Mahābhārata · Adhyāya 1.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.258.1
पुरतः कृच्छ्रकालस्य धीमाञ्जागर्ति पुरुषः ।
स कृच्छ्रकालं संप्राप्य व्यथां नैवैति कर्हिचित् ॥ १.२५८.१ ॥
O homem sábio que permanece vigilante antes do tempo de adversidade nunca cai na aflição quando ela chega.
1.258.2
यस्तु कृच्छ्रमनुप्राप्तं विचेता नावबुध्यते ।
सकृच्छ्रकाले व्यथितो न श्रेयो विन्दते महत् ॥ १.२५८.२ ॥
O homem irrefletido que não percebe a adversidade quando ela chegou, aflito no tempo de adversidade, não alcança grande bem.
1.258.3
धीरस्त्वमसि मेधावी प्राणकृच्छ्रमिदं च नः ।
प्राज्ञः शूरो बहूनां हि भवत्येको न संशयः ॥ १.२५८.३ ॥
Tu és firme e inteligente, e este é um perigo para as nossas vidas. Um só homem sábio e corajoso torna-se de fato igual a muitos, sem dúvida.
1.258.4
ज्येष्ठस्तातो भवति वै ज्येष्ठो मुञ्चति कृच्छ्रतः ।
ज्येष्ठश्चेन्न प्रजानाति नीयान्किं करिष्यति ॥ १.२५८.४ ॥
O mais velho é na verdade como um pai; o mais velho livra da adversidade. Se o mais velho não compreende, o que fará o mais novo?
1.258.5
हिरण्यरेतास्त्वरितो जलन्नायाति नः क्षयम् ।
सप्तजिह्वाननः क्रूरो लिहानो विसर्पति ॥ १.२५८.५ ॥
O fogo de semente dourada, queimando veloz, não vem para a nossa destruição; seu rosto cruel de sete línguas se espalha lambendo.
1.258.6
एवं संभाष्य तेऽन्योन्यं मन्दपालस्य पुत्रकाः ।
तुष्टुवुः प्रयता भूत्वा यथाऽग्निं शृणु पार्थिव ॥ १.२५८.६ ॥
Tendo assim conversado entre si, os filhos de Mandapāla, reverentes, louvaram o fogo. Escuta, ó rei.
1.258.7
आत्माऽसि वायोर्ज्वलन शरीरमसि वीरुधाम् ।
योनिरापश्च ते शुक्रं योनिस्त्वमसि चाम्भसः ॥ १.२५८.७ ॥
Tu és a alma do vento, ó flamejante, e o corpo das plantas. As águas são o teu ventre, e a semente é o teu ventre; tu és, de fato, o ventre das águas.
1.258.8
ऊर्ध्वं चाधश्च सर्पन्ति पृष्ठतः पार्श्वतस्तथा ।
अर्चिषस्ते महावीर्य रश्यमः सवितुर्यथा ॥ १.२५८.८ ॥
Tuas chamas se espalham para cima e para baixo, para trás e para os lados, ó de grande poder, como os raios do sol.
1.258.9
माता प्रणष्टा पितरं न विद्मः ।
पक्षा जाता नै नो धूमकेतो।
न नस्त्राता विद्यते वै त्वदन्य-
स्तस्मादस्मांस्त्राहि बालांस्त्वमग्ने ॥ १.२५८.९ ॥
Nossa mãe pereceu, e não conhecemos nosso pai. Não nascemos com asas, ó portador de fumaça. Além de ti não há protetor para nós; portanto, ó Agni, protege-nos, crianças.
1.258.10
यदग्ने ते शिवं रूपं ये च ते सप्त हेतयः ।
तेन नः परिपाहि त्वमार्तान्नः शरणैषिणः ॥ १.२५८.१० ॥
Ó Agni, pela tua forma auspiciosa e pelas tuas sete chamas, protege-nos plenamente, a nós, aflitos que buscamos refúgio.
1.258.11
त्वमेवैकस्तपसे जप्तवेदो ।
नान्यस्तप्ता विद्यते गोषु देव।
ऋषीनस्मान्बालकान्पालयस्व ।
परेणास्मान्प्रेहि वै हव्यवाह ॥ १.२५८.११ ॥
Ó Jātavedas, só tu existes para o calor da ascese; nenhum outro purificado se encontra, nem entre as vacas, ó deus. Protege-nos, a estes sábios e crianças; ó portador das oferendas, afasta-te de nós.
1.258.12
सर्वमग्ने त्वमेवैकस्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
त्वं धारयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च ॥ १.२५८.१२ ॥
Ó Agni, só tu és tudo; em ti está este mundo inteiro. Tu sustentas os seres, e também mantens o mundo.
1.258.13
त्वमग्निर्हव्यवाहस्त्वं त्वमेव परमं हविः ।
मनीषिणस्त्वां जानन्ति बहुधा चैकधापि च ॥ १.२५८.१३ ॥
Tu és Agni, o portador da oferenda; tu és de fato a oferenda suprema. Os sábios te conhecem de muitas maneiras e também de uma só.
1.258.14
सृष्ट्वा लोकांस्त्रीनिमान्हव्यवाह ।
काले प्राप्ते पचसि पुनः समिद्धः।
त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति-
स्त्वमेवाग्ने भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥ १.२५८.१४ ॥
Ó portador de oferendas, tendo criado estes três mundos, quando chega o tempo, de novo acendido, cozinhas; tu és a origem de todo o mundo, e, ó Agni, tu és de novo o seu sustentáculo.
1.258.15
त्वमन्नं प्राणिभिर्भुक्तमन्तर्भूतो जगत्पते ।
नित्यप्रवृद्धः पचसि त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १.२५८.१५ ॥
Ó senhor do mundo, tu és o alimento comido pelos seres vivos, habitando no interior; sempre crescendo, cozinhas, e em ti tudo está estabelecido.
1.258.16
सूर्यो भूत्वा रश्मिभिर्जातवेदो ।
भूमेरम्भो भूमिजातान्रसांश्च।
विश्वानादाय पुनरुत्सृज्य काले ।
दृष्ट्वा वृष्ट्या भावयसीह शुक्र ॥ १.२५८.१६ ॥
Ó Jātavedas, tornando-te o sol, com teus raios tomas a água da terra e todos os sucos nascidos da terra; depois, soltando-os de novo a seu tempo, nutres aqui pela chuva, ó brilhante.
1.258.17
त्वत्त एताः पुनः शुक्र वीरुधो हरितच्छदाः ।
जायन्ते पुष्करिण्यश्च सुभद्रश्च महोदधिः ॥ १.२५८.१७ ॥
Ó brilhante, de ti renascem estas ervas e trepadeiras de folhas verdes, e os lagos de lótus, e o grande oceano auspicioso.
1.258.18
इदं वै सद्म तिग्मांशो वरुणस्य परायणम् ।
शिवस्त्राता भवास्माकं माऽस्मानद्य विनाशय ॥ १.२५८.१८ ॥
Ó de raios agudos, esta é de fato a morada e o refúgio de Varuṇa; sê nosso protetor auspicioso e não nos destruas hoje.
1.258.19
पिङ्गाक्ष लोहितग्रीव कृष्णवर्त्मन्हुताशन ।
परेण प्रेहि मुञ्चास्मान्सागरस्य गृहानिव ॥ १.२५८.१९ ॥
Ó de olhos pardos, de pescoço vermelho, de caminho negro, devorador de oferendas! Vai para longe e liberta-nos, como se deixam as casas do oceano.
1.258.20
एवमुक्तो जातवेदा द्रोणेन ब्रह्मवादिना ।
द्रोणमाह प्रतीतात्मा मन्दपालप्रतिज्ञया ॥ १.२५८.२० ॥
Assim interpelado por Droṇa, o orador das palavras sagradas, Jātavedas, com o espírito satisfeito, falou a Droṇa por causa do voto feito a Mandapāla.
1.258.21
ऋषिर्द्रोणस्त्वमसि वै ब्रह्मैतद्व्याहृतं ।
ईप्सितं ते करिष्यामि न च ते ॥ १.२५८.२१ ॥
Droṇa, tu és de fato um vidente; farei o que desejas, conforme esta palavra sagrada que proferiste; e o teu…
1.258.22
मन्दपालेन वै यूयं मम पूर्वं निवेदिताः ।
वर्जयेः पुत्रकान्मह्यं दहन्दावमिति स्म ह ॥ १.२५८.२२ ॥
Mandapāla vos havia anunciado antes para mim; ao queimar o fogo da floresta, deveis poupar os meus pequenos.
1.258.23
तस्य तद्वचनं द्रोण त्वया यच्चेह भाषितम् ।
उभयं मे गरीयस्तु ब्रूहि किं करवाणि ते।
भृशं प्रीतोऽस्मि भद्रं ते ब्रह्मंस्तोत्रेण सत्तम ॥ १.२५८.२३ ॥
As palavras dele e o que tu disseste aqui são ambas graves para mim; diz-me, o que farei por ti? Estou muito satisfeito com o teu louvor, ó brâmane, o melhor dos bons; que o bem te acompanhe.
1.258.24
इमे मार्जारकाः शुक्र नित्यमुद्वेजयन्ति नः ।
एतान्कुरुष्व दग्धांस्त्वं हुताशन सबान्धवान् ॥ १.२५८.२४ ॥
Ó Śukra, estes gatos (serpentes) incomodam-nos constantemente; ó devorador de ofrendas, queima-os junto com os seus parentes.
1.258.25
तथा तत्कृतवानग्निरभ्यनुज्ञाय शार्ङ्गकान् ।
ददाह खाण्डवं दावं समिद्धो जनमेजय ॥ १.२५८.२५ ॥
Assim Agni fez aquilo: tendo concedido licença aos Śārṅgakas, inflamado, queimou a floresta de Khāṇḍava, ó Janamejaya.