Mahābhārata · Adhyāya 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
Pela vossa libertação, transformei os dois em fogo, e o magnânimo Agni soube disso, dizendo: 'Assim seja'.
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
Tendo compreendido a palavra de Agni, e conhecendo o vosso saber do dharma e o vosso valor supremo, não vim aqui.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
Filhos, que não haja aflição em vossos corações por causa de mim. Hutāśa conhece os sábios, e esse Brahman também vos é conhecido.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
Assim, tendo consolado os filhos e levando consigo a esposa, o brâmane Mandapāla partiu daquela terra para outra terra.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
O bem-aventurado Tigmāṃśu (Agni), também inflamado, então queimou a floresta de Khāṇḍava junto com os dois Kṛṣṇas, promovendo o bem do mundo.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
Ali, tendo bebido os canais que levavam gordura e medula, o fogo purificador partiu e mostrou-se a Arjuna.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
Então o bem-aventurado Purandara (Indra) desceu do céu, cercado pela hoste dos Maruts, e falou estas palavras a Pārtha e a Keśava.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
Vocês dois realizaram este feito, difícil até para os imortais. Escolham uma dádiva; estou satisfeito, e tal coisa é rara entre os homens aqui.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
Pārtha pediu a Śakra que lhe desse todas as armas. Mas o grandemente resplandecente Śakra fixou um tempo para dá-las.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
Quando o bem-aventurado Mahādeva estiver satisfeito, então, filho de Pāṇḍu, eu te darei todas as armas.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
Eu mesmo saberei esse tempo, ó alegria dos Kurus, e por meio de grande austeridade também eu te darei.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
E todas as minhas armas ígneas e de vento, ó Dhanañjaya, tu receberás.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
Vāsudeva também recebeu de Pārtha um afeto duradouro, e o senhor dos deuses concedeu uma dádiva ao sábio Kṛṣṇa.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
Tendo concedido assim um dom a ambos, o poderoso senhor dos Marut, junto com os deuses, despediu-se de Hutāśana e foi para o céu.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
Então o fogo, tendo queimado a floresta com seus cervos e pássaros, repousou por vinte e um dias, bem saciado.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
Tendo comido a carne e bebido a gordura e o sangue, cheio de suprema alegria, dirigiu-se a Acyuta e Arjuna.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
Graças a vós dois, os melhores dos homens, estou contente. Heróis, concedo-vos licença para vaguear onde desejardes.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
O arco Gāṇḍīva, o arco divino, as duas grandes aljavas inesgotáveis e este carro de estandarte com macaco: ó de grande sabedoria, tudo isto é teu.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
Com este arco e este carro, ó Bhārata, vencerás no combate os inimigos, juntamente com os deuses e os seres não humanos.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
Assim, tendo recebido a permissão do magnânimo Pāvaka, aqueles dois, Arjuna e Vāsudeva, e também o Dānava.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
Então, depois de circunvalarem, os três, ó touro dos Bharatas, sentaram-se juntos na bela margem do rio.