Mahābhārata · Adhyāya 1.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.258.1
पुरतः कृच्छ्रकालस्य धीमाञ्जागर्ति पुरुषः ।
स कृच्छ्रकालं संप्राप्य व्यथां नैवैति कर्हिचित् ॥ १.२५८.१ ॥
El hombre sabio que permanece vigilante antes del tiempo de adversidad nunca cae en la angustia cuando llega la adversidad.
1.258.2
यस्तु कृच्छ्रमनुप्राप्तं विचेता नावबुध्यते ।
सकृच्छ्रकाले व्यथितो न श्रेयो विन्दते महत् ॥ १.२५८.२ ॥
El hombre insensato que no percibe la adversidad cuando ya le ha alcanzado, afligido en el tiempo de la adversidad, no obtiene un gran bien.
1.258.3
धीरस्त्वमसि मेधावी प्राणकृच्छ्रमिदं च नः ।
प्राज्ञः शूरो बहूनां हि भवत्येको न संशयः ॥ १.२५८.३ ॥
Tú eres firme e inteligente, y este es un peligro para nuestras vidas. Un solo hombre sabio y valiente llega a valer por muchos, sin duda.
1.258.4
ज्येष्ठस्तातो भवति वै ज्येष्ठो मुञ्चति कृच्छ्रतः ।
ज्येष्ठश्चेन्न प्रजानाति नीयान्किं करिष्यति ॥ १.२५८.४ ॥
El mayor es en verdad como un padre; el mayor nos libra de la adversidad. Si el mayor no comprende, ¿qué hará el menor?
1.258.5
हिरण्यरेतास्त्वरितो जलन्नायाति नः क्षयम् ।
सप्तजिह्वाननः क्रूरो लिहानो विसर्पति ॥ १.२५८.५ ॥
El fuego de semilla dorada, ardiendo veloz, no viene hacia nuestra destrucción; su cruel rostro de siete lenguas se extiende lamiendo.
1.258.6
एवं संभाष्य तेऽन्योन्यं मन्दपालस्य पुत्रकाः ।
तुष्टुवुः प्रयता भूत्वा यथाऽग्निं शृणु पार्थिव ॥ १.२५८.६ ॥
Tras hablar así entre ellos, los hijos de Mandapāla, reverentes, alabaron al fuego. Escucha, oh rey.
1.258.7
आत्माऽसि वायोर्ज्वलन शरीरमसि वीरुधाम् ।
योनिरापश्च ते शुक्रं योनिस्त्वमसि चाम्भसः ॥ १.२५८.७ ॥
Eres el alma del viento, oh llameante, y el cuerpo de las plantas. Las aguas son tu matriz y la semilla es tu matriz; tú eres en verdad la matriz de las aguas.
1.258.8
ऊर्ध्वं चाधश्च सर्पन्ति पृष्ठतः पार्श्वतस्तथा ।
अर्चिषस्ते महावीर्य रश्यमः सवितुर्यथा ॥ १.२५८.८ ॥
Tus llamas se extienden hacia arriba y hacia abajo, hacia atrás y hacia los lados, oh de gran poder, como los rayos del sol.
1.258.9
माता प्रणष्टा पितरं न विद्मः ।
पक्षा जाता नै नो धूमकेतो।
न नस्त्राता विद्यते वै त्वदन्य-
स्तस्मादस्मांस्त्राहि बालांस्त्वमग्ने ॥ १.२५८.९ ॥
Nuestra madre ha perecido, y no conocemos a nuestro padre. No nacimos con alas, oh portador del humo. Fuera de ti no hay protector para nosotros; por tanto, oh Agni, protégenos a estos niños.
1.258.10
यदग्ने ते शिवं रूपं ये च ते सप्त हेतयः ।
तेन नः परिपाहि त्वमार्तान्नः शरणैषिणः ॥ १.२५८.१० ॥
Oh Agni, con tu forma auspiciosa y con tus siete llamas, protégenos por completo, a nosotros, los afligidos que buscamos refugio.
1.258.11
त्वमेवैकस्तपसे जप्तवेदो ।
नान्यस्तप्ता विद्यते गोषु देव।
ऋषीनस्मान्बालकान्पालयस्व ।
परेणास्मान्प्रेहि वै हव्यवाह ॥ १.२५८.११ ॥
Oh Jātavedas, solo tú existes para el calor de la austeridad; no se halla otro purificado ni siquiera entre las vacas, oh dios. Protégenos, a estos sabios y niños; oh portador de ofrendas, aléjate de nosotros.
1.258.12
सर्वमग्ने त्वमेवैकस्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
त्वं धारयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च ॥ १.२५८.१२ ॥
Oh Agni, tú solo eres todo; en ti está este mundo entero. Tú sostienes a los seres, y también sustentas el mundo.
1.258.13
त्वमग्निर्हव्यवाहस्त्वं त्वमेव परमं हविः ।
मनीषिणस्त्वां जानन्ति बहुधा चैकधापि च ॥ १.२५८.१३ ॥
Tú eres Agni, portador de la ofrenda; tú eres en verdad la ofrenda suprema. Los sabios te conocen de muchas maneras y también de una sola.
1.258.14
सृष्ट्वा लोकांस्त्रीनिमान्हव्यवाह ।
काले प्राप्ते पचसि पुनः समिद्धः।
त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति-
स्त्वमेवाग्ने भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥ १.२५८.१४ ॥
Oh portador de ofrendas, habiendo creado estos tres mundos, cuando llega el tiempo, de nuevo encendido, cueces; tú eres el origen de todo el mundo, y, oh Agni, tú eres otra vez su sustento.
1.258.15
त्वमन्नं प्राणिभिर्भुक्तमन्तर्भूतो जगत्पते ।
नित्यप्रवृद्धः पचसि त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १.२५८.१५ ॥
Oh señor del mundo, tú eres el alimento comido por los seres vivos, morando en el interior; siempre creciendo, cueces, y en ti todo está establecido.
1.258.16
सूर्यो भूत्वा रश्मिभिर्जातवेदो ।
भूमेरम्भो भूमिजातान्रसांश्च।
विश्वानादाय पुनरुत्सृज्य काले ।
दृष्ट्वा वृष्ट्या भावयसीह शुक्र ॥ १.२५८.१६ ॥
Oh Jātavedas, siendo el sol, con tus rayos tomas el agua de la tierra y todos los jugos nacidos de la tierra; luego, liberándolos de nuevo a su tiempo, nutres aquí con la lluvia, oh brillante.
1.258.17
त्वत्त एताः पुनः शुक्र वीरुधो हरितच्छदाः ।
जायन्ते पुष्करिण्यश्च सुभद्रश्च महोदधिः ॥ १.२५८.१७ ॥
Oh brillante, de ti nuevamente nacen estas hierbas y enredaderas de hojas verdes, y los estanques de loto, y el auspicioso gran océano.
1.258.18
इदं वै सद्म तिग्मांशो वरुणस्य परायणम् ।
शिवस्त्राता भवास्माकं माऽस्मानद्य विनाशय ॥ १.२५८.१८ ॥
Oh de rayos agudos, esta es en verdad la morada y refugio de Varuṇa; sé nuestro protector auspicioso, y no nos destruyas hoy.
1.258.19
पिङ्गाक्ष लोहितग्रीव कृष्णवर्त्मन्हुताशन ।
परेण प्रेहि मुञ्चास्मान्सागरस्य गृहानिव ॥ १.२५८.१९ ॥
¡Oh de ojos pardos, de cuello rojo, de senda negra, devorador de ofrendas! Vete lejos y suéltanos, como se dejan las casas del océano.
1.258.20
एवमुक्तो जातवेदा द्रोणेन ब्रह्मवादिना ।
द्रोणमाह प्रतीतात्मा मन्दपालप्रतिज्ञया ॥ १.२५८.२० ॥
Así interpelado por Droṇa, el orador de palabras sagradas, Jātavedas, con el ánimo complacido, habló a Droṇa a causa del voto hecho a Mandapāla.
1.258.21
ऋषिर्द्रोणस्त्वमसि वै ब्रह्मैतद्व्याहृतं ।
ईप्सितं ते करिष्यामि न च ते ॥ १.२५८.२१ ॥
Droṇa, tú eres en verdad un vidente; haré lo que deseas, conforme a esta palabra sagrada que has pronunciado; y tu…
1.258.22
मन्दपालेन वै यूयं मम पूर्वं निवेदिताः ।
वर्जयेः पुत्रकान्मह्यं दहन्दावमिति स्म ह ॥ १.२५८.२२ ॥
Mandapāla os había anunciado antes para mí; al quemar el fuego del bosque, debéis perdonar a mis pequeños.
1.258.23
तस्य तद्वचनं द्रोण त्वया यच्चेह भाषितम् ।
उभयं मे गरीयस्तु ब्रूहि किं करवाणि ते।
भृशं प्रीतोऽस्मि भद्रं ते ब्रह्मंस्तोत्रेण सत्तम ॥ १.२५८.२३ ॥
Sus palabras y lo que tú has dicho aquí son ambas graves para mí; dime, ¿qué haré por ti? Estoy muy complacido con tu alabanza, oh brahmán, el mejor de los buenos; que te vaya bien.
1.258.24
इमे मार्जारकाः शुक्र नित्यमुद्वेजयन्ति नः ।
एतान्कुरुष्व दग्धांस्त्वं हुताशन सबान्धवान् ॥ १.२५८.२४ ॥
Oh Śukra, estos gatos (serpientes) nos perturban constantemente; oh devorador de ofrendas, quémalos junto con sus parientes.
1.258.25
तथा तत्कृतवानग्निरभ्यनुज्ञाय शार्ङ्गकान् ।
ददाह खाण्डवं दावं समिद्धो जनमेजय ॥ १.२५८.२५ ॥
Así Agni hizo eso: tras conceder permiso a los Śārṅgakas, ardiendo con fuerza quemó el bosque de Khāṇḍava, oh Janamejaya.