مهابهاراتا · أدهيايا 1.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.253.1
तस्याथ वर्षतो वारि पाण्डवः प्रत्यवारयत् ।
शरवर्षेण बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ १.२५३.१ ॥
فصدّ البانداوي الماء الذي كان ينهمر منه، مُظهرًا أعظم الأسلحة بمطر من السهام، فعل ذلك بيبهتسو.
1.253.2
खाण्डवं च वनं सर्वं पाण्डवो बहुभिः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ १.२५३.२ ॥
وغطّى البانداوي، ذو النفس الأعظم من أن يُحدّ، غابة خاندافا كلها بسهام كثيرة، كما يغطي الضباب القمر.
1.253.3
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ।
संछाद्यमाने खे बाणैरस्यता सव्यसाचिना ॥ १.२५३.३ ॥
ولم يستطع أيّ كائن الخروج من هناك، بينما كانت السماء مغطاة بالسهام التي يرميها سافياساتشين، الماهر باليدين.
1.253.4
तक्षकस्तु न तत्रासीन्नागराजो महाबलः ।
दह्यमाने वने तस्मिन्कुरुक्षेत्रं गतो हि सः ॥ १.२५३.४ ॥
لكنّ تاكشاكا، ملك النّاغا القوي، لم يكن هناك؛ فقد كان قد ذهب إلى كورukshetra حين كانت تلك الغابة تحترق.
1.253.5
अश्वसेनोऽभवत्तत्र तक्षकस्य सुतो बली ।
स यत्नमकरोत्तीव्रं मोक्षार्थं जातवेदसः ॥ १.२५३.५ ॥
وكان هناك أشفاسينا، الابن القوي لتاكشاكا؛ فبذل جهدًا شديدًا للنجاة من النار.
1.253.6
न शशाक स निर्गन्तुं निरुद्धोऽर्जुनपत्रिभिः ।
मोक्षयामास तं माता निगीर्य भुजगात्मजा ॥ १.२५३.६ ॥
ولم يستطع الخروج، إذ أوقفته سهام أرجونا؛ فابتلعته أمه، ابنة الأفعى، وأنقذته.
1.253.7
तस्य पूर्वं शिरो ग्रस्तं पुच्छमस्य निगीर्यते ।
निगीर्य सोर्ध्वमक्रामत्सुतं नागी मुमुक्षया ॥ १.२५३.७ ॥
ابتُلع رأسه أولاً، والآن يُبتلع ذيله. وبرغبتها في تحرير ابنها، ابتلعته الأم الأفعى وصعدت خارجة.
1.253.8
तस्याः शरेण तीक्ष्णेन पृथुधारेण पाण्डवः ।
शिरश्चिच्छेद गच्छन्त्यास्तामपश्यच्छचीपतिः ॥ १.२५३.८ ॥
قطع البانداوي رأسها بسهم حاد عريض النصل وهي تمضي؛ فرآها سيد شاتشي.
1.253.9
तं मुमोचयिषुर्वज्री वातवर्षेण पाण्डवम् ।
मोहयामास तत्कालमश्वसेनस्त्वमुच्यत ॥ १.२५३.९ ॥
أراد حامل الصاعقة تحرير البانداوي، فأربكه في تلك اللحظة بعاصفة من ريح ومطر؛ فتحرر أشفسينا.
1.253.10
तां च मायां तदा दृष्टा घोरां नागेन वञ्चितः ।
द्विधा त्रिधा च खगतान्प्राणिनः पाण्डवोच्छिनत् ॥ १.२५३.१० ॥
خدعه الأفعى، فلما رأى ذلك السحر المرعب قطع البانداوي الكائنات الطائرة في السماء إلى قطعتين وثلاث قطع.
1.253.11
शशाप तं च संक्रुद्धो बीभत्सुर्जिह्मगामिनम् ।
पावको वासुदेवश्चाप्यप्रतिष्ठो भविष्यसि ॥ १.२५३.११ ॥
وغاضبًا لعنه بيبهاتسو (أرجونا) الأفعى ذات المسير الملتوي: «ستكون بلا قرار، حتى بالنار وبفاسوديفا.»
1.253.12
ततो जिष्णुः सहस्राक्षं खं वितत्याशुगैः शरैः ।
योधयामास संक्रुद्धो वञ्चनां तामनुस्मरन् ॥ १.२५३.१२ ॥
ثم ملأ الظافر (أرجونا) السماء بسهام سريعة وقاتل ذا الألف عين (إندرا)، متذكرًا تلك الخديعة وهو غاضب.
1.253.13
देवराजोऽपि तं दृष्ट्वा संरब्धं समरेऽर्जुनम् ।
स्वमस्त्रमसृजत्तीव्रं छादयित्वाऽखिलं नभः ॥ १.२५३.१३ ॥
ولما رأى ملك الآلهة أرجونا غاضبًا في المعركة، أطلق هو أيضًا سلاحه الشديد وغطى السماء كلها.
1.253.14
ततो वायुर्महाघोषः क्षोभयन्सर्वसागरान् ।
वियत्स्थो जनयन्मेघाञ्जलधारासमाकुलान् ॥ १.२५३.१४ ॥
ثم أخذت الريح ذات الهدير العظيم، وهي تحرك جميع البحار، وتقف في الجو، تُنشئ السحب المملوءة بتيارات الماء.
1.253.15
ततोऽशनिमुचो घोरांस्तडित्स्तनितनिःस्वनान् ।
तद्विघातार्थमसृजदर्जुनोऽप्यस्त्रमुत्तमम् ॥ १.२५३.१५ ॥
ثم أطلق أرجونا أيضًا، لمواجهة ذلك، سلاحًا أعلى مرعبًا يُمطر الصواعق، بصوت البرق والرعد.
1.253.16
वायव्यमभिमन्त्र्याथ प्रतिपत्तिविशारदः ।
तेनेन्द्राशनिमेघानां वीर्यौजस्तद्विनाशितम् ॥ १.२५३.१६ ॥
ثم إن أرجونا، البارع في المواجهة، أخذ السلاح الريحي فرقاه بالمانترا، فدُمِّرت به قوة وبأس صواعق إندرا والسحب.
1.253.17
जलधाराश्च ताः शोषं जग्मुर्नेशुश्च विद्युतः ।
क्षणेन चाभवद्व्योम संप्रशान्तरजस्तमः ॥ १.२५३.१७ ॥
جفّت تلك التيارات المائية واختفت البروق، وفي لحظة صار الجو هادئًا تمامًا، خاليًا من الغبار والظلمة.
1.253.18
सुखशीतानिलवहं प्रकृतिस्थार्कमण्डलम् ।
निष्प्रतीकारहृष्टश्च हुतभुग्विविधाकृतिः ॥ १.२५३.१८ ॥
وقد ظهر أيضًا إله النار، الحامل نسيمًا عليلًا باردًا، والمُعيد قرص الشمس إلى حالته الطبيعية، ذو الأشكال المتعددة، فرِحًا لأنه لا مقاومة له.
1.253.19
सिच्यमानो वसौघैस्तैः प्राणिनां देहनिःसृतैः ।
प्रजज्वालाथ सोऽर्चिष्मान्स्वनादैः पूरयञ्जगत् ॥ १.२५३.१९ ॥
وقد رُشّ بتيارات الشحم المتدفقة من أجساد الكائنات الحية، اشتعلت تلك النار اللاهبة متّقدةً، فملأت العالم بهدير.
1.253.20
कृष्णाभ्यां रक्षितं दृष्ट्वा तं च दावमहङ्कृताः ।
खमुत्पेतुर्महाराज सुपर्णाद्याः पतत्त्रिणः ॥ १.२५३.२० ॥
ولما رأت تلك الغابة والحريق الغابي محميَّين من الكرشنَين، أيها الملك العظيم، ارتفعت في السماء الطيور المتكبرة بقيادة السُّبَرنات.
1.253.21
गरुत्मान्वज्रसदृशैः पक्षतुण्डनखैस्तथा ।
प्रहर्तुकामो न्यपतदाकाशात्कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२५३.२१ ॥
وقد أراد جارودا أن يضرب بأجنحته ومنقاره ومخالبه كالصواعق، فانقضّ من السماء على كريشنا والباندَفا.
1.253.22
तथैवोरगसङ्घाताः पाण्डवस्य समीपतः ।
उत्सृजन्तो विषं घोरं निपेतुर्ज्वलिताननाः ॥ १.२५३.२२ ॥
وكذلك، قرب الباندَفا، هبطت جماعات الثعابين تقذف سمًّا مهولًا وقد توهجت أفواهها.
1.253.23
तांश्चकर्त शरैः पार्थः सरोषाग्निसमुक्षितैः ।
विविशुश्चापि तं दीप्तं देहाभावाय पावकम् ॥ १.२५३.२३ ॥
فقطعها ابن بريثا بسهام مرشوشة بنار الغضب؛ وهي أيضاً دخلت النار المتوقدة طلباً لفناء أجسادها.
1.253.24
ततः सुराः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
उत्पेतुर्नादमतुलमुत्सृजन्तो रणार्थिनः ॥ १.२५३.२४ ॥
ثم صعدت الآلهة مع الغاندهاروا واليكشا والراكشاسا والناغا، راغبةً في القتال، مطلقةً هديراً لا نظير له.
1.253.25
अयःकणपचक्राश्मभुशुण्ड्युद्यतबाहवः ।
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः क्रोधसंमूर्च्छितौजसः ॥ १.२५३.२५ ॥
رافعين أذرعهم، حاملين شظايا الحديد والباتشاكرا والحجارة والبهوشونديا، وقد أذهل الغضب قوتهم، أرادوا قتل كريشنا وبارثا.
1.253.26
तेषामतिव्याहरतां शस्त्रवर्षं प्रमुञ्चताम् ।
प्रममाथोत्तमाङ्गानि बीभत्सुर्निशितैः शरैः ॥ १.२५३.२६ ॥
وبينما كانوا يصيحون بصوت عالٍ ويُمطرون وابلاً من الأسلحة، سحق بيبهاتسو (أرجونا) رؤوسهم بسهام حادة.
1.253.27
कृष्णश्च सुमहातेजाश्चक्रेणारिविनाशनः ।
दैत्यदानवसङ्घानां चकार कदनं महत् ॥ १.२५३.२७ ॥
وكريشنا عظيم البهاء، مُهلِك الأعداء، أحدث بقرصه مذبحة عظيمة في جيوش الدايتيا والدانافا.
1.253.28
अथापरे शरैर्विद्धाश्चक्रवेगेरितास्तथा ।
वेलामिव समासाद्य व्यतिष्ठन्नमितौजसः ॥ १.२५३.२८ ॥
ثم وقف الآخرون، وقد اخترقتهم السهام ودفعتهم قوة القرص، كالبحر إذ بلغ الشاطئ؛ وكانوا ذوي قوة لا حد لها.
1.253.29
ततः शक्रोऽतिसक्रुद्धस्त्रिदशानां महेश्वरः ।
पाण्डुरं गजमास्थाय तावुभौ समुपाद्रवत् ॥ १.२५३.२९ ॥
ثم إن إندرا، سيد الآلهة الأعظم، ثار غضبه، فامتطى الفيل الأبيض واندفع نحو الاثنين.
1.253.30
वेगेनाशनिमादाय वज्रमस्त्रं च सोऽसृजत् ।
हतावेताविति प्राह सुरानसुरसूदनः ॥ १.२५३.३० ॥
فأخذ الصاعقة بسرعة وأطلق سلاح الفاجرا؛ وقال قاتل الأسورا للآلهة: «هذان قد قُتلا.»
1.253.31
ततः समुद्यतां दृष्ट्वा देवेन्द्रेण महाशनिम् ।
जगृहुः सर्वशस्त्राणि स्वानि स्वानि सुरास्तथा ॥ १.२५३.३१ ॥
فلما رأوا الصاعقة العظيمة التي رفعها سيد الآلهة، أمسك كل من الآلهة بجميع أسلحته الخاصة.
1.253.32
कालदण्डं यमो राजन् गदां चैव धनेश्वरः ।
पाशांश्च तत्र वरुणो विचित्रां च तथाऽशनिम् ॥ १.२५३.३२ ॥
أيها الملك، أخذ يما عصا الزمن، وأخذ سيد الثروة (كوبيرا) المِطرقة، وأخذ فارونا هناك الحبال وصاعقة متعددة الألوان.
1.253.33
स्कन्दः शक्तिं समादाय तस्थौ मेरुरिवाचलः ।
ओषधीर्दीप्यमानाश्च जगृहातेऽस्विनावपि ॥ १.२५३.३३ ॥
أمسك سكاندا الرمح ووقف ثابتًا كجبل ميرو؛ وأخذ التوأمان الأشفينيان أيضًا أعشابًا متلألئة.
1.253.34
जगृहे च धनुर्धाता मुसलं तु जयस्तथा ।
पर्वतं चापि जग्राह क्रुद्धस्त्वष्टा महाबलः ॥ १.२५३.३४ ॥
أخذ دهاترِي القوس، وأخذ جايا المُسل كذلك، وأمسك تفاشتري الغاضب القوي الجبل أيضًا.
1.253.35
अंशस्तु शक्तिं जग्राह मृत्युर्देवः परश्वधम् ।
प्रगृह्य परिघं घोरं विचचारार्यमा अपि ॥ १.२५३.३५ ॥
أمسك أمشا الرمح، وأخذ إله الموت الفأس الحربية، ورفع أريامان عمودًا حديديًا مرعبًا وتحرك هو أيضًا.
1.253.36
मित्रश्च क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् ।
पूषा भगश्च संक्रुद्धः सविता च विशांपते ॥ १.२५३.३६ ॥
وقف ميترا ممسكًا بالقرص الحاد الحواف، أيها سيد البشر، ووقف بوشان وبهاغا وسافيترِي الغاضب جدًا أيضًا.
1.253.37
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशाः कृष्णापार्थौ प्रदुद्रुवुः ।
रुद्राश्च वसवश्चैव मरुतश्च महाबलाः ॥ १.२५३.३७ ॥
وانقضّ كريشنا وبارثا، آخذين القوس والسيف، ومعهما الرودرا والفاسو والمارُوت ذوو القوة العظيمة.
1.253.38
विश्वेदेवास्तथा साध्या दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
एते चान्ये च बहवो देवास्तौ पुरुषोत्तमौ ॥ १.२५३.३८ ॥
وكذلك الفِشفَديفا والسادهيا متألقون بنورهم الذاتي؛ هؤلاء وآلهة كثيرون غيرهم ضد ذينك الرجلين الأفضلين.
1.253.39
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः प्रतीयुर्विविधायुधाः ।
तत्राद्भुतान्यदृश्यन्त निमित्तानि महाहवे ॥ १.२५३.३९ ॥
راغبين في قتل كريشنا وبارثا، تقدموا نحوهما حاملين أسلحة شتى؛ وفي تلك المعركة العظيمة ظهرت علامات عجيبة.
1.253.40
युगान्तसमरूपाणि भूतसंमोहनानि च ।
तथा दृष्ट्वा सुसंरब्धं शक्रं देवैः सहाच्युतौ ॥ १.२५३.४० ॥
علامات تشبه هيئة نهاية العصر وتُحيّر جميع الكائنات؛ فلما رأى الأكيوتان ذانك إندرا شديد الغضب مع الآلهة—
1.253.41
अभीतौ युधि दुर्धर्षौ तस्थतुः सज्जकार्मुकौ ।
आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ ॥ १.२५३.४१ ॥
وقف ذانك الاثنان، لا يخافان ولا يُقهران في القتال، والقوسان مشدودتان؛ ولما أقبل الآلهة، كان كلاهما، الماهران في الحرب—
1.253.42
व्यताडयेतां संक्रुद्धौ शरैर्वज्रोपमैस्तदा ।
असकृद्भग्नसंकल्पाः सुराश्च बहुशः कृताः ॥ १.२५३.४२ ॥
فضربهم الاثنان، وقد اشتد غضبهما، بسهام كالصواعق؛ فمرة بعد أخرى أُحبطت عزائم الآلهة وهُزموا مرارًا.
1.253.43
भयाद्रणं परित्यज्य शख्रमेवाभिशिश्रियुः ।
दृष्ट्वा निवारितान्देवान्माधवेनार्जुनेन च ॥ १.२५३.४३ ॥
فتركوا القتال خوفًا، وأخذوا السلاح وحده، إذ رأوا الآلهة تُصدّ من قِبل مادهава وأرجونا.
1.253.44
आश्चर्यमगमंस्तत्र मुनयो नभसि स्थिताः ।
शक्रश्चापि तयोर्वीर्यमुपलभ्यासकृद्रणे ॥ १.२५३.४४ ॥
وتعجّب الحكماء الواقفون في السماء هناك؛ وكذلك شакра إذ أدرك مرارًا بسالة الاثنين في المعركة.
1.253.45
बभूव परमप्रीतो भूयश्चैतावयोधयत् ।
ततोऽश्मवर्षं सुमहद्व्यसृजत्पाकशासनः ॥ १.२५३.४५ ॥
فسُرّ سرورًا عظيمًا وعاد يقاتل هذين؛ ثم أطلق باكاشاسانا (إندرا) مطرًا هائلًا من الحجارة.
1.253.46
भूय एव तदा वीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ।
तच्छैरर्जुनो वर्षं प्रतिजघ्नेऽत्यमर्षितः ॥ १.२५३.४६ ॥
فعاد — راغبًا في اختبار بسالة سافيَاسَاتِن (أرجونا) — فردّ أرجونا، المغتاظ جدًا، ذلك المطر بالسهام.
1.253.47
विफलं क्रियमाणं तत्समवेक्ष्य शतक्रतुः ।
भूयः संवर्धयामास तद्वर्षं पाकशासनः ॥ १.२५३.४७ ॥
ولما رأى ذلك المطر يذهب سدى، زاد شатакратو (إندرا)، باكاشاسانا، ذلك المطر من جديد.
1.253.48
सोश्मवर्षं महावेगैरिषुभिः पाकशासनिः ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पितरं तथा ॥ १.२५३.४८ ॥
فأبطل ذلك الابن لباكاشاسانا (أرجونا)، بسهام شديدة السرعة، ذلك المطر من الحجارة، فأسعد بذلك أباه.
1.253.49
तत उत्पाट्य पाणिभ्यां मन्दराच्छिखरं महत् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ १.२५३.४९ ॥
ثم اقتلع إندرا، راغبًا في قتل ابن باندو، بكلتا يديه قمة عظيمة من جبل مندرا مع أشجارها، وقذفها.
1.253.50
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलिताग्रैरजिह्मगैः ।
शरैर्विध्वंसयामास गिरेः शृङ्गं सहस्रधा ॥ १.२५३.५० ॥
ثم حطم أرجونا قمة الجبل إلى ألف قطعة بسهام سريعة ذات رؤوس متوهجة تطير مستقيمة.
1.253.51
गिरेर्विशीर्यमाणस्य तस्य रूपं तदा बभौ ।
सार्कचन्द्रग्रहस्येव नभसः परिशीर्यतः ॥ १.२५३.५१ ॥
وبدت صورة ذلك الجبل وهو ينهار كأن السماء تتفتت في كسوف الشمس والقمر.
1.253.52
तेनाभिपतता दावं शैलेन महता भृशम् ।
शृङ्गेण निहतास्तत्र प्राणिनः खाण्डवालयाः ॥ १.२५३.५२ ॥
ولما سقط ذلك الجبل العظيم بعنف على حريق الغابة، قُتلت الكائنات التي كانت تسكن خاندافا هناك.