مهابهاراتا · أدهيايا 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
من أجل خلاصكم جعلتُ الاثنين نارًا، وعلم الأگني العظيم بذلك فقال: «ليكن كذلك».
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
لقد فهمتُ كلام الأگني، وعرفتُ علمكم بالدهارما وبأسكم الأعظم، فلم آتِ إلى هنا.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
يا بَنيّ، لا يكن في قلوبكم حزنٌ عليّ. إن هوتاشانا يعرف الحكماء، وذلك البراهمان معلوم لكم.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
فبعد أن واسى أبناءه وأخذ زوجته معه، انتقل البراهمي مندبالا من تلك البلاد إلى بلاد أخرى.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
فأشعل المبارَك تيغماناشو (أغني) نفسه، ثم أحرق غابة خاندافا مع الكريشنَين، مُحقِّقًا خير العالم.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
وهناك، بعد أن شرب القنوات التي تجري بالشحم والنخاع، مضى النار المطهّرة وتجلّى لأرجونا.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
ثم نزل البهي بوراندارا (إندرا) من السماء، محاطًا بجماعة الماروت، وقال لبارثا وكيشافا هذه الكلمات.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
لقد أنجزتما هذا العمل، الذي يصعب حتى على الخالدين. اختارا نعمة؛ أنا راضٍ، وهذا نادر بين البشر هنا.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
طلب بارثا من شاكرا أن يمنحه جميع الأسلحة. لكن شاكرا ذا الضياء العظيم حدد وقتًا لإعطائها.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
حين يرضى البهي ماهاديفا، عندئذٍ يا ابن باندو، سأعطيك جميع الأسلحة.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
سأعرف ذلك الوقت بنفسي، يا بهجة الكوروس، وبالتقشف العظيم سأعطيك إياها أنا أيضًا.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
وجميع أسلحتي النارية والريحية، يا دهنانجايا، ستنالها.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
وقبل فاسوديفا أيضًا محبة باقية من بارثا، وأعطى سيد الآلهة كريشنا الحكيم نعمة.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
وبعد أن منح الاثنين نعمة على هذا النحو، استأذن سيد المارُت مع الآلهة من هوتاشانا ومضى إلى السماء.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
فاحترق آنذاك النار الغابة مع الغزلان والطيور، ثم استراحت واحدًا وعشرين يومًا وقد اكتفت تمامًا.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
بعد أن أكل اللحم وشرب الشحم والدم، وقد امتلأ بأسمى سرور، خاطب أتشيوتا وأرجونا.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
بفضلكما أنتما يا أفضل الرجال أنا في رضا؛ أيها البطلان، آذن لكما أن تسيرا حيثما شئتما.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
قوس غاندِيفا، والقوس الإلهي، والكنانتان العظيمتان اللتان لا تنفدان، وهذه العربة ذات الراية القردية — أيها العظيم الحكمة، كل هذا لك.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
بهذا القوس وهذه العربة، يا بهاراتا، ستنتصر في الحرب على الأعداء مع الآلهة والكائنات غير البشرية.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
وهكذا، بعد أن أذن لهما الحكيم العظيم باافاكا، ذهب ذانك الاثنان، أرجونا وفاسوديفا، وكذلك الدانافا.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
ثم، بعد أن طافوا حوله، جلس الثلاثة معًا، يا ثور البهاراتا، على ضفة النهر الجميلة.