มหาภารตะ · อัธยายะ 1.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.253.1
तस्याथ वर्षतो वारि पाण्डवः प्रत्यवारयत् ।
शरवर्षेण बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ १.२५३.१ ॥
ปาณฑพผู้นั้นจึงสกัดน้ำที่กำลังหลั่งลงมา โดยแสดงทิพยาวุธอันสูงสุดด้วยฝนลูกศร บีภัตสุ (อรชุน) ได้กระทำเช่นนั้น
1.253.2
खाण्डवं च वनं सर्वं पाण्डवो बहुभिः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ १.२५३.२ ॥
และปาณฑพผู้มีพระอาตมาหาที่สุดมิได้ ได้คลุมป่าขาณฑวะทั้งหมดด้วยลูกศรมากมาย เหมือนหมอกคลุมดวงจันทร์
1.253.3
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ।
संछाद्यमाने खे बाणैरस्यता सव्यसाचिना ॥ १.२५३.३ ॥
และไม่มีสัตว์ใดสามารถหนีออกมาจากที่นั้นได้ ขณะที่ท้องฟ้าถูกลูกศรปกคลุมโดยผู้ยิงธนู คือสัวยสาจิน ผู้ใช้มือทั้งสองข้างได้ถนัด
1.253.4
तक्षकस्तु न तत्रासीन्नागराजो महाबलः ।
दह्यमाने वने तस्मिन्कुरुक्षेत्रं गतो हि सः ॥ १.२५३.४ ॥
แต่ตักษกะ ราชานาคผู้มีกำลังมหาศาล ไม่อยู่ที่นั่น ขณะที่ป่าแห่งนั้นกำลังถูกเผาไหม้ เขาได้ไปยังกุรุกษेत्रแล้ว
1.253.5
अश्वसेनोऽभवत्तत्र तक्षकस्य सुतो बली ।
स यत्नमकरोत्तीव्रं मोक्षार्थं जातवेदसः ॥ १.२५३.५ ॥
ที่นั่นมีอัศวเสนะ บุตรชายผู้เข้มแข็งของตักษกะ เขาพยายามอย่างแรงกล้าเพื่อจะหนีรอดจากไฟ
1.253.6
न शशाक स निर्गन्तुं निरुद्धोऽर्जुनपत्रिभिः ।
मोक्षयामास तं माता निगीर्य भुजगात्मजा ॥ १.२५३.६ ॥
เขาไม่อาจหนีออกมาได้ เพราะถูกลูกศรของอรชุนปิดกั้น แล้วมารดาของเขา ธิดาแห่งงู ได้กลืนเขาเข้าไปและช่วยให้พ้นภัย
1.253.7
तस्य पूर्वं शिरो ग्रस्तं पुच्छमस्य निगीर्यते ।
निगीर्य सोर्ध्वमक्रामत्सुतं नागी मुमुक्षया ॥ १.२५३.७ ॥
ศีรษะของเขาถูกกลืนไปก่อนแล้ว บัดนี้หางของเขากำลังถูกกลืนอยู่ ด้วยความปรารถนาจะช่วยบุตร มารดางูจึงกลืนเขาเข้าไปแล้วโผล่ขึ้นจากไฟ
1.253.8
तस्याः शरेण तीक्ष्णेन पृथुधारेण पाण्डवः ।
शिरश्चिच्छेद गच्छन्त्यास्तामपश्यच्छचीपतिः ॥ १.२५३.८ ॥
ปาณฑพใช้ลูกศรคมกล้าที่มีคมกว้างตัดศีรษะของนางขณะที่นางกำลังไป พระผู้เป็นเจ้าแห่งศจี (อินทร์) ทอดพระเนตรเห็นเหตุการณ์นั้น
1.253.9
तं मुमोचयिषुर्वज्री वातवर्षेण पाण्डवम् ।
मोहयामास तत्कालमश्वसेनस्त्वमुच्यत ॥ १.२५३.९ ॥
ผู้ถือสายฟ้า (อินทร์) ประสงค์จะปลดปล่อยปาณฑพ จึงทำให้เขาหลงด้วยพายุลมและฝน ในขณะนั้นเอง อัศวเสนะก็พ้นภัย
1.253.10
तां च मायां तदा दृष्टा घोरां नागेन वञ्चितः ।
द्विधा त्रिधा च खगतान्प्राणिनः पाण्डवोच्छिनत् ॥ १.२५३.१० ॥
ปาณฑพเห็นมายาอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ทั้งที่ถูกงูหลอก จึงตัดสัตว์ที่บินอยู่บนฟ้าออกเป็นสองท่อนและสามท่อน
1.253.11
शशाप तं च संक्रुद्धो बीभत्सुर्जिह्मगामिनम् ।
पावको वासुदेवश्चाप्यप्रतिष्ठो भविष्यसि ॥ १.२५३.११ ॥
บีภัตสุ (อรชุน) โกรธจัด จึงสาปงูที่เลื้อยคดไปมานั้นว่า "เจ้าจะไม่มีที่ตั้งมั่น แม้ในไฟและในวาสุเทพ"
1.253.12
ततो जिष्णुः सहस्राक्षं खं वितत्याशुगैः शरैः ।
योधयामास संक्रुद्धो वञ्चनां तामनुस्मरन् ॥ १.२५३.१२ ॥
จากนั้น ผู้ชนะ (อรชุน) ได้เต็มท้องฟ้าด้วยลูกศรอันรวดเร็ว แล้วต่อสู้กับผู้มีตาพันดวง (อินทร์) ด้วยความโกรธ ระลึกถึงการหลอกลวงนั้น
1.253.13
देवराजोऽपि तं दृष्ट्वा संरब्धं समरेऽर्जुनम् ।
स्वमस्त्रमसृजत्तीव्रं छादयित्वाऽखिलं नभः ॥ १.२५३.१३ ॥
แม้พระราชาแห่งเทพเจ้าเห็นอรชุนผู้โกรธจัดในการรบ ก็ทรงปล่อยทิพยาวุธอันรุนแรงของพระองค์ออกมา คลุมท้องฟ้าทั้งหมด
1.253.14
ततो वायुर्महाघोषः क्षोभयन्सर्वसागरान् ।
वियत्स्थो जनयन्मेघाञ्जलधारासमाकुलान् ॥ १.२५३.१४ ॥
จากนั้น ลมอันคำรามกึกก้อง ได้กวนทะเลทั้งหลายให้ปั่นป่วน และตั้งอยู่บนท้องฟ้า ก่อให้เกิดเมฆที่เต็มไปด้วยสายน้ำ
1.253.15
ततोऽशनिमुचो घोरांस्तडित्स्तनितनिःस्वनान् ।
तद्विघातार्थमसृजदर्जुनोऽप्यस्त्रमुत्तमम् ॥ १.२५३.१५ ॥
จากนั้น เพื่อต้านทานสิ่งนั้น อรชุนก็ปล่อยทิพยาวุธอันสูงสุดและน่าสะพรึงกลัว ซึ่งโปรยสายฟ้าพร้อมเสียงฟ้าแลบและฟ้าร้อง
1.253.16
वायव्यमभिमन्त्र्याथ प्रतिपत्तिविशारदः ।
तेनेन्द्राशनिमेघानां वीर्यौजस्तद्विनाशितम् ॥ १.२५३.१६ ॥
แล้วอรชุนผู้ชำนาญในการแก้ไข ได้ร่ายมนตร์ให้ทิพยาวุธแห่งวายุ ด้วยทิพยาวุธนั้น พลังและกำลังของสายฟ้าและเมฆของอินทร์จึงถูกทำลายลง
1.253.17
जलधाराश्च ताः शोषं जग्मुर्नेशुश्च विद्युतः ।
क्षणेन चाभवद्व्योम संप्रशान्तरजस्तमः ॥ १.२५३.१७ ॥
สายน้ำเหล่านั้นก็แห้งเหือดไป และสายฟ้าก็หายไป ในชั่วขณะเดียว ท้องฟ้าก็สงบนิ่งสมบูรณ์ ปราศจากฝุ่นและความมืดมน
1.253.18
सुखशीतानिलवहं प्रकृतिस्थार्कमण्डलम् ।
निष्प्रतीकारहृष्टश्च हुतभुग्विविधाकृतिः ॥ १.२५३.१८ ॥
ลมเย็นอันน่าชื่นใจพัดมา และดวงอาทิตย์ก็กลับคืนสู่สภาพปกติ ส่วนพระอัคนีผู้มีรูปร่างหลากหลาย ก็ปรากฏขึ้นพร้อมความยินดี เพราะไม่มีสิ่งใดต่อต้านได้
1.253.19
सिच्यमानो वसौघैस्तैः प्राणिनां देहनिःसृतैः ।
प्रजज्वालाथ सोऽर्चिष्मान्स्वनादैः पूरयञ्जगत् ॥ १.२५३.१९ ॥
ไฟอันลุกโชนนั้นถูกรดด้วยกระแสไขมันที่ไหลออกจากร่างของสัตว์ทั้งหลาย จึงลุกโพลงขึ้น เต็มโลกด้วยเสียงคำรามของมัน
1.253.20
कृष्णाभ्यां रक्षितं दृष्ट्वा तं च दावमहङ्कृताः ।
खमुत्पेतुर्महाराज सुपर्णाद्याः पतत्त्रिणः ॥ १.२५३.२० ॥
ท่านมหาราชเอ๋ย เมื่อเห็นป่านั้นและไฟป่าได้รับการคุ้มครองโดยพระกฤษณะทั้งสอง นกทั้งหลายผู้ทระนงตัว มีสุบรรณเป็นต้น ก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า
1.253.21
गरुत्मान्वज्रसदृशैः पक्षतुण्डनखैस्तथा ।
प्रहर्तुकामो न्यपतदाकाशात्कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२५३.२१ ॥
ครุฑ ด้วยความปรารถนาจะโจมตีด้วยปีก จงอยปาก และกรงเล็บดุจสายฟ้า ได้โผลงมาจากท้องฟ้าใส่พระกฤษณะและปาณฑพ
1.253.22
तथैवोरगसङ्घाताः पाण्डवस्य समीपतः ।
उत्सृजन्तो विषं घोरं निपेतुर्ज्वलिताननाः ॥ १.२५३.२२ ॥
เช่นเดียวกัน ฝูงงูจำนวนมากใกล้ปาณฑพ พ่นพิษอันน่ากลัว มีใบหน้าลุกโชน ได้พุ่งเข้าใส่พระองค์
1.253.23
तांश्चकर्त शरैः पार्थः सरोषाग्निसमुक्षितैः ।
विविशुश्चापि तं दीप्तं देहाभावाय पावकम् ॥ १.२५३.२३ ॥
ปารถะ บุตรของพระปฤถา ฟันงูเหล่านั้นด้วยลูกศรที่โรยด้วยไฟแห่งความโกรธ งูเหล่านั้นจึงเข้าไปในกองไฟที่ลุกโชน เพื่อให้ร่างกายของตนสิ้นไป
1.253.24
ततः सुराः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
उत्पेतुर्नादमतुलमुत्सृजन्तो रणार्थिनः ॥ १.२५३.२४ ॥
ครั้นแล้ว เหล่าเทวดาพร้อมด้วยคนธรรพ์ ยักษ์ รากษส และนาคา ต่างปรารถนาการรบ ลุกขึ้นพร้อมเปล่งเสียงคำรามที่หาที่เปรียบมิได้
1.253.25
अयःकणपचक्राश्मभुशुण्ड्युद्यतबाहवः ।
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः क्रोधसंमूर्च्छितौजसः ॥ १.२५३.२५ ॥
ยกแขนขึ้นถือเศษเหล็ก ปาจักระ ก้อนหิน และภุศุณฑี ทั้งพลังถูกความโกรธทำให้มืดมน ต่างมุ่งจะฆ่าพระกฤษณะและปารถะ
1.253.26
तेषामतिव्याहरतां शस्त्रवर्षं प्रमुञ्चताम् ।
प्रममाथोत्तमाङ्गानि बीभत्सुर्निशितैः शरैः ॥ १.२५३.२६ ॥
ขณะที่พวกนั้นคำรามดังลั่นและโปรยอาวุธดุจฝน พีภัตสุ (อรชุน) ก็บดศีรษะของพวกนั้นด้วยลูกศรคมกล้า
1.253.27
कृष्णश्च सुमहातेजाश्चक्रेणारिविनाशनः ।
दैत्यदानवसङ्घानां चकार कदनं महत् ॥ १.२५३.२७ ॥
ส่วนพระกฤษณะผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ผู้ทำลายศัตรู ได้ใช้จักรสังหารหมู่ใหญ่หลวงในหมู่ไทตยะและทานพ
1.253.28
अथापरे शरैर्विद्धाश्चक्रवेगेरितास्तथा ।
वेलामिव समासाद्य व्यतिष्ठन्नमितौजसः ॥ १.२५३.२८ ॥
ต่อมา บรรดาที่เหลือ ถูกลูกศรเสียบและถูกแรงเหวี่ยงของจักรผลักไส เมื่อมาถึงชายฝั่งเหมือนมหาสมุทร ก็หยุดยืนอยู่ ผู้มีพลังอันหาที่สุดมิได้
1.253.29
ततः शक्रोऽतिसक्रुद्धस्त्रिदशानां महेश्वरः ।
पाण्डुरं गजमास्थाय तावुभौ समुपाद्रवत् ॥ १.२५३.२९ ॥
ครั้นแล้ว ศักระ ผู้เป็นจอมเทวดาทั้งปวง โกรธแค้นยิ่งนัก ขึ้นขี่ช้างสีขาว แล้วพุ่งเข้าใส่ทั้งสองพระองค์
1.253.30
वेगेनाशनिमादाय वज्रमस्त्रं च सोऽसृजत् ।
हतावेताविति प्राह सुरानसुरसूदनः ॥ १.२५३.३० ॥
ท้าววัชระถือสายฟ้าด้วยความรวดเร็ว แล้วปล่อยอาวุธวัชระ ผู้สังหารอสูรจึงตรัสกับเหล่าเทวดาว่า "สองคนนี้ตายแล้ว"
1.253.31
ततः समुद्यतां दृष्ट्वा देवेन्द्रेण महाशनिम् ।
जगृहुः सर्वशस्त्राणि स्वानि स्वानि सुरास्तथा ॥ १.२५३.३१ ॥
ครั้นเห็นสายฟ้าอันใหญ่ยิ่งที่พระอินทร์เงื้อขึ้น เหล่าเทวดาก็ต่างคว้าอาวุธของตนเองทุกชนิด
1.253.32
कालदण्डं यमो राजन् गदां चैव धनेश्वरः ।
पाशांश्च तत्र वरुणो विचित्रां च तथाऽशनिम् ॥ १.२५३.३२ ॥
ท้าวยมะ ข้าแต่พระราชา ถือไม้กาลทัณฑ์ ท้าวธเนศวร (กุเวร) ถือตะบอง และท้าววรุณถือบ่วงและสายฟ้าอันหลากสีที่นั่น
1.253.33
स्कन्दः शक्तिं समादाय तस्थौ मेरुरिवाचलः ।
ओषधीर्दीप्यमानाश्च जगृहातेऽस्विनावपि ॥ १.२५३.३३ ॥
พระสกันทะ ถือหอก ยืนอยู่มั่นคงดุจภูเขาเมรุ และอัศวินทั้งสองก็ถือสมุนไพรเรืองแสง
1.253.34
जगृहे च धनुर्धाता मुसलं तु जयस्तथा ।
पर्वतं चापि जग्राह क्रुद्धस्त्वष्टा महाबलः ॥ १.२५३.३४ ॥
ธาตฤ ถือคันธนู ชยะก็ถือตะบองเช่นกัน ส่วนตวัษฏฤผู้โกรธจัดและมีกำลังมหาศาล ได้คว้าภูเขาขึ้นมาด้วย
1.253.35
अंशस्तु शक्तिं जग्राह मृत्युर्देवः परश्वधम् ।
प्रगृह्य परिघं घोरं विचचारार्यमा अपि ॥ १.२५३.३५ ॥
อังศะ ถือหอก เทพมฤตยูถือขวานรบ และอรยมันถือเหล็กสะเทินที่น่ากลัวเดินวนไปมา
1.253.36
मित्रश्च क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् ।
पूषा भगश्च संक्रुद्धः सविता च विशांपते ॥ १.२५३.३६ ॥
มิตระ ยืนถือจักรที่มีคมดุจใบมีด ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ปูษัน ภคะ และสวิตฤผู้โกรธจัดก็ยืนอยู่ด้วย
1.253.37
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशाः कृष्णापार्थौ प्रदुद्रुवुः ।
रुद्राश्च वसवश्चैव मरुतश्च महाबलाः ॥ १.२५३.३७ ॥
พระกฤษณะและปารถะ ถือคันธนูและดาบ พุ่งเข้าไป และเหล่ารุทร วสุ และมรุตผู้มีกำลังมหาศาลก็ด้วย
1.253.38
विश्वेदेवास्तथा साध्या दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
एते चान्ये च बहवो देवास्तौ पुरुषोत्तमौ ॥ १.२५३.३८ ॥
วิศเวเทวะ และเหล่าสาธยะ เรืองรองด้วยเดชของตน กับเทวดาเหล่านี้ เทวดาอื่นอีกมากมาย ต่อสู้กับบุรุษผู้ประเสริฐทั้งสองนั้น
1.253.39
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः प्रतीयुर्विविधायुधाः ।
तत्राद्भुतान्यदृश्यन्त निमित्तानि महाहवे ॥ १.२५३.३९ ॥
ต่างปรารถนาจะฆ่าพระกฤษณะและปารถะ จึงเข้าต่อสู้ด้วยอาวุธต่างๆ และในการรบใหญ่นั้น ได้ปรากฏนิมิตอัศจรรย์
1.253.40
युगान्तसमरूपाणि भूतसंमोहनानि च ।
तथा दृष्ट्वा सुसंरब्धं शक्रं देवैः सहाच्युतौ ॥ १.२५३.४० ॥
นิมิตที่เหมือนกาลสิ้นยุค และทำให้สรรพสัตว์หลงสับสน เมื่อเห็นพระอินทร์โกรธจัดพร้อมด้วยเทวดา พระอจยุตทั้งสอง (พระกฤษณะและอรชุน) จึง
1.253.41
अभीतौ युधि दुर्धर्षौ तस्थतुः सज्जकार्मुकौ ।
आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ ॥ १.२५३.४१ ॥
สองพี่น้องนั้น ไม่หวาดกลัวและไม่อาจถูกต่อกรได้ในการรบ ยืนขึ้นพร้อมคันธนูที่ขึงสายแล้ว เมื่อเหล่าเทพเข้ามาใกล้ ทั้งสองผู้ชำนาญการศึกก็ยืนหยัดอยู่
1.253.42
व्यताडयेतां संक्रुद्धौ शरैर्वज्रोपमैस्तदा ।
असकृद्भग्नसंकल्पाः सुराश्च बहुशः कृताः ॥ १.२५३.४२ ॥
ครั้นแล้ว ทั้งสองผู้โกรธเกรี้ยวก็ยิงอาวุธลูกศรดั่งสายฟ้า เหล่าเทพถูกทำให้เสียความตั้งใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า และถูกตีแตกพ่ายหลายครั้ง
1.253.43
भयाद्रणं परित्यज्य शख्रमेवाभिशिश्रियुः ।
दृष्ट्वा निवारितान्देवान्माधवेनार्जुनेन च ॥ १.२५३.४३ ॥
ด้วยความกลัว เหล่าเทพละทิ้งการรบ หยิบอาวุธขึ้นมาถือ เมื่อเห็นว่าถูกมาธวะและอรชุนหยุดยั้งไว้
1.253.44
आश्चर्यमगमंस्तत्र मुनयो नभसि स्थिताः ।
शक्रश्चापि तयोर्वीर्यमुपलभ्यासकृद्रणे ॥ १.२५३.४४ ॥
ฤๅษีทั้งหลายที่ยืนอยู่บนท้องฟ้าต่างประหลาดใจในที่นั้น แม้พระศักระก็เช่นกัน เมื่อทรงเห็นพละกำลังของทั้งสองในการรบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
1.253.45
बभूव परमप्रीतो भूयश्चैतावयोधयत् ।
ततोऽश्मवर्षं सुमहद्व्यसृजत्पाकशासनः ॥ १.२५३.४५ ॥
พระองค์ทรงพอพระทัยยิ่งนัก จึงทรงรบกับทั้งสองอีกครั้ง ครั้นแล้ว ปากศาสนะก็ทรงปล่อยฝนก้อนหินใหญ่ยิ่ง
1.253.46
भूय एव तदा वीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ।
तच्छैरर्जुनो वर्षं प्रतिजघ्नेऽत्यमर्षितः ॥ १.२५३.४६ ॥
ครั้งนั้น อรชุนผู้ถนัดทั้งสองมือ ต้องการทดสอบพละกำลังของพระองค์อีกครั้ง จึงโกรธจัดและสกัดฝนนั้นด้วยลูกศร
1.253.47
विफलं क्रियमाणं तत्समवेक्ष्य शतक्रतुः ।
भूयः संवर्धयामास तद्वर्षं पाकशासनः ॥ १.२५३.४७ ॥
พระศตกรตุ ผู้ลงโทษปากะ ทรงเห็นฝนนั้นไร้ผล จึงทรงเพิ่มกำลังฝนนั้นอีกครั้ง
1.253.48
सोश्मवर्षं महावेगैरिषुभिः पाकशासनिः ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पितरं तथा ॥ १.२५३.४८ ॥
บุตรของปากศาสนะ ด้วยลูกศรที่มีความเร็วยิ่ง ได้ทำให้ฝนก้อนหินนั้นสลายไป และทำให้บิดาของพระองค์ปีติยินดีเช่นนั้น
1.253.49
तत उत्पाट्य पाणिभ्यां मन्दराच्छिखरं महत् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ १.२५३.४९ ॥
ครั้งนั้น พระอินทร์ ทรงต้องการสังหารบุตรของปาณฑุ จึงถอนยอดเขามันทระอันใหญ่ พร้อมทั้งต้นไม้ ด้วยพระหัตถ์ทั้งสอง แล้วทรงขว้างไป
1.253.50
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलिताग्रैरजिह्मगैः ।
शरैर्विध्वंसयामास गिरेः शृङ्गं सहस्रधा ॥ १.२५३.५० ॥
ครั้งนั้น อรชุนใช้ลูกศรที่พุ่งไปอย่างเร็วและปลายลุกโชน บินตรงไม่คดเคี้ยว ทำลายยอดเขาให้แตกเป็นพันชิ้น
1.253.51
गिरेर्विशीर्यमाणस्य तस्य रूपं तदा बभौ ।
सार्कचन्द्रग्रहस्येव नभसः परिशीर्यतः ॥ १.२५३.५१ ॥
รูปร่างของภูเขานั้นขณะแตกสลายปรากฏงดงามในครั้งนั้น ดั่งท้องฟ้าแตกทลายเมื่อเกิดสุริยุปราคาและจันทรุปราคาพร้อมกัน
1.253.52
तेनाभिपतता दावं शैलेन महता भृशम् ।
शृङ्गेण निहतास्तत्र प्राणिनः खाण्डवालयाः ॥ १.२५३.५२ ॥
เมื่อภูเขาใหญ่นั้นโถมลงรุนแรงบนไฟป่า สัตว์ทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในขาณฑวะถูกสังหารที่นั่น