ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.26

1.26.1

एवं स्तुतस्तदा कद्र्वा भगवान्हरिवाहनः ।
नीलजीमूतसंघातैः सर्वमम्बरमावृणोत् ॥ १.२६.१ ॥

ଏହିପରି କଦ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ ହରିବାହନ ଭଗବାନ ନୀଳ ମେଘପୁଞ୍ଜ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଆକାଶ ଆବୃତ କଲେ।

मेघानाज्ञापयामास वर्षध्वममृतं शुभम् ।
ते मेघा मुमुचुस्तोयं प्रभूतं विद्युदुज्ज्वलाः ॥ १.२६.२ ॥

ସେ ମେଘମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ: 'ଶୁଭ ଅମୃତ ପରି ବର୍ଷା କର।' ବିଜୁଳିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେହି ମେଘମାନେ ପ୍ରଚୁର ଜଳ ବର୍ଷାଇଲେ।

परस्परमिवात्यर्थं गर्जन्तः सततं दिवि ।
संवर्तितमिवाकाशं जलदैः सुमहाद्भुतैः ॥ १.२६.३ ॥

ପରସ୍ପର ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିବା ପରି ଅତ୍ୟଧିକ ଗର୍ଜନ କରି, ଆକାଶରେ ନିରନ୍ତର, ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ମେଘରେ ଆକାଶ ଆବୃତ ହୋଇଥିବା ପରି ଥିଲା।

सृजद्भिरतुलं तोयमजस्रं सुमहारवैः ।
संप्रनृत्तमिवाकाशं धारोर्मिभिरनेकशः ॥ १.२६.४ ॥

ଅତୁଳନୀୟ ଜଳ ଅବିରାମ ବର୍ଷାଇ, ମହା ଗର୍ଜନ ସହିତ, ଅନେକ ଧାରା ଓ ଲହରୀ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଯେମିତି ନାଚି ଉଠିଲା।

मेघस्तनितनिर्घोषौर्विद्युत्पवनकम्पितैः ।
तैर्मेघैः सततासारं वर्षद्भिरनिशं तदा ॥ १.२६.५ ॥

ମେଘଗର୍ଜନର ନିର୍ଘୋଷରେ, ବିଜୁଳି ଓ ପବନରେ କମ୍ପିତ ସେହି ମେଘମାନେ ତେବେ ରାତିଦିନ ନିରନ୍ତର ମୁଷଳଧାରରେ ବର୍ଷୁଥିଲେ।

नष्टचन्द्रार्ककिरणमम्बरं समपद्यत ।
नागानामुत्तमो हर्षस्तथा वर्षति वासवे ॥ १.२६.६ ॥

ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କିରଣ ଲୁପ୍ତ ହୋଇ ଆକାଶ ସେମିତି ହେଲା। ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ବର୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ ନାଗମାନଙ୍କର ପରମ ହର୍ଷ ହେଲା।

आपूर्यत मही चापि सलिलेन समन्ततः ।
रसातलमनुप्राप्तं शीतलं विमलं जलम्। ॥ १.२६.७ ॥

ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ରସାତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୀତଳ, ନିର୍ମଳ ଜଳ ପହଞ୍ଚିଲା।

तदा भूरभवच्छन्ना जलोर्मिभिरनेकशः ।
रामणीयकमागच्छन्मात्रा सह भुजंगमाः ॥ १.२६.८ ॥

ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଅନେକ ଜଳତରଙ୍ଗରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲା; ନିଜ ମାତାଙ୍କ ସହିତ ସର୍ପମାନେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।