మహాభారతం · అధ్యాయం 1.253
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.253.1
तस्याथ वर्षतो वारि पाण्डवः प्रत्यवारयत् ।
शरवर्षेण बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि दर्शयन् ॥ १.२५३.१ ॥
అప్పుడు అతడు కురిపించిన నీటిని పాండవుడు అడ్డుకున్నాడు; బాణవర్షంతో ఉత్తమాస్త్రాలను చూపుతూ బీభత్సుడు (అర్జునుడు) అలా చేశాడు.
1.253.2
खाण्डवं च वनं सर्वं पाण्डवो बहुभिः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा नीहारेणेव चन्द्रमाः ॥ १.२५३.२ ॥
అపరిమిత ఆత్మ గల పాండవుడు ఖాండవ వనమంతటినీ అనేక బాణాలతో కప్పివేశాడు, మంచు చంద్రుడిని కప్పినట్లు.
1.253.3
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ।
संछाद्यमाने खे बाणैरस्यता सव्यसाचिना ॥ १.२५३.३ ॥
సవ్యసాచి (అర్జునుడు) బాణాలు వేయగా ఆకాశం బాణాలతో కప్పబడినప్పుడు, అక్కడి నుండి ఏ ప్రాణీ బయటపడలేకపోయింది.
1.253.4
तक्षकस्तु न तत्रासीन्नागराजो महाबलः ।
दह्यमाने वने तस्मिन्कुरुक्षेत्रं गतो हि सः ॥ १.२५३.४ ॥
కానీ మహాబలుడైన నాగరాజు తక్షకుడు అక్కడ లేడు; ఆ అడవి కాలుతున్నప్పుడు అతడు కురుక్షేత్రానికి వెళ్ళిపోయాడు.
1.253.5
अश्वसेनोऽभवत्तत्र तक्षकस्य सुतो बली ।
स यत्नमकरोत्तीव्रं मोक्षार्थं जातवेदसः ॥ १.२५३.५ ॥
అక్కడ తక్షకుని బలవంతుడైన కుమారుడు అశ్వసేనుడు ఉన్నాడు; అగ్ని నుండి విముక్తి పొందేందుకు అతడు తీవ్రంగా ప్రయత్నించాడు.
1.253.6
न शशाक स निर्गन्तुं निरुद्धोऽर्जुनपत्रिभिः ।
मोक्षयामास तं माता निगीर्य भुजगात्मजा ॥ १.२५३.६ ॥
అర్జునుని బాణాలతో అడ్డగింపబడ్డ అతడు బయటకు రాలేకపోయాడు; అప్పుడు అతని తల్లి, నాగకన్య, అతడిని మింగి విడిపించింది.
1.253.7
तस्य पूर्वं शिरो ग्रस्तं पुच्छमस्य निगीर्यते ।
निगीर्य सोर्ध्वमक्रामत्सुतं नागी मुमुक्षया ॥ १.२५३.७ ॥
అతని తల మొదట మింగబడింది, అతని తోక ఇప్పుడు మింగబడుతోంది. కొడుకును విడిపించాలనే కోరికతో నాగి అతన్ని మింగి పైకి వచ్చింది.
1.253.8
तस्याः शरेण तीक्ष्णेन पृथुधारेण पाण्डवः ।
शिरश्चिच्छेद गच्छन्त्यास्तामपश्यच्छचीपतिः ॥ १.२५३.८ ॥
పాండవుడు ఆమె వెళ్తుండగా పదునైన, వెడల్పు అంచుగల బాణంతో ఆమె తలను నరికాడు; శచీపతి ఆమెను చూశాడు.
1.253.9
तं मुमोचयिषुर्वज्री वातवर्षेण पाण्डवम् ।
मोहयामास तत्कालमश्वसेनस्त्वमुच्यत ॥ १.२५३.९ ॥
వజ్రధారి (ఇంద్రుడు) పాండవుణ్ణి విడిపించాలనే కోరికతో గాలి-వర్షంతో అతన్ని ఆ క్షణమే మోహింపజేశాడు; అప్పుడు అశ్వసేనుడు విడుదలయ్యాడు.
1.253.10
तां च मायां तदा दृष्टा घोरां नागेन वञ्चितः ।
द्विधा त्रिधा च खगतान्प्राणिनः पाण्डवोच्छिनत् ॥ १.२५३.१० ॥
నాగుడిచే మోసగించబడిన పాండవుడు ఆ భయంకరమైన మాయను చూసి, ఆకాశంలో ఎగిరే ప్రాణులను రెండు, మూడు ముక్కలుగా నరికాడు.
1.253.11
शशाप तं च संक्रुद्धो बीभत्सुर्जिह्मगामिनम् ।
पावको वासुदेवश्चाप्यप्रतिष्ठो भविष्यसि ॥ १.२५३.११ ॥
ఎంతో కోపించిన బీభత్సుడు (అర్జునుడు) ఆ వంకర నడకగల నాగుణ్ణి శపించాడు: "నీవు అగ్నిచేతను వాసుదేవునిచేతను కూడ నిలకడ లేనివాడవు అవుతావు."
1.253.12
ततो जिष्णुः सहस्राक्षं खं वितत्याशुगैः शरैः ।
योधयामास संक्रुद्धो वञ्चनां तामनुस्मरन् ॥ १.२५३.१२ ॥
అప్పుడు జిష్ణువు (అర్జునుడు) ఆకాశాన్ని వేగమైన బాణాలతో నింపి సహస్రాక్షుడి (ఇంద్రుని)తో యుద్ధం చేశాడు; ఆ మోసాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకొని అతడు మిక్కిలి కోపించాడు.
1.253.13
देवराजोऽपि तं दृष्ट्वा संरब्धं समरेऽर्जुनम् ।
स्वमस्त्रमसृजत्तीव्रं छादयित्वाऽखिलं नभः ॥ १.२५३.१३ ॥
యుద్ధంలో కోపోద్రిక్తుడైన అర్జునుని చూసి దేవరాజు కూడా తన భయంకరమైన అస్త్రాన్ని ప్రయోగించి, ఆకాశమంతటినీ కప్పివేశాడు.
1.253.14
ततो वायुर्महाघोषः क्षोभयन्सर्वसागरान् ।
वियत्स्थो जनयन्मेघाञ्जलधारासमाकुलान् ॥ १.२५३.१४ ॥
అప్పుడు మహాధ్వనితో వీచిన వాయువు, సముద్రాలన్నింటినీ కలచివేస్తూ, ఆకాశంలో నిలిచి నీటిధారలతో నిండిన మేఘాలను సృష్టించింది.
1.253.15
ततोऽशनिमुचो घोरांस्तडित्स्तनितनिःस्वनान् ।
तद्विघातार्थमसृजदर्जुनोऽप्यस्त्रमुत्तमम् ॥ १.२५३.१५ ॥
అప్పుడు అర్జునుడు కూడా దానిని ఎదుర్కొనడానికి, పిడుగులను కురిపించే, మెరుపు మరియు ఉరుముల ధ్వనితో కూడిన భయంకరమైన ఉత్తమ అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
1.253.16
वायव्यमभिमन्त्र्याथ प्रतिपत्तिविशारदः ।
तेनेन्द्राशनिमेघानां वीर्यौजस्तद्विनाशितम् ॥ १.२५३.१६ ॥
అప్పుడు ప్రతిఘటనలో నేర్పరి అయిన అర్జునుడు వాయవ్య అస్త్రాన్ని మంత్రంతో అభిమంత్రించాడు; దానితో ఇంద్రుని వజ్రాలు, మేఘాల బలం, తేజస్సు నాశనమయ్యాయి.
1.253.17
जलधाराश्च ताः शोषं जग्मुर्नेशुश्च विद्युतः ।
क्षणेन चाभवद्व्योम संप्रशान्तरजस्तमः ॥ १.२५३.१७ ॥
ఆ నీటిధారలు ఎండిపోయాయి; మెరుపులు అదృశ్యమయ్యాయి; క్షణంలోనే ఆకాశం ధూళి, చీకటి పూర్తిగా శాంతించి నిర్మలమైంది.
1.253.18
सुखशीतानिलवहं प्रकृतिस्थार्कमण्डलम् ।
निष्प्रतीकारहृष्टश्च हुतभुग्विविधाकृतिः ॥ १.२५३.१८ ॥
ఆహ్లాదకరమైన చల్లని గాలిని వీస్తూ, సూర్యమండలాన్ని సహజస్థితిలో నిలిపి; ఎదురుదెబ్బ లేకపోవడంతో సంతోషించిన, విభిన్న రూపాల అగ్ని కూడా కనిపించాడు.
1.253.19
सिच्यमानो वसौघैस्तैः प्राणिनां देहनिःसृतैः ।
प्रजज्वालाथ सोऽर्चिष्मान्स्वनादैः पूरयञ्जगत् ॥ १.२५३.१९ ॥
ప్రాణుల శరీరాల నుండి ప్రవహించిన కొవ్వు ప్రవాహాలతో తడిపివేయబడిన ఆ జ్వాలామయ అగ్ని, గర్జనలతో లోకాన్ని నింపుతూ ప్రజ్వలించింది.
1.253.20
कृष्णाभ्यां रक्षितं दृष्ट्वा तं च दावमहङ्कृताः ।
खमुत्पेतुर्महाराज सुपर्णाद्याः पतत्त्रिणः ॥ १.२५३.२० ॥
ఇద్దరు కృష్ణులచే ఆ అడవి, దావాగ్ని రక్షించబడటం చూసి, ఓ మహారాజా, అహంకారంతో ఉన్న సుపర్ణుల నేతృత్వంలోని పక్షులు ఆకాశంలోకి ఎగిరాయి.
1.253.21
गरुत्मान्वज्रसदृशैः पक्षतुण्डनखैस्तथा ।
प्रहर्तुकामो न्यपतदाकाशात्कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२५३.२१ ॥
వజ్రంలా బలమైన రెక్కలు, ముక్కు, గోళ్లతో ప్రహరించాలని కోరిన గరుత్మంతుడు ఆకాశం నుండి కృష్ణుడు, పాండవుని మీద దూకాడు.
1.253.22
तथैवोरगसङ्घाताः पाण्डवस्य समीपतः ।
उत्सृजन्तो विषं घोरं निपेतुर्ज्वलिताननाः ॥ १.२५३.२२ ॥
అలాగే పాండవుని దగ్గర భయంకరమైన విషాన్ని వెదజల్లుతూ, మండుతున్న ముఖాలతో సర్పసమూహాలు పడ్డాయి.
1.253.23
तांश्चकर्त शरैः पार्थः सरोषाग्निसमुक्षितैः ।
विविशुश्चापि तं दीप्तं देहाभावाय पावकम् ॥ १.२५३.२३ ॥
పార్థుడు రోషాగ్నితో తడిపిన బాణాలతో వాటిని ఛేదించాడు; అవి కూడా తమ దేహ నాశనం కోసం ఆ మండుతున్న అగ్నిలో ప్రవేశించాయి.
1.253.24
ततः सुराः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
उत्पेतुर्नादमतुलमुत्सृजन्तो रणार्थिनः ॥ १.२५३.२४ ॥
అప్పుడు దేవతలు, గంధర్వులతో కలిసి, యక్షులు, రాక్షసులు, నాగులు యుద్ధాన్ని కోరి అసమానమైన గర్జనను చేస్తూ పైకి ఎగిరారు.
1.253.25
अयःकणपचक्राश्मभुशुण्ड्युद्यतबाहवः ।
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः क्रोधसंमूर्च्छितौजसः ॥ १.२५३.२५ ॥
ఇనుప ముక్కలు, పచక్రము, రాళ్లు, భుశుండి ఆయుధాలను ఎత్తిన బాహువులు కలవారై, కోపంతో బలం మూర్ఛిల్లినవారై, కృష్ణుని మరియు పార్థుని చంపగోరిరి.
1.253.26
तेषामतिव्याहरतां शस्त्रवर्षं प्रमुञ्चताम् ।
प्रममाथोत्तमाङ्गानि बीभत्सुर्निशितैः शरैः ॥ १.२५३.२६ ॥
ఆయుధ వర్షం కురిపిస్తూ అతిగా గర్జించిన వారి తలలను బీభత్సుడు (అర్జునుడు) వాడి బాణాలతో నలిపివేశాడు.
1.253.27
कृष्णश्च सुमहातेजाश्चक्रेणारिविनाशनः ।
दैत्यदानवसङ्घानां चकार कदनं महत् ॥ १.२५३.२७ ॥
అత్యంత తేజోవంతుడు, శత్రునాశకుడైన కృష్ణుడు చక్రంతో దైత్య దానవ సమూహాలను గొప్పగా సంహరించాడు.
1.253.28
अथापरे शरैर्विद्धाश्चक्रवेगेरितास्तथा ।
वेलामिव समासाद्य व्यतिष्ठन्नमितौजसः ॥ १.२५३.२८ ॥
తరువాత మిగిలినవారు, బాణాలతో గుచ్చబడి, చక్ర వేగంతో ప్రేరేపితులై, తీరాన్ని చేరిన సముద్రంలా నిలిచారు; వారు అమితబలులు.
1.253.29
ततः शक्रोऽतिसक्रुद्धस्त्रिदशानां महेश्वरः ।
पाण्डुरं गजमास्थाय तावुभौ समुपाद्रवत् ॥ १.२५३.२९ ॥
అప్పుడు దేవతల మహేశ్వరుడైన ఇంద్రుడు అత్యంత కోపించి, తెల్లని ఏనుగు ఎక్కి ఆ ఇద్దరివైపు దూసుకొచ్చాడు.
1.253.30
वेगेनाशनिमादाय वज्रमस्त्रं च सोऽसृजत् ।
हतावेताविति प्राह सुरानसुरसूदनः ॥ १.२५३.३० ॥
వేగంగా అశని (వజ్రం) తీసుకుని వజ్రాస్త్రం ప్రయోగించాడు; అసుర సూదనుడు దేవతలతో "వీరిద్దరు హతులయ్యారు" అని పలికాడు.
1.253.31
ततः समुद्यतां दृष्ट्वा देवेन्द्रेण महाशनिम् ।
जगृहुः सर्वशस्त्राणि स्वानि स्वानि सुरास्तथा ॥ १.२५३.३१ ॥
అప్పుడు దేవేంద్రుడు ఎత్తిన మహా వజ్రాన్ని చూసి, దేవతలు కూడా తమ తమ ఆయుధాలన్నింటినీ చేపట్టారు.
1.253.32
कालदण्डं यमो राजन् गदां चैव धनेश्वरः ।
पाशांश्च तत्र वरुणो विचित्रां च तथाऽशनिम् ॥ १.२५३.३२ ॥
ఓ రాజా! యముడు కాలదండాన్ని, ధనేశ్వరుడు (కుబేరుడు) గదను, వరుణుడు అక్కడ పాశాలను, విచిత్రమైన వజ్రాన్ని చేపట్టారు.
1.253.33
स्कन्दः शक्तिं समादाय तस्थौ मेरुरिवाचलः ।
ओषधीर्दीप्यमानाश्च जगृहातेऽस्विनावपि ॥ १.२५३.३३ ॥
స్కందుడు శక్తిని చేపట్టి మేరు పర్వతంలా కదలకుండా నిలిచాడు; ప్రకాశించే ఓషధులను అశ్వినీ దేవతలు ఇద్దరూ కూడా చేపట్టారు.
1.253.34
जगृहे च धनुर्धाता मुसलं तु जयस्तथा ।
पर्वतं चापि जग्राह क्रुद्धस्त्वष्टा महाबलः ॥ १.२५३.३४ ॥
ధాత ధనుస్సును, జయుడు ముసలాన్ని చేపట్టారు; మహాబలుడైన కోపోద్రిక్తుడు త్వష్టా పర్వతాన్ని కూడా ఎత్తాడు.
1.253.35
अंशस्तु शक्तिं जग्राह मृत्युर्देवः परश्वधम् ।
प्रगृह्य परिघं घोरं विचचारार्यमा अपि ॥ १.२५३.३५ ॥
అంశుడు శక్తిని చేపట్టాడు; దేవుడైన మృత్యువు పరశువును చేపట్టాడు; అర్యముడు కూడా భయంకరమైన పరిఘను ఎత్తుకొని సంచరించాడు.
1.253.36
मित्रश्च क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् ।
पूषा भगश्च संक्रुद्धः सविता च विशांपते ॥ १.२५३.३६ ॥
మిత్రుడు క్షురపర్యంతమైన చక్రాన్ని చేపట్టి నిలిచాడు; ఓ విశాంపతీ! పూషుడు, భగుడు, అత్యంత కోపోద్రిక్తుడైన సవిత కూడా నిలిచారు.
1.253.37
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशाः कृष्णापार्थौ प्रदुद्रुवुः ।
रुद्राश्च वसवश्चैव मरुतश्च महाबलाः ॥ १.२५३.३७ ॥
విల్లు, ఖడ్గాలు ధరించిన కృష్ణుడు, పార్థుడు (అర్జునుడు) ముందుకు దూకారు; రుద్రులు, వసువులు, మహాబలులైన మరుత్తులు కూడా.
1.253.38
विश्वेदेवास्तथा साध्या दीप्यमानाः स्वतेजसा ।
एते चान्ये च बहवो देवास्तौ पुरुषोत्तमौ ॥ १.२५३.३८ ॥
విశ్వదేవతలు, సాధ్యులు తమ తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ (ముందుకు వచ్చారు); వీరు, ఇతర అనేక దేవతలు ఆ ఇద్దరు పురుషోత్తములపై.
1.253.39
कृष्णपार्थौ जिघांसन्तः प्रतीयुर्विविधायुधाः ।
तत्राद्भुतान्यदृश्यन्त निमित्तानि महाहवे ॥ १.२५३.३९ ॥
కృష్ణుడిని, పార్థుడిని చంపాలనే కోరికతో వివిధ ఆయుధాలు ధరించి (దేవతలు) ఎదురొచ్చారు; ఆ మహాయుద్ధంలో అద్భుతమైన శకునాలు కనిపించాయి.
1.253.40
युगान्तसमरूपाणि भूतसंमोहनानि च ।
तथा दृष्ट्वा सुसंरब्धं शक्रं देवैः सहाच्युतौ ॥ १.२५३.४० ॥
యుగాంతాన్ని పోలిన రూపాలు, ప్రాణులను మోహింపజేసేవి (ఆ శకునాలు); ఆ విధంగా దేవతలతో కూడిన ఇంద్రుడు ఎంతో కోపంగా ఉండటం చూసి ఆ ఇద్దరు అచ్యుతులు.
1.253.41
अभीतौ युधि दुर्धर्षौ तस्थतुः सज्जकार्मुकौ ।
आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ ॥ १.२५३.४१ ॥
యుద్ధంలో భయంలేనివారు, ఎదుర్కోలేనివారు ఆ ఇద్దరూ, ఎక్కుపెట్టిన విల్లులతో నిలిచారు; అప్పుడు వస్తున్న దేవతలను, యుద్ధ నిపుణులైన ఆ ఇద్దరూ.
1.253.42
व्यताडयेतां संक्रुद्धौ शरैर्वज्रोपमैस्तदा ।
असकृद्भग्नसंकल्पाः सुराश्च बहुशः कृताः ॥ १.२५३.४२ ॥
అప్పుడు కోపంతో ఆ ఇద్దరూ వజ్రసమానమైన బాణాలతో (దేవతలను) కొట్టారు; పదే పదే దేవతలు తమ సంకల్పం భగ్నమై అనేకసార్లు ఓడిపోయారు.
1.253.43
भयाद्रणं परित्यज्य शख्रमेवाभिशिश्रियुः ।
दृष्ट्वा निवारितान्देवान्माधवेनार्जुनेन च ॥ १.२५३.४३ ॥
భయంతో యుద్ధాన్ని విడిచిపెట్టి వారు ఆయుధాలనే చేపట్టారు. మాధవుడు, అర్జునుడు దేవతలను అడ్డుకోవడం చూసి.
1.253.44
आश्चर्यमगमंस्तत्र मुनयो नभसि स्थिताः ।
शक्रश्चापि तयोर्वीर्यमुपलभ्यासकृद्रणे ॥ १.२५३.४४ ॥
అక్కడ ఆకాశంలో నిలిచిన మునులు ఆశ్చర్యపడ్డారు. ఇంద్రుడు కూడా యుద్ధంలో వారిద్దరి పరాక్రమాన్ని పదేపదే చూసి.
1.253.45
बभूव परमप्रीतो भूयश्चैतावयोधयत् ।
ततोऽश्मवर्षं सुमहद्व्यसृजत्पाकशासनः ॥ १.२५३.४५ ॥
ఆయన ఎంతో సంతోషించి మళ్ళీ ఈ ఇద్దరితో యుద్ధం చేశాడు. అప్పుడు పాకశాసనుడు (ఇంద్రుడు) అతి పెద్ద రాళ్ల వర్షాన్ని కురిపించాడు.
1.253.46
भूय एव तदा वीर्यं जिज्ञासुः सव्यसाचिनः ।
तच्छैरर्जुनो वर्षं प्रतिजघ्नेऽत्यमर्षितः ॥ १.२५३.४६ ॥
అప్పుడు మళ్ళీ సవ్యసాచి (అర్జునుని) పరాక్రమాన్ని తెలుసుకోవాలనే కోరికతో, అతడు ఎంతో కోపంతో ఆ వర్షాన్ని బాణాలతో ఎదుర్కొన్నాడు.
1.253.47
विफलं क्रियमाणं तत्समवेक्ष्य शतक्रतुः ।
भूयः संवर्धयामास तद्वर्षं पाकशासनः ॥ १.२५३.४७ ॥
ఆ వర్షం ఫలించకపోవడం చూసి శతక్రతువు (ఇంద్రుడు), పాకశాసనుడు, ఆ వర్షాన్ని మళ్ళీ పెంచాడు.
1.253.48
सोश्मवर्षं महावेगैरिषुभिः पाकशासनिः ।
विलयं गमयामास हर्षयन्पितरं तथा ॥ १.२५३.४८ ॥
పాకశాసని (అర్జునుడు) మహావేగమైన బాణాలతో ఆ రాళ్ల వర్షాన్ని నాశనం చేసి, ఈ విధంగా తన తండ్రిని సంతోషపెట్టాడు.
1.253.49
तत उत्पाट्य पाणिभ्यां मन्दराच्छिखरं महत् ।
सद्रुमं व्यसृजच्छक्रो जिघांसुः पाण्डुनन्दनम् ॥ १.२५३.४९ ॥
అప్పుడు ఇంద్రుడు రెండు చేతులతో మందర పర్వతపు పెద్ద శిఖరాన్ని పెకిలించి, చెట్లతో సహా, పాండు కుమారుని చంపాలనే కోరికతో విసిరాడు.
1.253.50
ततोऽर्जुनो वेगवद्भिर्ज्वलिताग्रैरजिह्मगैः ।
शरैर्विध्वंसयामास गिरेः शृङ्गं सहस्रधा ॥ १.२५३.५० ॥
అప్పుడు అర్జునుడు వేగంగా వెళ్లే, మండుతున్న కొనలు గల, నేరుగా ప్రయాణించే బాణాలతో పర్వత శిఖరాన్ని వేయి ముక్కలుగా చేశాడు.
1.253.51
गिरेर्विशीर्यमाणस्य तस्य रूपं तदा बभौ ।
सार्कचन्द्रग्रहस्येव नभसः परिशीर्यतः ॥ १.२५३.५१ ॥
విరిగిపోతున్న ఆ పర్వతం రూపం అప్పుడు, సూర్యచంద్రులతో కూడిన గ్రహణంతో ఆకాశం చీలిపోతున్నట్లుగా కనిపించింది.
1.253.52
तेनाभिपतता दावं शैलेन महता भृशम् ।
शृङ्गेण निहतास्तत्र प्राणिनः खाण्डवालयाः ॥ १.२५३.५२ ॥
ఆ పెద్ద పర్వతం కార్చిచ్చుపై భయంకరంగా పడటంతో, ఖాండవ అరణ్యంలో నివసించే ప్రాణులు అక్కడ హతమయ్యాయి.