మహాభారతం · అధ్యాయం 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
మీ విముక్తి కోసం నేను ఆ ఇద్దరిని అగ్నిగా మార్చాను; మహాత్ముడైన అగ్ని 'అలాగే' అని ఇది తెలుసుకున్నాడు.
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
అగ్ని మాటను గ్రహించి, మీ ధర్మజ్ఞానాన్ని, మీ పరమ పరాక్రమాన్ని తెలుసుకొని, నేను ఇక్కడికి రాలేదు.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
పుత్రులారా, నా పట్ల మీ హృదయంలో బాధ ఉండకూడదు. హుతాశనుడు ఋషులను ఎరుగును; ఆ బ్రహ్మము కూడా మీకు తెలిసినదే.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
ఇలా కుమారులను ఓదార్చి, భార్యను వెంటబెట్టుకొని, ఆ ద్విజుడు మందపాలుడు ఆ దేశం నుండి మరొక దేశానికి వెళ్లాడు.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
భగవంతుడైన తిగ్మాంశువు (అగ్ని) ప్రజ్వలించి అప్పుడు ఇద్దరు కృష్ణులతో కలిసి ఖాండవాన్ని దహించాడు; జగత్తుకు హితం కలిగిస్తూ.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
అక్కడ వసా, మేదస్సులను ప్రవహింపజేసే కాలువల నీటిని త్రాగి, పావకుడు వెళ్లి అర్జునునికి దర్శనమిచ్చాడు.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
అప్పుడు భగవంతుడైన పురందరుడు (ఇంద్రుడు) ఆకాశం నుండి దిగి, మరుద్గణాలచే చుట్టబడి, పార్థునితో మరియు కేశవునితో ఇలా అన్నాడు.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
మీరిద్దరూ దేవతలకు కూడా కష్టమైన ఈ కర్మను చేశారు. వరం కోరుకోండి; నేను సంతోషించాను, ఈ లోకంలోని మనుషులలో ఇది అరుదైనది.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
పార్థుడు ఇంద్రుని నుండి అన్ని అస్త్రాలను ఇవ్వమని వరం కోరాడు. కానీ ఆ మహాతేజస్వి శక్రుడు వాటిని ఇవ్వడానికి ఒక కాలాన్ని నిర్ణయించాడు.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
భగవంతుడైన మహాదేవుడు సంతోషించినప్పుడు, అప్పుడు నీకు, పాండవుడా, అన్ని అస్త్రాలను ఇస్తాను.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
కురునందనా, ఆ కాలాన్ని నేనే తెలుసుకుంటాను; గొప్ప తపస్సుతో నేను కూడా నీకు ఇస్తాను.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
ధనంజయా, నా ఆగ్నేయ మరియు వాయవ్య అస్త్రాలన్నింటినీ నీవు పొందుతావు.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
వాసుదేవుడు కూడా పార్థుని నుండి శాశ్వతమైన ప్రీతిని స్వీకరించాడు; సురపతి ఇంద్రుడు బుద్ధిమంతుడైన కృష్ణునికి వరం ఇచ్చాడు.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
ఇలా వారిద్దరికీ వరమిచ్చి, మరుత్పతి ప్రభువు దేవతలతో కలిసి అగ్నిని అనుమతి కోరి స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
అప్పుడు అగ్ని అడవిని, జింకలు పక్షులతో సహా దహించి, ఇరవై ఒక్క రోజులు బాగా తృప్తిపడి ప్రకాశించాడు.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
మాంసాన్ని తిని, కొవ్వును రక్తాన్ని తాగి, పరమ ప్రీతితో ఉన్న అతడు అచ్యుతునికీ అర్జునునికీ ఇద్దరికీ ఇలా చెప్పాడు.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
మీ ఇద్దరు, పురుషోత్తములారా, వలన నేను సుఖంగా ఉన్నాను; వీరులారా, మీకిష్టమైన చోట్లకు వెళ్ళమని మీకు అనుమతి ఇస్తున్నాను.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
గాండీవ ధనుస్సు, దివ్య ధనుస్సు, రెండు అక్షయ మహా అంబుల పొదులు, కపిధ్వజ రథం — ఓ మహామతీ, ఇవి నీవే.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
ఈ ధనుస్సుతో, ఈ రథంతో, ఓ భరతవంశీయుడా, నీవు యుద్ధంలో దేవతలతో, మానవేతరులతో కూడిన శత్రువులను జయిస్తావు.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
ఈ విధంగా మహాత్ముడైన పావకునిచే అనుమతి పొందిన ఆ ఇద్దరు, అర్జునుడు మరియు వాసుదేవుడు, మరియు దానవుడు కూడా.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
తరువాత, భరతవంశంలో శ్రేష్ఠుడా, ఆ ముగ్గురూ ప్రదక్షిణ చేసి, రమణీయమైన నదీతీరంలో కలిసి కూర్చున్నారు.