Mahābhārata · Adhyāya 1.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.257.1
अस्माद्बिलान्निष्पतितमाखुं श्येनो जहार तम् ।
क्षुद्रं पद्भ्यां गृहीत्वा च यातो नात्र भयं हि वः ॥ १.२५७.१ ॥
El halcón atrapó al ratón que había salido de esta madriguera, agarró a la pequeña criatura con sus patas y se fue; aquí no hay temor para vosotros.
1.257.2
न हृतं तं वयं विद्मः श्येनेनाखुं कथंचन ।
अन्येऽपि भितारोऽत्र तेभ्योऽपि भमेव नः ॥ १.२५७.२ ॥
No sabemos de ninguna manera que el halcón haya cogido al ratón. Aquí hay también otros seres temerosos; también de ellos tememos.
1.257.3
संशयो वह्निरागच्छेद्दृष्टं वायोर्निवर्तनम् ।
मृत्युर्नो बिलवासिभ्यो बिले स्यान्नात्र संशयः ॥ १.२५७.३ ॥
Cabe la duda de que llegue el fuego, y se ha visto que el viento retrocede. De los que habitan en agujeros podría venirnos la muerte; sería en el propio agujero, de esto no hay duda.
1.257.4
निःसंशयात्संशयितो मृत्युर्मातर्विशिष्यते ।
चर खे त्वं यथान्यायं पुत्रानाप्स्यसि शोभनान् ॥ १.२५७.४ ॥
Oh madre, una muerte dudosa es mejor que una segura. Recorre el cielo como corresponde, y obtendrás hijos excelentes.
1.257.5
अहं वेगेन तं यान्तमद्राक्षं पततां वरम् ।
बिलादाखुं समादाय श्येनं पुत्रा महाबलम् ॥ १.२५७.५ ॥
Hijos míos, vi al halcón, el mejor de las aves y poderoso, que iba veloz tras haber arrebatado el ratón del agujero.
1.257.6
तं पतन्तं महावेगा त्वरिता पृष्ठतोऽन्वगाम् ।
आशिषोऽस्य प्रयुञ्जाना हरतो मूषिकं बिलात् ॥ १.२५७.६ ॥
Lo seguí a toda prisa y con gran rapidez desde atrás, pronunciando bendiciones sobre él mientras arrebataba el ratón del agujero.
1.257.7
यो नो द्वेष्टारमादाय श्येनराज प्रधावसि ।
भव त्वं दिवमास्थाय निरमित्रो हिरण्मयः ॥ १.२५७.७ ॥
Oh, rey de los halcones, tú que te alejas llevándote a nuestro enemigo, asciende al cielo y sé sin enemigos y dorado.
1.257.8
स यदा भक्षितस्तेन श्येनेनाखुः पतत्रिणा ।
तदाहं तमनुज्ञाप्य प्रत्युपायां पुनर्गृहम् ॥ १.२५७.८ ॥
Cuando aquel halcón alado se hubo comido al ratón, obtuve su permiso y regresé de nuevo a casa.
1.257.9
प्रविशध्वं बिलं पुत्रा विश्रब्धा नास्ति वो भयम् ।
श्येनेन मम पश्यन्त्या हृत आखुर्महात्मना ॥ १.२५७.९ ॥
Entrad en la madriguera, hijos, sin temor; no hay peligro para vosotros. Mientras yo miraba, el magnánimo halcón se llevó al ratón.
1.257.10
न विद्महे हृतं मातः श्येनैनाखुं कथंचन ।
अविज्ञाय न शक्यामः प्रवेष्टं विवरं भुवः ॥ १.२५७.१० ॥
Madre, de ningún modo sabemos que el halcón se llevó al ratón. Sin saberlo, no podemos entrar en el agujero de la tierra.
1.257.11
अहं तमभिजानामि हृतं श्येनेन मूषिकम् ।
नास्ति वोऽत्र भयं पुत्राः क्रियतां वचनं मम ॥ १.२५७.११ ॥
Sé bien que el halcón se llevó a ese ratón. No hay temor para vosotros aquí, hijos; haced lo que os digo.
1.257.12
न त्वं मिथ्योपचारेण मोक्षयेथा भयाद्धि नः ।
समाकुलेषु ज्ञानेषु न बुद्धिकृतमेव तत् ॥ १.२५७.१२ ॥
No nos librarías del temor con falsas cortesías. Cuando el conocimiento está confuso, eso no es obra de la inteligencia.
1.257.13
न चोपकृतमस्माभिर्न चास्मान्वेत्थ ये वयम् ।
पीड्यमाना बिभर्ष्यस्मान्का सती के वयं तव ॥ १.२५७.१३ ॥
No te hemos prestado ningún servicio, ni sabes quiénes somos. Aunque afligida, ¿por qué nos sostienes? Oh virtuosa, ¿quiénes somos nosotros para ti?
1.257.14
तरुणी दर्शीयाऽसि समर्था भर्तुरेषणे ।
अनुगच्छ पतिं मातुः पुत्रानाप्स्यसि शोमनान् ॥ १.२५७.१४ ॥
Eres joven y hermosa, capaz de buscar un esposo. Ve tras tu esposo, y obtendrás buenos hijos.
1.257.15
वयमस्निं समाविश्य लोकानाप्स्याम शोभनान् ।
अथास्मान्न दहेदग्निरायास्त्वं पुनरेव नः ॥ १.२५७.१५ ॥
Entraremos en el fuego y obtendremos mundos excelentes. De lo contrario, que el fuego no nos queme; vuelve a nosotros de nuevo.
1.257.16
एवमुक्ता ततः शार्ङ्गी पुत्रानुत्सृज्य खाण्डवे ।
जगाम त्वरिता देशं क्षेममग्नेरनामयम् ॥ १.२५७.१६ ॥
Así exhortada, la hembra śārṅga abandonó a sus hijos en el bosque de Khāṇḍava y se marchó apresuradamente a un lugar seguro y libre del fuego.
1.257.17
ततस्तीक्ष्णार्चिरभ्यागात्त्वरितो हव्यवाहनः ।
यत्र शार्ङ्गा वभूवुस्ते मन्दपालस्य पुत्रकाः ॥ १.२५७.१७ ॥
Entonces el fuego de llamas agudas, portador de las ofrendas, llegó rápidamente adonde estaban las aves śārṅga, hijos de Mandapāla.
1.257.18
ततस्तं ज्वलितं दृष्ट्वा ज्वलनं ते विहङ्गमाः ।
व्यथिताः करुणा वाचः श्रावयामासुरन्तिकात्।
जरितारिस्ततो वाक्यं श्रावयामास पावकम् ॥ १.२५७.१८ ॥
Entonces, al ver aquel fuego ardiente, las aves, afligidas, dirigieron desde cerca palabras lastimeras. Entonces Jaritāri dirigió estas palabras al fuego.