મહાભારત · અધ્યાય 1.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.260.1
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया ।
अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना ॥ १.२६०.१ ॥
તમારી મુક્તિ માટે મેં તે બંનેને અગ્નિ બનાવ્યા; મહાત્મા અગ્નિએ 'તેમ જ થાઓ' કહીને આ જાણ્યું.
1.260.2
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः ।
भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः ॥ १.२६०.२ ॥
અગ્નિનું વચન જાણીને, તમારું ધર્મજ્ઞાન અને તમારું પરમ પરાક્રમ સમજીને હું અહીં આવ્યો નથી.
1.260.3
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति ।
ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः ॥ १.२६०.३ ॥
પુત્રો, મારા પ્રત્યે તમારા હૃદયમાં કોઈ સંતાપ ન હોય. હુતાશન ઋષિઓને જાણે છે; તે બ્રહ્મ પણ તમને જ્ઞાત છે.
1.260.4
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः ।
मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह ॥ १.२६०.४ ॥
આ રીતે પુત્રોને આશ્વાસન આપીને, પત્નીને સાથે લઈને, તે દ્વિજ મંદપાલ તે દેશથી બીજા દેશ તરફ ગયો.
1.260.5
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः ।
ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम् ॥ १.२६०.५ ॥
ભગવાન તિગ્માંશુ (અગ્નિ) પ્રજ્વલિત થઈને ત્યારે બંને કૃષ્ણો સાથે ખાંડવને બાળ્યું; જગતનું હિત સર્જતા.
1.260.6
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः ।
जगाम दर्शयामास चार्जुनम् ॥ १.२६०.६ ॥
ત્યાં ચરબી અને મેદ વહેતી નહેરો પીને પાવક ચાલ્યો ગયો અને અર્જુનને દર્શન આપ્યું.
1.260.7
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः ।
मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत् ॥ १.२६०.७ ॥
ત્યારે ભગવાન પુરંદર (ઇન્દ્ર) આકાશમાંથી ઊતર્યા, મરુદ્ગણોથી ઘેરાયેલા, અને પાર્થ તથા કેશવને આ પ્રમાણે કહ્યું.
1.260.8
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम् ।
वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह ॥ १.२६०.८ ॥
તમે બંનેએ દેવતાઓ માટે પણ કઠિન એવું આ કાર્ય કર્યું છે. વર માગો; હું પ્રસન્ન છું, જે આ લોકના મનુષ્યોમાં દુર્લભ છે.
1.260.9
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः ।
प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः ॥ १.२६०.९ ॥
પાર્થે શક્ર (ઇન્દ્ર) પાસેથી બધાં અસ્ત્રો આપવાનો વર માગ્યો. પરંતુ એ મહાતેજસ્વી શક્રે તે આપવા માટે એક સમય નક્કી કર્યો.
1.260.10
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति ।
तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः ॥ १.२६०.१० ॥
ભગવાન મહાદેવ જ્યારે પ્રસન્ન થશે, ત્યારે હે પાંડવ, હું તને બધાં અસ્ત્રો આપીશ.
1.260.11
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन ।
तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम् ॥ १.२६०.११ ॥
હે કુરુનંદન, એ સમય હું જ જાણીશ; મહાન તપ વડે હું પણ તને આપીશ.
1.260.12
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः ।
मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय ॥ १.२६०.१२ ॥
હે ધનંજય, મારાં બધાં આગ્નેય અને વાયવ્ય અસ્ત્રો પણ તું ગ્રહણ કરીશ.
1.260.13
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम् ।
ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते ॥ १.२६०.१३ ॥
વાસુદેવે પણ પાર્થ પાસેથી શાશ્વત પ્રીતિ સ્વીકારી; અને સુરપતિ ઇન્દ્રે બુદ્ધિમાન કૃષ્ણને વર આપ્યો.
1.260.14
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः ।
हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः ॥ १.२६०.१४ ॥
આ રીતે તે બંનેને વર આપીને, મરુતોના સ્વામી પ્રભુ દેવો સાથે અગ્નિની રજા લઈને સ્વર્ગે ગયા.
1.260.15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम् ।
अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः ॥ १.२६०.१५ ॥
ત્યારે અગ્નિએ હરણ અને પક્ષીઓ સહિત વનને બાળીને, એકવીસ દિવસ સુધી સંપૂર્ણ તૃપ્ત થઈને વિરામ લીધો.
1.260.16
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च ।
युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ ॥ १.२६०.१६ ॥
માંસ ખાઈને, ચરબી અને લોહી પીને, પરમ પ્રીતિથી યુક્ત થઈને તેણે અચ્યુત અને અર્જુન બંનેને કહ્યું.
1.260.17
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम् ।
अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम् ॥ १.२६०.१७ ॥
તમે બંને, પુરુષોત્તમો, ને લીધે હું સુખી છું; હે વીરો, તમને ગમે ત્યાં વિચરવાની હું રજા આપું છું.
1.260.18
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी ।
कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते ॥ १.२६०.१८ ॥
ગાંડીવ ધનુષ, દિવ્ય ધનુષ, બે અક્ષય મહાન તરકશ અને આ કપિધ્વજ રથ — હે મહામતિ, આ બધું તારું છે.
1.260.19
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत ।
विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान् ॥ १.२६०.१९ ॥
આ ધનુષ્ય અને આ રથ વડે, હે ભારત, તું યુદ્ધમાં દેવો અને અમાનુષો સહિત શત્રુઓને જીતીશ.
1.260.20
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा ॥ १.२६०.२० ॥
આ રીતે મહાત્મા પાવક દ્વારા અનુમતિ પામેલા તે બંને, અર્જુન અને વાસુદેવ, તથા દાનવ પણ.
1.260.21
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ ।
रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन् ॥ १.२६०.२१ ॥
પછી, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તે ત્રણેય પ્રદક્ષિણા કરીને રમણીય નદીકાંઠે સાથે બેઠા.