മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.26

1.26.1

एवं स्तुतस्तदा कद्र्वा भगवान्हरिवाहनः ।
नीलजीमूतसंघातैः सर्वमम्बरमावृणोत् ॥ १.२६.१ ॥

ഇങ്ങനെ കദ്രു സ്തുതിച്ചപ്പോൾ ഹരിവാഹനനായ ഭഗവാൻ നീലമേഘസമൂഹങ്ങളാൽ സമസ്ത ആകാശത്തെയും മൂടി.

मेघानाज्ञापयामास वर्षध्वममृतं शुभम् ।
ते मेघा मुमुचुस्तोयं प्रभूतं विद्युदुज्ज्वलाः ॥ १.२६.२ ॥

അദ്ദേഹം മേഘങ്ങളോട് കൽപിച്ചു: 'ശുഭകരമായ അമൃതുപോലെ വർഷിക്കുവിൻ.' മിന്നലാൽ പ്രകാശിച്ച ആ മേഘങ്ങൾ സമൃദ്ധമായ ജലം ചൊരിഞ്ഞു.

परस्परमिवात्यर्थं गर्जन्तः सततं दिवि ।
संवर्तितमिवाकाशं जलदैः सुमहाद्भुतैः ॥ १.२६.३ ॥

പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നതുപോലെ അത്യധികം ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശത്ത് തുടർച്ചയായി, അതിമഹത്തായ മേഘങ്ങളാൽ ആകാശം മൂടപ്പെട്ടതുപോലെ.

सृजद्भिरतुलं तोयमजस्रं सुमहारवैः ।
संप्रनृत्तमिवाकाशं धारोर्मिभिरनेकशः ॥ १.२६.४ ॥

അതുല്യമായ ജലം തുടർച്ചയായി ചൊരിഞ്ഞ്, മഹാ മുഴക്കങ്ങളോടെ, അനേകം ധാരകളും തിരമാലകളുമായി ആകാശം നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ.

मेघस्तनितनिर्घोषौर्विद्युत्पवनकम्पितैः ।
तैर्मेघैः सततासारं वर्षद्भिरनिशं तदा ॥ १.२६.५ ॥

മേഘങ്ങളുടെ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ, മിന്നലും കാറ്റും കൊണ്ട് കുലുങ്ങിയ ആ മേഘങ്ങൾ അപ്പോൾ രാവും പകലും നിലയ്ക്കാത്ത മഴ ചൊരിഞ്ഞു.

नष्टचन्द्रार्ककिरणमम्बरं समपद्यत ।
नागानामुत्तमो हर्षस्तथा वर्षति वासवे ॥ १.२६.६ ॥

ചന്ദ്രസൂര്യരശ്മികൾ മറഞ്ഞ് ആകാശം അങ്ങനെയായി. വാസവൻ (ഇന്ദ്രൻ) മഴ പെയ്യിച്ചപ്പോൾ നാഗങ്ങൾക്ക് പരമാനന്ദമുണ്ടായി.

आपूर्यत मही चापि सलिलेन समन्ततः ।
रसातलमनुप्राप्तं शीतलं विमलं जलम्। ॥ १.२६.७ ॥

ഭൂമിയും എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും വെള്ളത്താൽ നിറഞ്ഞു; രസാതലം വരെ തണുത്തതും നിർമ്മലവുമായ ജലം എത്തി.

तदा भूरभवच्छन्ना जलोर्मिभिरनेकशः ।
रामणीयकमागच्छन्मात्रा सह भुजंगमाः ॥ १.२६.८ ॥

അപ്പോൾ ഭൂമി പല ജലതരംഗങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടു; മാതാക്കളോടൊപ്പം സർപ്പങ്ങൾ മനോഹരമായി അവിടെ എത്തി.