Mahābhārata · Adhyāya 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
संप्रहृष्टास्ततो नागा जलधाराप्लुतास्तदा ।
सुपर्णेनोह्यमानास्ते जग्मुस्तं द्वीपमाशु वै ॥ १.२७.१ ॥
Entonces las serpientes, empapadas por chorros de agua y muy contentas, fueron llevadas velozmente por Garuḍa hasta aquella isla.
1.27.2
तं द्वीपं मकरावासं विहितं विश्वकर्मणा ।
तत्र ते लवणं घोरं ददृशुः पूर्वमागताः ॥ १.२७.२ ॥
Allí vieron el terrible mar salado de aquella isla, morada de los makaras, construida por Viśvakarman, a la que habían llegado antes.
1.27.3
सुपर्णसहिताः सर्पाः काननं च मनोरमम् ।
सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसङ्घनिजादितम् ॥ १.२७.३ ॥
Las serpientes, acompañadas por Suparṇa, contemplaron un bosque encantador rodeado por las aguas del océano, resonando con los cantos de bandadas de aves.
1.27.4
विचित्रफलपुष्पाभिर्वनराजिभिरावृतम् ।
भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि ॥ १.२७.४ ॥
Estaba cubierto de hileras de árboles con frutos y flores variados, y también rodeado de moradas agradables y estanques de loto.
1.27.5
प्रसन्नसलिलैश्चापि ह्वदैर्दिव्यैर्विभूषितम् ।
दिव्यगन्धवहैः पुण्यैर्मारुतैरुपवीजितम् ॥ १.२७.५ ॥
Estaba adornado con lagos divinos de aguas claras, y era abanicado por vientos sagrados que llevaban fragancias divinas.
1.27.6
उत्पतद्भिरिवाकाशं वृक्षैर्मलयजैरपि ।
शोभितं पुष्पवर्षाणि मुञ्चद्भिर्मारुतोद्धतैः ॥ १.२७.६ ॥
Estaba también adornado con árboles de sándalo del monte Malaya, que parecían elevarse al cielo, derramando lluvias de flores agitadas por el viento.
1.27.7
वायुविक्षिप्तकुसुमैस्तथाऽन्यैरपि पादपैः ।
किरद्भिरिव तत्रस्थान्नागान्पुष्पाम्बुवृष्टिभिः ॥ १.२७.७ ॥
Con flores esparcidas por el viento y con otros árboles también, como si derramaran sobre los nāgas allí presentes una lluvia de flores y agua.
1.27.8
मनःसंहर्षजं दिव्यं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
मत्तभ्रमस्संघुष्टं मनोज्ञाकृतिदर्शनम् ॥ १.२७.८ ॥
Divino, nacido del gozo de la mente, querido por los gandharvas y las apsarás, resonando con abejas embriagadas, de forma agradable a la vista.
1.27.9
रमणीयं शिवं पुण्यं सर्वैर्जनमनोहरैः ।
नानापक्षिरुतं रम्यं कद्रूपुत्रप्रहर्षणम् ॥ १.२७.९ ॥
Delicioso, auspicioso y sagrado, encantador para la mente de todos, hermoso con los cantos de muchas aves, que deleita a los hijos de Kadrū.
1.27.10
तत्ते वनं समासाद्य विजह्रुः पन्नगास्तदा ।
अब्रुवंश्च महावीर्यं सुपर्णं पतगेश्वरम् ॥ १.२७.१० ॥
Habiendo llegado a aquel bosque, los nāgas entonces retozaron allí, y dijeron a Suparṇa, el poderoso señor de las aves.
1.27.11
वहास्मानपरं द्वीपं सुरम्यं विमलोदकम् ।
त्वं हि देशान्बहून्रम्यान्व्रजन्पश्यसि खेचर ॥ १.२७.११ ॥
Llévanos a otra isla hermosa de aguas cristalinas; pues tú, que vuelas por el cielo, ves muchas tierras agradables al viajar.
1.27.12
स विचिन्त्याब्रवीत्पक्षी मातरं विनतो तदा ।
किं कारणं मया मातः कर्तव्यं सर्पभाषितम् ॥ १.२७.१२ ॥
Entonces aquella ave, reflexionando, habló a su madre Vinatā: "Madre, ¿por qué razón debo hacer lo que dicen los nāgas?"
1.27.13
दासीभूतास्मि दुर्योगात्सपत्न्याः पतगोत्तम ।
पणं वितथमास्थाय सर्पैरुपधिना कृतम् ॥ १.२७.१३ ॥
Oh, mejor de las aves, por la mala estratagema de mi rival me he convertido en esclava. Las serpientes, recurriendo a una apuesta falsa, lo hicieron por engaño.
1.27.14
तस्मिंस्तु कथिते मात्रा कारणे गगनेतरः ।
उवाच वचनं सर्पांस्तेन दुःखेन दुःखितः ॥ १.२७.१४ ॥
Cuando la madre contó la causa, aquel que recorre el cielo, afligido por aquel dolor, habló estas palabras a las serpientes.
1.27.15
किमाहृत्य विदित्वा वा किं वा कृत्वेह पौरुषम् ।
दास्याद्वो विप्रमुच्येयं तथ्यं वदत लेलिहाः ॥ १.२७.१५ ॥
¿Qué debo traer, qué debo saber o qué hazaña debo realizar aquí para liberar al ave de vuestra servidumbre? Decid la verdad, oh serpientes que lamen su lengua.
1.27.16
श्रुत्वा समब्रुवन्सर्पा आहरामृतमोजसा ।
ततो दास्याद्विप्रमोक्षो भविता तव खेचर ॥ १.२७.१६ ॥
Al oír esto, las serpientes dijeron a una voz: 'Trae el néctar con tu fuerza; entonces, oh viajero del cielo, habrá liberación del ave de su servidumbre.'