મહાભારત · અધ્યાય 1.26

1.26.1

एवं स्तुतस्तदा कद्र्वा भगवान्हरिवाहनः ।
नीलजीमूतसंघातैः सर्वमम्बरमावृणोत् ॥ १.२६.१ ॥

એ રીતે કદ્રુ દ્વારા સ્તુતિ થતાં, હરિવાહન ભગવાને નીલ મેઘસમૂહોથી સમગ્ર આકાશને ઢાંકી દીધું.

मेघानाज्ञापयामास वर्षध्वममृतं शुभम् ।
ते मेघा मुमुचुस्तोयं प्रभूतं विद्युदुज्ज्वलाः ॥ १.२६.२ ॥

તેમણે મેઘોને આજ્ઞા આપી: 'શુભ અમૃત સમાન વરસો.' વીજળીથી ઝળહળતા તે મેઘોએ પ્રચુર જળ વરસાવ્યું.

परस्परमिवात्यर्थं गर्जन्तः सततं दिवि ।
संवर्तितमिवाकाशं जलदैः सुमहाद्भुतैः ॥ १.२६.३ ॥

એકબીજા સાથે જાણે સ્પર્ધા કરતા, અતિશય ગર્જના કરતા, આકાશમાં સતત, અતિ અદ્ભુત મેઘોથી આકાશ જાણે ઢંકાઈ ગયું.

सृजद्भिरतुलं तोयमजस्रं सुमहारवैः ।
संप्रनृत्तमिवाकाशं धारोर्मिभिरनेकशः ॥ १.२६.४ ॥

અતુલ્ય જળ અવિરત વરસાવતા, મહાન ગર્જનાઓ સાથે, અનેક ધારાઓ અને મોજાંઓથી આકાશ જાણે નાચી ઊઠ્યું.

मेघस्तनितनिर्घोषौर्विद्युत्पवनकम्पितैः ।
तैर्मेघैः सततासारं वर्षद्भिरनिशं तदा ॥ १.२६.५ ॥

મેઘોની ગર્જનાના ધ્વનિ સાથે, વીજળી અને પવનથી કંપિત તે મેઘો ત્યારે રાતદિવસ સતત મુશળધાર વરસતા હતા.

नष्टचन्द्रार्ककिरणमम्बरं समपद्यत ।
नागानामुत्तमो हर्षस्तथा वर्षति वासवे ॥ १.२६.६ ॥

ચંદ્ર અને સૂર્યનાં કિરણો લુપ્ત થયાં અને આકાશ તેવું થયું. વાસવ (ઇન્દ્ર) વરસતા હતા ત્યારે નાગોને પરમ હર્ષ થયો.

आपूर्यत मही चापि सलिलेन समन्ततः ।
रसातलमनुप्राप्तं शीतलं विमलं जलम्। ॥ १.२६.७ ॥

પૃથ્વી પણ ચારે બાજુથી પાણીથી ભરાઈ ગઈ; રસાતલ સુધી શીતળ, નિર્મળ જળ પહોંચ્યું.

तदा भूरभवच्छन्ना जलोर्मिभिरनेकशः ।
रामणीयकमागच्छन्मात्रा सह भुजंगमाः ॥ १.२६.८ ॥

ત્યારે પૃથ્વી અનેક જળતરંગોથી ઢંકાઈ ગઈ; માતાઓ સાથે નાગો સુંદરતાથી ત્યાં આવ્યા.