Mahābhārata · Adhyāya 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
Por vuestra liberación convertí a los dos en fuego, y el magnánimo Agni lo supo, diciendo: 'Así sea'.
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
Habiendo comprendido la palabra de Agni, y conociendo vuestro saber del dharma y vuestro supremo valor, no he venido aquí.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
Hijos míos, que no haya aflicción en vuestros corazones por mí. Hutāśa conoce a los sabios, y ese Brahman también os es conocido.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
Así, tras consolar a sus hijos y llevando consigo a su esposa, el brahmán Mandapāla partió de aquel país hacia otro país.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
El bienaventurado Tigmāṃśu (Agni), también encendido, quemó entonces el bosque de Khāṇḍava junto con los dos Kṛṣṇa, procurando el bien del mundo.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
Allí, tras beber los canales que llevaban grasa y médula, el fuego purificador se marchó y se mostró a Arjuna.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
Entonces el bienaventurado Purandara (Indra) descendió del cielo, rodeado por la hueste de los Marutas, y habló estas palabras a Pārtha y a Keśava.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
Ustedes dos han realizado esta hazaña, difícil incluso para los inmortales. Elijan un don; estoy complacido, y tal cosa es rara entre los hombres de aquí.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
Pārtha pidió a Śakra la entrega de todas las armas. Pero el gran resplandeciente Śakra fijó un tiempo para entregarlas.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
Cuando el bienaventurado Mahādeva esté complacido, entonces, hijo de Pāṇḍu, te daré todas las armas.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
Yo mismo conoceré ese momento, oh alegría de los Kurus, y por medio de gran austeridad también te los daré.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
Y todas mis armas ígneas y de viento, oh Dhanañjaya, las recibirás.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
Vāsudeva también recibió de Pārtha un afecto perdurable, y el señor de los dioses concedió un don al sabio Kṛṣṇa.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
Tras conceder así un don a ambos, el poderoso señor de los Marut, junto con los dioses, se despidió de Hutāśana y partió al cielo.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
Entonces el fuego, habiendo quemado el bosque con sus ciervos y pájaros, reposó durante veintiún días, bien saciado.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
Tras comer la carne y beber la grasa y la sangre, lleno de suprema alegría, se dirigió a Acyuta y a Arjuna.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
Gracias a vosotros dos, los mejores de los hombres, estoy satisfecho. Héroes, os concedo permiso para vagar donde deseéis.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
El arco Gāṇḍīva, el arco divino, las dos grandes aljabas inagotables y este carro de estandarte con mono: oh de gran sabiduría, todo esto es tuyo.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
Con este arco y este carro, oh Bhārata, vencerás en la batalla a los enemigos, junto con los dioses y los seres no humanos.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
Así, habiendo recibido permiso del magnánimo Pāvaka, aquellos dos, Arjuna y Vāsudeva, y también el Dānava.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
Entonces, tras circunvalar, los tres, oh toro de los Bharatas, se sentaron juntos en la hermosa orilla del río.