ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.253.1
तस्याथ वर्षतो वारि पाण्डवः प्रत्यवारयत् ।
शरवर्षेण बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ १.२५३.१ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਵਰਸਾਏ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ; ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਅਸਤਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬੀਭਤਸੁ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ।
1.253.2
खाण्डवं च वनं सर्वं पाण्डवो बहुभिः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ १.२५३.२ ॥
ਅਮੇਯ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਖਾਂਡਵ ਵਨ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਢਕ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਧੁੰਦ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਢਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
1.253.3
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ।
संछाद्यमाने खे बाणैरस्यता सव्यसाचिना ॥ १.२५३.३ ॥
ਸਵਿਆਸਾਚੀ (ਅਰਜੁਨ) ਦੇ ਬਾਣ ਚਲਾਉਣ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਥੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਨਾ ਸਕਿਆ।
1.253.4
तक्षकस्तु न तत्रासीन्नागराजो महाबलः ।
दह्यमाने वने तस्मिन्कुरुक्षेत्रं गतो हि सः ॥ १.२५३.४ ॥
ਪਰ ਮਹਾਬਲੀ ਨਾਗਰਾਜ ਤਕਸ਼ਕ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਵਨ ਸੜਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1.253.5
अश्वसेनोऽभवत्तत्र तक्षकस्य सुतो बली ।
स यत्नमकरोत्तीव्रं मोक्षार्थं जातवेदसः ॥ १.२५३.५ ॥
ਉੱਥੇ ਤਕਸ਼ਕ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵਸੇਨ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਤਿੱਖਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।
1.253.6
न शशाक स निर्गन्तुं निरुद्धोऽर्जुनपत्रिभिः ।
मोक्षयामास तं माता निगीर्य भुजगात्मजा ॥ १.२५३.६ ॥
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਨਾ ਸਕਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਨਾਗ-ਕੰਨਿਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਕੇ ਛੁਡਾਇਆ।
1.253.7
तस्य पूर्वं शिरो ग्रस्तं पुच्छमस्य निगीर्यते ।
निगीर्य सोर्ध्वमक्रामत्सुतं नागी मुमुक्षया ॥ १.२५३.७ ॥
ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਗਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਪੂਛ ਨਿਗਲੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਾਗੀ ਉਸਨੂੰ ਨਿਗਲ ਕੇ ਉੱਪਰ ਨਿਕਲ ਆਈ।
1.253.8
तस्याः शरेण तीक्ष्णेन पृथुधारेण पाण्डवः ।
शिरश्चिच्छेद गच्छन्त्यास्तामपश्यच्छचीपतिः ॥ १.२५३.८ ॥
ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਤਿੱਖੇ, ਚੌੜੀ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ।
1.253.9
तं मुमोचयिषुर्वज्री वातवर्षेण पाण्डवम् ।
मोहयामास तत्कालमश्वसेनस्त्वमुच्यत ॥ १.२५३.९ ॥
ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਵਾ-ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਉਸੇ ਪਲ ਉਸਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਤਦ ਅਸ਼ਵਸੇਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
1.253.10
तां च मायां तदा दृष्टा घोरां नागेन वञ्चितः ।
द्विधा त्रिधा च खगतान्प्राणिनः पाण्डवोच्छिनत् ॥ १.२५३.१० ॥
ਨਾਗ ਵੱਲੋਂ ਧੋਖਾ ਖਾਧਾ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
1.253.11
शशाप तं च संक्रुद्धो बीभत्सुर्जिह्मगामिनम् ।
पावको वासुदेवश्चाप्यप्रतिष्ठो भविष्यसि ॥ १.२५३.११ ॥
ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬੀਭਤਸੂ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਉਸ ਟੇਢੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਨਾਗ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਵੀ ਬੇਆਧਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।"
1.253.12
ततो जिष्णुः सहस्राक्षं खं वितत्याशुगैः शरैः ।
योधयामास संक्रुद्धो वञ्चनां तामनुस्मरन् ॥ १.२५३.१२ ॥
ਫਿਰ ਜਿਸ਼ਨੂ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ (ਇੰਦਰ) ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਧੋਖੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ।
1.253.13
देवराजोऽपि तं दृष्ट्वा संरब्धं समरेऽर्जुनम् ।
स्वमस्त्रमसृजत्तीव्रं छादयित्वाऽखिलं नभः ॥ १.२५३.१३ ॥
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਰਾਜ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਚੰਡ ਅਸਤ੍ਰ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਢਕ ਦਿੱਤਾ।
1.253.14
ततो वायुर्महाघोषः क्षोभयन्सर्वसागरान् ।
वियत्स्थो जनयन्मेघाञ्जलधारासमाकुलान् ॥ १.२५३.१४ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਗਰਜ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹਵਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਿਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰ ਕੇ ਜਲਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੱਦਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
1.253.15
ततोऽशनिमुचो घोरांस्तडित्स्तनितनिःस्वनान् ।
तद्विघातार्थमसृजदर्जुनोऽप्यस्त्रमुत्तमम् ॥ १.२५३.१५ ॥
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਜਲੀ ਵਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗਰਜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਉੱਤਮ ਅਸਤ੍ਰ ਚਲਾਇਆ।
1.253.16
वायव्यमभिमन्त्र्याथ प्रतिपत्तिविशारदः ।
तेनेन्द्राशनिमेघानां वीर्यौजस्तद्विनाशितम् ॥ १.२५३.१६ ॥
ਫਿਰ ਟਾਕਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵਾਯਵ੍ਯ ਅਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਬਲ ਤੇ ਤੇਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
1.253.17
जलधाराश्च ताः शोषं जग्मुर्नेशुश्च विद्युतः ।
क्षणेन चाभवद्व्योम संप्रशान्तरजस्तमः ॥ १.२५३.१७ ॥
ਉਹ ਜਲਧਾਰਾਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ, ਬਿਜਲੀਆਂ ਲੋਪ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪਲ ਭਰ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਧੂੜ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
1.253.18
सुखशीतानिलवहं प्रकृतिस्थार्कमण्डलम् ।
निष्प्रतीकारहृष्टश्च हुतभुग्विविधाकृतिः ॥ १.२५३.१८ ॥
ਸੁਖਦਾਇਕ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਵਗਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ-ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ; ਬਿਨਾਂ ਟਾਕਰੇ ਦੇ ਹਰਸ਼ਿਤ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
1.253.19
सिच्यमानो वसौघैस्तैः प्राणिनां देहनिःसृतैः ।
प्रजज्वालाथ सोऽर्चिष्मान्स्वनादैः पूरयञ्जगत् ॥ १.२५३.१९ ॥
ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿ ਰਹੀ ਚਰਬੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਜਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ, ਗਰਜਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ।
1.253.20
कृष्णाभ्यां रक्षितं दृष्ट्वा तं च दावमहङ्कृताः ।
खमुत्पेतुर्महाराज सुपर्णाद्याः पतत्त्रिणः ॥ १.२५३.२० ॥
ਦੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਦਾਵਾਗਨੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹੰਕਾਰੇ ਹੋਏ ਸੁਪਰਣ ਆਦਿ ਪੰਛੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਏ।
1.253.21
गरुत्मान्वज्रसदृशैः पक्षतुण्डनखैस्तथा ।
प्रहर्तुकामो न्यपतदाकाशात्कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२५३.२१ ॥
ਵਜ਼ਰ ਵਰਗੇ ਖੰਭਾਂ, ਚੁੰਝ ਅਤੇ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਗਰੁੜ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਿਆ।
1.253.22
तथैवोरगसङ्घाताः पाण्डवस्य समीपतः ।
उत्सृजन्तो विषं घोरं निपेतुर्ज्वलिताननाः ॥ १.२५३.२२ ॥
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ਹਿਰ ਛੱਡਦੇ, ਬਲਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਡਿੱਗ ਪਏ।
1.253.23
तांश्चकर्त शरैः पार्थः सरोषाग्निसमुक्षितैः ।
विविशुश्चापि तं दीप्तं देहाभावाय पावकम् ॥ १.२५३.२३ ॥
ਪਾਰਥ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਉਸ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੜੇ।
1.253.24
ततः सुराः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
उत्पेतुर्नादमतुलमुत्सृजन्तो रणार्थिनः ॥ १.२५३.२४ ॥
ਤਦ ਦੇਵਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਨਾਗ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਗਰਜ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਉੱਪਰ ਉੱਡ ਗਏ।
1.253.25
अयःकणपचक्राश्मभुशुण्ड्युद्यतबाहवः ।
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः क्रोधसंमूर्च्छितौजसः ॥ १.२५३.२५ ॥
ਲੋਹੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਪਚਕ੍ਰ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਭੁਸ਼ੁੰਡੀ ਚੁੱਕੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਬਲ ਮੂਰਛਿਤ ਹੋਏ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
1.253.26
तेषामतिव्याहरतां शस्त्रवर्षं प्रमुञ्चताम् ।
प्रममाथोत्तमाङ्गानि बीभत्सुर्निशितैः शरैः ॥ १.२५३.२६ ॥
ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਉੱਚੀ ਗਰਜਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਬੀਭਤਸੂ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤੇ।
1.253.27
कृष्णश्च सुमहातेजाश्चक्रेणारिविनाशनः ।
दैत्यदानवसङ्घानां चकार कदनं महत् ॥ १.२५३.२७ ॥
ਅਤਿ ਤੇਜਸਵੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਦੈਂਤਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸੰਹਾਰ ਕੀਤਾ।
1.253.28
अथापरे शरैर्विद्धाश्चक्रवेगेरितास्तथा ।
वेलामिव समासाद्य व्यतिष्ठन्नमितौजसः ॥ १.२५३.२८ ॥
ਫਿਰ ਹੋਰ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਚਲਾਏ ਗਏ, ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ; ਉਹ ਅਪਾਰ ਬਲ ਵਾਲੇ ਸਨ।
1.253.29
ततः शक्रोऽतिसक्रुद्धस्त्रिदशानां महेश्वरः ।
पाण्डुरं गजमास्थाय तावुभौ समुपाद्रवत् ॥ १.२५३.२९ ॥
ਤਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਇੰਦਰ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ, ਚਿੱਟੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
1.253.30
वेगेनाशनिमादाय वज्रमस्त्रं च सोऽसृजत् ।
हतावेताविति प्राह सुरानसुरसूदनः ॥ १.२५३.३० ॥
ਵੇਗ ਨਾਲ ਅਸ਼ਨੀ (ਵਜ੍ਰ) ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਵਜ੍ਰਾਸਤ੍ਰ ਛੱਡਿਆ; ਅਸੁਰਸੂਦਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।"
1.253.31
ततः समुद्यतां दृष्ट्वा देवेन्द्रेण महाशनिम् ।
जगृहुः सर्वशस्त्राणि स्वानि स्वानि सुरास्तथा ॥ १.२५३.३१ ॥
ਤਦ ਦੇਵੇਂਦਰ ਵੱਲੋਂ ਉਠਾਏ ਮਹਾਵਜ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਏ।
1.253.32
कालदण्डं यमो राजन् गदां चैव धनेश्वरः ।
पाशांश्च तत्र वरुणो विचित्रां च तथाऽशनिम् ॥ १.२५३.३२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਯਮ ਨੇ ਕਾਲਦੰਡ, ਧਨੇਸ਼ਵਰ (ਕੁਬੇਰ) ਨੇ ਗਦਾ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਚਿੱਤਰ ਵਜ੍ਰ ਚੁੱਕੇ।
1.253.33
स्कन्दः शक्तिं समादाय तस्थौ मेरुरिवाचलः ।
ओषधीर्दीप्यमानाश्च जगृहातेऽस्विनावपि ॥ १.२५३.३३ ॥
ਸਕੰਦ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਅਚਲ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਚੁੱਕੀਆਂ।
1.253.34
जगृहे च धनुर्धाता मुसलं तु जयस्तथा ।
पर्वतं चापि जग्राह क्रुद्धस्त्वष्टा महाबलः ॥ १.२५३.३४ ॥
ਧਾਤਾ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਜਯ ਨੇ ਮੁਸਲ ਚੁੱਕਿਆ; ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਤ੍ਵਸ਼੍ਟਾ ਨੇ ਪਰਬਤ ਵੀ ਚੁੱਕਿਆ।
1.253.35
अंशस्तु शक्तिं जग्राह मृत्युर्देवः परश्वधम् ।
प्रगृह्य परिघं घोरं विचचारार्यमा अपि ॥ १.२५३.३५ ॥
ਅੰਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਚੁੱਕੀ; ਦੇਵ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਨੇ ਪਰਸ਼ੂ ਲਿਆ; ਅਰਯਮਾ ਨੇ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਪਰਿਘ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਿਚਰਿਆ।
1.253.36
मित्रश्च क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् ।
पूषा भगश्च संक्रुद्धः सविता च विशांपते ॥ १.२५३.३६ ॥
ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਛੁਰੀ-ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ! ਪੂਸ਼ਾ, ਭਗ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਸਵਿਤਾ ਵੀ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ।
1.253.37
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशाः कृष्णापार्थौ प्रदुद्रुवुः ।
रुद्राश्च वसवश्चैव मरुतश्च महाबलाः ॥ १.२५३.३७ ॥
ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਅਤੇ ਰੁਦਰ, ਵਸੂ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਮਰੁਤ ਵੀ।
1.253.38
विश्वेदेवास्तथा साध्या दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
एते चान्ये च बहवो देवास्तौ पुरुषोत्तमौ ॥ १.२५३.३८ ॥
ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਧਯ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ (ਅੱਗੇ ਆਏ); ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮਾਂ ਵਿਰੁੱਧ।
1.253.39
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः प्रतीयुर्विविधायुधाः ।
तत्राद्भुतान्यदृश्यन्त निमित्तानि महाहवे ॥ १.२५३.३९ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ (ਦੇਵਤੇ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ; ਉਸ ਮਹਾਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਗਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
1.253.40
युगान्तसमरूपाणि भूतसंमोहनानि च ।
तथा दृष्ट्वा सुसंरब्धं शक्रं देवैः सहाच्युतौ ॥ १.२५३.४० ॥
ਯੁਗਾਂਤ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ (ਸ਼ਗਨ); ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਚ੍ਯੁਤ।
1.253.41
अभीतौ युधि दुर्धर्षौ तस्थतुः सज्जकार्मुकौ ।
आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ ॥ १.२५३.४१ ॥
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਅਜੇਯ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਕਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ; ਫਿਰ ਆ ਰਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਯੁੱਧ-ਕੁਸ਼ਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ।
1.253.42
व्यताडयेतां संक्रुद्धौ शरैर्वज्रोपमैस्तदा ।
असकृद्भग्नसंकल्पाः सुराश्च बहुशः कृताः ॥ १.२५३.४२ ॥
ਤਦ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ (ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ) ਮਾਰਿਆ; ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਕਲਪ ਤੋੜੇ ਜਾ ਕੇ ਕਈ ਵਾਰ ਹਰਾਏ ਗਏ।
1.253.43
भयाद्रणं परित्यज्य शख्रमेवाभिशिश्रियुः ।
दृष्ट्वा निवारितान्देवान्माधवेनार्जुनेन च ॥ १.२५३.४३ ॥
ਡਰ ਕਾਰਨ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਹਥਿਆਰ ਹੀ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗੇ। ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੁਆਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ।
1.253.44
आश्चर्यमगमंस्तत्र मुनयो नभसि स्थिताः ।
शक्रश्चापि तयोर्वीर्यमुपलभ्यासकृद्रणे ॥ १.२५३.४४ ॥
ਉੱਥੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ।
1.253.45
बभूव परमप्रीतो भूयश्चैतावयोधयत् ।
ततोऽश्मवर्षं सुमहद्व्यसृजत्पाकशासनः ॥ १.२५३.४५ ॥
ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡੀ।
1.253.46
भूय एव तदा वीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ।
तच्छैरर्जुनो वर्षं प्रतिजघ्नेऽत्यमर्षितः ॥ १.२५३.४६ ॥
ਫਿਰ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ (ਅਰਜੁਨ) ਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਵਰਖਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
1.253.47
विफलं क्रियमाणं तत्समवेक्ष्य शतक्रतुः ।
भूयः संवर्धयामास तद्वर्षं पाकशासनः ॥ १.२५३.४७ ॥
ਉਸ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ (ਇੰਦਰ), ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਉਹ ਵਰਖਾ ਫਿਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
1.253.48
सोश्मवर्षं महावेगैरिषुभिः पाकशासनिः ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पितरं तथा ॥ १.२५३.४८ ॥
ਪਾਕਸ਼ਾਸਨੀ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਮਹਾ-ਵੇਗ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
1.253.49
तत उत्पाट्य पाणिभ्यां मन्दराच्छिखरं महत् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ १.२५३.४९ ॥
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਪਰਬਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਚੋਟੀ ਪੁੱਟੀ, ਰੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ।
1.253.50
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलिताग्रैरजिह्मगैः ।
शरैर्विध्वंसयामास गिरेः शृङ्गं सहस्रधा ॥ १.२५३.५० ॥
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਤੇਜ਼, ਬਲਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
1.253.51
गिरेर्विशीर्यमाणस्य तस्य रूपं तदा बभौ ।
सार्कचन्द्रग्रहस्येव नभसः परिशीर्यतः ॥ १.२५३.५१ ॥
ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਉਸ ਪਰਬਤ ਦਾ ਰੂਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਸਹਿਤ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਟੁੱਟਣ ਵਾਂਗ ਲੱਗਿਆ।
1.253.52
तेनाभिपतता दावं शैलेन महता भृशम् ।
शृङ्गेण निहतास्तत्र प्राणिनः खाण्डवालयाः ॥ १.२५३.५२ ॥
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਰਬਤ ਦੇ ਦਾਵਾਨਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ ਖਾਂਡਵ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਉੱਥੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।