ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.253.1
तस्याथ वर्षतो वारि पाण्डवः प्रत्यवारयत् ।
शरवर्षेण बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ १.२५३.१ ॥
ಆಗ ಅವನು ಸುರಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಪಾಂಡವನು ತಡೆದನು; ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
1.253.2
खाण्डवं च वनं सर्वं पाण्डवो बहुभिः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ १.२५३.२ ॥
ಅಳತೆಯಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ ಪಾಂಡವನು ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು, ಮಂಜು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.
1.253.3
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ।
संछाद्यमाने खे बाणैरस्यता सव्यसाचिना ॥ १.२५३.३ ॥
ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೂಡಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಯಾವ ಜೀವಿಯೂ ಹೊರಬರಲು ಶಕ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.253.4
तक्षकस्तु न तत्रासीन्नागराजो महाबलः ।
दह्यमाने वने तस्मिन्कुरुक्षेत्रं गतो हि सः ॥ १.२५३.४ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ನಾಗರಾಜ ತಕ್ಷಕನು ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ವನವು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದನು.
1.253.5
अश्वसेनोऽभवत्तत्र तक्षकस्य सुतो बली ।
स यत्नमकरोत्तीव्रं मोक्षार्थं जातवेदसः ॥ १.२५३.५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಕನ ಬಲಶಾಲಿ ಮಗ ಅಶ್ವಸೇನನಿದ್ದನು; ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯಲು ಅವನು ತೀವ್ರ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು.
1.253.6
न शशाक स निर्गन्तुं निरुद्धोऽर्जुनपत्रिभिः ।
मोक्षयामास तं माता निगीर्य भुजगात्मजा ॥ १.२५३.६ ॥
ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವನ ತಾಯಿ, ನಾಗಕನ್ಯೆ, ಅವನನ್ನು ನುಂಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಳು.
1.253.7
तस्य पूर्वं शिरो ग्रस्तं पुच्छमस्य निगीर्यते ।
निगीर्य सोर्ध्वमक्रामत्सुतं नागी मुमुक्षया ॥ १.२५३.७ ॥
ಅವನ ತಲೆ ಮೊದಲು ನುಂಗಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅವನ ಬಾಲ ಈಗ ನುಂಗಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ಮಗನನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನುಂಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊರಬಂದಳು.
1.253.8
तस्याः शरेण तीक्ष्णेन पृथुधारेण पाण्डवः ।
शिरश्चिच्छेद गच्छन्त्यास्तामपश्यच्छचीपतिः ॥ १.२५३.८ ॥
ಪಾಂಡವನು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಅಗಲ ಅಲಗಿನ ಬಾಣದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಶಚೀಪತಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
1.253.9
तं मुमोचयिषुर्वज्री वातवर्षेण पाण्डवम् ।
मोहयामास तत्कालमश्वसेनस्त्वमुच्यत ॥ १.२५३.९ ॥
ವಜ್ರಧಾರಿ (ಇಂದ್ರ) ಪಾಂಡವನನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಬಯಸಿ ಗಾಳಿ-ಮಳೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು; ಆಗ ಅಶ್ವಸೇನನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡನು.
1.253.10
तां च मायां तदा दृष्टा घोरां नागेन वञ्चितः ।
द्विधा त्रिधा च खगतान्प्राणिनः पाण्डवोच्छिनत् ॥ १.२५३.१० ॥
ನಾಗನಿಂದ ಮೋಸಗೊಂಡ ಪಾಂಡವನು ಆ ಭಯಂಕರ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಎರಡು ಮೂರು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
1.253.11
शशाप तं च संक्रुद्धो बीभत्सुर्जिह्मगामिनम् ।
पावको वासुदेवश्चाप्यप्रतिष्ठो भविष्यसि ॥ १.२५३.११ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಆ ಡೊಂಕು ನಡೆಯ ನಾಗನಿಗೆ ಶಾಪವಿತ್ತನು: "ನೀನು ಅಗ್ನಿಯಿಂದಲೂ ವಾಸುದೇವನಿಂದಲೂ ಆಧಾರರಹಿತನಾಗುವೆ."
1.253.12
ततो जिष्णुः सहस्राक्षं खं वितत्याशुगैः शरैः ।
योधयामास संक्रुद्धो वञ्चनां तामनुस्मरन् ॥ १.२५३.१२ ॥
ಆಗ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ) ಆಕಾಶವನ್ನು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೊಡನೆ (ಇಂದ್ರನೊಡನೆ) ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು; ಆ ವಂಚನೆಯನ್ನು ನೆನೆದು ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದನು.
1.253.13
देवराजोऽपि तं दृष्ट्वा संरब्धं समरेऽर्जुनम् ।
स्वमस्त्रमसृजत्तीव्रं छादयित्वाऽखिलं नभः ॥ १.२५३.१३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಿದ ದೇವರಾಜನೂ ತನ್ನ ತೀವ್ರ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಇಡೀ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
1.253.14
ततो वायुर्महाघोषः क्षोभयन्सर्वसागरान् ।
वियत्स्थो जनयन्मेघाञ्जलधारासमाकुलान् ॥ १.२५३.१४ ॥
ಆಗ ಮಹಾ ಘೋಷದಿಂದ ಬೀಸಿದ ವಾಯು, ಎಲ್ಲ ಸಾಗರಗಳನ್ನು ಕಲಕುತ್ತ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಜಲಧಾರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೇಘಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು.
1.253.15
ततोऽशनिमुचो घोरांस्तडित्स्तनितनिःस्वनान् ।
तद्विघातार्थमसृजदर्जुनोऽप्यस्त्रमुत्तमम् ॥ १.२५३.१५ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನೂ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿಡಿಲನ್ನು ಸುರಿಸುವ, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಗುಡುಗಿನ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ಘೋರ ಉತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
1.253.16
वायव्यमभिमन्त्र्याथ प्रतिपत्तिविशारदः ।
तेनेन्द्राशनिमेघानां वीर्यौजस्तद्विनाशितम् ॥ १.२५३.१६ ॥
ಆಗ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅರ್ಜುನನು ವಾಯವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಸಿಡಿಲು ಮತ್ತು ಮೇಘಗಳ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು ನಾಶವಾಯಿತು.
1.253.17
जलधाराश्च ताः शोषं जग्मुर्नेशुश्च विद्युतः ।
क्षणेन चाभवद्व्योम संप्रशान्तरजस्तमः ॥ १.२५३.१७ ॥
ಆ ಜಲಧಾರೆಗಳು ಒಣಗಿದವು; ಮಿಂಚುಗಳು ಮರೆಯಾದವು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವು ಧೂಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾಯಿತು.
1.253.18
सुखशीतानिलवहं प्रकृतिस्थार्कमण्डलम् ।
निष्प्रतीकारहृष्टश्च हुतभुग्विविधाकृतिः ॥ १.२५३.१८ ॥
ಸುಖಕರ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಬೀಸುತ್ತ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲವನ್ನು ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ; ಪ್ರತಿಕಾರವಿಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಹರ್ಷಗೊಂಡ, ವಿವಿಧ ರೂಪದ ಅಗ್ನಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
1.253.19
सिच्यमानो वसौघैस्तैः प्राणिनां देहनिःसृतैः ।
प्रजज्वालाथ सोऽर्चिष्मान्स्वनादैः पूरयञ्जगत् ॥ १.२५३.१९ ॥
ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಹರಿದ ಕೊಬ್ಬಿನ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಸುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಜ್ವಾಲಾಮಯ ಅಗ್ನಿ, ಗರ್ಜನೆಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ಉರಿದೆದ್ದಿತು.
1.253.20
कृष्णाभ्यां रक्षितं दृष्ट्वा तं च दावमहङ्कृताः ।
खमुत्पेतुर्महाराज सुपर्णाद्याः पतत्त्रिणः ॥ १.२५३.२० ॥
ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರಿಂದ ಆ ಕಾಡು ಮತ್ತು ದಾವಾಗ್ನಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಅಹಂಕಾರಿಗಳಾದ ಸುಪರ್ಣ ಮೊದಲಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದವು.
1.253.21
गरुत्मान्वज्रसदृशैः पक्षतुण्डनखैस्तथा ।
प्रहर्तुकामो न्यपतदाकाशात्कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२५३.२१ ॥
ವಜ್ರದಂತಿರುವ ರೆಕ್ಕೆ, ಕೊಕ್ಕು ಮತ್ತು ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಗರುಡ ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
1.253.22
तथैवोरगसङ्घाताः पाण्डवस्य समीपतः ।
उत्सृजन्तो विषं घोरं निपेतुर्ज्वलिताननाः ॥ १.२५३.२२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಂಡವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ವಿಷವನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಾ, ಉರಿಯುವ ಮುಖಗಳ ಸರ್ಪಸಮೂಹಗಳು ಬಿದ್ದವು.
1.253.23
तांश्चकर्त शरैः पार्थः सरोषाग्निसमुक्षितैः ।
विविशुश्चापि तं दीप्तं देहाभावाय पावकम् ॥ १.२५३.२३ ॥
ಪಾರ್ಥನು ರೋಷಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ತಮ್ಮ ದೇಹ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವೂ ಆ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು.
1.253.24
ततः सुराः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
उत्पेतुर्नादमतुलमुत्सृजन्तो रणार्थिनः ॥ १.२५३.२४ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ನಾಗರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅನುಪಮ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮೇಲೆ ಹಾರಿದರು.
1.253.25
अयःकणपचक्राश्मभुशुण्ड्युद्यतबाहवः ।
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः क्रोधसंमूर्च्छितौजसः ॥ १.२५३.२५ ॥
ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡುಗಳು, ಪಚಕ್ರ, ಕಲ್ಲುಗಳು, ಭುಶುಂಡಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳವರು, ಕೋಪದಿಂದ ಬಲ ಮೂರ್ಛಿತರಾದವರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದರು.
1.253.26
तेषामतिव्याहरतां शस्त्रवर्षं प्रमुञ्चताम् ।
प्रममाथोत्तमाङ्गानि बीभत्सुर्निशितैः शरैः ॥ १.२५३.२६ ॥
ಶಸ್ತ್ರ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚೂರುಮಾಡಿದನು.
1.253.27
कृष्णश्च सुमहातेजाश्चक्रेणारिविनाशनः ।
दैत्यदानवसङ्घानां चकार कदनं महत् ॥ १.२५३.२७ ॥
ಅತಿ ತೇಜಸ್ವಿ, ಶತ್ರುನಾಶಕನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಚಕ್ರದಿಂದ ದೈತ್ಯ ದಾನವ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಮಹಾ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದನು.
1.253.28
अथापरे शरैर्विद्धाश्चक्रवेगेरितास्तथा ।
वेलामिव समासाद्य व्यतिष्ठन्नमितौजसः ॥ १.२५३.२८ ॥
ನಂತರ ಉಳಿದವರು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಚಕ್ರದ ವೇಗದಿಂದ ನುಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ನಿಂತರು; ಅವರು ಅಮಿತ ಬಲಶಾಲಿಗಳು.
1.253.29
ततः शक्रोऽतिसक्रुद्धस्त्रिदशानां महेश्वरः ।
पाण्डुरं गजमास्थाय तावुभौ समुपाद्रवत् ॥ १.२५३.२९ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಮಹೇಶ್ವರ ಇಂದ್ರನು ಅತಿಯಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಬಿಳಿಯ ಆನೆಯನ್ನು ಏರಿ ಆ ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
1.253.30
वेगेनाशनिमादाय वज्रमस्त्रं च सोऽसृजत् ।
हतावेताविति प्राह सुरानसुरसूदनः ॥ १.२५३.३० ॥
ವೇಗದಿಂದ ಅಶನಿ (ವಜ್ರ) ಹಿಡಿದು ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಅಸುರಸೂದನನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, "ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಹತರಾದರು" ಎಂದನು.
1.253.31
ततः समुद्यतां दृष्ट्वा देवेन्द्रेण महाशनिम् ।
जगृहुः सर्वशस्त्राणि स्वानि स्वानि सुरास्तथा ॥ १.२५३.३१ ॥
ಆಗ ದೇವೇಂದ್ರನು ಎತ್ತಿದ ಮಹಾ ವಜ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
1.253.32
कालदण्डं यमो राजन् गदां चैव धनेश्वरः ।
पाशांश्च तत्र वरुणो विचित्रां च तथाऽशनिम् ॥ १.२५३.३२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಯಮನು ಕಾಲದಂಡವನ್ನು, ಧನೇಶ್ವರನು (ಕುಬೇರ) ಗದೆಯನ್ನು, ವರುಣನು ಅಲ್ಲಿ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
1.253.33
स्कन्दः शक्तिं समादाय तस्थौ मेरुरिवाचलः ।
ओषधीर्दीप्यमानाश्च जगृहातेऽस्विनावपि ॥ १.२५३.३३ ॥
ಸ್ಕಂದನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೇರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲನಾಗಿ ನಿಂತನು; ಹೊಳೆಯುವ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವತೆಗಳಿಬ್ಬರೂ ಹಿಡಿದರು.
1.253.34
जगृहे च धनुर्धाता मुसलं तु जयस्तथा ।
पर्वतं चापि जग्राह क्रुद्धस्त्वष्टा महाबलः ॥ १.२५३.३४ ॥
ಧಾತನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು, ಜಯನು ಮುಸಲವನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ತ್ವಷ್ಟನು ಪರ್ವತವನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
1.253.35
अंशस्तु शक्तिं जग्राह मृत्युर्देवः परश्वधम् ।
प्रगृह्य परिघं घोरं विचचारार्यमा अपि ॥ १.२५३.३५ ॥
ಅಂಶನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ದೇವ ಮೃತ್ಯುವು ಪರಶುವನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಅರ್ಯಮನು ಭಯಂಕರ ಪರಿಘವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
1.253.36
मित्रश्च क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् ।
पूषा भगश्च संक्रुद्धः सविता च विशांपते ॥ १.२५३.३६ ॥
ಮಿತ್ರನು ಕ್ಷುರಾಗ್ರದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು; ಓ ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ! ಪೂಷ, ಭಗ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಸವಿತೃ ಕೂಡ ನಿಂತರು.
1.253.37
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशाः कृष्णापार्थौ प्रदुद्रुवुः ।
रुद्राश्च वसवश्चैव मरुतश्च महाबलाः ॥ १.२५३.३७ ॥
ಬಿಲ್ಲು, ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು; ರುದ್ರರು, ವಸುಗಳು, ಮಹಾಬಲರಾದ ಮರುತ್ತುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
1.253.38
विश्वेदेवास्तथा साध्या दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
एते चान्ये च बहवो देवास्तौ पुरुषोत्तमौ ॥ १.२५३.३८ ॥
ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ (ಮುಂದೆ ಬಂದರು); ಇವರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷೋತ್ತಮರ ವಿರುದ್ಧ.
1.253.39
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः प्रतीयुर्विविधायुधाः ।
तत्राद्भुतान्यदृश्यन्त निमित्तानि महाहवे ॥ १.२५३.३९ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು (ದೇವತೆಗಳು) ಎದುರಾದರು; ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
1.253.40
युगान्तसमरूपाणि भूतसंमोहनानि च ।
तथा दृष्ट्वा सुसंरब्धं शक्रं देवैः सहाच्युतौ ॥ १.२५३.४० ॥
ಯುಗಾಂತದಂತಹ ರೂಪಗಳುಳ್ಳ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ (ಶಕುನಗಳು); ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಚ್ಯುತರು.
1.253.41
अभीतौ युधि दुर्धर्षौ तस्थतुः सज्जकार्मुकौ ।
आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ ॥ १.२५३.४१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲದವರೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದವರೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಹೆದೆಯೇರಿಸಿದ ಬಿಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತರು; ಆಗ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧ ನಿಪುಣರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ.
1.253.42
व्यताडयेतां संक्रुद्धौ शरैर्वज्रोपमैस्तदा ।
असकृद्भग्नसंकल्पाः सुराश्च बहुशः कृताः ॥ १.२५३.४२ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಜ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು; ಪದೇ ಪದೇ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪ ಭಗ್ನರಾಗಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
1.253.43
भयाद्रणं परित्यज्य शख्रमेवाभिशिश्रियुः ।
दृष्ट्वा निवारितान्देवान्माधवेनार्जुनेन च ॥ १.२५३.४३ ॥
ಭಯದಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ತೊರೆದು ಅವರು ಆಯುಧಗಳನ್ನೇ ಹಿಡಿದರು. ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ.
1.253.44
आश्चर्यमगमंस्तत्र मुनयो नभसि स्थिताः ।
शक्रश्चापि तयोर्वीर्यमुपलभ्यासकृद्रणे ॥ १.२५३.४४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಇಂದ್ರನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಕಂಡು.
1.253.45
बभूव परमप्रीतो भूयश्चैतावयोधयत् ।
ततोऽश्मवर्षं सुमहद्व्यसृजत्पाकशासनः ॥ १.२५३.४५ ॥
ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಈ ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು. ಆಗ ಪಾಕಶಾಸನನು (ಇಂದ್ರ) ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
1.253.46
भूय एव तदा वीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ।
तच्छैरर्जुनो वर्षं प्रतिजघ्नेऽत्यमर्षितः ॥ १.२५३.४६ ॥
ಆಗ ಮತ್ತೆ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯ (ಅರ್ಜುನನ) ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿ, ಅವನು ಅತಿ ಕೋಪದಿಂದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.
1.253.47
विफलं क्रियमाणं तत्समवेक्ष्य शतक्रतुः ।
भूयः संवर्धयामास तद्वर्षं पाकशासनः ॥ १.२५३.४७ ॥
ಆ ಮಳೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ), ಪಾಕಶಾಸನನು, ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.
1.253.48
सोश्मवर्षं महावेगैरिषुभिः पाकशासनिः ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पितरं तथा ॥ १.२५३.४८ ॥
ಪಾಕಶಾಸನಿ (ಅರ್ಜುನ) ಮಹಾ ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿದನು; ಹೀಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿದನು.
1.253.49
तत उत्पाट्य पाणिभ्यां मन्दराच्छिखरं महत् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ १.२५३.४९ ॥
ನಂತರ ಇಂದ್ರನು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ದೊಡ್ಡ ಶಿಖರವನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಮರಗಳೊಡನೆ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಎಸೆದನು.
1.253.50
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलिताग्रैरजिह्मगैः ।
शरैर्विध्वंसयामास गिरेः शृङ्गं सहस्रधा ॥ १.२५३.५० ॥
ನಂತರ ಅರ್ಜುನನು ವೇಗವಾದ, ಉರಿಯುವ ತುದಿಗಳ, ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರವನ್ನು ಸಾವಿರ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಚೂರುಮಾಡಿದನು.
1.253.51
गिरेर्विशीर्यमाणस्य तस्य रूपं तदा बभौ ।
सार्कचन्द्रग्रहस्येव नभसः परिशीर्यतः ॥ १.२५३.५१ ॥
ಒಡೆದು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪರ್ವತದ ರೂಪವು ಆಗ, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಗ್ರಹಣವಾದಾಗ ಆಕಾಶವು ಒಡೆಯುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.
1.253.52
तेनाभिपतता दावं शैलेन महता भृशम् ।
शृङ्गेण निहतास्तत्र प्राणिनः खाण्डवालयाः ॥ १.२५३.५२ ॥
ಆ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವು ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಖಾಂಡವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಹತವಾದವು.