ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਬਣਾਇਆ; ਮਹਾਤਮਾ ਅਗਨੀ ਨੇ 'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਇਹ ਜਾਣਿਆ।
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
ਅਗਨੀ ਦਾ ਬਚਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ-ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਸਮਝ ਕੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
ਪੁੱਤਰੋ, ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਤਾਪ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹੁਤਾਸ਼ਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦਵਿਜ ਮੰਦਪਾਲ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
ਭਗਵਾਨ ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੂ (ਅਗਨੀ) ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਖਾਂਡਵ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲੱਗਾ; ਜਗਤ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
ਉੱਥੇ ਵਸਾ ਅਤੇ ਮੇਦ ਵਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹਿਰਾਂ ਪੀ ਕੇ, ਪਾਵਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ।
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਪੁਰੰਦਰ (ਇੰਦਰ) ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਤਰੇ, ਮਰੁਤ-ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲੇ।
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵਰ ਮੰਗੋ; ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਲਭ ਹੈ।
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
ਪਾਰਥ ਨੇ ਸ਼ਕਰ (ਇੰਦਰ) ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਅਸਤ੍ਰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਹ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ।
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਗੇ, ਤਦ ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਸਤ੍ਰ ਦਿਆਂਗਾ।
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਾਂਗਾ; ਮਹਾਨ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ।
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
ਹੇ ਧਨੰਜਯ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਆਗਨੇਯ ਅਤੇ ਵਾਯਵ੍ਯ ਅਸਤ੍ਰ ਵੀ ਤੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੇਂਗਾ।
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਪਾਰਥ ਤੋਂ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰੀਤ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਸੁਰਪਤੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ।
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
ਤਦ ਅਗਨੀ ਨੇ ਹਿਰਨਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵਣ ਸਾੜ ਕੇ, ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰਿਹਾ।
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਲਹੂ ਪੀ ਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਅਚਯੁਤ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਸੁਖੀ ਹਾਂ; ਹੇ ਵੀਰੋ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਉੱਥੇ ਵਿਚਰਨ ਦੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼, ਦਿਵ ਧਨੁਸ਼, ਦੋ ਅਕਸ਼ੈ ਵੱਡੇ ਤਰਕਸ਼ ਅਤੇ ਇਹ ਕਪਿਧਵਜ ਰਥ — ਹੇ ਮਹਾਮਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੈ।
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਰਣ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਮਾਨੁਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇਗਾ।
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਤਮਾ ਪਾਵਕ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ।
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ ਸੁੰਦਰ ਨਦੀ ਕਿਨਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਗਏ।