മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.253.1
तस्याथ वर्षतो वारि पाण्डवः प्रत्यवारयत् ।
शरवर्षेण बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ १.२५३.१ ॥
അപ്പോൾ അവൻ വർഷിച്ച വെള്ളത്തെ പാണ്ഡവൻ തടഞ്ഞു; ബാണവർഷംകൊണ്ട് ഉത്തമാസ്ത്രങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊണ്ട് ബീഭത്സു (അർജുനൻ) അങ്ങനെ ചെയ്തു.
1.253.2
खाण्डवं च वनं सर्वं पाण्डवो बहुभिः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ १.२५३.२ ॥
അളവറ്റ ആത്മാവുള്ള പാണ്ഡവൻ ഖാണ്ഡവവനം മുഴുവൻ പല ബാണങ്ങളാൽ മറച്ചു, മഞ്ഞ് ചന്ദ്രനെ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
1.253.3
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ।
संछाद्यमाने खे बाणैरस्यता सव्यसाचिना ॥ १.२५३.३ ॥
സവ്യസാചി (അർജുനൻ) ബാണങ്ങൾ എയ്തു ആകാശം ബാണങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടപ്പോൾ അവിടെനിന്ന് ഒരു ജീവിക്കും പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1.253.4
तक्षकस्तु न तत्रासीन्नागराजो महाबलः ।
दह्यमाने वने तस्मिन्कुरुक्षेत्रं गतो हि सः ॥ १.२५३.४ ॥
എന്നാൽ മഹാബലനായ നാഗരാജാവ് തക്ഷകൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ആ വനം കത്തിയെരിയുമ്പോൾ അവൻ കുരുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയിരുന്നു.
1.253.5
अश्वसेनोऽभवत्तत्र तक्षकस्य सुतो बली ।
स यत्नमकरोत्तीव्रं मोक्षार्थं जातवेदसः ॥ १.२५३.५ ॥
അവിടെ തക്ഷകന്റെ ബലവാനായ പുത്രൻ അശ്വസേനൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അഗ്നിയിൽനിന്ന് മോചനം നേടാൻ അവൻ കഠിനമായി ശ്രമിച്ചു.
1.253.6
न शशाक स निर्गन्तुं निरुद्धोऽर्जुनपत्रिभिः ।
मोक्षयामास तं माता निगीर्य भुजगात्मजा ॥ १.२५३.६ ॥
അർജുനന്റെ ബാണങ്ങളാൽ തടയപ്പെട്ട അവനു പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അപ്പോൾ അവന്റെ മാതാവായ നാഗകന്യക അവനെ വിഴുങ്ങി രക്ഷിച്ചു.
1.253.7
तस्य पूर्वं शिरो ग्रस्तं पुच्छमस्य निगीर्यते ।
निगीर्य सोर्ध्वमक्रामत्सुतं नागी मुमुक्षया ॥ १.२५३.७ ॥
അവന്റെ തല ആദ്യം വിഴുങ്ങപ്പെട്ടിരുന്നു, വാൽ ഇപ്പോൾ വിഴുങ്ങപ്പെടുകയാണ്. മകനെ മോചിപ്പിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ നാഗി അവനെ വിഴുങ്ങി മേലോട്ട് പുറത്തുവന്നു.
1.253.8
तस्याः शरेण तीक्ष्णेन पृथुधारेण पाण्डवः ।
शिरश्चिच्छेद गच्छन्त्यास्तामपश्यच्छचीपतिः ॥ १.२५३.८ ॥
അവൾ പോകുമ്പോൾ പാണ്ഡവൻ മൂർച്ചയുള്ള, വിശാലമായ അഗ്രമുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് അവളുടെ തല വെട്ടി; ശചീപതി അത് കണ്ടു.
1.253.9
तं मुमोचयिषुर्वज्री वातवर्षेण पाण्डवम् ।
मोहयामास तत्कालमश्वसेनस्त्वमुच्यत ॥ १.२५३.९ ॥
വജ്രധാരി (ഇന്ദ്രൻ) പാണ്ഡവനെ മോചിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് കാറ്റും മഴയും കൊണ്ട് ആ നിമിഷം അവനെ മോഹിപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ അശ്വസേനൻ മോചിതനായി.
1.253.10
तां च मायां तदा दृष्टा घोरां नागेन वञ्चितः ।
द्विधा त्रिधा च खगतान्प्राणिनः पाण्डवोच्छिनत् ॥ १.२५३.१० ॥
നാഗത്താൽ വഞ്ചിതനായ പാണ്ഡവൻ ആ ഭയങ്കരമായ മായ കണ്ട്, ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന ജീവികളെ രണ്ടും മൂന്നുമായി വെട്ടി.
1.253.11
शशाप तं च संक्रुद्धो बीभत्सुर्जिह्मगामिनम् ।
पावको वासुदेवश्चाप्यप्रतिष्ठो भविष्यसि ॥ १.२५३.११ ॥
അത്യന്തം കോപിച്ച ബീഭത്സു (അർജ്ജുനൻ) ആ കോടിയിഴയുന്ന നാഗത്തെ ശപിച്ചു: "നീ അഗ്നിയാലും വാസുദേവനാലും പോലും സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനാകും."
1.253.12
ततो जिष्णुः सहस्राक्षं खं वितत्याशुगैः शरैः ।
योधयामास संक्रुद्धो वञ्चनां तामनुस्मरन् ॥ १.२५३.१२ ॥
അപ്പോൾ ജിഷ്ണു (അർജ്ജുനൻ) ആകാശം വേഗമുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് നിറച്ച് സഹസ്രാക്ഷനോട് (ഇന്ദ്രനോട്) യുദ്ധം ചെയ്തു; ആ വഞ്ചന ഓർത്ത് അവൻ അത്യന്തം കോപിച്ചിരുന്നു.
1.253.13
देवराजोऽपि तं दृष्ट्वा संरब्धं समरेऽर्जुनम् ।
स्वमस्त्रमसृजत्तीव्रं छादयित्वाऽखिलं नभः ॥ १.२५३.१३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ചുനിൽക്കുന്ന അർജുനനെ കണ്ട ദേവരാജനും തന്റെ ഘോരമായ അസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് മുഴുവൻ ആകാശത്തെയും മറച്ചു.
1.253.14
ततो वायुर्महाघोषः क्षोभयन्सर्वसागरान् ।
वियत्स्थो जनयन्मेघाञ्जलधारासमाकुलान् ॥ १.२५३.१४ ॥
അപ്പോൾ മഹാഘോഷത്തോടെ വീശിയ വായു സമുദ്രങ്ങളെയെല്ലാം ഇളക്കി, ആകാശത്തുനിന്ന് ജലധാരകളാൽ നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
1.253.15
ततोऽशनिमुचो घोरांस्तडित्स्तनितनिःस्वनान् ।
तद्विघातार्थमसृजदर्जुनोऽप्यस्त्रमुत्तमम् ॥ १.२५३.१५ ॥
അപ്പോൾ അർജുനനും അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാനായി ഇടിമിന്നൽ വർഷിക്കുന്ന, മിന്നലിന്റെയും ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെയും ശബ്ദമുള്ള ഘോരവും ഉത്തമവുമായ അസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
1.253.16
वायव्यमभिमन्त्र्याथ प्रतिपत्तिविशारदः ।
तेनेन्द्राशनिमेघानां वीर्यौजस्तद्विनाशितम् ॥ १.२५३.१६ ॥
പ്രതിക്രിയയിൽ നിപുണനായ അർജുനൻ വായവ്യാസ്ത്രം മന്ത്രത്താൽ അഭിമന്ത്രിച്ചു; അതിനാൽ ഇന്ദ്രന്റെ ഇടിമിന്നലുകളുടെയും മേഘങ്ങളുടെയും വീര്യവും ഓജസ്സും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
1.253.17
जलधाराश्च ताः शोषं जग्मुर्नेशुश्च विद्युतः ।
क्षणेन चाभवद्व्योम संप्रशान्तरजस्तमः ॥ १.२५३.१७ ॥
ആ ജലധാരകൾ വറ്റിപ്പോയി; മിന്നലുകൾ മറഞ്ഞു; ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ആകാശം പൊടിയും ഇരുട്ടും പൂർണമായി അടങ്ങി ശാന്തമായി.
1.253.18
सुखशीतानिलवहं प्रकृतिस्थार्कमण्डलम् ।
निष्प्रतीकारहृष्टश्च हुतभुग्विविधाकृतिः ॥ १.२५३.१८ ॥
സുഖകരവും തണുത്തതുമായ കാറ്റ് വീശി, സൂര്യമണ്ഡലത്തെ സ്വാഭാവികസ്ഥിതിയിൽ നിർത്തി; പ്രതിക്രിയയില്ലാത്തതിനാൽ ഹർഷിതനായ, വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള അഗ്നിയും പ്രത്യക്ഷനായി.
1.253.19
सिच्यमानो वसौघैस्तैः प्राणिनां देहनिःसृतैः ।
प्रजज्वालाथ सोऽर्चिष्मान्स्वनादैः पूरयञ्जगत् ॥ १.२५३.१९ ॥
ജീവികളുടെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ കൊഴുപ്പിന്റെ പ്രവാഹങ്ങളാൽ നനയ്ക്കപ്പെട്ട ആ ജ്വാലാമയമായ അഗ്നി, ഗർജ്ജനങ്ങളാൽ ലോകത്തെ നിറച്ചുകൊണ്ട് ആളിക്കത്തി.
1.253.20
कृष्णाभ्यां रक्षितं दृष्ट्वा तं च दावमहङ्कृताः ।
खमुत्पेतुर्महाराज सुपर्णाद्याः पतत्त्रिणः ॥ १.२५३.२० ॥
രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരാൽ ആ കാടും കാട്ടുതീയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട്, മഹാരാജാവേ, അഹങ്കാരികളായ സുപർണ്ണർ മുതലായ പക്ഷികൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു.
1.253.21
गरुत्मान्वज्रसदृशैः पक्षतुण्डनखैस्तथा ।
प्रहर्तुकामो न्यपतदाकाशात्कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२५३.२१ ॥
വജ്രസമാനമായ ചിറകും കൊക്കും നഖങ്ങളുംകൊണ്ട് പ്രഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഗരുഡൻ ആകാശത്തുനിന്ന് കൃഷ്ണന്റെയും പാണ്ഡവന്റെയും മേൽ പതിച്ചു.
1.253.22
तथैवोरगसङ्घाताः पाण्डवस्य समीपतः ।
उत्सृजन्तो विषं घोरं निपेतुर्ज्वलिताननाः ॥ १.२५३.२२ ॥
അതുപോലെ പാണ്ഡവന്റെ സമീപത്ത് ഭയങ്കരമായ വിഷം ചീറ്റിക്കൊണ്ട്, ജ്വലിക്കുന്ന മുഖങ്ങളോടുകൂടിയ സർപ്പസംഘങ്ങൾ വീണു.
1.253.23
तांश्चकर्त शरैः पार्थः सरोषाग्निसमुक्षितैः ।
विविशुश्चापि तं दीप्तं देहाभावाय पावकम् ॥ १.२५३.२३ ॥
കോപാഗ്നിയിൽ നനച്ച അമ്പുകൾകൊണ്ട് പാർത്ഥൻ അവയെ മുറിച്ചു; ശരീരനാശത്തിനായി അവയും ആ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
1.253.24
ततः सुराः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
उत्पेतुर्नादमतुलमुत्सृजन्तो रणार्थिनः ॥ १.२५३.२४ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും നാഗന്മാരും യുദ്ധമാഗ്രഹിച്ച് അതുല്യമായ ഗർജ്ജനം മുഴക്കി ഉയർന്നു.
1.253.25
अयःकणपचक्राश्मभुशुण्ड्युद्यतबाहवः ।
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः क्रोधसंमूर्च्छितौजसः ॥ १.२५३.२५ ॥
ഇരുമ്പുകഷണങ്ങളും പചക്രവും കല്ലുകളും ഭുശുണ്ഡിയും ഉയർത്തിയ കൈകളുള്ളവരായി, കോപത്താൽ ശക്തി മൂർച്ഛിച്ചവരായി, കൃഷ്ണനെയും പാർത്ഥനെയും കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
1.253.26
तेषामतिव्याहरतां शस्त्रवर्षं प्रमुञ्चताम् ।
प्रममाथोत्तमाङ्गानि बीभत्सुर्निशितैः शरैः ॥ १.२५३.२६ ॥
ആയുധവർഷം പൊഴിച്ച്, ഉച്ചത്തിൽ അലറിയ അവരുടെ തലകൾ ബീഭത്സു (അർജുനൻ) മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ തകർത്തു.
1.253.27
कृष्णश्च सुमहातेजाश्चक्रेणारिविनाशनः ।
दैत्यदानवसङ्घानां चकार कदनं महत् ॥ १.२५३.२७ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ, ശത്രുനാശകനായ കൃഷ്ണൻ ചക്രത്താൽ ദൈത്യദാനവ സംഘങ്ങളെ മഹാസംഹാരം ചെയ്തു.
1.253.28
अथापरे शरैर्विद्धाश्चक्रवेगेरितास्तथा ।
वेलामिव समासाद्य व्यतिष्ठन्नमितौजसः ॥ १.२५३.२८ ॥
പിന്നെ മറ്റുള്ളവർ, അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ടും ചക്രവേഗത്താൽ പ്രേരിതരായും, തീരത്ത് എത്തിയ സമുദ്രംപോലെ നിന്നു; അവർ അമിതശക്തരായിരുന്നു.
1.253.29
ततः शक्रोऽतिसक्रुद्धस्त्रिदशानां महेश्वरः ।
पाण्डुरं गजमास्थाय तावुभौ समुपाद्रवत् ॥ १.२५३.२९ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ മഹേശ്വരനായ ഇന്ദ്രൻ അതിരോഷം കൊണ്ട്, വെളുത്ത ആനയിൽ കയറി ആ ഇരുവരുടെയും നേരെ പാഞ്ഞു.
1.253.30
वेगेनाशनिमादाय वज्रमस्त्रं च सोऽसृजत् ।
हतावेताविति प्राह सुरानसुरसूदनः ॥ १.२५३.३० ॥
വേഗത്തിൽ അശനി (വജ്രം) എടുത്ത് വജ്രാസ്ത്രം അയച്ചു; അസുരസൂദനൻ ദേവന്മാരോട്, "ഇവർ ഇരുവരും ഹതരായി" എന്നു പറഞ്ഞു.
1.253.31
ततः समुद्यतां दृष्ट्वा देवेन्द्रेण महाशनिम् ।
जगृहुः सर्वशस्त्राणि स्वानि स्वानि सुरास्तथा ॥ १.२५३.३१ ॥
അപ്പോൾ ദേവേന്ദ്രൻ ഉയർത്തിയ മഹാവജ്രം കണ്ട്, ദേവന്മാരും തങ്ങളുടെ സകല ആയുധങ്ങളും കൈക്കൊണ്ടു.
1.253.32
कालदण्डं यमो राजन् गदां चैव धनेश्वरः ।
पाशांश्च तत्र वरुणो विचित्रां च तथाऽशनिम् ॥ १.२५३.३२ ॥
രാജാവേ! യമൻ കാലദണ്ഡവും, ധനേശ്വരൻ (കുബേരൻ) ഗദയും, വരുണൻ അവിടെ പാശങ്ങളും വിചിത്രമായ വജ്രവും എടുത്തു.
1.253.33
स्कन्दः शक्तिं समादाय तस्थौ मेरुरिवाचलः ।
ओषधीर्दीप्यमानाश्च जगृहातेऽस्विनावपि ॥ १.२५३.३३ ॥
സ്കന്ദൻ ശക്തി ആയുധം കൈയിലെടുത്ത് മേരുപർവതം പോലെ ഇളകാതെ നിന്നു; തിളങ്ങുന്ന ഔഷധങ്ങൾ അശ്വിനീദേവന്മാരും കൈക്കൊണ്ടു.
1.253.34
जगृहे च धनुर्धाता मुसलं तु जयस्तथा ।
पर्वतं चापि जग्राह क्रुद्धस्त्वष्टा महाबलः ॥ १.२५३.३४ ॥
ധാതാവ് വില്ലും, ജയൻ മുസലവും എടുത്തു; മഹാബലനായ ക്രുദ്ധനായ ത്വഷ്ടാവ് പർവതവും കൈക്കൊണ്ടു.
1.253.35
अंशस्तु शक्तिं जग्राह मृत्युर्देवः परश्वधम् ।
प्रगृह्य परिघं घोरं विचचारार्यमा अपि ॥ १.२५३.३५ ॥
അംശൻ ശക്തി കൈക്കൊണ്ടു; ദേവനായ മൃത്യു പരശു എടുത്തു; അര്യമാവും ഭയങ്കരമായ പരിഘം ഉയർത്തി സഞ്ചരിച്ചു.
1.253.36
मित्रश्च क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् ।
पूषा भगश्च संक्रुद्धः सविता च विशांपते ॥ १.२५३.३६ ॥
മിത്രൻ ക്ഷുരധാരയുള്ള ചക്രം എടുത്തുനിന്നു; വിശാംപതേ! പൂഷാവും ഭഗനും അത്യധികം ക്രുദ്ധനായ സവിതാവും നിന്നു.
1.253.37
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशाः कृष्णापार्थौ प्रदुद्रुवुः ।
रुद्राश्च वसवश्चैव मरुतश्च महाबलाः ॥ १.२५३.३७ ॥
വില്ലും വാളും എടുത്ത കൃഷ്ണനും പാർത്ഥനും മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു; രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും മഹാബലരായ മരുത്തുക്കളും.
1.253.38
विश्वेदेवास्तथा साध्या दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
एते चान्ये च बहवो देवास्तौ पुरुषोत्तमौ ॥ १.२५३.३८ ॥
വിശ്വദേവന്മാരും സാധ്യന്മാരും സ്വന്തം തേജസ്സിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് (മുന്നോട്ട് വന്നു); ഇവരും മറ്റനേകം ദേവന്മാരും ആ പുരുഷോത്തമന്മാർക്കെതിരെ.
1.253.39
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः प्रतीयुर्विविधायुधाः ।
तत्राद्भुतान्यदृश्यन्त निमित्तानि महाहवे ॥ १.२५३.३९ ॥
കൃഷ്ണനെയും പാർത്ഥനെയും കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച് വിവിധ ആയുധങ്ങളുമായി (ദേവന്മാർ) എതിരിട്ടുവന്നു; ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ അദ്ഭുതകരമായ ശകുനങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടു.
1.253.40
युगान्तसमरूपाणि भूतसंमोहनानि च ।
तथा दृष्ट्वा सुसंरब्धं शक्रं देवैः सहाच्युतौ ॥ १.२५३.४० ॥
യുഗാന്തത്തിന് സമാനരൂപമുള്ളവയും ജീവികളെ മോഹിപ്പിക്കുന്നവയുമായ (ശകുനങ്ങൾ); അങ്ങനെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ അത്യന്തം കുപിതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആ രണ്ട് അച്യുതന്മാരും.
1.253.41
अभीतौ युधि दुर्धर्षौ तस्थतुः सज्जकार्मुकौ ।
आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ ॥ १.२५३.४१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഭയമില്ലാത്തവരും തോൽപിക്കാനാവാത്തവരുമായ ആ രണ്ടുപേരും ഞാണേറ്റിയ വില്ലോടെ നിലകൊണ്ടു; അപ്പോൾ വരുന്ന ദേവന്മാരെ യുദ്ധനിപുണരായ ആ ഇരുവരും.
1.253.42
व्यताडयेतां संक्रुद्धौ शरैर्वज्रोपमैस्तदा ।
असकृद्भग्नसंकल्पाः सुराश्च बहुशः कृताः ॥ १.२५३.४२ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ആ രണ്ടുപേരും വജ്രസമാനമായ അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു; ആവർത്തിച്ച് ദേവന്മാർ ലക്ഷ്യം തകർന്നവരായി പലതവണ ആക്കപ്പെട്ടു.
1.253.43
भयाद्रणं परित्यज्य शख्रमेवाभिशिश्रियुः ।
दृष्ट्वा निवारितान्देवान्माधवेनार्जुनेन च ॥ १.२५३.४३ ॥
ഭയത്താൽ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ ആയുധങ്ങൾ മാത്രം കൈക്കൊണ്ടു. മാധവനും അർജുനനും ദേവന്മാരെ തടഞ്ഞത് കണ്ടിട്ട്.
1.253.44
आश्चर्यमगमंस्तत्र मुनयो नभसि स्थिताः ।
शक्रश्चापि तयोर्वीर्यमुपलभ्यासकृद्रणे ॥ १.२५३.४४ ॥
അവിടെ ആകാശത്ത് നിന്ന മുനിമാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. യുദ്ധത്തിൽ അവരിരുവരുടെയും വീര്യം പലവട്ടം കണ്ട് ഇന്ദ്രനും.
1.253.45
बभूव परमप्रीतो भूयश्चैतावयोधयत् ।
ततोऽश्मवर्षं सुमहद्व्यसृजत्पाकशासनः ॥ १.२५३.४५ ॥
അദ്ദേഹം അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി, വീണ്ടും ഈ ഇരുവരോടും പോരാടി. അപ്പോൾ പാകശാസനൻ (ഇന്ദ്രൻ) വലിയ കല്ലുമഴ പെയ്യിച്ചു.
1.253.46
भूय एव तदा वीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ।
तच्छैरर्जुनो वर्षं प्रतिजघ्नेऽत्यमर्षितः ॥ १.२५३.४६ ॥
അപ്പോൾ വീണ്ടും സവ്യസാചിയുടെ (അർജുനന്റെ) വീര്യം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ അത്യധികം കോപത്തോടെ അമ്പുകളാൽ ആ മഴയെ തടുത്തു.
1.253.47
विफलं क्रियमाणं तत्समवेक्ष्य शतक्रतुः ।
भूयः संवर्धयामास तद्वर्षं पाकशासनः ॥ १.२५३.४७ ॥
ആ മഴ ഫലശൂന്യമാകുന്നത് കണ്ട് ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ), പാകശാസനൻ, ആ മഴയെ വീണ്ടും വർധിപ്പിച്ചു.
1.253.48
सोश्मवर्षं महावेगैरिषुभिः पाकशासनिः ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पितरं तथा ॥ १.२५३.४८ ॥
പാകശാസനി (അർജുനൻ) മഹാവേഗമുള്ള അമ്പുകളാൽ ആ കല്ലുമഴയെ നശിപ്പിച്ചു; ഇങ്ങനെ തന്റെ പിതാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
1.253.49
तत उत्पाट्य पाणिभ्यां मन्दराच्छिखरं महत् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ १.२५३.४९ ॥
പിന്നെ ഇന്ദ്രൻ രണ്ടു കൈകൊണ്ടും മന്ദരപർവതത്തിന്റെ വലിയ ശിഖരം പറിച്ചെടുത്ത്, മരങ്ങളോടുകൂടി, പാണ്ഡുപുത്രനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ എറിഞ്ഞു.
1.253.50
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलिताग्रैरजिह्मगैः ।
शरैर्विध्वंसयामास गिरेः शृङ्गं सहस्रधा ॥ १.२५३.५० ॥
പിന്നെ അർജുനൻ വേഗമേറിയ, ജ്വലിക്കുന്ന മുനകളുള്ള, നേരെ പായുന്ന അമ്പുകളാൽ പർവതശിഖരത്തെ ആയിരം കഷണങ്ങളാക്കി തകർത്തു.
1.253.51
गिरेर्विशीर्यमाणस्य तस्य रूपं तदा बभौ ।
सार्कचन्द्रग्रहस्येव नभसः परिशीर्यतः ॥ १.२५३.५१ ॥
തകർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പർവതത്തിന്റെ രൂപം അപ്പോൾ, സൂര്യചന്ദ്രന്മാരോടു കൂടിയ ഗ്രഹണത്താൽ ആകാശം പൊട്ടിച്ചിതറുന്നതുപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
1.253.52
तेनाभिपतता दावं शैलेन महता भृशम् ।
शृङ्गेण निहतास्तत्र प्राणिनः खाण्डवालयाः ॥ १.२५३.५२ ॥
ആ വലിയ പർവതം കാട്ടുതീയുടെമേൽ ശക്തിയായി വീണതിനാൽ, ഖാണ്ഡവത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ജീവികൾ അവിടെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.