Mahābhārata · Adhyāya 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
संप्रहृष्टास्ततो नागा जलधाराप्लुतास्तदा ।
सुपर्णेनोह्यमानास्ते जग्मुस्तं द्वीपमाशु वै ॥ १.२७.१ ॥
Então as serpentes, encharcadas por jorros de água e muito alegres, foram levadas rapidamente por Garuḍa para aquela ilha.
1.27.2
तं द्वीपं मकरावासं विहितं विश्वकर्मणा ।
तत्र ते लवणं घोरं ददृशुः पूर्वमागताः ॥ १.२७.२ ॥
Ali viram o terrível mar salgado daquela ilha, morada dos makaras, criada por Viśvakarman, aonde haviam chegado antes.
1.27.3
सुपर्णसहिताः सर्पाः काननं च मनोरमम् ।
सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसङ्घनिजादितम् ॥ १.२७.३ ॥
As serpentes, acompanhadas de Suparṇa, contemplaram uma floresta encantadora cercada pelas águas do oceano, ecoando com os cantos de bandos de pássaros.
1.27.4
विचित्रफलपुष्पाभिर्वनराजिभिरावृतम् ।
भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि ॥ १.२७.४ ॥
Estava coberto por fileiras de árvores com frutos e flores variados, e também cercado por moradias agradáveis e lagos de lótus.
1.27.5
प्रसन्नसलिलैश्चापि ह्वदैर्दिव्यैर्विभूषितम् ।
दिव्यगन्धवहैः पुण्यैर्मारुतैरुपवीजितम् ॥ १.२७.५ ॥
Estava adornado com lagos divinos de águas claras, e era abanado por ventos sagrados que traziam fragrância divina.
1.27.6
उत्पतद्भिरिवाकाशं वृक्षैर्मलयजैरपि ।
शोभितं पुष्पवर्षाणि मुञ्चद्भिर्मारुतोद्धतैः ॥ १.२७.६ ॥
Estava também adornado com sândalos do monte Malaya, que pareciam elevar-se ao céu, espalhando chuvas de flores agitadas pelo vento.
1.27.7
वायुविक्षिप्तकुसुमैस्तथाऽन्यैरपि पादपैः ।
किरद्भिरिव तत्रस्थान्नागान्पुष्पाम्बुवृष्टिभिः ॥ १.२७.७ ॥
Com flores espalhadas pelo vento e também com outras árvores, como se derramassem sobre os nāgas ali presentes uma chuva de flores e água.
1.27.8
मनःसंहर्षजं दिव्यं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
मत्तभ्रमस्संघुष्टं मनोज्ञाकृतिदर्शनम् ॥ १.२७.८ ॥
Divino, nascido da alegria da mente, querido dos gandharvas e das apsarás, ressoando com abelhas embriagadas, de forma agradável de contemplar.
1.27.9
रमणीयं शिवं पुण्यं सर्वैर्जनमनोहरैः ।
नानापक्षिरुतं रम्यं कद्रूपुत्रप्रहर्षणम् ॥ १.२७.९ ॥
Deleitoso, auspicioso e sagrado, encantador para a mente de todos, belo com os cantos de muitas aves, que alegra os filhos de Kadrū.
1.27.10
तत्ते वनं समासाद्य विजह्रुः पन्नगास्तदा ।
अब्रुवंश्च महावीर्यं सुपर्णं पतगेश्वरम् ॥ १.२७.१० ॥
Tendo chegado àquela floresta, os nāgas então brincaram ali, e falaram a Suparṇa, o poderoso senhor das aves.
1.27.11
वहास्मानपरं द्वीपं सुरम्यं विमलोदकम् ।
त्वं हि देशान्बहून्रम्यान्व्रजन्पश्यसि खेचर ॥ १.२७.११ ॥
Leva-nos a outra ilha belíssima de águas límpidas; pois tu, andarilho do céu, vês muitas terras encantadoras ao viajar.
1.27.12
स विचिन्त्याब्रवीत्पक्षी मातरं विनतो तदा ।
किं कारणं मया मातः कर्तव्यं सर्पभाषितम् ॥ १.२७.१२ ॥
Então aquela ave, refletindo, falou a sua mãe Vinatā: "Mãe, por que razão devo fazer o que os nāgas dizem?"
1.27.13
दासीभूतास्मि दुर्योगात्सपत्न्याः पतगोत्तम ।
पणं वितथमास्थाय सर्पैरुपधिना कृतम् ॥ १.२७.१३ ॥
Ó melhor das aves, pela má estratégia de minha rival tornei-me escrava. As serpentes, recorrendo a uma aposta falsa, fizeram isto por engano.
1.27.14
तस्मिंस्तु कथिते मात्रा कारणे गगनेतरः ।
उवाच वचनं सर्पांस्तेन दुःखेन दुःखितः ॥ १.२७.१४ ॥
Quando a mãe revelou a causa, aquele que percorre o céu, aflito com aquela dor, disse estas palavras às serpentes.
1.27.15
किमाहृत्य विदित्वा वा किं वा कृत्वेह पौरुषम् ।
दास्याद्वो विप्रमुच्येयं तथ्यं वदत लेलिहाः ॥ १.२७.१५ ॥
O que devo trazer, o que devo saber ou que façanha devo realizar aqui para libertar a ave da vossa servidão? Dizei a verdade, ó serpentes que lambeis a língua.
1.27.16
श्रुत्वा समब्रुवन्सर्पा आहरामृतमोजसा ।
ततो दास्याद्विप्रमोक्षो भविता तव खेचर ॥ १.२७.१६ ॥
Ao ouvir isto, as serpentes disseram em uníssono: 'Traze o amṛta com a tua força; então, ó andarilho dos céus, haverá a libertação da ave da servidão.'