यथा ।
तच्च दिव्यं धनुः श्रेष्ठं ब्रह्मणा निर्मितं पुरा ॥ १.२५१.१९ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಪುಣ್ಯವಂತನಂತೆ ಆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನೇರಿದನು. ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸು ಕೂಡ ಇತ್ತು.
1.251.20
गाण्डीवमुपसंगृह्य बभूव मुदितोऽर्जुनः ।
हुताशनं पुरस्कृत्य ततस्तदपि वीर्यवान् ॥ १.२५१.२० ॥
ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅರ್ಜುನನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
1.251.21
जग्राह बलमास्थाय ज्यया च युयुजे धनुः ।
मौर्व्यां तु योज्यमानायां बलिना पाण्डवेन ह ॥ १.२५१.२१ ॥
ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಹೆದೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು. ಬಲಿಷ್ಠ ಪಾಂಡವನು ಹೆದೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ.
1.251.22
येऽशृष्वन्कूजितं यत्र तेषां वै व्यथितं मनः ।
लब्ध्वा रथं धनुश्चैव तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ १.२५१.२२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಟಂಕಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದವರ ಮನಸ್ಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಿತು. ರಥ, ಧನುಸ್ಸು, ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡು ಅಕ್ಷಯ ದೊಡ್ಡ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು.
1.251.23
बभूव कल्यः कौन्तेयः प्रहृष्टः साह्यकर्मणि ।
वज्रनाभं ततश्चक्रं ददौ कृष्णाय पावकः ॥ १.२५१.२३ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಸಹಾಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಜ್ರನಾಭವೆಂಬ ಚಕ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.251.24
आग्नेयमस्त्रं दयितं स च कल्योऽभवत्तदा ।
अब्रवीत्पावकश्चैवमेतेन मधुसूदन ॥ १.२५१.२४ ॥
ಅವನು ಪ್ರಿಯವಾದ ಆಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದು ಆಗ ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ ಅಗ್ನಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು: ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಇದರಿಂದ.
1.251.25
अमानुषानपि रणे जेष्यसि त्वमसंशयम् ।
अनेन तु मनुष्याणां देवानामपि चाहवे ॥ १.२५१.२५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ನೀನು ಅಮಾನುಷರನ್ನೂ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವೆ; ಇದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವೆ.
1.251.26
रक्षःपिशाचदैत्यानां नागानां चाधिकस्तथा ।
भविष्यसि न सन्देहः प्रवरोऽपि निबर्हणे ॥ १.२५१.२६ ॥
ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಿಶಾಚರು, ದೈತ್ಯರು, ನಾಗರ ಮೇಲೂ ನೀನು ಅಧಿಕನಾಗುವೆ; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ, ಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುವೆ.
1.251.27
क्षिप्तं क्षिप्तं रणे चैतत्त्वया माधव शत्रुषु ।
हत्वाऽप्रतिहतं सङ्ख्ये पाणिमेष्यति ते पुनः ॥ १.२५१.२७ ॥
ಓ ಮಾಧವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ನೀನು ಪದೇ ಪದೇ ಎಸೆಯುವ ಇದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ಬರುವುದು.
1.251.28
वरुणश्च ददौ तस्मै गदामशनिनिःस्वनाम् ।
दैत्यान्तकरणीं घोरां नाम्ना कौमोदकीं प्रभुः ॥ १.२५१.२८ ॥
ವರುಣನೂ ಅವನಿಗೆ ಸಿಡಿಲಿನ ಘೋಷದ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಘೋರ ಕೌಮೋದಕೀ ಎಂಬ ಗದೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಆ ಪ್ರಭು.
1.251.29
ततः पावकमब्रूतां प्रहृष्टावर्जुनाच्युतौ ।
कृतास्त्रौ शस्त्रसंपन्नौ रथिनौ ध्वजिनावपि ॥ १.२५१.२९ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು — ಇಬ್ಬರೂ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಶಸ್ತ್ರಸಂಪನ್ನರು, ರಥಿಕರು, ಧ್ವಜಧಾರಿಗಳು.
1.251.30
कल्यौ स्वो भगवन्योद्धुमपि सर्वैः सुरासुरैः ।
किं पुनर्वज्रिणैकेन पन्नगार्थे युयुत्सता ॥ १.२५१.३० ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲಾ ಸುರಾಸುರರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ; ನಾಗರ ಕಾರಣದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬಯಸುವ ವಜ್ರಧಾರಿಯೊಡನೆ ಒಬ್ಬನೇ ಹೋರಾಡುವುದು ಏನು ಕಷ್ಟ?
1.251.31
चक्रपाणिर्हृषीकेशो विचरन्युधि वीर्यवान् ।
चक्रेण भस्मसात्सर्वं विसृष्टेन तु वीर्यवान्।
त्रिषु लोकेषु तन्नास्ति यन्न कुर्याज्जनार्दनः ॥ १.२५१.३१ ॥
ಚಕ್ರಪಾಣಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ವೀರ್ಯವಂತನು. ಚಕ್ರದಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಸ್ಮ ಮಾಡುವನು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಮಾಡದಿರುವಂಥದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
1.251.32
गाण्डीवं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अहमप्युत्सहे लोकान्विजेतुं युधि पावक ॥ १.२५१.३२ ॥
ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಯವಾದ ಎರಡು ಮಹಾ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಓ ಪಾವಕ, ನಾನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಮರ್ಥನು.
1.251.33
सर्वतः परिवार्यैवं दावमेतं महाप्रभो ।
कामं संप्रज्वलाद्यैव कल्यौ स्वः साह्यकर्मणि ॥ १.२५१.३३ ॥
ಓ ಮಹಾಪ್ರಭು, ಈ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಈಗಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉರಿಯಿರಿ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನೀವು ಸಮರ್ಥರು.
1.251.34
यदि खाण्डवमेष्यति प्रमादा-
त्सगणो वा परिरक्षितुं महेन्द्रः।
शरताडितगात्रकुण्डलानां ।
कदनं द्रक्ष्यति देववाहिनीनाम् ॥ १.२५१.३४ ॥
ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಡನೆ ಖಾಂಡವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದರೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳುಳ್ಳ ದೇವಸೇನೆಯ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಅವನು ಕಾಣುವನು.
1.251.35
एवमुक्तः स भगवान्दाशार्हेणार्जुनेन च ।
तैजसं रपमास्थाय दावं दग्धुं प्रचक्रमे ॥ १.२५१.३५ ॥
ದಾಶಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ಭಗವಂತನು ತೇಜೋಮಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕಾಡನ್ನು ಸುಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
1.251.36
सर्वतः परिवार्याथ सप्तार्चिर्ज्वलनस्तथा ।
ददाह खाण्डवं दावं युगान्तमिव दर्शयन् ॥ १.२५१.३६ ॥
ಆಗ ಸಪ್ತಾರ್ಚಿ ಅಗ್ನಿಯು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಖಾಂಡವವನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಯುಗಾಂತವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ.
1.251.37
प्रतिगृह्य समाविश्य तद्वनं भरतर्षभ ।
मेघस्तनितनिर्घोषः सर्वभूतान्यकम्पयत् ॥ १.२५१.३७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಕಾಡನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದು ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಘೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದನು.
1.251.38
दह्यतस्तस्य च बभौ रूपं दावस्य भारत ।
मेरोरिव नगेन्द्रस्य कीर्णस्यांशुमतोंशुभिः ॥ १.२५१.३८ ॥
ಭಾರತನೇ, ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನ ರೂಪವು ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಪರ್ವತರಾಜ ಮೇರುವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.