Mahābhārata · Adhyāya 1.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.251.1
एवमुक्तः स भगवान्धूमकेतुर्हुताशनः ।
चिन्तयामास वरुणं लोकपालं दिदृक्षया ॥ १.२५१.१ ॥
Assim interpelado, o bem-aventurado Dhūmaketu, o fogo, pensou em Varuṇa, guardião dos mundos, desejando vê-lo.
1.251.2
आदित्यमुदके देवं निवसन्तं जलेश्वरम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास पावकम् ॥ १.२५१.२ ॥
O deus Jaleśvara, que habita na água como o sol, conheceu seu pensamento e se mostrou ao fogo.
1.251.3
तमब्रवीद्भमकेतुः प्रतिगृह्य जलेश्वरम् ।
चतुर्थं लोकपालानां देवदेवं सनातनम् ॥ १.२५१.३ ॥
Dhūmaketu, tendo acolhido o senhor das águas, falou a ele, o quarto dos guardiões do mundo, deus dos deuses, o eterno.
1.251.4
सोमेन राज्ञा यद्दत्तं धनुश्चैवेषुधी च ते ।
तत्प्रयच्छोभयं शीघ्रं रथं च कपिलक्षणम् ॥ १.२५१.४ ॥
Dá logo o arco e as duas aljavas que o rei Soma te deu, e o carro de cor fulva.
1.251.5
कार्यं च सुमहत्पार्थो गाण्डीवेन करिष्यति ।
चक्रेण वासुदेवश्च तन्ममाद्य प्रदीयताम् ॥ १.२५१.५ ॥
Pārtha realizará uma tarefa muito grande com o Gāṇḍīva, e Vāsudeva com o disco; que me sejam dados hoje.
1.251.6
ददानीत्येव वरुणः पावकं प्रत्यभाषत ।
तदद्भुतं महावीर्यं यशःकीर्तिविवर्धनम् ॥ १.२५१.६ ॥
"Eu os darei", respondeu Varuṇa ao fogo. Aquilo era maravilhoso, de grande poder, aumentando a fama e a glória.
1.251.7
सर्वशस्त्रैरनाधृष्यं सर्वशस्त्रप्रमाथि च ।
सर्वायुधमहामात्रं परसैन्यप्रधर्षणम् ॥ १.२५१.७ ॥
Era invencível a todas as armas, destruía todas as armas, era o grande senhor de todos os armamentos e esmagava o exército inimigo.
1.251.8
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् ।
चित्रमुच्चावचैर्वर्णैः शोभितं श्लक्ष्णमव्रणम् ॥ १.२५१.८ ॥
Embora fosse um só, equivalia a cem mil; aumentava o reino; era maravilhoso, adornado com cores altas e baixas, liso e sem defeito.
1.251.9
देवदानवगन्धर्वैः पूजितं शाश्वतीः समाः ।
प्रादाच्चैव धनूरत्नमक्षय्यौ च महेषुधी ॥ १.२५१.९ ॥
Deu aquela joia dos arcos, venerada por anos eternos por deuses, danavas e gandharvas, e também duas grandes aljavas inesgotáveis.
1.251.10
रथं च दिव्याश्वयुजं कपिप्रवरकेतनम् ।
उपेतं राजतैरश्वैर्गान्धर्वैर्हेममालिभिः ॥ १.२५१.१० ॥
Deu também um carro atrelado a cavalos divinos, com o melhor dos macacos em seu estandarte; era equipado com cavalos de prata e corcéis gandharvas com guirlandas de ouro.
1.251.11
पाण्डुराभ्रप्रतीकाशैर्मनोवायुसमैर्जवे ।
सर्वोपकरणैर्युक्तमजय्यं देवदानवैः ॥ १.२५१.११ ॥
Semelhante a nuvens brancas, igual à mente e ao vento em velocidade, provido de todo o seu equipamento, era invencível mesmo para deuses e danavas.
1.251.12
भावुमन्तं महाघोषं सर्वरत्नमनोरमम् ।
ससर्ज यं सुतपसा भौमनो भुवनप्रभुः ॥ १.२५१.१२ ॥
Radiante, de grande som, deleitoso com todas as gemas, foi criado pelo senhor dos mundos por meio de severa austeridade.
1.251.13
प्रजापतिरनिर्देश्यं यस्य रूपं रवेरिव ।
यं स्म सोमः समारुह्य दानवानजयत्प्रभुः ॥ १.२५१.१३ ॥
Cuja forma é indescritível, como a do sol, sobre a qual o senhor Soma montou e venceu os Dānavas.
1.251.14
नवमेघप्रतीकाशं ज्ललन्तमिव च श्रिया ।
आश्रितौ तं रथश्रेष्ठं शक्रायुधसमावुभौ ॥ १.२५१.१४ ॥
Semelhante a uma nuvem nova, ardendo como que de esplendor, naquele melhor dos carros repousavam ambos, como as armas de Indra.
1.251.15
तापनीया सुरुचिरा ध्वजयष्टिरनुत्तमा ।
तस्यां तु वानरो दिव्यः सिंहशार्दूलकेतनः ॥ १.२५१.१५ ॥
Um mastro de bandeira dourado, muito belo, insuperável; nele estava um macaco divino, com emblema de leão e tigre.
1.251.16
हनूमान्नाम तेजस्वी कामरूपी महाबलः ।
दिधक्षन्निव तत्र स्म संस्थितो मूर्ध्न्यशोभत।
ध्वजे भूतानि तत्रासन्विविधानि महान्ति च ॥ १.२५१.१६ ॥
Hanumān pelo nome, radiante, capaz de assumir qualquer forma à vontade, de grande força, sentado lá no topo como se quisesse queimar, resplandecia. Naquela bandeira havia também diversos seres grandes.
1.251.17
नादेन रिपुसैन्यानां येषां संज्ञा प्रणश्यति ।
स तं नानापताकाभिः शोभितं रथसत्तमम् ॥ १.२५१.१७ ॥
Cujo estrondo destrói a consciência dos exércitos inimigos — ele, aquele melhor dos carros adornado com muitas bandeiras…
1.251.18
प्रदक्षिणमुपावृत्य दैवतेभ्यः प्रणम्य च ।
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रकः ॥ १.२५१.१८ ॥
Tendo dado a volta aos deuses no sentido sagrado e se inclinado diante deles, armado, vestindo a cota de malha, com espada, braçadeira de couro de gō e protetores de dedos atados, preparou-se.
1.251.19
आरुरोह तदा पार्थो विमानं सुकृती यथा ।
तच्च दिव्यं धनुः श्रेष्ठं ब्रह्मणा निर्मितं पुरा ॥ १.२५१.१९ ॥
Então Pārtha subiu ao carro celeste, como faz quem pratica boas ações. E aquele arco divino e excelente, feito outrora por Brahmā,
1.251.20
गाण्डीवमुपसंगृह्य बभूव मुदितोऽर्जुनः ।
हुताशनं पुरस्कृत्य ततस्तदपि वीर्यवान् ॥ १.२५१.२० ॥
Tomando o arco Gāṇḍīva, Arjuna ficou alegre. Depois, colocando Agni à frente, aquele poderoso também se alegrou.
1.251.21
जग्राह बलमास्थाय ज्यया च युयुजे धनुः ।
मौर्व्यां तु योज्यमानायां बलिना पाण्डवेन ह ॥ १.२५१.२१ ॥
Confiando em sua força, pegou o arco e o encordoou com a corda; e enquanto o poderoso Pāṇḍava atava a corda,
1.251.22
येऽशृष्वन्कूजितं यत्र तेषां वै व्यथितं मनः ।
लब्ध्वा रथं धनुश्चैव तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ १.२५१.२२ ॥
Aqueles que ouviram ali o estrondo da corda tiveram verdadeiramente a mente perturbada. Tendo obtido um carro, um arco e também duas grandes aljavas inesgotáveis,
1.251.23
बभूव कल्यः कौन्तेयः प्रहृष्टः साह्यकर्मणि ।
वज्रनाभं ततश्चक्रं ददौ कृष्णाय पावकः ॥ १.२५१.२३ ॥
O filho de Kuntī ficou pronto e alegre na tarefa de ajudar. Então o deus do fogo deu a Kṛṣṇa o disco chamado Vajranābha.
1.251.24
आग्नेयमस्त्रं दयितं स च कल्योऽभवत्तदा ।
अब्रवीत्पावकश्चैवमेतेन मधुसूदन ॥ १.२५१.२४ ॥
Tendo obtido a amada arma ígnea, ficou então pronto. E o deus do fogo falou assim: "Ó Madhusūdana, com isto,
1.251.25
अमानुषानपि रणे जेष्यसि त्वमसंशयम् ।
अनेन तु मनुष्याणां देवानामपि चाहवे ॥ १.२५१.२५ ॥
Na batalha, com isto, vencerás sem dúvida até os não humanos, e com isto os homens e também os deuses.
1.251.26
रक्षःपिशाचदैत्यानां नागानां चाधिकस्तथा ।
भविष्यसि न सन्देहः प्रवरोऽपि निबर्हणे ॥ १.२५१.२६ ॥
Superarás também os rākṣasas, piśācas, daityas e nāgas; sem dúvida serás o primeiro no abate.
1.251.27
क्षिप्तं क्षिप्तं रणे चैतत्त्वया माधव शत्रुषु ।
हत्वाऽप्रतिहतं सङ्ख्ये पाणिमेष्यति ते पुनः ॥ १.२५१.२७ ॥
Ó Mādhava, isto que arremessares repetidamente contra os inimigos na batalha voltará de novo à tua mão, depois de os matar sem obstáculo no combate.
1.251.28
वरुणश्च ददौ तस्मै गदामशनिनिःस्वनाम् ।
दैत्यान्तकरणीं घोरां नाम्ना कौमोदकीं प्रभुः ॥ १.२५१.२८ ॥
E Varuṇa também lhe deu uma maça, que troava como um trovão, terrível e destruidora dos daityas, chamada Kaumodakī — o senhor o fez.
1.251.29
ततः पावकमब्रूतां प्रहृष्टावर्जुनाच्युतौ ।
कृतास्त्रौ शस्त्रसंपन्नौ रथिनौ ध्वजिनावपि ॥ १.२५१.२९ ॥
Então Arjuna e Acyuta, encantados, disseram a Agni — ambos hábeis nas armas, dotados de armas, ambos condutores de carro e portadores de estandartes.
1.251.30
कल्यौ स्वो भगवन्योद्धुमपि सर्वैः सुरासुरैः ।
किं पुनर्वज्रिणैकेन पन्नगार्थे युयुत्सता ॥ १.२५१.३० ॥
Ó venerável, nós dois estamos prontos para lutar até com todos os deuses e asuras; quanto mais com o portador do raio sozinho, que deseja combater pelos nāgas!
1.251.31
चक्रपाणिर्हृषीकेशो विचरन्युधि वीर्यवान् ।
चक्रेण भस्मसात्सर्वं विसृष्टेन तु वीर्यवान्।
त्रिषु लोकेषु तन्नास्ति यन्न कुर्याज्जनार्दनः ॥ १.२५१.३१ ॥
Cakrapāṇi Hṛṣīkeśa, o poderoso, que se move na batalha; lançado o disco, reduz tudo a cinzas. Nos três mundos não há nada que Janārdana não faria.
1.251.32
गाण्डीवं धनुरादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ।
अहमप्युत्सहे लोकान्विजेतुं युधि पावक ॥ १.२५१.३२ ॥
Tomando o arco Gāṇḍīva e duas grandes aljavas inesgotáveis, também eu sou capaz de conquistar os mundos na batalha, ó Pāvaka.
1.251.33
सर्वतः परिवार्यैवं दावमेतं महाप्रभो ।
कामं संप्रज्वलाद्यैव कल्यौ स्वः साह्यकर्मणि ॥ १.२५१.३३ ॥
Cercando este incêndio florestal por todos os lados, ó grande senhor, arde agora plenamente como quiseres; és capaz na tarefa de auxiliar o céu.
1.251.34
यदि खाण्डवमेष्यति प्रमादा-
त्सगणो वा परिरक्षितुं महेन्द्रः।
शरताडितगात्रकुण्डलानां ।
कदनं द्रक्ष्यति देववाहिनीनाम् ॥ १.२५१.३४ ॥
Se por descuido Mahendra vier com sua hoste proteger Khāṇḍava, presenciará o massacre dos exércitos divinos, seus membros e brincos atingidos por flechas.
1.251.35
एवमुक्तः स भगवान्दाशार्हेणार्जुनेन च ।
तैजसं रपमास्थाय दावं दग्धुं प्रचक्रमे ॥ १.२५१.३५ ॥
Assim interpelado pelo Dāśārha e por Arjuna, aquele bem-aventurado assumiu uma forma flamejante e começou a queimar a floresta.
1.251.36
सर्वतः परिवार्याथ सप्तार्चिर्ज्वलनस्तथा ।
ददाह खाण्डवं दावं युगान्तमिव दर्शयन् ॥ १.२५१.३६ ॥
Então o fogo de sete chamas, cercando-a por todos os lados, queimou Khāṇḍava, como se mostrasse o fim de uma era.
1.251.37
प्रतिगृह्य समाविश्य तद्वनं भरतर्षभ ।
मेघस्तनितनिर्घोषः सर्वभूतान्यकम्पयत् ॥ १.२५१.३७ ॥
Tendo cercado e penetrado aquela floresta, ó touro dos Bharatas, com um estrondo como o trovão das nuvens, fez tremer todos os seres.
1.251.38
दह्यतस्तस्य च बभौ रूपं दावस्य भारत ।
मेरोरिव नगेन्द्रस्य कीर्णस्यांशुमतोंशुभिः ॥ १.२५१.३८ ॥
A forma daquele incêndio florestal ardente brilhou, ó Bhārata, como o rei das montanhas Meru coberto pelos raios do sol.