மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
உங்கள் விடுதலைக்காக நான் அவ்விருவரையும் நெருப்பாக்கினேன்; மகாத்மாவான அக்னியும் 'அப்படியே' என்று இதை அறிந்தார்.
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
அக்னியின் சொல்லை அறிந்தும், உங்கள் தர்மஞானத்தையும் உங்கள் மேலான வீரத்தையும் அறிந்தும், நான் இங்கு வரவில்லை.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
மகன்களே, என்மீது உங்கள் மனதில் துயரம் இருக்காது. ஹுதாசனன் (அக்னி) ரிஷிகளை அறிவான்; அந்த பிரம்மமும் உங்களுக்குத் தெரிந்ததே.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
இவ்வாறு மகன்களைத் தேற்றி, மனைவியை அழைத்துக்கொண்டு, அந்த துவிஜன் மந்தபாலன் அந்த நாட்டிலிருந்து வேறு நாட்டிற்குச் சென்றான்.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
பகவான் திக்மாம்சு (அக்னி) ஒளிர்ந்தெழுந்து அப்போது கிருஷ்ணர்களுடன் காண்டவத்தை எரித்தான்; உலகின் நன்மையை உருவாக்கியவனாக.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
அங்கே கொழுப்பும் மேதஸும் ஓடும் ஓடைகளைப் பருகிய பாவகன் சென்று அர்ஜுனனுக்குத் தரிசனம் அளித்தான்.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
பின்னர் பகவான் புரந்தரன் (இந்திரன்) வானிலிருந்து இறங்கி, மருத்கணங்களால் சூழப்பட்டவராய், பார்த்தனிடமும் கேசவனிடமும் இவ்வாறு கூறினார்.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
நீங்கள் இருவரும் தேவர்களுக்கும் கடினமான இந்தச் செயலைச் செய்துள்ளீர்கள். வரம் கேளுங்கள்; நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், இவ்வுலக மனிதர்களிடையே அரிதானது.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
பார்த்தன் இந்திரனிடம் அனைத்து அஸ்திரங்களையும் அளிக்குமாறு வரம் கேட்டான். ஆனால் அந்த மகாஒளி படைத்த சக்ரன் அவற்றைக் கொடுக்க ஒரு காலத்தை நிர்ணயித்தான்.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
பகவான் மகாதேவன் மகிழ்ச்சியடையும்போது, அப்போது உனக்கு, பாண்டவனே, எல்லா அஸ்திரங்களையும் நான் அளிப்பேன்.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
குருநந்தனா, அந்தக் காலத்தை நானே அறிவேன்; மகத்தான தவத்தாலும் நானும் உனக்கு அளிப்பேன்.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
தனஞ்செயா, என்னுடைய அனைத்து ஆக்னேய, வாயவ்ய அஸ்திரங்களையும் நீ பெறுவாய்.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
வாசுதேவரும் பார்த்தனிடமிருந்து நிலையான அன்பைப் பெற்றார்; தேவர்களின் தலைவரான இந்திரன் ஞானியான கிருஷ்ணருக்கு வரம் அளித்தார்.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் இருவருக்கும் வரம் அளித்த பின், மருத்துக்களின் தலைவரான பேரரசர் இந்திரன் தேவர்களுடன் அக்னியிடம் விடைபெற்று சொர்க்கம் சென்றார்.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
அப்போது அக்னி காடு முழுவதையும் மான்கள், பறவைகளுடன் எரித்து, இருபத்தொரு நாட்கள் நன்கு திருப்தியடைந்து ஓய்வு கொண்டான்.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
இறைச்சியை உண்டு, கொழுப்பும் இரத்தமும் பருகி, மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் அச்சுதரிடமும் அர்ஜுனரிடமும் அவன் கூறினான்.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
நீங்கள் இருவரும், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே, உங்களால் நான் மனநிறைவுடன் இருக்கிறேன்; வீரர்களே, நீங்கள் விரும்பிய இடமெல்லாம் செல்லலாம் என்று அனுமதிக்கிறேன்.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
காண்டீவ வில், தெய்வீக வில், இரண்டு அழியாத பெரிய அம்பறாத்தூணிகள், குரங்குக்கொடி பொறித்த இந்தத் தேர் — ஓ மகாமதியே, இவை உன்னுடையவை.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
இந்த வில்லாலும் இந்தத் தேரினாலும், பரதனின் வழித்தோன்றலே, நீ போரில் தேவர்களோடும் மனிதரல்லாதவர்களோடும் கூடிய எதிரிகளை வெல்வாய்.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
இவ்வாறு மகாத்மாவான பாவகனால் அனுமதி பெற்ற அந்த இருவரும், அர்ஜுனனும் வாசுதேவனும், தானவனும் ஆனார்கள்.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
பின்னர், பரதர்களில் காளையே, அந்த மூவரும் வலம் வந்து அழகிய ஆற்றங்கரையில் ஒன்றாக அமர்ந்தனர்.