Mahābhārata · Adhyāya 1.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.258.1
पुरतः कृच्छ्रकालस्य धीमाञ्जागर्ति पुरुषः ।
स कृच्छ्रकालं संप्राप्य व्यथां नैवैति कर्हिचित् ॥ १.२५८.१ ॥
Der weise Mann, der vor der Zeit der Not wachsam bleibt, gerät nie in Kummer, wenn die Not kommt.
1.258.2
यस्तु कृच्छ्रमनुप्राप्तं विचेता नावबुध्यते ।
सकृच्छ्रकाले व्यथितो न श्रेयो विन्दते महत् ॥ १.२५८.२ ॥
Der unbedachte Mann, der die Not nicht erkennt, wenn sie über ihn gekommen ist, und im Notfall verzweifelt, erlangt kein großes Gut.
1.258.3
धीरस्त्वमसि मेधावी प्राणकृच्छ्रमिदं च नः ।
प्राज्ञः शूरो बहूनां हि भवत्येको न संशयः ॥ १.२५८.३ ॥
Du bist standhaft und klug, und dies ist eine Gefahr für unser Leben. Ein einziger weiser und tapferer Mann wird gewiss vielen gleich, ohne Zweifel.
1.258.4
ज्येष्ठस्तातो भवति वै ज्येष्ठो मुञ्चति कृच्छ्रतः ।
ज्येष्ठश्चेन्न प्रजानाति नीयान्किं करिष्यति ॥ १.२५८.४ ॥
Der Älteste ist wahrlich wie ein Vater; der Älteste befreit aus der Not. Wenn der Älteste nicht erkennt, was wird der Jüngere tun?
1.258.5
हिरण्यरेतास्त्वरितो जलन्नायाति नः क्षयम् ।
सप्तजिह्वाननः क्रूरो लिहानो विसर्पति ॥ १.२५८.५ ॥
Das Feuer mit goldenem Samen, schnell brennend, kommt nicht zu unserem Verderben; sein grausames Antlitz mit sieben Zungen breitet sich leckend aus.
1.258.6
एवं संभाष्य तेऽन्योन्यं मन्दपालस्य पुत्रकाः ।
तुष्टुवुः प्रयता भूत्वा यथाऽग्निं शृणु पार्थिव ॥ १.२५८.६ ॥
Nachdem sie so miteinander gesprochen hatten, priesen die Söhne Mandapālas, ehrfürchtig geworden, das Feuer. Höre, o König.
1.258.7
आत्माऽसि वायोर्ज्वलन शरीरमसि वीरुधाम् ।
योनिरापश्च ते शुक्रं योनिस्त्वमसि चाम्भसः ॥ १.२५८.७ ॥
Du bist die Seele des Windes, o Flammender, und der Leib der Pflanzen. Die Wasser sind dein Schoß, und der Same ist dein Schoß; du bist wahrlich der Schoß der Wasser.
1.258.8
ऊर्ध्वं चाधश्च सर्पन्ति पृष्ठतः पार्श्वतस्तथा ।
अर्चिषस्ते महावीर्य रश्यमः सवितुर्यथा ॥ १.२५८.८ ॥
Deine Flammen breiten sich nach oben und unten, nach hinten und zu den Seiten aus, o Mächtiger, wie die Strahlen der Sonne.
1.258.9
माता प्रणष्टा पितरं न विद्मः ।
पक्षा जाता नै नो धूमकेतो।
न नस्त्राता विद्यते वै त्वदन्य-
स्तस्मादस्मांस्त्राहि बालांस्त्वमग्ने ॥ १.२५८.९ ॥
Unsere Mutter ist umgekommen, und wir kennen unseren Vater nicht. Wir sind nicht mit Flügeln geboren, o Rauchbanner. Außer dir gibt es keinen Beschützer für uns; darum, o Agni, beschütze uns Kinder.
1.258.10
यदग्ने ते शिवं रूपं ये च ते सप्त हेतयः ।
तेन नः परिपाहि त्वमार्तान्नः शरणैषिणः ॥ १.२५८.१० ॥
O Agni, durch deine gütige Gestalt und deine sieben Flammen beschütze uns ganz, uns Bedrängte, die Zuflucht suchen.
1.258.11
त्वमेवैकस्तपसे जप्तवेदो ।
नान्यस्तप्ता विद्यते गोषु देव।
ऋषीनस्मान्बालकान्पालयस्व ।
परेणास्मान्प्रेहि वै हव्यवाह ॥ १.२५८.११ ॥
O Jātavedas, du allein bist für die Glut der Askese da; auch unter den Kühen findet sich kein anderer Geläuterter, o Gott. Beschütze uns, diese Weisen und Kinder; o Träger der Opfergaben, entferne dich weit von uns.
1.258.12
सर्वमग्ने त्वमेवैकस्त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
त्वं धारयसि भूतानि भुवनं त्वं बिभर्षि च ॥ १.२५८.१२ ॥
O Agni, du allein bist alles; in dir ist diese ganze Welt. Du trägst die Wesen, und du erhältst auch die Welt.
1.258.13
त्वमग्निर्हव्यवाहस्त्वं त्वमेव परमं हविः ।
मनीषिणस्त्वां जानन्ति बहुधा चैकधापि च ॥ १.२५८.१३ ॥
Du bist Agni, der Träger der Opfergabe; du bist wahrlich die höchste Opfergabe. Die Weisen kennen dich auf vielerlei Weise und auch auf eine.
1.258.14
सृष्ट्वा लोकांस्त्रीनिमान्हव्यवाह ।
काले प्राप्ते पचसि पुनः समिद्धः।
त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति-
स्त्वमेवाग्ने भवसि पुनः प्रतिष्ठा ॥ १.२५८.१४ ॥
O Träger der Opfer, nachdem du diese drei Welten erschaffen hast, kochst du, wenn die Zeit gekommen ist, wieder, entfacht; du bist der Ursprung der ganzen Welt, und, o Agni, du bist wieder ihr Halt.
1.258.15
त्वमन्नं प्राणिभिर्भुक्तमन्तर्भूतो जगत्पते ।
नित्यप्रवृद्धः पचसि त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १.२५८.१५ ॥
O Herr der Welt, du bist die Speise, die von den Lebewesen gegessen wird, im Inneren wohnend; stets wachsend kochst du, und in dir ist alles gegründet.
1.258.16
सूर्यो भूत्वा रश्मिभिर्जातवेदो ।
भूमेरम्भो भूमिजातान्रसांश्च।
विश्वानादाय पुनरुत्सृज्य काले ।
दृष्ट्वा वृष्ट्या भावयसीह शुक्र ॥ १.२५८.१६ ॥
O Jātavedas, als Sonne nimmst du mit deinen Strahlen das Wasser der Erde und alle aus der Erde geborenen Säfte; dann entlässt du sie zur rechten Zeit wieder und nährst hier durch den Regen, o Strahlender.
1.258.17
त्वत्त एताः पुनः शुक्र वीरुधो हरितच्छदाः ।
जायन्ते पुष्करिण्यश्च सुभद्रश्च महोदधिः ॥ १.२५८.१७ ॥
O Strahlender, von dir werden diese grünblättrigen Kräuter und Ranken wieder geboren, und die Lotusteiche und der glückverheißende große Ozean.
1.258.18
इदं वै सद्म तिग्मांशो वरुणस्य परायणम् ।
शिवस्त्राता भवास्माकं माऽस्मानद्य विनाशय ॥ १.२५८.१८ ॥
O scharfstrahliger, dies ist wahrlich die Wohnstätte und Zuflucht Varuṇas; sei unser glückbringender Beschützer und vernichte uns heute nicht.
1.258.19
पिङ्गाक्ष लोहितग्रीव कृष्णवर्त्मन्हुताशन ।
परेण प्रेहि मुञ्चास्मान्सागरस्य गृहानिव ॥ १.२५८.१९ ॥
O du Gelbäugiger, Rothalsiger, Schwarzpfadiger, Opfervernichter! Geh weit fort und lass uns frei, wie man die Häuser des Ozeans verlässt.
1.258.20
एवमुक्तो जातवेदा द्रोणेन ब्रह्मवादिना ।
द्रोणमाह प्रतीतात्मा मन्दपालप्रतिज्ञया ॥ १.२५८.२० ॥
So angesprochen von Droṇa, dem Sprecher heiliger Worte, sprach Jātavedas, sein Geist erfreut, wegen des Gelübdes an Mandapāla zu Droṇa.
1.258.21
ऋषिर्द्रोणस्त्वमसि वै ब्रह्मैतद्व्याहृतं ।
ईप्सितं ते करिष्यामि न च ते ॥ १.२५८.२१ ॥
Droṇa, du bist ein Seher; ich werde tun, was du dir wünschst, gemäß diesem heiligen Wort, das du gesprochen hast; und dein…
1.258.22
मन्दपालेन वै यूयं मम पूर्वं निवेदिताः ।
वर्जयेः पुत्रकान्मह्यं दहन्दावमिति स्म ह ॥ १.२५८.२२ ॥
Mandapāla hatte euch mir zuvor angekündigt; beim Verbrennen des Waldbrandes sollt ihr meine Jungen verschonen.
1.258.23
तस्य तद्वचनं द्रोण त्वया यच्चेह भाषितम् ।
उभयं मे गरीयस्तु ब्रूहि किं करवाणि ते।
भृशं प्रीतोऽस्मि भद्रं ते ब्रह्मंस्तोत्रेण सत्तम ॥ १.२५८.२३ ॥
Seine Worte und was du hier gesagt hast, sind beide gewichtig für mich; sag, was soll ich für dich tun? Ich bin über dein Lob sehr erfreut, o Brahmane, bester der Guten; dir sei Heil.
1.258.24
इमे मार्जारकाः शुक्र नित्यमुद्वेजयन्ति नः ।
एतान्कुरुष्व दग्धांस्त्वं हुताशन सबान्धवान् ॥ १.२५८.२४ ॥
O Śukra, diese Katzen (Schlangen) quälen uns ständig; o Opfervernichter, verbrenne sie samt ihren Sippen.
1.258.25
तथा तत्कृतवानग्निरभ्यनुज्ञाय शार्ङ्गकान् ।
ददाह खाण्डवं दावं समिद्धो जनमेजय ॥ १.२५८.२५ ॥
So tat es Agni: Nachdem er den Śārṅgakas die Erlaubnis gegeben hatte, loderte er auf und verbrannte den Khāṇḍava-Wald, o Janamejaya.