മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.257.1
अस्माद्बिलान्निष्पतितमाखुं श्येनो जहार तम् ।
क्षुद्रं पद्भ्यां गृहीत्वा च यातो नात्र भयं हि वः ॥ १.२५७.१ ॥
ഈ മാളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ആ എലിയെ ഒരു പരുന്ത് പിടികൂടി. ആ ചെറിയ ജീവിയെ കാലുകൾകൊണ്ട് പിടിച്ച് അത് പറന്നുപോയി; ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഭയമില്ല.
1.257.2
न हृतं तं वयं विद्मः श्येनेनाखुं कथंचन ।
अन्येऽपि भितारोऽत्र तेभ्योऽपि भमेव नः ॥ १.२५७.२ ॥
ആ എലിയെ പരുന്ത് ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ പിടികൂടിയതായി ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. ഇവിടെ ഭയമുള്ള മറ്റ് ജീവികളുമുണ്ട്; അവയിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾക്ക് ഭയം തന്നെ.
1.257.3
संशयो वह्निरागच्छेद्दृष्टं वायोर्निवर्तनम् ।
मृत्युर्नो बिलवासिभ्यो बिले स्यान्नात्र संशयः ॥ १.२५७.३ ॥
തീ വരുമോ എന്ന സംശയമുണ്ട്; കാറ്റ് തിരിച്ചുപോകുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. മാളത്തിൽ വസിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മരണം വന്നേക്കാം; മാളത്തിൽ തന്നെ സംഭവിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
1.257.4
निःसंशयात्संशयितो मृत्युर्मातर्विशिष्यते ।
चर खे त्वं यथान्यायं पुत्रानाप्स्यसि शोभनान् ॥ १.२५७.४ ॥
അമ്മേ, നിശ്ചിതമായ മരണത്തേക്കാൾ സംശയകരമായ മരണം ശ്രേഷ്ഠമാണ്. നീ ന്യായമായി ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കൂ; ഉത്തമരായ പുത്രന്മാരെ നീ നേടും.
1.257.5
अहं वेगेन तं यान्तमद्राक्षं पततां वरम् ।
बिलादाखुं समादाय श्येनं पुत्रा महाबलम् ॥ १.२५७.५ ॥
മക്കളേ, വേഗത്തിൽ പോകുന്ന പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാബലവാനുമായ ആ പരുന്തിനെ ഞാൻ കണ്ടു; മാളത്തിൽ നിന്ന് എലിയെ എടുത്തുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്.
1.257.6
तं पतन्तं महावेगा त्वरिता पृष्ठतोऽन्वगाम् ।
आशिषोऽस्य प्रयुञ्जाना हरतो मूषिकं बिलात् ॥ १.२५७.६ ॥
പറന്നുപോകുന്ന അവനെ വളരെ വേഗത്തിൽ ധൃതിയോടെ പിന്തുടർന്നു; മാളത്തിൽ നിന്ന് എലിയെ അപഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവനു ശുഭാശംസകൾ ചൊല്ലിക്കൊണ്ട്.
1.257.7
यो नो द्वेष्टारमादाय श्येनराज प्रधावसि ।
भव त्वं दिवमास्थाय निरमित्रो हिरण्मयः ॥ १.२५७.७ ॥
ഓ ശ്യേനരാജാവേ! ഞങ്ങളുടെ ശത്രുവിനെ എടുത്തുകൊണ്ട് നീ പായുന്നു; ആകാശത്തിൽ കയറി ശത്രുരഹിതനും സ്വർണ്ണമയനുമായിരിക്കൂ.
1.257.8
स यदा भक्षितस्तेन श्येनेनाखुः पतत्रिणा ।
तदाहं तमनुज्ञाप्य प्रत्युपायां पुनर्गृहम् ॥ १.२५७.८ ॥
ആ പക്ഷിയായ ശ്യേനൻ ആ എലിയെ തിന്നപ്പോൾ, ഞാൻ അതിന്റെ അനുവാദം വാങ്ങി വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
1.257.9
प्रविशध्वं बिलं पुत्रा विश्रब्धा नास्ति वो भयम् ।
श्येनेन मम पश्यन्त्या हृत आखुर्महात्मना ॥ १.२५७.९ ॥
മക്കളേ, നിർഭയരായി മാളത്തിൽ കടക്കുവിൻ; നിങ്ങൾക്ക് ഭയമില്ല. എന്റെ കണ്മുന്നിൽ ആ മഹാത്മാവായ ശ്യേനൻ എലിയെ കൊണ്ടുപോയി.
1.257.10
न विद्महे हृतं मातः श्येनैनाखुं कथंचन ।
अविज्ञाय न शक्यामः प्रवेष्टं विवरं भुवः ॥ १.२५७.१० ॥
അമ്മേ, ശ്യേനൻ എലിയെ കൊണ്ടുപോയത് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുതരത്തിലും അറിയില്ല. അറിയാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയിലെ മാളത്തിൽ കടക്കാൻ കഴിയില്ല.
1.257.11
अहं तमभिजानामि हृतं श्येनेन मूषिकम् ।
नास्ति वोऽत्र भयं पुत्राः क्रियतां वचनं मम ॥ १.२५७.११ ॥
ശ്യേനൻ ആ എലിയെ കൊണ്ടുപോയത് ഞാൻ നന്നായി അറിയുന്നു. മക്കളേ, ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഭയമില്ല; എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കൂ.
1.257.12
न त्वं मिथ्योपचारेण मोक्षयेथा भयाद्धि नः ।
समाकुलेषु ज्ञानेषु न बुद्धिकृतमेव तत् ॥ १.२५७.१२ ॥
നീ കള്ളമായ സൽക്കാരത്താൽ ഞങ്ങളെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കില്ല. അറിവ് കലങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ അത് ബുദ്ധികൊണ്ട് ചെയ്തതല്ല.
1.257.13
न चोपकृतमस्माभिर्न चास्मान्वेत्थ ये वयम् ।
पीड्यमाना बिभर्ष्यस्मान्का सती के वयं तव ॥ १.२५७.१३ ॥
ഞങ്ങൾ നിനക്ക് ഒരു ഉപകാരവും ചെയ്തിട്ടില്ല; ഞങ്ങൾ ആരെന്നും നിനക്കറിയില്ല. പീഡിതയായിരുന്നിട്ടും നീ ഞങ്ങളെ പോറ്റുന്നു; സാധ്വിയേ, നിനക്ക് ഞങ്ങൾ ആരാണ്?
1.257.14
तरुणी दर्शीयाऽसि समर्था भर्तुरेषणे ।
अनुगच्छ पतिं मातुः पुत्रानाप्स्यसि शोमनान् ॥ १.२५७.१४ ॥
നീ യുവതിയും സുന്ദരിയും ഭർത്താവിനെ തേടുന്നതിന് കഴിവുള്ളവളുമാണ്. ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുക; നിനക്ക് നല്ല പുത്രന്മാർ ലഭിക്കും.
1.257.15
वयमस्निं समाविश्य लोकानाप्स्याम शोभनान् ।
अथास्मान्न दहेदग्निरायास्त्वं पुनरेव नः ॥ १.२५७.१५ ॥
ഞങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ച് നല്ല ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും. അല്ലാത്തപക്ഷം അഗ്നി ഞങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ; നീ വീണ്ടും ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരൂ.
1.257.16
एवमुक्ता ततः शार्ङ्गी पुत्रानुत्सृज्य खाण्डवे ।
जगाम त्वरिता देशं क्षेममग्नेरनामयम् ॥ १.२५७.१६ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ശാർങ്ഗി ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ തന്റെ പുത്രന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് അഗ്നിയിൽനിന്ന് സുരക്ഷിതവും ദോഷരഹിതവുമായ സ്ഥലത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി.
1.257.17
ततस्तीक्ष्णार्चिरभ्यागात्त्वरितो हव्यवाहनः ।
यत्र शार्ङ्गा वभूवुस्ते मन्दपालस्य पुत्रकाः ॥ १.२५७.१७ ॥
അപ്പോൾ തീക്ഷ്ണജ്വാലയുള്ള ഹവ്യവാഹനൻ എന്ന അഗ്നി വേഗത്തിൽ അവിടെ എത്തി, മന്ദപാലന്റെ പുത്രന്മാരായ ശാർങ്ഗപ്പക്ഷികൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇടത്തേക്ക്.
1.257.18
ततस्तं ज्वलितं दृष्ट्वा ज्वलनं ते विहङ्गमाः ।
व्यथिताः करुणा वाचः श्रावयामासुरन्तिकात्।
जरितारिस्ततो वाक्यं श्रावयामास पावकम् ॥ १.२५७.१८ ॥
അപ്പോൾ ജ്വലിക്കുന്ന ആ അഗ്നിയെ കണ്ട് ആ പക്ഷികൾ വ്യസനിച്ച് അടുത്തുനിന്ന് കരുണനിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ജരിതാരി അഗ്നിയോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.