മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
നിങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ആ ഇരുവരെയും അഗ്നിയാക്കി; മഹാത്മാവായ അഗ്നി 'അങ്ങനെതന്നെ' എന്ന് ഇത് അറിഞ്ഞു.
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
അഗ്നിയുടെ വാക്ക് അറിഞ്ഞും, നിങ്ങളുടെ ധർമ്മജ്ഞാനവും പരമമായ വീര്യവും മനസ്സിലാക്കിയും ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
മക്കളേ, എന്നെക്കുറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വേദന ഉണ്ടാകരുത്. ഹുതാശനൻ ഋഷിമാരെ അറിയുന്നു; ആ ബ്രഹ്മവും നിങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്നതാണ്.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
ഇങ്ങനെ മക്കളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, ഭാര്യയെയും കൂട്ടി, ആ ദ്വിജനായ മന്ദപാലൻ ആ ദേശത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
ഭഗവാനായ തിഗ്മാംശു (അഗ്നി) ജ്വലിച്ചുയർന്ന് അപ്പോൾ ഇരുകൃഷ്ണന്മാരോടുകൂടി ഖാണ്ഡവം ദഹിപ്പിച്ചു; ലോകത്തിന് നന്മ വരുത്തിക്കൊണ്ട്.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
അവിടെ വസയും മേദസ്സും ഒഴുകുന്ന തോടുകൾ കുടിച്ച്, പാവകൻ പോയി അർജുനന് ദർശനം നൽകി.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) ആകാശത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങി, മരുദ്ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി, പാർത്ഥനോടും കേശവനോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും ദേവന്മാർക്കുപോലും ദുഷ്കരമായ ഈ കർമ്മം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. വരം ചോദിച്ചുകൊള്ളുക; ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, ഇഹലോകത്തെ മനുഷ്യരിൽ ഇത് ദുർലഭമാണ്.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
പാർത്ഥൻ ഇന്ദ്രനോട് എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും നൽകണമെന്ന് വരം ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ആ മഹാതേജസ്വിയായ ശക്രൻ അവ നൽകാൻ ഒരു കാലം നിശ്ചയിച്ചു.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
ഭഗവാൻ മഹാദേവൻ പ്രസന്നനാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ നിനക്ക്, പാണ്ഡവാ, എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും ഞാൻ നൽകും.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
കുരുനന്ദനാ, ആ കാലം ഞാൻ തന്നെ അറിയും; മഹത്തായ തപസ്സിനാലും ഞാനും നിനക്ക് നൽകും.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
ധനഞ്ജയാ, എന്റെ എല്ലാ ആഗ്നേയവും വായവ്യവുമായ അസ്ത്രങ്ങളും നീ സ്വീകരിക്കും.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
വാസുദേവനും പാർത്ഥനിൽനിന്ന് ശാശ്വതമായ സ്നേഹം സ്വീകരിച്ചു; ദേവേന്ദ്രൻ ബുദ്ധിമാനായ കൃഷ്ണന് വരം നൽകി.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
ഇങ്ങനെ അവർക്കിരുവർക്കും വരം നൽകി, മരുത്തുകളുടെ പതിയായ പ്രഭു ദേവന്മാരോടൊപ്പം അഗ്നിയോട് അനുവാദം വാങ്ങി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
അപ്പോൾ അഗ്നി കാട് മാനുകളോടും പക്ഷികളോടുംകൂടി ദഹിപ്പിച്ച്, ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിവസം നന്നായി തൃപ്തനായി ശാന്തനായി.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
മാംസം ഭക്ഷിച്ച്, കൊഴുപ്പും രക്തവും പാനം ചെയ്ത്, പരമമായ പ്രീതിയോടെ അവൻ അച്യുതനോടും അർജുനനോടും പറഞ്ഞു.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും, പുരുഷശ്രേഷ്ഠരേ, നിമിത്തം ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു; വീരരേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്ത് സഞ്ചരിക്കാൻ ഞാൻ അനുവാദം നൽകുന്നു.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
ഗാണ്ഡീവ വില്ലും ദിവ്യധനുസ്സും, രണ്ട് അക്ഷയ മഹത്തായ ആവനാഴികളും, കപിധ്വജ രഥവും — ഓ മഹാമതേ, ഇവ നിന്റേതാണ്.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
ഈ വില്ലുകൊണ്ടും ഈ രഥംകൊണ്ടും, ഭാരതാ, നീ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരോടും മാനുഷേതരരോടും കൂടിയ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ പാവകനാൽ അനുവാദം ലഭിച്ച ആ ഇരുവരും, അർജുനനും വാസുദേവനും, ദാനവനും.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
പിന്നെ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ മൂവരും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് മനോഹരമായ നദീതീരത്ത് ഒരുമിച്ചിരുന്നു.