ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ನಾನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ; ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಅಗ್ನಿಯು 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದನು.
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
ಅಗ್ನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಅರಿತು, ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
ಮಕ್ಕಳೇ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದುಃಖವಿರಬಾರದು. ಹುತಾಶನನು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲನು; ಆ ಬ್ರಹ್ಮವೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
ಹೀಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಆ ದ್ವಿಜ ಮಂದಪಾಲನು ಆ ದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
ಭಗವಂತನಾದ ತಿಗ್ಮಾಂಶು (ಅಗ್ನಿ) ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಆಗ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರೊಡನೆ ಖಾಂಡವವನ್ನು ದಹಿಸಿದನು; ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವಸೆ ಮತ್ತು ಮೇದಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಸುವ ಹಳ್ಳಗಳನ್ನು ಕುಡಿದು, ಪಾವಕನು ಹೊರಟುಹೋಗಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದು, ಮರುದ್ಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಕೇಶವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
ನೀವಿಬ್ಬರೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ವರವನ್ನು ಕೇಳಿ; ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಇದು ಈ ಲೋಕದ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪ.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಇಂದ್ರನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ವರ ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಶಕ್ರನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಒಂದು ಕಾಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
ಭಗವಾನ್ ಮಹಾದೇವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದಾಗ, ಆಗ ನಿನಗೆ, ಪಾಂಡವನೇ, ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ನೀಡುವೆನು.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಆ ಕಾಲವನ್ನು ನಾನೇ ತಿಳಿಯುವೆನು; ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನೂ ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
ಧನಂಜಯ, ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಆಗ್ನೇಯ ಮತ್ತು ವಾಯವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
ವಾಸುದೇವನೂ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಸುರಪತಿ ಇಂದ್ರನು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ವರವನ್ನಿತ್ತು, ಮರುತ್ಪತಿ ಪ್ರಭುವು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
ಆಗ ಅಗ್ನಿಯು ಕಾಡನ್ನೂ ಜಿಂಕೆ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ಸುಟ್ಟು, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ವಿರಮಿಸಿದನು.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದು, ಕೊಬ್ಬು ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನು ಅಚ್ಯುತ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
ನೀವಿಬ್ಬರು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾನು ಸುಖವಾಗಿದ್ದೇನೆ; ವೀರರೇ, ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಕಡೆ ಸಂಚರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸು, ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸು, ಎರಡು ಅಕ್ಷಯ ಮಹಾ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳು, ಕಪಿಧ್ವಜ ರಥ — ಓ ಮಹಾಮತಿಯೇ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನವು.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
ಈ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಈ ರಥದಿಂದ, ಓ ಭಾರತ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೇತರರೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವೆ.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
ಹೀಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ಪಾವಕನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವ, ಮತ್ತು ದಾನವನೂ.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
ನಂತರ, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಮೂವರೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ರಮಣೀಯ ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತರು.